Dieta Zdrowie

Zielony jęczmień – wzmacnia krew, reguluje poziom cukru, oczyszcza organizm. Dlaczego jeszcze warto włączyć go do zdrowej diety?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
23 grudnia 2021
Zielony jęczmień
Fot. iStock
 

Zielony jęczmień, znany także pod nazwą młody jęczmień, to nic innego jak roślina zebrana w początkowej fazie wzrostu. Został on doceniony przez dietetyków ze względu na liczne substancje odżywcze oraz ochronny wpływ na zdrowie. Zielony jęczmień wzmacnia krew, oczyszcza organizm, reguluje poziom cukru. Co warto wiedzieć o zielonym jęczmieniu?

Jęczmień zwyczajny (Hordeum vulgare) towarzyszy ludziom jako roślina użytkowa od czasów starożytności. Uprawiano go wtedy jako zboże chlebowe, z czasem jednak skupiono się na pozyskiwaniu z niego kasz oraz słodu jęczmiennego. Od pewnego czasu powodzeniem cieszy się forma młodej rośliny, czyli zielony jęczmień, który cieszy się coraz większym zainteresowaniem, ze względu na potencjał prozdrowotny.

Co kryje w sobie zielony jęczmień?

Zielony jęczmień jest skarbnicą substancji biologicznie czynnych skumulowanych w listkach, ponieważ młoda, kilkudniowa roślinka potrzebuje ich do intensywnego wzrostu. Tym sposobem zawiera znacznie więcej ważnych dla zdrowia składników niż roślina dojrzała. Sięgając po jęczmień w początkowej fazie wzrostu rośliny, sięgamy po doskonałe źródło witamin i minerałów. W zielonym jęczmieniu znajdziemy witaminy z grupy B (B1, B2, B6, kwas foliowy, kwas pantotenowy), witaminę C (więcej niż w soku pomarańczowym), a także beta-karoten (prowitamina A), którego jest nawet więcej niż w marchewce. Minerały obecne w zielonym jęczmieniu to m.in.: żelazo, wapń, miedź, magnez, potas i cynk. Ważną rolę pełnią również należące do antyoksydantów flawonoidy, oraz błonnik pokarmowy, których nie brakuje w zielonych listkach młodego jęczmienia. Zielony jęczmień dostarcza aminokwasy egzogenne, czyli takie, których nasz organizm sam nie wytwarza,  kwasy tłuszczowe (linolenowy i linolowy), oraz chlorofil, określany mianem zielonej krwi.

Zielony jęczmień

Fot. iStock

Zielony jęczmień — właściwości dla zdrowia

Młody jęczmień działa przeciwzapalnie

 Antyoksydanty (karotenoidy i flawonoidy) neutralizują wolne rodniki, które przyspieszają proces starzenia się i przyczyniają się do zwiększenia ryzyka powstawania chorób. Antyoksydanty chroniąc komórki przed uszkodzeniami, obniżają ryzyko rozwoju nowotworów, a także chorób przewlekłych i neurodegeneracyjnych (Alzheimer, demencja, Parkinson). Chronią również przed rozwojem chorób autoimmunologicznych, np. reumatoidalnego zapalenia stawów, czy nieswoistych stanów zapalnych jelit.

Wzmacnia krew

Zielony jęczmień jest korzystny dla krwi, ponieważ w 10 g proszku zawiera około 2 mg żelaza, które umożliwia syntezę hemoglobiny. Z tego powodu jest on polecany osobom walczącym z anemią.

Młody jęczmień oczyszcza 

Jest on również źródłem chlorofilu, porównywanego składem do składu ludzkiej krwi. Różnica polega na tym, że chlorofil zawiera magnez, a hemoglobina żelazo. Niemniej chlorofil ma wpływać na usuwanie z komórek szkodliwych produktów przemiany materii.

Zielony jęczmień

Fot. iStock

Zielony jęczmień pomaga schudnąć

Zielony jęczmień dostarcza do organizmu rozpuszczalny błonnik pokarmowy, który odgrywa ważną rolę w zachowaniu szczupłej sylwetki. Młody jęczmień przyspiesza metabolizm, reguluje pracę układu pokarmowego, ułatwia wypróżnianie. Wzmacnia również uczucie sytości po posiłku, co pomaga zapobiegać atakom wilczego głodu i podjadaniu, co bywa częstym problemem podczas odchudzania.

Wspiera pracę układu pokarmowego

Młody jęczmień, jako źródło błonnika i polifenoli, wspiera dobroczynne bakterie bytujące w jelitach (m.in. Bifidobacterium), pomagając zachować równowagę mikroflory jelit. Dieta obfitująca w błonnik zdecydowanie obniża ryzyko nowotworu jelita grubego.

Zielony jęczmień obniża poziom cukru we krwi

Proszek pozyskiwany z zielonego jęczmienia może obniżyć w pewnym stopniu poziom glukozy we krwi po posiłku, zmniejszając wchłanianie cukrów. Badania wykazały, że przyjmowanie zielonego jęczmienia (ok. 2 g dziennie przez 2 miesiące) może spowodować obniżenie poziomu hemoglobiny glikowanej i glukozy na czczo.

Zielony jęczmień

Fot. iStock

Chroni serce

Zielony jęczmień sprzyja także obniżeniu poziomu cholesterolu ogółem i lipoproteiny LDL. Badanie, w którym podawano ochotnikom 15 gramów dziennie zielonego jęczmienia przez 4 tygodnie wykazało zmniejszenie oksydacji LDL. Obecność polifenoli może istotnie zmniejszać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych

Zielony jęczmień — jak można go stosować?

Zielony jęczmień, choć sam siebie nie leczy chorób, jest wartościowym uzupełnieniem zdrowej diety. Można go stosować pod postacią soku z liści oraz częściej dostępnego proszku lub tabletek. Sproszkowany jęczmień otrzymuje się poprzez suszenie wyciśniętego w niskiej temperaturze soku z siewek, lub suszeniu listków w wyższej temperaturze. Pierwszy sposób pozyskiwania sprawia, że młody jęczmień jest lepiej przyswajalny przez organizm. Przygotowując koktajl z zielonym jęczmieniem należy pamiętać, by nie zalewać go wrzątkiem, gdyż wtedy straci swoje prozdrowotne właściwości. Można go również dodać do zup, jogurtów, sałatek czy soków wyciskanych z owoców lub warzyw. Młody jęczmień w postaci soku jest gotowy do bezpośredniego spożycia.


źródło: dietetycy.org.pl

Dieta Zdrowie

Jemioła – magiczna roślina o leczniczych właściwościach. Dlaczego wieszano jemiołę w domach?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
23 grudnia 2021
jemioła
Fot. iStock
 

Jemioła jest częstym elementem dekoracyjnym, który pojawia się w naszych domach w okolicy Bożego Narodzenia. Ale to nie tylko sposób na ozdabianie mieszkania i echo dawnej tradycji. To również roślina, która posiada zastosowanie lecznicze, choć niektóre gatunki jemioły bywają niebezpieczne, bo trujące. Co skrywa jemioła pospolita i jakie ma właściwości lecznicze?

Czym charakteryzuje się jemioła?

Mianem jemioły określa się aż ok. 70 gatunków roślin występujących w Afryce, Azji, Australii i Europie. W Polsce najczęściej spotykana jest jemioła pospolita (Viscum album). Tę wiecznie zieloną, kulistą roślinę, można znaleźć na gałęziach drzew, takich jak na topole, brzozy, lipy, klony, czy na drzewach owocowych. Jemioła na nich pasożytuje, choć jest zdolna do przeprowadzania procesu fotosyntezy. Latem, gdy na drzewach liści nie brakuje, trudno jest zauważyć jemiołę, natomiast zimą jej zielone skupiska od razu zwracają na siebie uwagę w nagich gałęziach.

Jemioła ma na tyle charakterystyczny wygląd, że trudno ją pomylić z inną rośliną. Ma grube, skórzaste liście, a od lutego do kwietnia wytwarza też ładnie pachnące, ale mało widoczne kwiaty koloru żółto-zielonego, o przyjemnym zapachu. W listopadzie pojawiają się na jemiole charakterystyczne owoce, pod postacią białych „kulek”, które stanowią pokarm dla ptaków. Ptaki, które spożywają owoce jemioły, roznoszą następnie niestrawione nasiona, wydalając je na drzewach.

jemioła

Fot. iStock/jemioła

Jemioła — roślina o magicznych mocach

Jemioła jest rośliną cenioną ze względów leczniczych od czasów starożytnych, była także ważnym elementem ludowych wierzeń. Uważano ją za symbol wiecznego życia oraz płodności, bowiem, jak żadna inna roślina, jemioła rośnie i wydaje zimą owoce, gdy w przyrodzie dominuje cisza i pustka. To spowodowało przypisanie jej magicznych mocy.

Zgodnie z powyższymi przekonaniami na wsiach podawano jemiołę  zwierzętom gospodarskim, aby licznie się rozmnażały. Innym zwyczajem dotyczącym jemioły było wkładanie jej gałązek do ula, aby pszczół i miodu nie zabrakło. Jemioła stała się również dekoracją domu, gdzie podwieszona pod sufit miała chronić przed uderzeniem pioruna, demonami i urokami rzucanymi przez zawistnych ludzi. Miała także gwarantować zgodę i szczęście między mieszkańcami. Niegdyś jemiołę zdejmował z drzewa ojciec i musiał robić to tak, by magiczny krzew nie dotknął ziemi. W innym przypadku roślina mogła utracić swoją moc. Co ważne, jemioła powinna wisieć, najlepiej nad stołem, nad drzwiami lub w kuchni, a nie stać w wazonie.

Mówiąc o jemiole, nie sposób pominąć milczeniem jednego ze zwyczajów z nią związanych, czyli pocałunków pod jej gałązkami. Całowanie ukochanej osoby pod jemiołą miało być dobrą wróżbą dla pary. Zwyczaj ten nadal cieszy się niemałą popularnością.

jemioła

Fot. iStock/Pocałunek pod jemiołą

Ponieważ jemioła traktowana była jako roślina magiczna, noszono ją jako talizman. Miała ona zapewniać płodność, leczyć choroby skóry czy epilepsję. Współcześnie preparaty z jemiołą nadal stosowane są jako środki wspomagające leczenie różnych chorób. Nauka potwierdziła pewne fakty, warto więc wiedzieć, na czym polegają właściwości lecznicze jemioły.

Jemioła — właściwości lecznicze

Jemioła posiada pewne właściwości lecznicze, i zależą one od obecności poszczególnych substancji, które z kolei uzależnione są od gatunku jemioły, oraz drzewa, z którego roślina pobiera składniki odżywcze. Znajdziemy w niej m, in.: pektyny, polisacharydy, alkohole cukrowe, aminokwasy, awonoidy, fitosterole, peptydy. Dzięki ich obecności jemioła znalazła szerokie zastosowanie w medycynie naturalnej i nie tylko.

Jemioła działa immunostymulująco oraz immunomodulująco

Lektyny i wiskotoksyny obecne w jemiole są substancjami, które mogą wykazywać działanie cytotoksyczne (niszczyć komórki nowotworowe, ale nie uszkadzać zdrowych). Lektyny są białkami hamującymi aktywność enzymu odpowiedzialnego za długowieczność komórek rakowych. Wpływają również na zwiększenie aktywności układu odpornościowego organizmu. Ponadto tzw. peptydy Kuttana mogą wpływać na zwiększenie liczby limfocytów we krwi, co również wzmacnia działanie układu odpornościowego.

