Dieta Zdrowie

Chcesz lepiej spać, schudnąć i mieć lepszy humor? Pomoże ci w tym kiwi

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 marca 2020
Kiwi - ile ma kalorii, właściwości, koktajl z kiwi
Fot. iStock
 

Kiwi określane jest mianem superfood, i nic w tym dziwnego. Ten włochaty owoc jest nie tylko smaczny, ale zawiera dużą ilość cennych dla zdrowia substancji. Pomoże nie tylko w procesie trawienia i odchudzania, ale i wesprze odporność. Jakie właściwości i ile kalorii ma kiwi? 

Śmiejemy się z niego, że to włochaty ziemniak, w dodatku denerwuje nas konieczność obierania go ze skóry, lub drążenia miąższu łyżeczką. Ale bez wątpienia uwielbiamy go za kwaskowy, orzeźwiający smak i docenić powinniśmy także za cenne dla zdrowia i urody właściwości.

Kiwi – witaminy i wartości odżywcze

Kiwi obfituje w witaminy i błonnik pokarmowy. Zawiera polifenole, karotenoidy, kwas foliowy, potas, witaminy z grupy B, witaminę A, C, K i E. Znajdziemy tu też magnez, miedź, wapń i mangan. Jadalne pestki tego owocu pełne są kwasu omega-3, który jest niezbędny, by zachować młody wygląd i zdrowe serce. Wystarczy zjeść jedno kiwi, by pokryć dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na witaminę C. Wybierając te owoce, warto sięgać po twardawe, z całą skórką, bez stłuczeń. Owoce powinny być intensywnie pachnące, ale jeśli trafi się jeszcze niedojrzały, pozostawiony w temperaturze pokojowej, dojrzeje w ciągu kilku dni.

Często pojawia się także pytanie, ile kiwi ma kalorii? Zdecydowanie jest niskokaloryczne- zawiera niewiele ponad 50 kcal, więc będzie dobrym elementem diety odchudzającej, a obecność błonnika dodatkowo przysłuży się szczupłej sylwetce.

Kiwi - ile ma kalorii, właściwości, koktajl z kiwi

Fot. iStock

Kiwi – właściwości dla zdrowia 

Dla zdrowego serca

Właściwości kiwi dla zdrowia układu krążenia są znane. Udowodniło to badanie przeprowadzone na  Uniwersytecie w Oslo. Wg. niego, spożywanie trzech owoców w ciągu dnia, dzięki dużej zawartości błonnika, zmniejsza ilość trójglicerydów w organizmie. Trzy owoce w codziennym menu skutecznie mogą obniżyć ciśnienie krwi, a pestki dostarczają kwasy omega-3, które są niezbędne, by zachować młody wygląd i zdrowe serce.

Kiwi dba o wzrok

Kiwi obfituje w karotenoidy, luteinę i zeaksantynę. Substancje te zapobiegają zwyrodnieniu plamki żółtej, co następuje wraz z upływającym wiekiem. Pozwalają zminimalizować ryzyko wystąpienia jaskry i astmy.

Wspiera odchudzanie

Kiwi jest bogate w błonnik, który pęcznieje w żołądku i daje uczucie sytości. Odpowiednia ilość błonnika w diecie pozwala poprawić procesy trawienne, pomaga w regulacji metabolizmu. Zawiera także enzym o nazwie aktynidaina, który jest znany ze swoich właściwości trawienia białka, podobnie jak w przypadku papainy w papai. Ten owoc  świetnie sprawdzi się podczas diety odchudzającej.

Na dobry sen i lepszy humor

owoc zawiera duże ilości serotoniny, zwanej hormonem szczęścia, które wspierają lepszy sen i humor. Serotonina jest neuroprzekaźnikiem, którego niedobór podejrzewany jest o związek z występowaniem depresji i niskimi stanami samopoczucia. Serotonina jest również niezbędna dla spokojnego i regenerującego organizm snu w trakcie nocy.

Kiwi - ile ma kalorii, właściwości, koktajl z kiwi

Fot. iStock

Kiwi chroni przed nowotworami

Ten owoc zawiera w sobie moc witaminy C, która działa jako silny przeciwutleniacz, eliminujący wolne rodniki, które mogą powodować powstawanie stanów zapalnych oraz nowotworów. Glutation zapobiega mutacjom genów, które mogą zainicjować rozwój choroby. Obecność witaminy E wspiera regenerację uszkodzonych komórek. 

