Dieta Zdrowie

Babka jajowata – remedium na uciążliwe zaparcia i pomoc w odchudzaniu. Jak stosować nasiona babki?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
18 sierpnia 2021
Babka jajowata — zastosowanie, przeciwwskazania
Fot. iStock
 

Babka jajowata to doskonałe źródło błonnika pokarmowego, który jest niezbędny nie tylko dla zachowania szczupłej sylwetki, ale także dla zdrowia. Nasiona tej rośliny są naturalnym remedium na uciążliwe zaparcia oraz problemy z układem pokarmowym. W jaki sposób można włączyć nasiona babki jajowatej do diety?

Babka jajowata 

Babka jajowata (Plantago ovata) to roślina lecznicza, która w naturalnym  środowisku rośnie w Hiszpanii i na Wyspach Kanaryjskich. Na większą skalę uprawia się ją w Indiach, Pakistanie, USA i Brazylii. Nazwa babki wzięła się od jej charakterystycznych, delikatnie owłosionych liści, o nieco lancetowatym kształcie. Kwiatostany w kształcie kłosa wydają drobne, zielonożółte kwiaty, z których następnie wykształcają się torebki z maleńkimi nasionami.

Babka jajowata a babka płesznik

Zarówno babka jajowata jak i babka płesznik, mimo że są odrębnymi gatunkami, posiadają podobne zastosowanie. Można je kupić osobno, lub jako mieszankę nasion. Oba gatunki działaniem porównywane są do naszego lokalnego siemienia lnianego. Produkty można nabyć w sklepach ze zdrową żywnością oraz sklepach zielarskich.

Babka jajowata — zastosowanie, przeciwwskazania

Fot. iStock 

Babka jajowata — właściwości dla zdrowia

Babka jajowata to świetne źródło błonnika oraz śluzu (w łupinie rośliny). Błonnik jest cennym wsparciem podczas prowadzenia terapii odchudzającej, wpływa na poprawę procesu trawienia i przemiany materii, pozwala efektywniej usunąć toksyny z organizmu. Stosowany przed i po posiłku pozwala zmniejszyć napady głodu, ogranicza wchłanianie tłuszczu.

Nasiona i łupiny babki jajowatej są naturalnym wsparciem dla osób cierpiących na zaparcia oraz hemoroidy. Duża zawartość błonnika wpływa na obniżenie poziomu „złego” cholesterolu LDL na korzyść „dobrego” HDL, zmniejsza tym samym ryzyko rozwoju chorób układu krążenia. Błonnik wpływa także na regulację poziomu glukozy we krwi.

Jako osłaniający napar śluzowy, nasiona babki jajowatej polecane są osobom zmagającym się z chorobą wrzodową oraz zespołem jelita drażliwego.

Babka jajowata — zastosowanie, przeciwwskazania

Fot. iStock

Jak stosować babkę jajowatą?

Można spożyć od 5 do 10 łyżeczek nasion babki 3 razy dziennie, dodając je do płynu lub pokarmu. Nie należy przesadzać z ilością babki, ponieważ nadmiar błonnika w diecie może skutkować biegunką lub zaparciami, a nawet powodować niedobory żywieniowe z powodu zmniejszonego wchłaniania składników odżywczych w jelitach.

Babka jajowata dostępna jest w formie nasion, proszku, oraz kapsułek. Najlepiej sięgać po całe nasiona i łuski, dodając je do koktajli, jogurtów czy owsianki. Babka jajowata jest pozbawiona wyraźnego smaku i zapachu, więc można potraktować ją jako uniwersalny zdrowy dodatek do napojów i posiłków. Należy jedynie pamiętać o tym, że w przypadku przyjmowania leków, nasiona babki można spożyć najpóźniej pół godziny przed połknięciem lekarstw i 30-60 minut po nim. Większa ilość błonnika stosowana jednocześnie z lekami utrudnia wchłanianie substancji czynnych z leku.