Chroni serce

Jemioła wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia i chroni tętnice przed tworzeniem się blaszek miażdżycowych. Obecna w niej kwercetyna wpływa na obniżenie ciśnienia i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Działa moczopędnie, co zmniejsza ilość płynu w naczyniach krwionośnych, i wpływa na obniżenie ciśnienia krwi. Dzięki temu wchodzi w skład mieszanek działających profilaktycznie przeciwko nadciśnieniu tętniczemu, miażdżycy, choroby wieńcowej i zawałowi mięśnia sercowego.

Jemioła na kobiece dolegliwości

Ponieważ jemioła rozszerza naczynka krwionośne, wykorzystywana jest w medycynie naturalnej do łagodzenia bólu menstruacyjnego. Można ją znaleźć również jako element w składzie preparatów łagodzących dolegliwości powodowane przez menopauzę.

jemioła

Fot. iStock/jemioła

Jak zbierać jemiołę?

Suszone ziele jemioły można kupić w zielarniach i aptekach, można również zebrać je samodzielnie. Świeże gałązki jemioły można pozyskiwać z drzew w okresie zimowym, od grudnia do marca. Owoce należy odrzucić, natomiast liście oraz łodygi należy oddzielić od siebie zaraz po zerwaniu jemioły. Jemiołę suszy się w temperaturze nie wyższej niż 25ºC, aby wszystkie cenne dla zdrowia substancje zostały zachowane. Jeśli jemioła zostanie wysuszona prawidłowo, jej suche już ziele powinno zachować kolor zielony lub żółtozielony. Jemiołę przechowuje się w papierowej torbie ustawionej w suchym i przewiewnym miejscu.

Warto przy tym wspomnieć, że zjedzenie owoców jemioły, zwłaszcza w dużych ilościach, może skutkować objawami zatrucia — wymiotami, nudnościami, bólami brzucha i biegunką.


źródło:  www.poradnikzdrowie.pl ,mnkd.pl, www.izielnik.pl 

Dieta Zdrowie

Kawa z cykorii – bezkofeinowa i zdrowa alternatywa dla tradycyjnej kawy. Dlaczego warto jej spróbować?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
23 grudnia 2021
Kawa z cykorii
Fot. iStock

Kawa z cykorii to tradycyjna alternatywa dla tradycyjnej kawy ziarnistej. Wytwarza się ją z prażonego korzenia cykorii, ale dostępna jest również pod postacią kawy zbożowej z dodatkiem cykorii. Kawa z cykorii jest łagodniejsza w działaniu dla organizmu, ponieważ nie zawiera kofeiny. Służy zdrowiu, ponieważ dostarcza wielu wartościowych dla zdrowia substancji.

Cykoria podróżnik — niepozorna roślina o prozdrowotnym działaniu

Cykoria podróżnik (Cichorium intybus) to roślina wieloletnia, występująca dziko w umiarkowanie ciepłych strefach Europy, Azji, jak i Afryki, natomiast uprawia się odmiany siewne, zwykle będące roślinami dwuletnimi. Widuje się ją przede wszystkim na polach, łąkach, pastwiskach, przy rzadko uczęszczanych drogach. Jej korzeń i ziele znalazły zastosowanie w ziołolecznictwie, ze względu na właściwości poprawiające pracę jelit oraz moczopędne. Łatwo ją rozpoznać wśród innych roślin. Jej łodygi są cienkie i rozgałęzione, kwiaty są koloru niebieskiego, rzadziej różowego lub białego. Korzeń jest pogrubiony, ma stożkowaty kształt i ciemny kolor.

Korzeń cykorii podróżnika jest źródłem m.in.: kwasów fenolowych, flawonoidów, glikozydów, inuliny, choliny, soli mineralnych. Z korzenia przygotowuje się roślinną kawę lub wykorzystuje jako dodatek do kawy zbożowej. W zielonej części rośliny znajdują się witaminy z grupy B i witamina C oraz żelazo, potas, mangan, wapń, fosfor i sód. Młode listki i płatki cykorii można stosować jako składnik sałatek.

