Choroby

Angina – objawy zakażenia bakteryjnego i wirusowego

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
24 lutego 2020
Angina ropna i wirusowa objawy leczenie
Angina / Fot. iStock – Angina ropna i wirusowa objawy, leczenie
 

Angina wywołuje objawy, które większość z nas doskonale kojarzy. Angina ropna i wirusowa, czyli zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, potrafi dać mocno w kość. W zależności od rodzaju zakażenia, dolegliwości mogą mieć różne natężenie – od znośnych, do nakazujących pozostanie w łóżku. Jak odróżnić anginę wirusową od bakteryjnej (ropnej)?

Angina jest częstą chorobą zakaźną, na którą chorowało choć raz 90% społeczeństwa. Powody jej rozwoju są różne – najczęściej za anginę odpowiadają wirusy (rinowirusy, adenowirusy), o wiele rzadziej paciorkowce Streptococcus pyogenes, a niekiedy nawet i grzyby. W zależności od czynnika, który wywołał zakażenie, angina powoduje nieco inne objawy, choć w wielu przypadkach są one ze sobą zbieżne.

Angina wirusowa – objawy  

Angina wirusowa jest najczęściej występującym typem anginy i może dotyczyć nawet 80 % ogólnych chorowań na nią. Rozprzestrzenia się drogą kropelkową, więc zakażenie może się rozszerzać, co najczęściej można zaobserwować w przedszkolach i szkołach. Angina wirusowa ma dość łagodne objawy i może przebiegać bez gorączki, czym różni się od anginy ropnej (bakteryjnej). Na początku może być mylona ze zwykłym przeziębieniem, ponieważ dolegliwości pojawiają się powoli i nie mają dużego natężenia. Objawy, które powoduje angina wirusowa mogą minąć same po ok. 3-4 dniach.

Objawy u dzieci i dorosłych – angina wirusowa:

  • ból gardła – może osiągać różne nasilenie, od mało dokuczliwego, do utrudniającego przełykanie,
  • zaczerwienione i rozpulchnione migdałki – bez białego nalotu, który pojawia się często w przypadku anginy bakteryjnej,
  • przekrwienie błony śluzowej podniebienia z drobnymi pęcherzykami,
  • bóle stawów i kości,
  • osłabienie,
  • katar,
  • kaszel,
  • biegunka,
  • zapalenie spojówek.

Zazwyczaj w przypadku anginy wirusowej zazwyczaj nie ma konieczności odwiedzania lekarza. Anginy wirusowej nie leczy się antybiotykiem, który jest skuteczny w przypadku infekcji bakteryjnej. W samodzielnym zwalczaniu zakażenia warto pomóc sobie środkami z apteki – przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi, jeśli gorączka się pojawi. Polecane są także środki antyseptyczne, stosowane na gardło, łagodzące przykre objawy i przyspieszające powrót do zdrowia.

Angina ropna – objawy zakażenia bakteryjnego

Angina ropna, w przeciwieństwie do wirusowej, przebiega gwałtownie. Objawy zakażenia mogą uwidocznić się już po dobie i cały proces przybiera na sile. Dolegliwości są o tyle dokuczliwe, że zmuszają często do pozostania w łóżku. utrudniając zwykłe funkcjonowanie. Od chwili zakażenia, do pojawienia się pierwszych objawów może minąć od 1 do 4 dni. Konieczna może być konsultacja lekarska, ponieważ często angina ropna wymaga przyjęcia antybiotyku, który ogranicza ryzyko poważnych powikłań. Najczęściej zaleca się stosowanie penicyliny, na którą wrażliwe są paciorkowce. Antybiotyk zmniejsza objawy w przypadku zakażenia bakteryjnego i skraca czas trwania choroby. Jeśli pacjent uczulony jest na penicylinę, można przepisać inny antybiotyk, o czym decyduje lekarz.

Objawy u dzieci i dorosłych – angina ropna:

  • silny ból gardła i problemy przy połykaniu pokarmów –  ból w wielu przypadkach utrudnia jedzenie stałych i gorących czy pikantnych pokarmów,
  • dreszcze i wysoka gorączka powyżej 38ºC – może dochodzić nawet 40oC,
  • zauważalne zaczerwienienie i obrzęk migdałów podniebiennych,
  • nalot na migdałkach podniebiennych – czasami widoczny jest także ropny naciek na tylnej ścianie gardła,
  • bolesne i zauważalnie powiększone węzły chłonne podżuchwowe lub szyjne,
  • przekrwienie błony śluzowej podniebienia,
  • osłabienie organizmu,
  • bóle kości i stawów,
  • ból brzucha, nudności, wymioty.

