Zdrowie Zęby

Kamień nazębny – jak go usunąć? Domowe sposoby na zęby bez osadu

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
2 lipca 2021
Kamień nazębny - go usunąć? Domowe sposoby na zęby bez osadu
Fot. iStock
 

Kamień nazębny potrafi popsuć nawet najładniejszy uśmiech. Wiele osób wciąż boryka się z tym problemem, a istnieje kilka sposobów na to, by zapobiec osadzaniu się kamienia na zębach. Czym jest kamień nazębny i jakie metody pozwolą go skutecznie usunąć?

Czym jest kamień nazębny i dlaczego się odkłada?

Kamień nazębny to zmineralizowana płytka nazębna, którą tworzą resztki pokarmu zmieszane ze śliną. Płytka zaczyna odkładać się na zębach już po kilkudziesięciu godzinach od ich ostatniego umycia. Najczęstszą przyczyną takiego stanu jest niewłaściwa higiena jamy ustnej. Płytka zalega najczęściej w miejscach, do których trudno jest dotrzeć główką szczoteczki w jamie ustne. Zazwyczaj kamień zajmuje przestrzenie między zębami oraz przy dziąsłach po stronie językowej łuku zębowego.

Kamień nazębny - go usunąć? Domowe sposoby na zęby bez osadu

Fot. iStock/Kamień na zębach

Najpierw osad jest miękki i lepki, ale nieusuwany zaczyna się krystalizować i twardnieć. Kamień nazębny jest widoczny, przez wzgląd na nieco ciemniejszy niż szkliwo kolor. Co więcej, picie kawy, herbaty, wina, czy palenie papierosów powoduje, że porowata warstwa kamienia „łapie” barwniki, co powoduje ciemnienie odłożonej na zębach płytki.

Kamień nazębny — jak go profesjonalnie usunąć?

Zwykłe zastosowanie pasty i szczoteczki do zębów, a nawet nitki dentystycznej oraz płynu do płukania ust, nie pomoże przy osadzonym kamieniu. To dobry sposób na zapobieganie problemom, jednak niewystarczający, by je usunąć.

Aby pozbyć się kamienia nazębnego, konieczna jest wizyta w gabinecie stomatologicznym. Stomatolog wykona zabieg skalingu, czyli usunie twardy kamień za pomocą skalera ultradźwiękowego. Rozbity kamień odpadnie od powierzchni odrywa zęba, nie uszkadzając przy tym szkliwa. Następnie przychodzi czas piaskowanie, czyli polerowanie powierzchni zęba mieszaniną piasku, wody i powietrza. To wygładzi powierzchnię i pozwoli usunąć istniejące przebarwienia po kawie czy herbacie. Na końcu stosuje się fluoryzację, która ma chronić zęby przed działaniem bakterii.

Czy usuwanie kamienia nazębnego boli?

Według powszechnej opinii osób korzystających z tego rodzaju zabiegów nie są one bolesne. Mogą jednak u wrażliwych osób powodować dyskomfort, ponieważ uderzenie powietrza, wody i piasku może podrażniać wrażliwe dziąsło, szczególnie w okolicy szyjki zęba.

Kamień nazębny - jak go usunąć? Domowe sposoby na zęby bez osadu

Fot. iStock

Czym może grozić nadmiar kamienia nazębnego?

Kamień nazębny to nie jedynie problem natury estetycznej. Osad na zębach może stać się miejscem idealnym dla rozwoju bakterii i stać się przyczyną stanów zapalnych w jamie ustnej, sprzyjać rozwojowi próchnicy. Nieusuwany kamień może powodować zapalenie dziąseł, które również mogą przerodzić się w groźne dla zdrowia choroby przyzębia.

Kamień nazębny a paradontoza

Kamień nazębny może powodować paradontozę. Najpierw utwardza się przy krawędzi dziąsła, a z czasem wbija się pod tkankę miękką, w stronę korzenia. Im bardziej uciska  dziąsło, tym mocniej jego tkanka obkurcza się i cofa przed kamieniem. W konsekwencji tkanki mocujące zęby w kości szczęki zostają uszkodzone, a na końcu zniszczone. Gdy nastąpi odsłonięcie szyjek zębowych, zęby mogą się obluzować i wypadać.

Domowe sposoby na kamień nazębny

Jeśli kamień nazębny nie osadził się zbyt mocno, można wypróbować domowe sposoby na jego usunięcie. Nie pomogą one jednak przy dużej ilości twardego osadu.