Babka jajowata — stosowanie w ciąży

Babka jajowata jest na tyle łagodnym i bezpiecznym naturalnym produktem, że nie ma przeciwwskazań, do tego, by sięgały po nią także kobiety w ciąży. Dodatek babki w diecie może być dobrym sposobem na uniknięcie dokuczliwych podczas ciąży zaparć. Przed wprowadzeniem zmian do diety przyszłej mamy warto skonsultować je z lekarzem.

Babkę jajowatą można włączyć bezpiecznie do diety dzieci powyżej 6 roku życia.

Babka jajowata — zastosowanie, przeciwwskazania

Fot. iStcok

Babka jajowata — przeciwwskazania  

Babki jajowata (łupiny i nasiona) zaliczana jest do bezpiecznych naturalnych produktów leczniczych. Nie każdy jednak może sięgać po nią bez obaw. Istnieją przeciwwskazania takie jak:

  • patologiczne zwężenie przewodu pokarmowego i niedrożność jelit;
  • choroby przełyku i wpustu żołądka;
  • krwawienia z odbytu;
  • nadwrażliwość na błonnik;
  • częste i niezdiagnozowane bóle brzucha i nudności.

Znane są także nieliczne przypadki nadwrażliwości na pył pochodzący ze sproszkowanych łusek. Rzadko łupiny babki powodują reakcje alergiczne, takie jak katar sienny, kaszel, czy obrzęk powiek.


źródło:  dietetycy.org.pl 

 


Dieta Zdrowie

Stać się silnym, albo odejść – takie opcje ma mężczyzna przy silnej kobiecie

Redakcja
Redakcja
18 sierpnia 2021
fot. skynesher/iStock
 

Przeszłaś już niejedno. Życie stawiało i stawia przed tobą kolejne wyzwania, czasem rzuca kłody pod nogi. Doświadczenia, które wyniosłaś z rodzinnego domu i te, zdobywane już na własną rękę – to wszystko cię buduje. Masz świadomość siebie, potrafisz o siebie zadbać, a jak trzeba – zawalczyć. Jesteś zaprawiona w boju, krótko mówiąc. Ale czy i w związku powinno być jak na froncie – dowódca i podwładny? Czy naprawdę chciałabyś kierować partnerem? Niekoniecznie. Choć jest wielu mężczyzn, którym takie relacje odpowiadają, dla silnej kobiety to wcale nie jest najlepsze rozwiązanie.

Silna kobieta jest dla słabego mężczyzny jak lustro, jak zderzenie z prawdą o sobie samym. Dopiero w zderzeniu z nią może dostrzec, ile sam jest wart. Przy niej na światło dzienne wychodzą jego kompleksy, demony z przeszłości, nieprzepracowane emocje. Słaby mężczyzna ma przy takiej kobiecie tylko dwie możliwości: stać się silnym, albo odejść.

1. Nie potrzebujesz rycerza

Nie trzeba się o ciebie, ani za ciebie bić.  Słaby mężczyzna „walczy” na pokaz, a w dodatku tylko przez moment. Liczy na podziw. Ty natomiast potrzebujesz u swego boku kogoś niezależnego i rozumiejącego, że ty też jesteś niezależna. Nie oczekujesz, że ktoś rozwiąże twoje problemy za ciebie, sama to robisz.

Słaby mężczyzna nie poradzi sobie z takim odtrąceniem jego pomocnej dłoni. Nie będzie też w stanie nadążyć za twoimi potrzebami.

2. Wiesz, czego chcesz

A on, by poczuć się przy tobie kimś od ciebie lepszym (w głębi duszy, czuje się gorszy), będzie starał się pokazać, że nie wiesz. Trudno mu zaakceptować twoją siłę, choć z drugiej strony, bardzo go ona pociąga.