Angina u dzieci może przebiegać w sposób bardzo przyjemny, ponieważ objawy mocno odbijają się na samopoczuciu małego pacjenta. Jeśli chorobie towarzyszą wymioty i wysoka gorączka, dziecko może być narażone na odwodnienie organizmu.

Angina ropna i wirusowa – jak łagodzić objawy domowymi sposobami?

Niezależnie od tego, czy to angina ropna czy wirusowa, objawy można łagodzić także domowymi sposobami. Przede wszystkim należy zadbać o to, by dieta przy anginie była półpłynna, ponieważ przełykanie stałych pokarmów może powodować ból i utrudniać, a nawet uniemożliwiać jedzenie. Posiłki powinny być delikatne, bez pikanych przypraw, które mogą drażnić gardło. Stosowanie suchych, ciepłych okładów może łagodzić ból, podobnie jak płukanki z ziół dostępnych w aptekach (rumianek, szałwia). Warto również zadbać o przepływ świeżego powietrza oraz jego odpowiednie nawilżenie w pomieszczeniu, w którym przebywa chory.


źródło:  www.mp.pl 

Choroby

Zaburzenia osobowości – jakie objawy mogą świadczyć o problemach?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
24 lutego 2020
Zaburzenia osobowości
Zaburzenia osobowości / Fot. iStock
 

Zaburzenia osobowości nie zawsze są proste do zdiagnozowania. Można powiedzieć, że ilu ludzi, tyle charakterów i zachowań, które możemy obserwować. Przez to nie zawsze łatwo jest jednoznacznie określić, co jest jeszcze normą, a co już nie. Jeśli u kogoś istnieją mocno nieprawidłowe normy zachowania, jego funkcjonowanie w społeczeństwie może być bardzo utrudnione.

Zaburzenia osobowości objawiają się wcześnie

Zaburzenia osobowości to obecność trwałych cech charakterologicznych i utrwalonych wzorców dotyczących postępowania, zachowania, relacji z innymi ludźmi i funkcjonowania w społeczności. Według szacunków, od 10 do 20% ludzi na świecie może borykać się z różnego typu zaburzeniami. W zależności od rodzaju, częściej mogą występować u mężczyzn lub u kobiet. Pierwsze objawy zaburzeń pojawiają się zazwyczaj w późnym dzieciństwie lub w wieku nastoletnim. Wtedy jednak składa się je na karb niedojrzałości i poszukiwania siebie, co może opóźniać postawienie diagnozy.

Zaburzenia osobowości – przyczyny i rodzaje

Zaburzenia osobowości mogą mieć różne objawy i przyczyny. Kiedyś przyczyn szukano ich przede wszystkim we wpływie zdarzeń w domu rodzinnym. Wskazywano tu głównie na sytuacje konfliktowe, silne napięcia emocjonalne, zaniedbania, przemoc emocjonalną i seksualną doświadczoną w dzieciństwie. Współcześnie przyczyn szuka się także w czynnikach biologicznych i genetycznych.

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją psychiatryczną ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych) wyróżniamy następujące specyficzne zaburzenia osobowości:

  • paranoiczną,
  • schizoidalną,
  • dyssocjalną,
  • chwiejną emocjonalnie (typ impulsywny i typ borderline),
  • histrioniczą,
  • anankastyczną,
  • osobowość lękliwą (unikającą),
  • osobowość zależną.

Klasyfikacja DSM IV (klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego) wyróżnia nieco inaczej zaburzenia osobowości:

  • typu A: paranoiczne, schizoidalne, schizotypowe,
  • zaburzenia osobowości typu B: antyspołeczne, z pogranicza (borderline), histrioniczne, narcystyczne,
  • typu C: unikowe, zależne, obsesyjno-kompulsyjne.

Zaburzenia osobowości – objawy

Osoba cierpiąca na nie, w różnych sytuacjach może zachowywać się, funkcjonować i nawiązywać relacje w pewien specyficzny sposób. Zdrowe osoby swoje zachowanie, myślenie i działanie dostosowują do potrzeb sytuacji, są bardziej elastyczni. Osoba zaburzona nie dostosowuje się do sytuacji i otoczenia, przez co „odstaje” od innych.