Wspiera układ nerwowy

Kwas foliowy obecny w kiwi wspiera funkcjonowanie układu nerwowego, w tym pracę mózgu. Potas uczestniczy w przenoszeniu impulsów nerwowych, wpływa na lepsze dotlenienie mózgu, łagodzi nadmierną senność i zmęczenie.

Kiwi dla urody

Obecność wapnia, żelaza i magnezu oraz witamin z grupy B to doskonały zestaw dla zdrowej skóry. Obecność witamin C i E, przeciwutleniaczy, opóźnia procesy starzenia. Kiwi rozjaśnia skórę i nadaje jej blask, zmiękcza ją i wygładza, zmniejsza cienie pod oczami, złuszcza martwy naskórek, nawilża. Można nie tylko zajadać owoce, ale przygotować z nich domowe kosmetyki, jak np. odżywcza maseczka.

Aby przygotować maseczkę, potrzebujesz:

  • 1 kiwi
  • pół banana
  • 2 łyżki jogurtu naturalnego

Rozgnieć widelcem owoce i zmieszaj dokładnie z jogurtem. Nałóż na oczyszczoną twarz po 15 minutach spłucz ciepłą wodą.

Kiwi w kuchni

Ten orzeźwiający owoc smakuje nie tylko solo, ale również z innymi owocami w zdrowej sałatce. Należy jedynie pamiętać, że do sałatki dodajemy go tuż przed podaniem, ze względu na enzymy, które powodują utratę jędrności w owocach. Nie jest także najlepszym wyborem do galaretek, ponieważ enzymy uniemożliwiają im ścięcie się.  Za to można z niego tworzyć dowolne smoothie i koktajle, takie jak mleczny koktajl.

Kiwi - ile ma kalorii, właściwości, koktajl z kiwi

Fot. iStock

Mleczny koktajl z kiwi

  • 4 dojrzałe owoce
  • 1 szklanka mleka (może być roślinne)
  • 2 łyżeczki miodu lub innego zdrowego słodzika do smaku

Mleczny koktajl z kiwi jest śmiesznie prosty w przygotowaniu – wystarczy zblenować wszystkie składniki razem i tyle. Koktajl najlepiej smakuje schłodzony. W upalne dni świetnie sprawdzi się do niego kilka kostek lodu.

Alergia na kiwi

Mimo że kiwi ma wiele cennych właściwości dla zdrowia, nie każdemu ten owoc posłuży. U niektórych osób może wywoływać reakcję alergiczną. W przypadku alergii na ten owoc, mogą pojawić się objawy takie jak: swędzące gardło, pokrzywka w okolicy ust (zaczerwienienie skóry i silne pieczenie), obrzęk języka, problemy z połykaniem, wymioty.


źródło: www.healthline.com 

Dieta Zdrowie

8 najbardziej niebezpiecznych rodzajów związków, które nie wiążą się z przemocą fizyczną

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
11 marca 2020
Fot. iStock/vadimguzhva
 

Początek twojego związku może jawić się jako magiczny. Wszystko wydaje ci się idealne, a ty snujesz marzenia o wspólnej przyszłości. Czasami jednak jest zbyt pięknie, by to okazało się prawdziwe. To, co kiedyś widziałaś jako bezpieczną przystań staje się koszmarem, z którego trudno się obudzić. Kiedy miłość staje się niebezpieczna, czas zrobić wszystko, co w twojej mocy, aby się z relacji wydostać. Pamiętajmy, że przemoc fizyczna nie jest jedynym rodzajem zagrożenia w związku. Istnieje wiele różnych form przemocy, które mogą stanowić zagrożenie dla twojego fizycznego i psychicznego samopoczucia.

Oto osiem najbardziej niebezpiecznych rodzajów relacji, które nie wiążą się z przemocą fizyczną:

1. Manipulacyjne

Jest to typ związku, w którym bardzo trudno dostrzec, że jest się w pułapce. Jeśli partner jest sprawnym manipulatorem, może przez wiele lat utrzymywać się w świadomości, że jesteś jedyną odpowiedzialną osobą za wszelkie niepowodzenia (również jego własne). Manipulator sprawia, że podejmujesz decyzje, które są najlepsze i wygodne dla niego, ale niekoniecznie dla ciebie. Oczernia w twoich oczach innych, sprawia, że tracisz przyjaciół i bliski kontakt z bliskimi dla ciebie osobami. Twoje życie kręci się teraz jedynie wokół niego i wokół waszego związku.

2. Psychopatyczne

Niebezpieczny typ relacji, w którym zagrożenie jest szczególnie niebezpieczne – ten związek powoduje poważny uszczerbek na zdrowiu psychicznym. Osoby o skłonnościach psychopatycznych jawią się nam jako… urocze. Ludzie z „antyspołecznym” zaburzeniem osobowości nie wierzą, że mają problem, dlatego nie będą poszukiwać pomocy, ani terapii. Mogą się nad tobą znęcać psychicznie, prześladować, śledzić, podrzucać sfingowane „dowody” zdrady, osaczać cię i szukać za twoimi plecami kontaktu z bliskimi ci osobami po to, by nimi manipulować.

3. Związki, w których występuje przemoc finansowa

Mają miejsce wtedy, gdy jeden z partnerów wykorzystuje środki finansowe by kontrolować drugą stronę, wydziela jej pieniądze, upokarza i uzależnia ją od siebie materialnie.

4. Związek „my przeciw całemu światu”

Relacja, w której oboje partnerzy jednoczą się tak mocno, że nie dopuszczają do siebie innych, bliskich osób i ustawiają się w opozycji do wszystkich, jest związkiem silnie toksycznym. Potrzebujemy innych, nie możemy zamykać się w relacji z partnerem przed całym światem.

5. Związek, w którym występuje przemoc emocjonalna

Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych typów szkodliwych relacji i jednocześnie najtrudniejszy do jednoznacznego zdefiniowania, bo dotyczący bardzo osobistych odczuć i emocji.  Partner, który używa przemocy emocjonalnej, za pomocą słów, gestów i działań sprawia, że czujemy się gorsi, słabsi, winni sytuacji, za które nie ponosimy odpowiedzialności. Odczuwamy wstyd, smutek, ogromny ciężar. Wydaje nam się, że musimy zasłużyć sobie na uwagę i uczucie partnera i czujnie obserwujemy jego reakcje, by natychmiast odpowiedzieć na jego potrzeby.

6. Związek, w którym występuje przemoc „duchowa”

Na czym polega taka relacja? W społecznościach, gdzie istnieje bardzo silna tradycja patriarchatu, kobiety uzasadniają całkowite zdanie się woli mężczyzny względami religijnymi. W najcięższych przypadkach akceptują, że Bóg chce, aby cierpiały, i ostatecznie poddają się jego woli (a bezpośrednio woli partnera), przyjmując swoją sytuację jako jego decyzję, co powoduje niesamowite uwikłanie emocjonalne, kompletny brak kontroli na związkiem i brak wpływu na swoje życie.

7. Obsesyjny

To typ relacji, w której emocjonalne i fizyczne uzależnienie od partnera jest tak silne, że wpływa na nasz dotąd racjonalny sposób myślenia i przeszkadza normalnie funkcjonować. Nie tylko nie możemy przestać myśleć o partnerze, ale też stajemy się dla niego i siebie samych niebezpieczni, obsesyjnie pragnąc jego stałej obecności i uwagi. Taka relacja wymaga terapii.

8. Związek, który jest zbyt cenny, by go stracić

Jeśli jesteś z kimś, kto wydaje ci się zbyt cudowny, zbyt niesamowity i idealny, możesz odczuwać stały lęk przed utratą tej osoby, przed tym, że związek się skończy. Jest to sytuacja, w której zazwyczaj z powodu jakiegoś osobistego deficytu wynikającego z poprzednich doświadczeń, nie jesteśmy w stanie cieszyć się związkiem i partnerem, bo za bardzo boimy się go stracić. Warto jak najszybciej skorzystać z pomocy psychologa, a także indywidualnie wzmacniać swoje poczucie wartości.