3. Oczekujesz uczciwości i wrażliwości

Szczerym trzeba być przede wszystkim z sobą samym. Tego nie potrafią słabi ludzie – oni przed tą szczerą prawdą na własny temat uciekają. Nie dają rady w konfrontacji z rzeczywistością. Ty natomiast o ewentualnych trudnościach myślisz bez lęku. Trudny temat do przegadania – proszę bardzo, jesteś gotowa. On natomiast nigdy nie jest. Plącze się, wije, albo po prostu przytakuje, żeby tylko mieć to z głowy. Taka postawa nie gwarantuje dobrej relacji.

4. Nie boisz się intymności

Dobrze się czujesz ze swoją kobiecością. Chciałabyś, więcej – oczekujesz, że twój partner będzie otwarty na to, czego potrzebujesz. Oczekujesz, bo uważasz, że zasługujesz na szczęście. Słaby mężczyzna natomiast… nie wysili się, będzie liczył wyłącznie na ciebie.

5. Wiesz, kiedy ktoś kłamie

Kolejny aspekt, w którym słaby facet nie będzie dobrym partnerem dla ciebie. Zbyt często ucieka się do nie mających wiele wspólnego z rzeczywistością tłumaczeń swoich słabości. W głębi serca natomiast liczy, że się z nimi uporasz. Czy to ma sens?

6. Wymagasz zdecydowania, bo sama jesteś zdecydowana

Komuś, kto sam jest zdecydowany, nie przychodzi łatwo życie z kimś o wręcz przeciwnym usposobieniu. Chcesz mieć pewność, że możesz na niego liczyć, ale on sam nie jest pewien, czy uda mu się stanąć na wysokości zadania.

7. Jesteś wytrwała

Przetrwałaś wiele. Masz doświadczenie. Słabemu mężczyźnie trudno za tobą nadążyć, bo jego postawa życiowa najczęściej objawia się rezygnacją i wycofaniem. Zamiast stawiać czoło problemom, będzie się chował za tobą.

8. Nie możesz wiecznie czekać

Kiedy on zaczyna odpuszczać, kluczyć, kwestionować swoje własne uczucia wobec ciebie – odejdziesz. Nie umie wybrać między Tobą, a tą drugą?… Szkoda twojego czasu.

9. Kochasz bezwarunkowo, ale…

Nie dasz się przecież ranić w nieskończoność. Miłość to jedno, instynkt samozachowawczy, drugie. Silna kobieta będzie kochać i wpierać swojego mężczyznę tak długo, aż on będzie na to zasługiwał. Znasz swoją wartość, chociaż zaboli, odpuścisz, by poszukać szczęścia z kimś innym, albo raczej – sama ze sobą.

 

powerofpositivity.com


Dieta Zdrowie

Toczeń – zagraża głównie kobietom, wywołuje nieoczywiste objawy i może mieć różny, czasem trudny do przewidzenia przebieg

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
18 sierpnia 2021
Toczeń rumieniowaty układowy — przyczyny, objawy, leczenie
Fot. iStock

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE) to wielonarządowa choroba autoimmunologiczna. Toczeń może objawiać się na wiele sposobów i mieć różny, czasem trudny do przewidzenia przebieg, przyjmując postać łagodną lub ostrą, która może zagrażać życiu. Czym jest toczeń rumieniowaty układowy, jakie objawy powoduje i jak wygląda szansa na skuteczne leczenie?

Toczeń rumieniowaty układowy — co to za choroba?

Toczeń rumieniowaty układowy, to jedna z układowych chorób tkanki łącznej wynikającej z autoagresji, czyli skierowania działania układu odpornościowego przeciwko własnemu organizmowi. W wyniku tego procesu dochodzi najczęściej do uszkodzenia skóry, stawów i nerek, ale także wielu innych tkanek i narządów.