Zaburzenia osobowości mogą wpływać na stosunek do samego siebie i otoczenia, zmieniać sposób przeżywania siebie i innych. Bez wątpienia mogą one powodować negatywne konsekwencje dla osoby dotkniętej problemem, oraz jej najbliższego otoczenia.

Objawy zaburzenia osobowości zależą od jego rodzaju:

  • osobowość paranoiczna – objawia się nadmierną podejrzliwością i obawę, że ktoś planuje osobę z zaburzeniem skrzywdzić. Pojawia się tu brak zaufania i skrajna zazdrość, która rujnuje relacje w związku;
  • zaburzenia osobowości borderline daje objawy wyraźne – ekstremalnie szybko przechodzi ze skrajności w skrajność. W jednej chwili ktoś wydaje się przyjacielem, by po pewnym czasie został uznany za wroga. Osoby borderline są drażliwe, impulsywne, przejawiają predyspozycje do używek i hazardu, ryzykownych zachowań seksualnych;
  • osobowość schizoidalna – osoby takie często izolują się od innych, wchodzą w sposób bardzo ograniczony w kontakty emocjonalne i społeczne, są chłodne seksualnie, mają problemy z odczuwaniem przyjemności. Uciekają w świat marzeń, zatapiają się we własnych myślach i nie lubią być z tego świat wytrącane;
  • osobowość unikająca – osoby takie unikają kontaktów z innymi ludźmi, unikając w ten sposób krytyki i odrzucenia. Osobowość unikającą charakteryzuje niska samoocena i lęk przed odrzuceniem;
  • typ osobowości anankastycznej – w tym przypadku osoba przejawia tendencje do nadmiernego perfekcjonizmu i kontroli nad życiem, brakiem spontaniczności, zamiłowaniem do przestrzegania sztywnych reguł;
  • osobowość zależna – charakteryzuje się niesamodzielnością dorosłej osoby, mimo że nie ma ku temu wyraźnej przyczyny;
  • osobowość dyssocjalna (antyspołeczna) – osoby cierpiące na ten typ zaburzenia osobowości nie uznają panujących w społeczeństwie norm, praw i zasad zachowania;
  • histrioniczna osobowość – powoduje, że osoba nią dotknięta odczuwa przymus pozostawania w centrum uwagi. Aby osiągnąć cel, wymyśla niestworzone historie, które ściągają uwagę otoczenia.
Zaburzenia osobowości

Zaburzenia / Fot. iStock

Zaburzenia osobowości – test samoopisowy

Nie zawsze wystarczą same objawy, by stwierdzić konkretne zaburzenia osobowości. Specjalista problem rozpoznaje na podstawie dokładnego wywiadu psychiatrycznego, często uzupełnianego testami psychologicznymi. Wyklucza się też inne zaburzenia psychiczne oraz ewentualne zmiany w mózgu (np. guz mózgu). Zaburzenia osobowości pomoże określić test osobowości.

Wiele z tych testów to testy lub kwestionariusze samoopisowe. Osoba poddająca się testowi odpowiada na pytania dotyczące jego myśli, uczuć i zachowań przez stwierdzenie jest prawdziwe lub fałszywe w jego przypadku. Za przykład mogą posłużyć testy osobowości takie jak:

  • Minnesocki Wielowymiarowy Inwentarz Osobowości (MMPI) – składa się na niego  ponad 500 stwierdzeń, na które badany odpowiada „prawda”, „fałsz” lub „nie wiem”,
  • Millon Clinical Multiaxial Inventory (MCMI) – pacjent na 344 stwierdzenia pacjent odpowiada „prawda” lub „fałsz”,
  • Kwestionariusz Osobowości (NEO-PI-R) – test mierzy neurotyczność, ekstrawertyczność, otwartość na doświadczenie, ugodowość oraz sumienność,
  • Kwestionariusz Temperamentu i Charakteru Clonningera –  bada nasilenie cech temperamentu o podłożu biologicznym oraz nasilenie cech charakteru kształtujących się w procesie socjalizacji.