Jak usunąć kamień nazębny sodą oczyszczoną?

Soda oczyszczona w połączeniu z olejem kokosowym to jeden z pomysłów na usunięcie osadu z zębów. Ten sposób rozjaśni zęby oraz zadziała antybakteryjnie na jamę ustną. Jak usunąć kamień nazębny sodą oczyszczoną? Pół łyżeczki sody oczyszczonej zmieszaj z łyżką oleju koksowego, aby powstała pasta. Aby poprawić jej smak, można dodać nieco olejku miętowego. Przygotowaną w ten sposób pastą czyść zęby raz dziennie przez tydzień. Nie należy przedłużać kuracji, ani myć zębów samą sodą, ponieważ można w ten sposób uszkodzić szkliwo.

Ocet jabłkowy na kamień nazębny

Ocet jabłkowy wykazuje działanie antybakteryjne, także wobec bakterii próchniczych, zapobiega osadzaniu się na nich kamienia. Raz w tygodniu nanieś na szczoteczkę do zębów trzy krople octu i wyczyść nim zęby. Nie należy nadużywać tej metody, ponieważ ocet jabłkowy stosowany na kamień nazębny, przez swoją kwasowość może zmiękczać szkliwo, czyli zewnętrzną warstwę ochronną zębów.

Węgiel aktywowany (aktywny)

Kamień nazębny - jak go usunąć? Domowe sposoby na zęby bez osadu

Fot. iStock

Węgiel aktywny jest naturalnym materiałem ściernym, który można wykorzystać do pozbycia się osadu ze szkliwa. Nie należy go zbyt często używać, ani mocno szorować nim zębów. Węgiel działa antybakteryjnie i rozjaśniająco na zęby. Aby z niego skorzystać, należy kapsułkę węgla aktywowanego zmieszać z niewielką ilością wody, by powstała pasta. Należy nią nanieść na szczoteczkę do zębów i dokładnie wyczyścić zęby, po czym pozostawić na zębach na ok. 3-5 minut, a na koniec spłukać. Ten sposób można stosować 2-3 razy w tygodniu.

Kamień nazębny — profilaktyka

Łagodne domowe sposoby na kamień nazębny mogą stanowić skuteczną profilaktykę. Najważniejsza jest jednak regularna i odpowiednia higiena jamy ustnej. Należy stosować pasty do zębów zapobiegające odkładaniu się osadu na zębach, oraz odbudowujące strukturę szkliwa, dzięki czemu zęby są odporniejsze na osadzanie się płytki nazębnej. Równie ważne jest stosowanie nici dentystycznej, płynu do płukania jamy ustnej i irygatora. Szczególnie pomocny będzie irygator, który pozwala na oczyszczenie z resztek pokarmów i osadu miejsc trudno dostępnych za pomocą wody pod ciśnieniem. Do tego regularne wizyty w gabinecie stomatologicznym pomogą zapobiegać kłopotom z zębami.


źródło: www.poradnikzdrowie.pl, www.aptekagemini.pl 

 


Zdrowie Zęby

Kleszczowe zapalenie mózgu – choroba, która grozi poważnymi konsekwencjami dla zdrowia. Co należy o niej wiedzieć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
5 lipca 2021
Kleszczowe zapalenie mózgu - przyczyny, objawy, leczenie
Fot. iStock
 

Kleszczowe zapalenie mózgu (odkleszczowe zapalenie mózgu) to poważna choroba będąca skutkiem ukąszenia przez kleszcza. Mimo że pojawia się znacznie rzadziej niż borelioza, mówi się o niej coraz częściej, ze względu na potencjalne ryzyko poważnych powikłań. Czym jest kleszczowe zapalenie mózgu, jak wyglądają objawy, leczenie, oraz możliwe powikłania choroby?

Kleszczowe zapalenie mózgu — co to za choroba?

Kleszczowe zapalenie mózgu (TBE) to choroba dotykająca ośrodkowy układ nerwowy. Chorują na nie liczne gatunki zwierząt, w tym domowe, a także ludzie. Chorobę wywołują wirusy z rodziny Flaviviridae, których nosicielami są kleszcze Ixodes. O wiele rzadziej do zakażenia dochodzi przez spożycie surowego, niepasteryzowanego mleka zakażonych zwierząt.