Na toczeń rumieniowaty układowy choruje około 30-50 na 100 000 osób. Wśród nich najliczniejszą grupę stanowią kobiety w wieku rozrodczym, które chorują nawet osiem razy częściej niż mężczyźni. Choroba dotyka najczęściej osoby od 16. do 55. roku życia, ale nie zawsze jest to regułą. Jest ona bardzo niebezpieczna — mimo leczenia śmiertelność wśród chorych nadal pozostaje trzykrotnie większa niż u osób zdrowych.

Przyczyny tocznia rumieniowatego układowego

Nie ma jednej przyczyny rozwoju tej choroby. Na toczeń bardziej narażone są osoby obciążone genetycznym ryzykiem rozwoju choroby, którą może „uruchomić” jeden z bodźców:

  • światło słoneczne – powoduje uszkadzanie komórek skóry przez promieniowanie ultrafioletowe, a gdy dochodzi do nieprawidłowego usuwania takich komórek, następuje błędna reakcja układu odpornościowego;
  • czynniki hormonalne –  większe ryzyko dotyczy kobiet przyjmujących hormonalną terapię zastępczą oraz doustne środki antykoncepcyjne;
  • leki – tzw. toczeń polekowy ma zazwyczaj łagodny przebieg i ustępuje po odstawieniu leku;

Do innych przyczyn rozwoju tocznia można zaliczyć narażenie na działanie niektórych substancji chemicznych, dieta wysokotłuszczowa i palenie papierosów, które są istotnym czynnikiem rozwoju chorób autoimmunologicznych.

Toczeń — objawy ogólne

Choroba jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ może mieć wiele objaów jak i bardzo zróżnicowany przebieg. Ogólne objawy, jakie daje toczeń, to m.in.: stany podgorączkowe i gorączka, zmęczenie, rozbicie, brak apetytu, chudnięcie, są nieswoiste. Rozpoznanie choroby na ich postawie jest trudne, ponieważ mogą one zwiastować szereg innych chorób.

Toczeń — objawy układowe

Objawy układowe, jakie daje toczeń, są także zróżnicowane i trudne do przypisania jednej chorobie. Wiele zależy od tego, które narządy i w jakim stopniu zostały zaatakowane. Najczęściej okresy uspokojenia objawów przeplatają się z ich nasileniem.

Toczeń rumieniowaty układowy — przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Toczeń a stawy

Toczeń najczęściej atakuje właśnie stawy. Najczęściej chorobie ulegają stawy nadgarstkowe, stawy palców rąk, kolanowe i stawy stóp. Towarzyszy temu ból stawów, niekiedy obrzęk lub wysięk, a jeszcze rzadziej deformacja stawów. Ból stawów najczęściej wędruje po stawach, przechodząc z jednej na drugą lokalizację.

Toczeń  a mięśnie

Choroba może powodować wędrujący ból mięśni, o zmiennym natężeniu. Poza bólem u chorych stwierdza się także zanik mięśni, który osłabia sprawność fizyczną.

Skóra i błony śluzowe

Przy toczniu u wielu pacjentów pojawia się charakterystyczny rumień na twarzy w kształcie motyla. Jest to płaskie lub nieco wypukłe zaczerwienienie skóry na policzkach i grzbiecie nosa, może też wystąpić na czole, w okolicy oczu, na szyi i dekolcie. Rumień pojawia się  w czasie zaostrzenia choroby u połowy chorych, po ekspozycji na słońce. Gdy toczeń się „wycofuje”, rumień znika.

Toczeń rumieniowaty układowy — przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Aktywnej fazie choroby często towarzyszą nadżerki błony śluzowej jamy ustnej i nosa. Może pojawić się pokrzywka, zgrubienia tkanki podskórnej, rumień w okolicy paznokci, rumień dłoni czy siność siateczkowata, nasilone wypadanie i przerzedzenie włosów.

W tzw. podostrym toczniu skórnym u chorych stwierdza się niepozostawiające śladów zmiany w kształcie obrączek z przejaśnieniem w środku lub łuszczące się grudki (zazwyczaj na tułowiu, ramionach i udach), oraz rumień krążkowy, który jest przyczyną zaniku, powstawania blizn i odbarwień skóry.