Zaburzenia osobowości – test projekcyjny 

Można skorzystać także z testów projekcyjnych, choć nie są one obecnie zbyt często stosowane. Osoba badana ma za zadanie opisać to co widzi na rysunku lub obrazku, dokończyć dany rysunek lub opowiedzieć na historię w oparciu o niego. Dzięki temu można poznać wewnętrzne odczucia badanego. Do tekstów projekcyjnych zaliczamy:

  • Test Rorschacha – składa się z dwóch części. W pierwsze badany określa, co widzi na obrazku z symetrycznymi plamami czarno-białymi lub kolorowymi. W drugiej części osoba badania ma za zadanie  rozwinąć swoje wypowiedzi,
  • Test Apercepcji Tematycznej – składa się z obrazków z wieloznacznymi scenkami. Osoba poddawana badaniu tworzy na ich podstawie historyjki na ich temat, opisując uczucia, myślenie i działanie osób z obrazków.  

Zaburzenia osobowości – leczenie

Można powiedzieć, że zaburzenie osobowości to taka osobliwa „natura” danego człowieka, bo taki już jest. Specjaliści podkreślają jednak, że utrwalone cechy osobowościowe mogą z czasem się zmieniać, jeśli zostaną podjęte odpowiednie ku temu środki, takie jak leczenie.

Leczenie zdiagnozowanego zaburzenia osobowości możliwe jest na dwa sposoby. Przede wszystkim pacjentowi proponuje się długotrwałą psychoterapię. Leczenie zaburzenia osobowości nie w każdym przypadku jest łatwe i skuteczne. Jednak jeśli zostanie ona oparta na zaangażowaniu i zaufaniu ze strony pacjenta, może przynieść pozytywne efekty.  Innym sposobem jest zastosowanie leków, które pomagają zapanować nad pojawiającymi się epizodami obniżenia samopoczucia psychicznego.


źródło:  www.mp.pl , www.centrumdobrejterapii.pl 

Choroby

Angina ropna to nie tylko ból gardła. Co należy o niej wiedzieć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
24 lutego 2020
Angina ropna objawy, leczenie
Angina ropna objawy, leczenie, u dzieci

Okres jesieni i zimy to czas, kiedy angina ropna (bakteryjna) i wirusowa pojawia się bardzo często. Wirusy i bakterie, które powodują obie formy choroby, atakują bez litości. Bez wątpienia szczególnie dokuczliwa jest angina bakteryjna, zwana ropną. Jak rozpoznać objawy, które wywołuje angina ropna i jak wygląda jej leczenie?

Angina ropna (bakteryjna, paciorkowcowa) – co ją wywołuje?

Angina to ogólna nazwa stosowana w określeniu  zapalenia gardła i migdałków podniebiennych. Rozróżniana jest angina wirusowa lub bakteryjna. W przypadku anginy ropnej (bakteryjnej) winowajcami są bakterie paciorkowce Streptococcus pyogenes. Te bakterie bytują u ok. 20% dzieci do 15 roku życia, oraz ok. 5% osób dorosłych. Jednak to, że ktoś jest nosicielem paciorkowców nie oznacza, że zachoruje – może, ale nie musi. Szczepy paciorkowców zasiedlają często błonę śluzową gardła i skórę, rzadziej znajdują się w narządach układu moczowo-płciowego. Bakterie S. pyogenes w organizmie mogą pozostać bez wywołania jakichkolwiek objawów, a osoba zdrowa, która zetknie się z patogenami, może zachorować – nie ma na to reguły.

I tu często pojawia się pytanie – czy angina jest zaraźliwa? Odpowiedź brzmi – tak. W przypadku anginy wirusowej zakażenie jest wielce prawdopodobne w kontakcie pośrednim, i częstsze, ponieważ wirusy przenoszą się drogą kropelkową (np. przez kichnięcie, kaszlnięcie). Bardzo często dzieje się tak w przypadku miejsc, w których na co dzień znajduje się dużo ludzi, np. przedszkola. Angina ropna, czyli bakteryjna, również może się roznosić, ale w bezpośrednim w kontakcie z drugą osobą, a dokładniej z wydzieliną z jej nosa lub gardła.

Angina ropna – objawy

W przeciwieństwie do wirusowej, angina bakteryjna przebiega gwałtownie, a dolegliwości przez nią powodowane niejednokrotnie zmuszają do pozostania w łóżku. Choroba wywołuje objawy, które nie sposób przeoczyć. Od chwili zakażenia, do momentu zaobserwowania konkretnych dolegliwości może minąć od 1 do 4 dni. Angina ropna może dać w kość, ponieważ jej przebieg jest gwałtowny i zmusza chorego do wypoczynku.