Na podstawie: www.cheatsheet.com


Dieta Zdrowie

Aura, ból głowy i nudności. Jak rozpoznać i leczyć migrenę oczną?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 marca 2020
Migrena oczna (z aurą) - przyczyny, objawy, leczenie
Fot. MangoStar- studio/iStock

Migrena oczna (migreną z aurą, klasyczna) jest jednym rodzajów bólu głowy, który bywa bardzo dokuczliwy i może utrudniać zwyczajne funkcjonowanie. Z migreną nie ma żartu, na nią nie pomoże połknięcie zwykłej tabletki przeciwbólowej. Czym jest migrena oczna, jakie objawy powoduje i jakie leczenie przyniesie efekty?

Migrena oczna

Specjaliści rozróżniają kilka typów migreny, ale najczęściej u chorych występuje migrena bez aury (migrena prosta) i stanowi 80% wszystkich migrenowych bólów głowy. Zaraz za nią plasuje się migrena oczna (tzw. migrena z aurą, klasyczna). Badania pokazują, że na tę dolegliwość uskarża się od 5 do 8% całej populacji. Chorują na nią przede wszystkim kobiety, panowie znacznie rzadziej. Częstotliwość ataków migreny może zawierać się od kilku w ciągu całego życia, po napadów pojawiających się nawet kilka razy w tygodniu.

Zazwyczaj napad aury z atakami bólu głowy ujawnia się do 30 roku życia. Po 40. roku życia ilość ataków i ich natężenie stopniowo ulega zmniejszeniu. U pacjentów po 50. roku życia, migrenowy ból głowy dokucza rzadko. Badania pokazują, że u osób, których bliscy krewni skarżyli się na migrenę, ataki pojawiały się w wcześniej, niż u tych, którzy w najbliższej rodzinie nie miały problemów z migreną. U osób z obciążającym wywiadem rodzinnym, wiek, w którym migrena oczna i jej objawy ustały, jest wyższy, niż u pozostałych osób. Niestety, migrena jest chorobą przewlekłą, i niełatwą do leczenia, ale często zdarzają się długotrwałe okresy remisji.

Migrena oczna (z aurą) - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. seb_ra/iStock

Migrena oczna (z aurą) – przyczyny

Migrena oczna nie jest chorobą do końca zbadaną. Istnieją opinie specjalistów (tzw. teoria naczyniowa), że jest ona wynikiem nadprodukcji serotoniny, która powoduje skurcz i rozkurcz naczyń. To z kolei skutkuje bólem głowy i innymi towarzyszącymi mu objawami jak np. światłowstręt (fotofobia), nadmierna wrażliwość na dźwięki (fonofobia) i zapachy (osmofobia). Mówi się o tym, że migrena oczna i towarzyszące jej obawy ma podłoże genetyczne, cechujące się predyspozycją do nadwrażliwych reakcji neuronaczyniowych. Zmiany w przepływie krwi przez naczynia krwionośne w mózgu to „winowajca”. Na wystąpienie migreny mogą wpływać: nadmierny stres, niewłaściwa dieta, zła higiena snu, pewne zapachy, dźwięki i pokarmy, zmiany hormonalne, stosowane leki, zmiany pogody, urazy głowy, choroby zakaźne, i jeszcze kilka innych czynników.

Migrena oczna – rodzaje 

Migrena oczna powoduje zaburzenia widzenia, które są przemijające. Zazwyczaj migrena oczna daje takie objawy jak: zaburzenia wzroku, czucia i mowy; ból zlokalizowany jest po jednej stronie głowy i utrzymujący się od kilku godzin do kilku dni. W zależności od charakterystyki aury i czasu jej trwania, migrena z aurą może różnić się u poszczególnych pacjentów objawami:

Migrena z aurą (oczna) i jej podtypy wg. kryteriów diagnostycznych International Headache Society :

  • migrena z aurą o ostrym początku – aura rozwija się w ciągu 4 minut, przypomina objawami udar mózgu;
  • z typową aurą – aura rozwija się i trwa od 5-60 minut;
  • z przedłużoną aurą – aura trwa od 60 minut do tygodnia;
  • migrena powikłana – gdy objawy aury trwają tydzień lub dłużej;
  • migrena podstawa – to zaburzenie funkcji pnia mózgu, móżdżku i obu płatów potylicznych. Występuje rzadko i objawia się : podwójnym widzeniem, obuoczną ślepotą, zawrotami głowy, szumem i dzwonieniem w uszach, utratą słuchu, dezorientacją, dyzartrią, obustronnym drętwieniem i osłabieniem mięśni;
  • aura migrenowa – bez bólu głowy;
  • rodzinna migrena połowiczo-poraźną – obok bólów głowy pojawia się niedowład mięśniowy połowiczy oraz występowanie schorzenia u innych członków rodziny chorego.