Toczeń a nerki

W przypadku tocznia zapalenie nerek dotyczy 1/3 pacjentów. Najczęściej problemy pojawiają się w pierwszych dwóch latach choroby, głównie u młodszych pacjentów. Na początku nie ma żadnych objawów zajęcia nerek, natomiast pojawiające się obrzęki ciała to świadectwo zaawansowanej już choroby. Toczeń może prowadzić do niewydolności nerek.

Toczeń a serce

Charakterystycznym dla tocznia objawem jest zapalenie wsierdzia Libmana-Sacksa, które rozpoznaje się m.in. po obecności zgrubień na zastawkach serca. Choroba zwiększa ryzyko rozwoju miażdżycy, wystąpienia choroby niedokrwiennej serca i zawału serca.

Toczeń a płuca

W przebiegu tocznia może rozwinąć się toczniowe zapalenie płuc o ciężkim przebiegu, z gorączką, dusznościami, kaszlem, a nawet  krwiopluciem. Choroba może prowadzić do włóknienia płuc.

Toczeń rumieniowaty układowy — przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Układ nerwowy

Toczeń może powodować objawy neurologiczne i psychiczne. Zazwyczaj pojawia się łagodne upośledzenie funkcji poznawczych, zaburzenia nastroju i zaburzenia lękowe. Rzadziej pojawiają się niedowłady, zaburzenia czucia, drgawki czy psychozy.

Toczeń a układ pokarmowy 

Choroba może powodować np. zgagę i ból brzucha, jak również groźne powikłania, jak zawał jelit.

Toczeń a oczy 

Chorzy skarżą się najczęściej na uczucie suchości oczu lub uczucie ciała obcego pod powiekami, czy zaburzenia widzenia pojawiające się po niektórych lekach, np. hydroksychlorochinie czy glikokortykosteroidach.

Toczeń a kości

Choroba zwiększa ryzyko pojawienia się osteoporozy, która osłabia kości i prowadzi do ich złamań.

Na czym polega leczenie tocznia?

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów należy zgłosić się do lekarza. Pacjenci ze zdiagnozowanym toczniem pozostają pod opieką reumatologa lub immunologa, a gdy jest taka potrzeba, również innych specjalistów.

Toczeń rumieniowaty układowy — przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Choć szybkie rozpoznanie i leczenie choroby nie jest łatwe ze względu na niespecyficzne objawy, jakie daje toczeń, ma ono ogromne znaczenie dla podniesienia komfortu życia chorego i zmniejszenia ryzyka groźnych powikłań. Nie można wyleczyć tocznia rumieniowatego układowego, ale możliwe jest osiągnięcie trwałej remisji choroby i uniknięcie uszkodzenia narządów. Bardzo rzadko zdarzają się przypadki samoistnego ustąpienia objawów.

Leczenie dopasowuje się indywidualnie do każdego pacjenta, ponieważ choroba może obejmować różne tkanki i narządy. W toczniu o łagodnym i umiarkowanym przebiegu można kontynuować zwykłe aktywności, stosując się do zaleceń lekarza i przyjmując konieczne leki. Toczeń o ciężkim zaostrzeniu chorzy leczeni są w szpitalu. Kontrola choroby jest konieczna przez cały czas. Na początku i w czasie zaostrzeń wizyty są częstsze, natomiast w stabilnym okresie wizyty kontrolne z reguły odbywają się co 6-12 miesięcy.


źródło:  www.mp.pl 

 


Zobacz także

Jak się uwolnić emocjonalnie od pracy, kiedy czujesz, że nie możesz już przestać o niej myśleć

10 przykazań czystej kuchni. Sprawdź, dla własnego dobra!

Mroczki przed oczami, męty i błyski

Mroczki przed oczami, męty i błyski. O czym mogą świadczyć i kiedy trzeba udać się do lekarza?