Angina ropna (bakteryjna, paciorkowcowa) – objawy u dzieci i dorosłych:

  • silny ból gardła i problemy przy połykaniu pokarmów,
  • wysoka gorączka powyżej 38ºC, a nawet 40ºC,
  • dreszcze,
  • osłabienie organizmu,
  • bóle kości i stawów,
  • zaczerwienienie i obrzęk migdałów podniebiennych,
  • biały nalot na migdałkach,
  • bolesne i zauważalnie powiększone węzły chłonne,
  • czerwonawe wybroczyny na błonie śluzowej podniebienia,
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego – ból brzucha, nudności, wymioty.

Ze względu na intensywność i specyfikę objawów, trudno jest pomylić anginę z przeziębieniem. Angina ropna skłania do szukania pomocy lekarskiej. W przypadku zakażenia bakteryjnego, którym jest angina ropna, przepisywany jest  antybiotyk. Angina u dzieci może być o tyle bardziej dokuczliwa, że towarzyszące jej bóle brzucha, wymioty, wysoka gorączka, mogą spowodować odwodnienie organizmu.

Angina ropna – rozpoznanie 

Choroba w przeważającej większości (nawet 85% przypadków) wywoływana jest przez wirusy. Angina ropna przytrafia się rzadziej i leczenie jej może przebiegać nieco inaczej, niż wirusowej. Jeżeli lekarz ma wątpliwości po stwierdzeniu objawów, z jakim rodzajem anginy ma do czynienia, może zaproponować pacjentowi potwierdzenie zakażenia przez paciorkowce przy pomocy testów.  Aby potwierdzić obecność Streptococcus pyogenes, poza wyraźnymi objawami, można wykonać posiew z gardła. Można również wykonać przy pacjencie dwuminutowe testy szkiełkowe z wydzieliny z gardła i na podstawie wyniku zdecydować o rodzaju leczenia.

Angina ropna – leczenie

Jeżeli mamy do czynienia z anginą spowodowaną przez paciorkowce, lekarz przepisuje antybiotyk, który nie tylko skraca nasilenie dolegliwości i czas trwania  choroby, ale niweluje ryzyko wystąpienia powikłań. Najczęściej, o ile nie ma przeciwwskazań, pacjentowi proponowana jest penicylina. Jeśli pacjent uczulony jest na penicylinę, można przepisać innego typu antybiotyki. Osoby, u których zalecono antybiotykoterapię, przestają być źródłem zakażenia  po dobie od rozpoczęcia leczenia. Już po około 2 – 3 dobach przyjmowania antybiotyku następuje poprawa, ale kurację należy doprowadzić do końca, zgodnie z zaleceniem lekarza. Poza tym wskazane jest także stosowanie preparatów działających przeciwbólowo, antyseptycznie i łagodząco na błonę śluzową gardła (tabletki, spraye, płukanki).

Angina ropna u dzieci i dorosłych – domowe sposoby

Angina ropna, szczególnie u dzieci, będzie łatwiejsza do przejścia, gdy sięgniemy po domowe sposoby.  Zaleca się stosowanie półpłynnej diety, która ułatwi przełykanie – zupy kremy, kleiki, kisiele. Warto przygotowywać posiłki łagodne w smaku, bez dodatku pikanych przypraw. Jedzenie  nie powinno być gorące. Ziołowe płukanki np. z rumiankiem czy szałwią pomogą w łagodzeniu bólu gardła. Suche i ciepłe okłady na szyję także mogą być pomocne w łagodzeniu bólu. Warto pić odpowiednią do potrzeb ilość wody lub domowe soki, np. malinowy czy z czarnego bzu.

Angina ropna – możliwe powikłania

Źle leczona lub nieleczona angina ropna u dzieci i dorosłych może powodować powikłania takie jak:

  • ropień okołomigdałkowy,
  • zapalenie zatok,
  • zapalenie ucha środkowego,
  • gorączka reumatyczna –  objawia się gorączką, zapaleniem dużych stawów, zapaleniem serca, pląsawicą oraz rumieniem. Leczenie gorączki reumatycznej wymaga hospitalizacji,
  • ostre kłębuszkowe zapalenie nerek,
  • sepsa.

źródło: www.mp.pl 

Zobacz także

Zmęczona? Znużona? Dodaj sobie energii!

Prof. Bolesław Samoliński: Polska jest zalergizowanym krajem. Na różne objawy astmy uskarża się 40% populacji, czyli ok. 13 milionów

Koronawirus – jak się przed nim chronić? 7 najważniejszych zasad opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO)