Choroby Zdrowie

Grypa jelitowa – chorują na nią ludzie w każdym wieku. Co można zrobić, by łatwiej przetrwać zakażenie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 maja 2020
Grypa jelitowa - przyczyny, objawy, ile trwa, dieta
Fot. iStock
 

Grypa jelitowa to zapalenie przewodu pokarmowego, które zazwyczaj wywoływane jest przez wirusy. Objawy są wyjątkowo dokuczliwe i powodują wyłączenie chorego z normalnego funkcjonowania. Ostrej biegunce najczęściej towarzyszą inne objawy, pogarszające samopoczucie chorego. Ile trwa grypa jelitowa i jakie objawy powoduje i jak powinna wyglądać dieta w przebiegu zakażenia?

Grypa jelitowa – przyczyny, ile trwa

Grypa jelitowa (grypa żołądkowa, tzw. jelitówka) polega na zwiększeniu liczby oddawanych wodnistych lub półpłynnych stolców (nawet kilkunastu dziennie). Zaraz po zakażeniach układu oddechowego to najczęstsza choroba dotykająca ludzi w każdym wieku. Zakażenie układu pokarmowego może być wywołane przez wirusy, bakterie lub pierwotniaki, które dostają się do organizmu drogą pokarmową. Najczęściej zakażenie powodują wirusy jelitowe, takie jak: rotawirusy (u niemowląt i dzieci), norowirusy, sapowirusy oraz adenowirusy jelitowe. Zakaża chory człowiek (sam może przechodzić zakażenie bezobjawowo) lub ozdrowieniec, który jeszcze wydala wirusy w kale. W przypadku takiego kontaktu niezachowanie higieny rąk raczej na pewno poskutkuje zakażeniem.

Grypa jelitowa - przyczyny, objawy, ile trwa, dieta

Fot. iStock

Ile trwa grypa jelitowa? W zależności od rodzaju wirusa czas rozwoju choroby wynosi od 12 do 72 godzin. „Jelitówka” może trwać od jednego do ośmiu dni.

Grypa jelitowa u dorosłych – objawy

„Jelitówka” w przypadku osób dorosłych wywoływana jest zazwyczaj przez norowirusy. Odpowiadają one za większość epidemii biegunek na świecie, a także za tzw. biegunkę podróżnych. Ostra biegunka w przebiegu zakażenia norowirusowego trwa zwykle 12–60 godzin i rzadko prowadzi do powikłań.

Grypa jelitowa powoduje objawy charakterystyczne i bardzo dokuczliwe. Przede wszystkim w biegunce wirusowej nagle pojawiają się wymioty (rzadko występują podczas zakażenia bakteryjnego) oraz biegunka. Stolce zwykle są wodniste i obfite, najczęściej domieszek śluzu czy krwi. Poza wystąpieniem dokuczliwych wymiotów i/lub biegunki, często pojawiają się objawy takie jak:

  • gorączka i dreszcze,
  • nudności,
  • kurczowe bóle brzucha,
  • brak apetytu,
  • obniżone samopoczucie.

Grypa jelitowa u dzieci – objawy

Grypa jelitowa u dzieci najczęściej wywoływana jest przez rotawirusy i sapowirusy. Wg statystyk niemal wszystkie dzieci zakażają się rotawirusem choć raz przed ukończeniem 3.–5. roku życia. Najczęściej chorują dzieci w przedziale wiekowym  4–23 miesięcy. Zakażenia u noworodków są częste, ale najczęściej mijają bezobjawowo lub łagodnie. Po ukończeniu po 3. miesiąca życia „jelitówka” powoduje wyraźne objawy. Choroba najczęściej rozprzestrzenia się w miesiącach jesienno-zimowych.

Grypa jelitowa - przyczyny, objawy, ile trwa, dieta

Fot. iStock

U dzieci grypa jelitowa pojawia się nagle i jej pierwsze objawy to wymioty. Stolce są luźne oraz wodniste i zwykle ustępują w ciągu 3–7 dni. Jedna trzecia dzieci w trakcie zakażenia układu pokarmowego rzez wirusy, dotyka wysoka gorączka, przekraczająca 39°C.

Biegunki wywołane przez rotawirusy częściej prowadzą do odwodnienia niż zakażenia układu pokarmowego wywoływane przez inne wirusy.

Grypa jelitowa – leczenie

Leczenie, jeśli stwierdzona została grypa jelitowa, ogranicza się zazwyczaj do łagodzenia objawów i zapobiegania odwodnieniu organizmu. Nawadnianie jest tu niezwykle istotne. Płynów należy przyjmować dużo – można odgórnie określić, że dorosły człowiek po każdym oddanym stolcu potrzebuje dodatkowo około 100–200 ml płynów. Najlepiej sięgać po specjalne środki nawadniające z elektrolitami, dostępne w aptece. Poza tym można sięgać po wodę mineralną, gorzką herbatę, miętę, jogurty naturalne bez cukru, lekko słodzony kompot jabłkowy oraz lekkostrawne, delikatnie posolone zupy.

Rzadko zaleca się również farmakoterapię, ponieważ „jelitówka” to choroba samoograniczająca się. Pacjenci chcąc sobie pomóc najczęściej proszą o nifuroksazyd, który nie działa na wirusy. Leki przeciwbakteryjne stosowane w ostrej biegunce mogą spowodować zaburzenie flory bakteryjnej w jelitach i zwiększają ryzyko wystąpienia biegunki poantybiotykowej lub rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.