Te rzadko występujące podtypy migreny mogą sprawiać problem przy postawieniu diagnozy.

Migrena oczna – objawy bólowe

Pacjenci określają ból w skali od umiarkowanego do silnego. Ból często wzmaga się podczas ruchu i trwa od 4 do 72 godziny. Pojawia się po jednej stronie, najczęściej w obszarze czoła i skroni lub oka. Z tej lokalizacji dolegliwości po upływie 2 godzin rozchodzą się do tyłu i na koniec obejmują całą głowę. 80% pacjentów skarży się podczas bólu na nudności, 50% towarzyszą wymioty.

Migrena oczna –  zaburzenia wzroku, objawy

Zaburzenia wzroku określane jako zamglona plamka (figura), zauważalna w polu wzrokowym. Z czasem plamka rozszerza się, tworząc półokrągłe zygzakowate linie (teichopsje). „Omamy” wzrokowe mogą przypominać falujące powietrze, drgające plamki (scyntylacja) lub przebłyski światła. Wiele osób skarży się na pojawiające się mroczki wzrokowe, które mogą się przerodzić w niedowidzenie. Statystyki pokazują, że u 2/3 pacjentów migrena oczna i jej objawy przybierają charakter jednostronny. Nie ma również reguły dotyczącej strony, po której objawia się tzw. aura. Zarówno prawa, jak i lewa strona, mogą się zmieniać przy kolejnych atakach. Aura może wystąpić poprzedzając ból głowy, lub zaistnieć samodzielnie, bez bólu. U 90% chorych aura trwa od kilkunastu do 60 minut. Aura poprzedzająca bóle głowy trwa średnio 30 minut, a aura występująca oddzielnie – średnio 18 minut.

Migrena oczna (z aurą) - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. uzenzen/iStock

Migrena oczna z aurą czuciową

Migrena oczna z aurą czuciową cechuje się obecnością parestezji, czyli urojonych wrażeń czuciowych. W 80% parastezje występują po jednej stronie ciała i zaliczamy do nich np.: mrowienie, drętwienie, kłucie ostrym przedmiotem. Najczęściej pacjenci lokalizują parastezje w rękach lub wokół ust. Zazwyczaj określają to jako odczucie zaczynające się w palcach rąk i wędrujące w górę kończyny, w kierunku twarzy, warg lub języka. To może powodować przemijające problemy z utrzymaniem różnych przedmiotów w dłoniach, lub utrata czucia pozycji ciała. Aurze czuciowej może towarzyszyć drętwienie języka oraz zaburzenia mowy. Migrena oczna (z aurą) może także powodować tkliwość mięśni, zaburzenia rytmu serca, spadek lub wzrost ciśnienia tętniczego.

Migrena oczna – leczenie

Leczenie, jeśli migrena oczna została zdiagnozowana, ma celu przerwanie bólu i unikniecie kolejnych ataków w przyszłości. Przerwanie bólu przy pomocy leków przeciwbólowych jest skuteczne, gdy zostaną one przyjęte przez pacjenta w ciągu 15 minut od pojawienia się bólu, zanim jego natężenie osiągnie apogeum. Leczenie zapobiegające wymaga przyjmowania kilka miesięcy leków, które mają zmniejszyć nasilenie i częstość występowania ataków bólu. Najczęściej są to ß-blokery, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, czy topiramat. Ponadto cierpiącym na przewlekłe i nasilone dolegliwości pacjentom poleca się rozpoczęcie terapii kognitywno-behawioralnej oraz techniki relaksacyjne.


źródło:  www.mp.pl , migrenicy.pl , www.abcmigrena.pl 

Zobacz także

Tokofobia

Tokofobia czyli lęk przed porodem. Jak sobie z nim radzić?

Infekcja gardła. Jak rozpoznać, czy spowodowały ją wirusy czy bakterie?

Igła w kręgosłup od konowała – dobrze „postraszyć” kobietę przed porodem. Czyli znieczulenie porodu podawane przez położną