Do zachorowań dochodzi najczęściej od kwietnia do listopada. Przed laty w Polsce do kleszczowego zapalenia mózgu dochodziło o wiele rzadziej i jedynie w kilku województwach, a obecnie odnotowuje się ok. 200-300 przypadków zachorowań praktycznie w całej Polsce.

Kleszczowe zapalenie mózgu - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock/Odkleszczowe zapalenie mózgu

Dotychczas wyróżniono trzy warianty tej choroby:

  • europejskie kleszczowe zapalenie mózgu,
  • syberyjskie kleszczowe zapalenie mózgu,
  • dalekowschodnie kleszczowe zapalenie mózgu (o najcięższym przebiegu).

Po zakażeniu dochodzi do namnażania się wirusów w komórkach skóry i okolicznych węzłach chłonnych. Stamtąd wirusy przedostają się do naczyń krwionośnych i wędrują do różnych komórek organizmu. U części osób zakażonych zakażenie wygasa, a u pozostałych dochodzi do wtórnej wiremii. Wirusy zakażają komórki śródbłonkowe naczyń mózgowych i komórki nerwowe mózgu, czego skutkiem są objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (najłagodniejsza postać neurologiczna), a w postępującym zakażeniu również objawy zapalenia mózgu i zapalenia rdzenia kręgowego (ciężka postać choroby).

Kleszczowe zapalenie mózgu — objawy

Zazwyczaj kleszczowe zapalenie mózgu zazwyczaj ma dwufazowy przebieg.

Kleszczowe zapalenie mózgu: okres wylęgania — objawy zwiastunowe:

Okres wylęgania się choroby trwa od 4 do 28 dni, najczęściej ok tygodnia. Objawy pojawiają się nagle i przypominają zwykłą grypę. Osoba zakażona skarży się na:

  • złe samopoczucie;
  • narastające osłabienie;
  • bóle głowy i gałek ocznych;
  • bóle mięśni kończyn;
  • nudności, wymioty i bóle brzucha;
  • temperatura ciała zwykle nie przekracza 38°C.

Objawy zwiastunowe zwykle po upływie tygodnia ustępują, choć mogą trwać dłużej. U 20-30% zakażonych objawy zakażenia kończą się na tym etapie. U nawet 70-80% chorych objawy po kolejnym tygodniu nawracają.

Kleszczowe zapalenie mózgu: faza neuroinfekcji — objawy neurologiczne:

Faza objawów neurologicznych przebiega zazwyczaj jako zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, czyli najłagodniejsza postać neurologiczna. Faza neuroinfekcji objawia się:

  • złym samopoczuciem;
  • wysoką gorączką do 40°C,
  • bólami i zawrotami głowy;
  • mogą pojawić się nudności oraz wymioty;
  • mogą pojawić się objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: sztywność karku, nadwrażliwość na bodźce: światło, dźwięki i dotyk; może dojść do drgawek;
  • mogą pojawić się charakterystyczne dla zapalenia mózgu zaburzenia świadomości (narastająca senność, upośledzenie pamięci, dezorientacja, itd.) oraz objawy ogniskowe, wynikające z uszkodzenia poszczególnych struktur mózgu (np. niedowłady, zaburzenia czucia, mowy i połykania);
  • jeśli dojdzie do zapalenia rdzenia kręgowego, mogą pojawić się niedowłady kończyn oraz zaburzeniami czucia.

W najpoważniejszych przypadkach choroby może dojść do śpiączki, zaburzeń funkcji życiowych, a ostatecznie także do zgonu. Neurologiczne objawy powodowane przez odkleszczowe zapalenie mózgu najczęściej cofają w ciągu kilku tygodni, ale w poważniejszych przypadkach mogą się utrzymywać nawet przez kilka miesięcy lub skutkować trwałymi powikłaniami.

Kleszczowe zapalenie mózgu - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock/Odkleszczowe zapalenie mózgu

Kleszczowe zapalenie mózgu — diagnostyka i leczenie

Jeśli  nie ma pewności, że doszło do zakażenia, ale pojawiły się niecharakterystyczne objawy, pacjentowi proponuje się leczenie objawowe. Lekarz może zlecić leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. W tym okresie nie można rozpoznać kleszczowego zapalenia mózgu. To staje się możliwe dopiero w fazie objawów neurologicznych. Na początku choroby dużą rolę odgrywa dokładnie przeprowadzony wywiad, który może wskazać kierunek do poszukiwania przyczyn problemów. Cenne są informacje dotyczące czasu trwania objawów i kolejności ich pojawiania się, oraz informacja, czy pacjent został ukąszony przez kleszcza, lub podróżował przez tereny zwiększonego ryzyka. Jeśli wystąpią objawy neurologiczne, choroba wymaga bezwzględnego wymaga leczenia w szpitalu.

