Dieta Zdrowie

Miód rzepakowy na wrzody, kaszel i dla mocnego serca. Co warto wiedzieć o jego właściwościach leczniczych?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
10 listopada 2021
Miód rzepakowy
Fot. iStock
 

Miód rzepakowy to jeden z najpopularniejszych miodów, które kuszą smakiem, kremową barwą oraz cennymi właściwościami wzmacniającymi zdrowie. Wybierając miód najlepszy dla siebie trzeba zwrócić uwagę na jego cechy. Warto więc wiedzieć, co zawiera miód rzepakowy i w jaki sposób wspiera zdrowie.

Miód rzepakowy — charakterystyka

Ten rodzaj miodu należy do najwcześniej dostępnych świeżych miodów. Ze względu na czas kwitnięcia rzepaku, pojawia się on zazwyczaj już na początku czerwca. Miód rzepakowy płynny przybiera barwę słomkową, czasem wpadająca w odcień zieleni, natomiast w postaci stałej posiada charakterystyczny jasno-kremowy, wręcz biały kolor. Krystalizuje się on bardzo szybko, ponieważ zawiera nawet 80% cukrów, co jest jego cechą rozpoznawczą. Już nawet po kilku dniach może przekształcić się z płynnej w zwartą, drobnoziarnistą konsystencję. Cechuje się raczej łagodnym smakiem z wyczuwalną nutką goryczy, a zapach przywodzi na myśl kwiaty rzepaku, z których powstaje. Jeśli komuś specyficzna woń miodu przeszkadza, ratunkiem może się okazać podgrzanie miodu, ale uwaga, wysokie temperatury niszczą bezcenne dla zdrowia związki obecne w jego składzie.

Miód rzepakowy

Fot. iStock

Co znajdziemy w składzie miodu rzepakowego?  

Miód rzepakowy charakteryzuje się najwyższą zawartością glukozy (51%), fruktozy (47%) i aminokwasów wśród innych miodów. Dzięki temu jest on świetnym wsparciem dla organizmu wyczerpanego chorobą. W jego składzie znajdziemy substancje czynne, takie jak: flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe, związki karotenoidowe, olejki eteryczne i różne biopierwiastki. Zawiera on witaminy z grupy B, witaminę K, witaminę C, oraz związki mineralne, takie jak: żelazo, potas, magnez, bor. Miód rzepakowy posiada aktywność antybiotyczną, choć jest ona nieco niższa, niż w przypadku innych miodów. Substancje obecne w miodzie rzepakowym są dla organizmu łatwo przyswajalne. Miodek rzepakowy, podobnie jak inne miody, jest kaloryczny. W 100 g miodu rzepakowego dostarcza ponad 300 kcal. Również jego indeks glikemiczny jest wysoki i wynosi 63, stąd nie jest najlepszym wyborem dla osób cierpiących z powodu cukrzycy.

Miód rzepakowy — właściwości dla zdrowia

Miód rzepakowy doceniany jest za swoje właściwości wzmacniające organizm i mobilizujecie go do walki z przeziębieniem. Ze względu na dużą ilość cukrów stanowi dobre źródło energii i znakomicie pobudza do pracy fizycznej i umysłowej.

Miód rzepakowy

Fot. iStock

Wzmacnia serce

Jest on cennym wsparciem dla układu krążenia i naczyń wieńcowych. Obniża ciśnienie krwi, a dzięki obecności w jego składzie kwasów fenolowych i związków flawonoidowych oraz potasu i magnezu, wzmacnia siłę skurczów mięśnia sercowego.

Detoksykuje organizm 

Miód rzepakowy bierze udział w oczyszczaniu organizmu, ponieważ wspiera pracę wątroby, detoksykuje, poprawia pracę pęcherzyka żółciowego, wspiera procesy przemiany tłuszczów. Działa również ochronnie na nerki, które pełnią ważną rolę w usuwaniu zbędnych produktów przemiany materii z organizmu. Warto także wspomnieć, że miód, nie tylko pochodzący z rzepaku, jest naturalnym produktem wolnym od zanieczyszczeń chemicznych.

Pomaga przy bólu gardła i kaszlu

Miód z rzepaku sprawdza się podczas leczenia infekcji gardła, nosa i oskrzeli. Łagodzi męczący kaszel i wspiera układ odpornościowy przy przeziębieniach.

Chroni żołądek

Miód rzepakowy polecany jest do łagodzenia objawów zgagi, wzdęć. Stosuje się go przy wrzodach żołądka, jako wewnętrzne wsparcie procesu  gojenia się ran i nadżerek na żołądku.

Wspiera leczenie skóry

Miód pozyskiwany z rzepaku jako naturalny antybiotyk wspiera gojenie się skóry, chroni przed zakażeniem. Obecność nadtlenku wodoru może przyczyniać się do jego działania bakteriobójczego. Od wieków stosowany jest do domowej pielęgnacji skóry i włosów, ponieważ na jego bazie można tworzyć odżywcze i kojące maseczki. Tradycyjnie stosuje się go do leczenia powierzchniowych poparzeń skóry.

Miód rzepakowy

Fot. iStock

Miód rzepakowy — jak stosować?

Miód z rzepaku można stosować wewnętrznie, dodając go zamiast cukru do herbat i innych napojów. Sprawdzi się jako składnik deserów, ciast, jogurtów, owsianek, oraz jako podstawa sosów do lekkich sałatek. Można go jeść prosto z łyżeczki. Poleca się go również do stosowania zewnętrznego, wprost na skórę lub włosy w postaci domowych maseczek, jako naturalne wsparcie dla urody.

Z sięgnięciem po miód powinny uważać osoby z tendencją do reakcji alergicznych, ponieważ miód jest silnym alergenem. Szczególnie narażone na nieprzyjemności są osoby uczulone jednocześnie na alergeny powietrznopochodne (pyłki drzew, traw, zarodniki grzybów).

Miód rzepakowy kremowany

Miód rzepakowy kremowany powstaje w wyniku długotrwałego mieszania jego postaci płynnej aż do momentu krystalizacji. Dzięki temu osiąga on kremową gładkość i bardzo jasną barwę. Dodatkowo miód klarowany nie ulega rozwarstwieniu i jest łatwiejszy do nałożenia na pieczywo. Miód w tej postaci należy przechowywać w ciemnym i suchym pomieszczeniu, w temperaturze 20–22°C.

Miód rzepakowy — cena

Cena za miód rzepakowy w słoju 1 kg wynosi ok. 40-50 zł, natomiast za mniejsze słoiki, np. 400 g należy zapłacić ok. 25 zł.


źródło: www.poradnikzdrowie.pl 

Dieta Zdrowie

Kwasy na twarz – rodzaje i sposób zastosowania. Co musisz o nich wiedzieć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
10 listopada 2021
Kwasy na twarz
Fot. iStock
 

Kwasy na twarz sprawdzają się jako narzędzie walki z problemami takimi jak trądzik, zaskórniki, zmarszczki, przebarwienia, a nawet niewielkie blizny. Wykazują silne działanie złuszczające rogowaciały naskórek, dzięki czemu skutecznie poprawiają i odświeżają wygląd skóry. Można skorzystać z profesjonalnych zabiegów na twarz z użyciem kwasów, jak i wykorzystać je do domowej pielęgnacji. Jak działają kwasy na twarz i jakie są ich rodzaje?

Kwasy na twarz — rodzaje 

Kwasy na twarz zazwyczaj złuszczają naskórek, usuwając jego zrogowaciałą warstwę. Dokładny sposób działania zależy od rodzaju kwasu. Kwasy dzielimy w następujący sposób.

  • AHA (alfa-hydroksylowe) – czyli m.in.: kwas glikolowy, migdałowy, mlekowy, jabłkowy, pirogronowy, winowy. Działają one silnie, najlepiej sprawdzają się do pielęgnacji cery mieszanej, suchej i dojrzałej. Nadmiar sebum utrudnia ich działanie w skórze;
  • BHA (beta-hydroksylowe) – polecany do skóry trądzikowej kwas salicylowy;
  • PHA (poli-hydroksylowe) –  łagodnie działające glukonolakton i kwas laktobionowy, dedykowane skórze wrażliwej i naczyniowej.
Kwasy na twarz

Fot. iStock/Kwasy na twarz

Do najbardziej popularnych kwasów zaliczamy:

Kwas migdałowy

Działa nie tylko złuszczająco, ale również wykazuje właściwości antybakteryjne i odkażające, więc polecany jest do skóry trądzikowej i tłustej. Ujednolica koloryt skóry, stymuluje produkcję kolagenu w skórze, przez co poprawia jej jędrność i działa przeciwzmarszczkowo. Jego użycie nie powoduje mocnego zaczerwienienia i łuszczenia skóry.

Kwas glikolowy

Kwas glikolowy podawany w gabinecie kosmetycznym (w 70% stężeniu) głęboko wnika w skórę i dobrze radzi sobie z redukcją starych przebarwień i blizn potrądzikowych. W stężeniu 5-15%, stosowanym w domu, zwiększa poziom nawilżenia skóry i hamuje procesy starzenia.

Kwasy na twarz

Fot. iStock/Kwasy na twarz

Kwas salicylowy

Kwas salicylowy posiada właściwości przeciwzapalne, stosowany jest cerze tłustej i trądzikowej. Odblokowuje pory, redukuje zaskórniki, sprzyja gojeniu wyprysków i podrażnień.

Kwas azaleinowy

Złuszcza w łagodny sposób, dlatego chętnie sięgają po niego osoby o skórze wrażliwej i podrażnionej, ale z problemem trądziku. Zmniejsza także przebarwienia potrądzikowe. Ponieważ nie ma właściwości fotouczulających, można stosować go nawet latem.

Kwas laktobinowy

Kwas laktobionowy złuszcza, działa przeciwzapalne i łagodzi podrażnienia. Ze względu na jego skuteczne, ale łagodne działanie, używa się go w leczeniu trądziku różowatego, który dotyczy często wrażliwej, naczyniowej cery. Nie powoduje silnego łuszczenia, pieczenia czy zaczerwienienia.

Kwas felurowy

Kwas ferulowy działa przeciwzmarszczkowo, ujędrnia i przywraca elastyczność zwiotczałej skórze. Rozjaśnia przebarwienia i piegi po słońcu.

Jak działają kwasy na twarz?

Kwasy na twarz złuszczają wierzchnią warstwę skóry, dzięki czemu odnawia się i lepiej wchłania odżywcze składniki kosmetyków. Poprzez złuszczenie kwasy umożliwiają usunięcie przebarwień różnego pochodzenia, pobudzają produkcję kolagenu i redukują zmarszczki, oczyszczają cerę tłustą i trądzikową, otwierają pory, regulują produkcję sebum i działają antybakteryjnie. W zależności od typu kwasu na twarz mogą zadziałać złuszczająco lub nawilżająco, zmiękczająco i rozjaśniająco.

Jak stosować kwasy na twarz?

Skóra powinna najpierw przywyknąć do kwasów, więc na początku nakładaj je na twarz co 2-3 dni przez dwa tygodnie. W przypadku braku podrażnień, po można sięgać po nie częściej, nawet i codziennie, jeśli jest taka konieczność. Najlepiej stosować kwasy na twarz w nocy, aby składniki z nałożonego następnie kremu lepiej się wchłonęły i zadziałały.

Kwasy na twarz

Kwasy na twarz fot. fizkes/iStock

O czym trzeba pamiętać stosując kwasy na twarz? 

W domu zalecane jest stosowanie kwasów o stężeniu nie większym niż 10%. Wyższe stężenia lepiej jest zostawić specjalistce, która zadba o bezpieczeństwo zabiegu. Przy zastosowaniu kwasów na twarz należy pamiętać o kremie z wysokim filtrem SPF, aby zapobiec powstawaniu przebarwień. Zdecydowanie nie wolno się po nich opalać. Bywa, że kwasy doprowadzają do nadmiernego przesuszenia skóry, dlatego tak ważne jest odpowiednie nawilżenie po zabiegu i na co dzień. Nie należy używać kilku produktów z kwasami jednocześnie. Często po użyciu kwasu do 24 godzin po zabiegu może towarzyszyć lekkie pieczenie i zaczerwienienie skóry, a przez kolejnych kilka dni skóra może się łuszczyć, i tym nie trzeba się przejmować.

Alergia na kwasy na twarz

Nie każdy może sięgnąć po kwasy do twarzy ze względu na ich silne działanie oraz istniejące pewne ryzyko uczulenia. Jeśli reakcja skóry na produkt z kwasem jest intensywna i bardzo nieprzyjemna, należy odstawić kosmetyk. Dobrze jest przed użyciem kwasów przeprowadzić próbę uczuleniową, aby upewnić się, że ich zastosowanie jest bezpieczne.

Ponadto kwasów na twarz nie można nakładać na po opalaniu oraz w przypadku ostrych zmian zapalnych skóry (ropnych wyprysków). Co najmniej tydzień przed zastosowaniem kwasów trzeba zrezygnować z produktów i leków zawierających retinoidy. Również kobiety ciężarne nie powinny wykonywać zabiegów z wykorzystaniem kwasów.