Grypa jelitowa - przyczyny, objawy, ile trwa, dieta

Fot. iStock

Grypa jelitowa – dieta

Wcześniej uważano, że grypa jelitowa i ścisła dieta idą ze sobą w parze. Podtrzymywano pogląd, że im mniej zostanie zjedzone, tym mniej dokuczliwe będą wypróżnienia. Zalecano przede wszystkim niewielkie ilości lekkostrawnych posiłków, takich jak kleiki, marchwianki, ryż z pieczonym jabłkiem, kurczaka z grilla czy rybę gotowaną na parze. Obecnie coraz częściej mówi się o tym, że w trakcie „jelitówki” należy jeść to, co zawsze, regularnie 4–6 razy dziennie. Mimo biegunki część spożytego pokarmu wchłonie się i zaspokoi w pewnym stopniu zapotrzebowanie organizmu na składniki odżywcze. Zdecydowanie odradza się głodówki, które grożą niedoborami energetycznymi, oraz spowalniają regenerację nabłonka jelitowego, co nie wpływa dobrze na szybkie zdrowienie.

Następstwa grypy jelitowej

Ostre zakażenie przewodu pokarmowego może niekiedy powodować pewne konsekwencje. Najczęściej pojawia się przejściowa nietolerancja laktozy (luźne, „strzelające” stolce),  zaburzenia w obrębie flory bakteryjnej przewodu pokarmowego, oraz poinfekcyjny zespół jelita drażliwego (bóle brzucha, zmiana rytmu wypróżnień).


źródło:  www.mp.pl 


Choroby Zdrowie

Zaangażowanie to przekonanie, że „jesteśmy w tym razem”. Co to znaczy „zaangażować się” w związek

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
11 maja 2020
fot. iSTock/ PeopleImages

Zaangażować się w relację. Co to właściwie znaczy? Często tkwimy w związkach, które się nie rozwijają, zatrzymują się w martwym punkcie, bo jedno z partnerów nie jest zaangażowane, nie chce iść dalej. Stanęło w „bezpiecznym” momencie, nie definiując do końca związku, ale jednocześnie nie chcąc z niego zrezygnować. Tymczasem drugie chciałoby wiedzieć w jakim kierunku podąża relacja i czy może myśleć o budowaniu wspólnej przyszłości.

Co to znaczy zaangażować się w związek

Rozumieć, że jesteśmy inni

Zaangażowanie to akceptacja. Partner, który nas nie akceptuje i cały czas próbuje nas zmienić, przekonać do swoich racji, wpłynąć na nasze wartości może robić to z zaangażowaniem, ale to nie znaczy, że angażuje się w związek… Raczej próbuje nas dopasować do swojego schematu, ideału. Partner zaangażowany uczuciowo rozumie różnice między sobą a drugą stroną i jest gotów do kompromisów w imię czegoś wyższego – w imię wspólnego budowania relacji.

Planować przyszłość

Osoba zaangażowana nie odsuwa wiecznie planów na przyszłość na bliżej nieokreślone „pózniej”. Wie, że o związek trzeba dbać, dając drugiej stronie poczucie bezpieczeństwa, pewność, że jest ona dla nas ważna, że myślimy o niej „na serio”. Że nie jest jedynie punkcikiem na naszej drodze, który zniknie kiedy pojawi się ktoś bardzie godny uwagi, ktoś „lepszy”. Partner zaangażowany emocjonalnie podejmuje kolejne kroki, proponuje kolejne etapy związku, powie w końcu: „zamieszkajmy razem, poznajmy się lepiej, spróbujmy razem prawdziwego życia”.

Troszczyć się o partnera

Zaangażowanie to codzienna troska o samopoczucie fizyczne i psychiczne drugiej strony, a nie obojętność. Zaangażowanie to proste słowa: „usiądź, odpocznij, ja to dokończę”. I jeszcze: „widzę, że masz problem, z którym próbujesz sobie poradzić, pamiętaj, że tu jestem”. Osoba, której zależy na związku jest uważna, dostrzega emocje partnera i jest w stanie wyłapać, gdy przechodzi on trudny moment. Szczere zaangażowanie przejawia się również w chęci pomocy, zaopiekowania się ukochaną osobą w chwili słabości.

Być gotowym na pokonywanie trudności

Niezależnie, czy oznacza to banalne przeciwstawienie się zaborczej matce, czy trwanie przy partnerze w chorobie i w momencie utraty pracy. Zaangażowanie to przekonanie „jesteśmy w tym razem”, stanowimy drużynę. Zaangażowanie to powiedzenie  jasno: „nie zostawię cię, razem damy radę”. Dla wielu związków kryzysy jednego z partnerów stanowią prawdziwy test trwałości relacji i zaangażowania uczuciowego. Partner, który odchodzi, gdy ukochana osoba zapada na zdrowiu, nigdy nie był do końca zaangażowany. Ten, który rezygnuje z relacji pod wpływem nacisków z zewnątrz (oczywiście poza skrajnymi przypadkami, w których dzieje się fizyczna lub psychiczna krzywda), również nie wszedł w swój związek „do końca”, ze szczerym uczuciem.

Emocjonalne zaangażowanie w związek wymaga od nas dojrzałości i świadomości własnych uczuć. Ale także szacunku dla partnera, który chce wiedzieć, kim dla nas jest. Chce czuć, że jest ważny, że nam na nim zależy. Zaangażowanie to nie jest zabawa w związek. To prawdziwe życie.


Zobacz także

7 najczęściej powtarzanych przez ciebie kłamstw, które szkodzą zdrowiu

Masz ochotę na coś słodkiego? Być może to 1 z 7 objawów niedoboru serotoniny

Ćwiczenie wzmacniające kręgosłup – odcinek lędźwiowy i piersiowy