Kleszczowe zapalenie mózgu — badania

Do potwierdzenia diagnozy w fazie objawowej konieczne jest przeprowadzenie istotnych badań. Należą do nich:

  • badania krwi — wykrycie w surowicy krwi przeciwciał skierowanych przeciw wirusowi;
  • badanie płynu mózgowo-rdzeniowego — wykazuje zmiany zapalne w płynie mózgowo-rdzeniowym;
  • przy podejrzeniu zapaleniu mózgu zlecane są: komputerowe badanie tomograficzne głowy lub  magnetyczny rezonans jądrowy (MRI), które ukazują ewentualne zmiany zapalne w mózgu i rdzeniu kręgowym.

Odkleszczowe zapalenie mózgu — leczenie

Przy stwierdzonym kleszczowym zapaleniu mózgu stosuje się leczenie objawowe. Chory otrzymuje dożylnie płyny, by wyrównać zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Zleca się leczenie przeciwobrzękowe i przeciwzapalne, stosowanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych. Ważna jest profilaktyka drgawek i odpowiednie żywienie (dojelitowe lub pozajelitowe).

U większości pacjentów samo kleszczowe zapalenie mózgu ustępuje po 2 tygodniach, bez pozostawiania trwałych następstw. W przypadku chorych z zapaleniem mózgu i rdzenia kręgowego mogą pojawić się powikłania. Przede wszystkim są to: zaburzenia czucia, niedowłady, zaburzenia pamięci i koncentracji. Skutki choroby mogę mogą utrzymywać się przez wiele miesięcy lub pozostać na stałe. Trwałe następstwa mogą dotyczyć od 10 do 20% chorych.

Wiadomo jest również, że im starszy pacjent, tym kleszczowe zapalenie mózgu przebiega ciężej, częściej także daje powikłania i podnosi ryzyko zgonu.

Kleszczowe zapalenie mózgu - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock/Odkleszczowe zapalenie mózguv

Odkleszczowe zapalenie mózgu — profilaktyka

Najważniejszą rzeczą, jaką należy zrobić, to unikać ryzyka. Ważne jest zapobieganie ukąszeniom przez kleszcze i jak najszybsze usuwanie osobników wbitych w skórę, a także szczepienia ochronne. Zaleca się unikanie wizyt na terenach zwiększonego ryzyka, a podczas spaceru  osłonięcie skóry przez ubranie w jasnym kolorze z długimi rękawami i nogawkami, założenie czapki z daszkiem, jako ochrony przed ukąszeniami. Należy stosować środki odstraszające kleszcze, a po powrocie do domu dokładnie obejrzeć ciało, a szczególnie pachwiny, pachy, fałdy skórne oraz miejsca za uszami.

Szczepienia ochronne warto wykonać na kilka miesięcy przed planowanym wyjazdem. Dwie  dawki szczepionki podaje się w odstępie 4-12 tygodni, a trzecią dawkę 9-12 miesięcy po drugiej. Dawka przypominająca szczepionki przypada po 3 latach. W Polsce dostępne są dwie  szczepionki, które dają ochronę przynajmniej na kilka lat.


źródło: mp.pl

Zdrowie Zęby

Bób – jak gotować, by był idealny? Właściwości zdrowotne bobu

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
2 lipca 2021
Bób - jak gotować, właściwości dla zdrowia, przeciwwskazania
Fot. iStock

Bób to warzywo strączkowe, które z roku na rok cieszy się coraz większym uznaniem. Widoczny renesans zainteresowania bobem wynika z coraz większej popularności diety bezmięsnej i świadomego żywienia. Dobrze ugotowany bób jest nie tylko smaczny, ale i zdrowy, więc warto korzystać z sezonu na to warzywo.