Kawa z cykorii

Fot. iStock/Kawa z cykorii

Kawa z cykorii — właściwości dla zdrowia

Kawa z cykorii jest zdrowym zamiennikiem dla ziarnistej kawy, w dodatku pozbawionym kofeiny. Stanowi źródło antyoksydantów, które neutralizują wolne rodniki, obniżając ryzyko rozwoju chorób takich jak: miażdżyca, cukrzyca, Alzheimer, czy nowotwory. Wspiera pamięć i koncentrację dzięki obecności witamin z grupy B. Cykoria wykazuje właściwości moczopędne, dzięki czemu wspiera oczyszczanie organizmu. Witaminy z grupy B oraz minerały poprawiają stan skóry, włosów i paznokci. A to nie wszystko, co może dać regularnie wypijana kawa z cykorii.

Wspiera prawidłową florę bakteryjną jelit 

Inulina obecna w cykorii to naturalny prebiotyk, który nie ulega stawieniu w układzie pokarmowym, za to w jelitach stanowi  pożywkę dla dobroczynnych bakterii jelitowych. Ponadto ma działanie podobne do błonnika pokarmowego, dzięki czemu zapobiega zaparciom.

Kawa z cykorii odchudza

Korzeń cykorii zawiera duże ilości błonnika, przez co wpływa na zwiększenie uczucia sytości po posiłku. Zapobiega dzięki temu napadom wilczego głodu. Błonnik ogranicza wchłanianie tłuszczu, poprawia działanie metabolizmu, wpływa na wydzielanie insuliny przez trzustkę. Korzystnie wpływa na pracę organów wewnętrznych, takich jak wątroba, przyczyniając się do sprawniejszego oczyszczania organizmu. Inulina regule apetyt przez wpływ na hormony przewodu pokarmowego.

Kawa z cykorii

Fot. iStock/Kawa z cykorii

Obniża poziom cholesterolu

Błonnik obecny w korzeniu cykorii pomaga obniżyć poziom cholesterolu LDL, który odpowiada za powstawanie chorób układu krążenia, w tym miażdżycy.

Mówiąc o wszystkich zaletach należy wziąć pod uwagę, że kawa z cykorii nie jest zalecana osobom, które cierpią z powodu celiakii, bądź  nietolerancji glutenu.

Kawa z cykorii — czy można pić w ciąży?

Kawa z cykorii może być stosowana przez kobiety w ciąży, jako zdrowsza i mniej pobudzająca alternatywa dla kawy ziarnistej. Mogą po nią również sięgać matki karmiące piersią, jak i można ją wprowadzić do diety dziecka.

Kawa z cykorii — jak ją przygotować?

Korzeń z cykorii podróżnika przed użyciem trzeba najpierw oczyścić, wysuszyć, podprażyć i zmielić. Tak przygotowany suchy korzeń posłuży do zaparzenia kawy, która smakiem jest rzeczywiście zbliżona do kawy rozpuszczalnej.

Kawa z cykorii

Fot. istock/Kawa z cykorii

Jak zrobić kawę z korzenia cykorii?

Jeśli dysponujemy korzeniem, należy przygotować go zgodnie z powyższymi wskazówkami i następnie zaparzyć go wrzątkiem. Gotową kawę z cykorii wystarczy po prostu zalać gorącą, ale nie wrzącą wodą. Aby nieco złagodzić jej intensywny smak, można do niej dodać mleko, miód, lub przyprawy takie jak: kardamon, cynamon, wanilię. Kawa z cykorii nadaje się do picia zarówno na gorąco, tuż po zapatrzeniu, jak i wystudzona, podana z kostkami lodu. Warto spróbować kawy z cykorii, by przekonać się o jej oryginalnym smaku oraz skorzystać z obecności cennych dla zdrowia substancji.


źródło:  www.poradnikzdrowie.pl

Zobacz także

napoje

Co zamiast wody? Spróbuj zrobić sama inne, lekkie napoje pełne smaku i witamin

Świadome rodzicielstwo – kampania edukacyjna

„Przez pół roku byłam leczona chemią, na nowotwór złośliwy. Na diagnozę, że to endometrioza, czekałam 30 lat”