FB/ohmepl

 


źródło:  www.elle.pl, estetico.pl

Dieta Zdrowie

Nieznośna niepodległość Polski. Dowcipnie, nieco zwariowanie, ale bardzo rzeczowo o naszej historii

Monika Wanat
Monika Wanat
10 listopada 2021

Jak rozmawiać z dziećmi i młodzieżą o historii? Jak przybliżać postacie historyczne? Jak nie zniechęcić do polskiej historii międzywojennej? Jak sprawić, by w młodych głowach zostały daty i fakty związane z odzyskaniem niepodległości? Jak nie nudzić i nie zanudzić opowiadając o Naczelniku Piłsudskim? Jednym słowem, jak nie wywołać nudności książką o niepodległości? Jest tylko jeden sposób!

Nakładem HarperCollins Polska do sprzedaży trafił kolejny tom w ramach serii Horrrendalna historia Polski: „Nieznośna niepodległość” brawurowo napisana przez autorski duet – Małgorzatę Fabianowską i Małgorzatę Nesteruk, a zilustrowana przez Jędrzeja Łanieckiego, wciąga czytelnika w zawiłości historii niczym ułańska szarża.

Rokrocznie dzień 11 listopada jest dla nas, dorosłych, czasem wielkiego święta i radości. Cieszymy się rocznicą odzyskania niepodległości, wzruszamy, oglądając archiwalne nagrania z tamtego okresu. Niektórzy mogą nawet powspominać zasłyszane w dzieciństwie opowieści dziadków czy pradziadków, którzy doświadczyli tamtych czasów na własnej skórze i z niezmąconą pewnością siebie przekonywali nas, że: „przed wojną to dopiero było życie!”.

Pełni patriotycznych wzruszeń irytujemy się, że młodzież nie odbiera tego święta tak samo jak my. Dla nich często 11 listopada to zaledwie puste hasło i kolejna data do wkucia, a dzień ten kojarzy się jedynie z wolnym od szkoły i tłumnymi marszami organizowanymi w wielu miastach Polski.

I w tym momencie, w którym trudno nam pogodzić przeszłość ze współczesnością i znaleźć nić porozumienia między pokoleniami, z pomocą przychodzi… kolejny tom serii Horrrendalna Historia Polski „Nieznośna niepodległość”. Jest książką niejako międzypokoleniową.

Jak pisze Anna Jankowska-Maik, znana jako Babka od histy:

To bardzo atrakcyjnie przedstawiona historia Polski od 1918 roku. Nie ukrywam, że ja po prostu kocham te książki, bo są lekkie, świetnie zilustrowane i mają bardzo przydatne osie czasu, fajnie wytłumaczone pojęcia i mnóstwo ciekawostek, więc zagłębianie się z nimi w przeszłość to wielka frajda i zero nudy.

To nie tylko świetna i zajmująca lektura dla młodego czytelnika, która może też być punktem wyjścia do rodzinnych rozmów i wspominków. To również nieoceniona pomoc dla nauczycieli, którzy chcą przekazywać wiedzę w niekonwencjonalny sposób i urozmaicać lekcje historii.

Punktem wyjścia jest oczywiście rok 1918, w którym po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość i wróciła na mapy świata. Znacznie więcej miejsca poświęcają jednak autorki dwudziestoleciu międzywojennemu, a więc czasom budowania przez polskie władze i społeczeństwo nowego państwa.

Nieznośna niepodległość” jest pasjonującą podróżą przez międzywojenną Polskę, dzięki której młodzi czytelnicy odwiedzą niesamowite wielokulturowe miasta i miasteczka, a także poznają nietuzinkowe postaci, o których nie mówi się na lekcjach historii. Ta książka to również spotkanie ze złotą erą kina i radia oraz galopada poprzez szalone bale maskowe i rauty. To historia odarta z pompatyczności, będąca blisko ludzi i pokazująca ich radość z odzyskanej państwowości, lecz także trud budowania nowego państwa. Dodatkową zaletą i elementem dynamizującym opowieść są paski komiksowe, w których za pomocą ilustracji i przezabawnych tekstów autorzy przybliżają młodym czytelnikom wybrane tematy.

 

 

 


Zobacz także

Żelazo w organizmie: rola, czynniki zwiększające zapotrzebowanie

6 warzyw, które mają więcej wartości ugotowane, niż surowe

6 przyczyn wypadania włosów i sposoby na ich ratunek