Bób — wartości odżywcze, witaminy, kalorie

Bób w 100 g zawiera 7,60  g białka, dzięki czemu dobrze syci, 0,40 g tłuszczu, 19,65  g węglowodanów oraz 5,4  g błonnika. Znajdziemy w nim sporo żelaza, magnezu, miedzi, oraz foliany (177 mg /100 g, czyli 44% dziennego zapotrzebowania na ten składnik). Zawiera witaminę  K, witaminy z grupy B, oraz niewielkie ilości witamin C, E, oraz A. Bób w 100 g dostarcza 110 kcal. Szklanka ugotowanych nasion bobu to niecałe 200 kcal. Indeks glikemiczny ugotowanego bobu jest wysoki, wynosi aż 80 (IG surowego bobu = 40), więc nie jest najlepszym wyborem dla osób cierpiących na cukrzycę.

Bób - jak gotować, właściwości dla zdrowia, przeciwwskazania

Fot. iStock/ Bób

Bób — właściwości dla zdrowia

Bób na anemię

Nasiona bobu są ważnym elementem diety wspierającej leczenie niedokrwistości będącej konsekwencją niedoboru żelaza, jak i niedokrwistości będącej skutkiem niedoboru kwasu foliowego i witaminy B12. Nasiona bobu dostarczają do organizmu jednakowo żelazo oraz kwas foliowy, które są niezbędne dla prawidłowego wytwarzania krwinek czerwonych.

Dla układu krążenia

Nasiona bobu są wysokobiałkowe i niskotłuszczowe, dlatego sprawdzą się w diecie obniżającej ryzyko rozwoju chorób krążenia, jako alternatywa dla mięs bogatych w niezdrowe nasycone kwasy tłuszczowe. Ponadto duża ilość błonnika jest istotna dla redukcji poziomu  cholesterolu we krwi, a obecność potasu, magnezu, i niewielka ilość sodu, dobrze wpływa na regulację ciśnienia krwi.

Bób - jak gotować, właściwości dla zdrowia, przeciwwskazania

Fot. iStock/Nasiona bobu

Bób przy chorobie Parkinsona

Bób jest bazą pewnych leków produkowanych przeciwko chorobie Parkinsona. Nasiona bobu są źródłem lewodopy (prekursora dopaminy), czyli neuroprzekaźnika odpowiadającego za przekazywanie impulsów między komórkami nerwowymi. Lewodopa może przechodzić z krwi do mózgu, gdzie jest przetwarzana w brakującą dopaminę, co wpływa na zwiększenie sprawności motorycznej chorego i łagodzenie innych objawów. Jedzenie bobu może zapobiec rozwojowi choroby.

Pacjenci zażywający tabletki z lewodopą spożywanie bobu powinni omówić z lekarzem. Badania wykazały, że nadmiar bobu zwiększa stężenie leku we krwi.

Nasiona bobu zamiast mięsa

Bób stanowi ważny składnik diety wegetariańskiej i wegańskiej, jako znakomitą alternatywą dla białka pochodzenia zwierzęcego. W 100 g ugotowanego bobu jest aż 7,60 g białka i wyjątkowo mało tłuszczów, których z kolei w mięsie nie brakuje.

Bób na odchudzanie

Wbrew pozorom bób jest dobrym dodatkiem podczas diety odchudzającej. W gotowanym bobie znajduje dużo  błonnika i białka, dlatego nasiona sycą na dłużej, co zapobiega podjadaniu. Niewielka zawartość tłuszczu również przemawia za tym, by w rozsądnych ilościach sięgać po nie na diecie.

Bób dla ciężarnych 

Według zaleceń specjalistów z Instytutu Żywności i Żywienia w diecie kobiety ciężarnej nie powinno brakować kwasu foliowego (witaminy B9). Odpowiednia ilość kwasu foliowego zapobiega wystąpieniu ciężkich wad rozwojowych u płodu. A ponieważ w 100 g bobu zawiera aż 423 mikrogramy kwasu foliowego, taka ilość pokrywa aż 106% dziennego zapotrzebowania na tę witaminę. Bób jest więc zalecany jako element diety przyszłej mamy, o ile nie cierpi ona na cukrzycę ciążową (ze względu na wysoki indeks glikemiczny ugotowanego bobu).

Przeciwskazania do jedzenia bobu, fawizm

Momi iż bób jest cennym elementem zdrowej diety, są sytuacje, w których nie należy po niego sięgać. Tak jest w przypadku osób cierpiących na dnę moczanową. Przy tej chorobie problem stanowi nadmiar kwasu moczowego, który gromadzi się w organizmie. Kwas moczowy jest efektem przemiany puryn obecnych m.in. w bobie. Jako warzywo strączkowe, bób powoduje wzdęcia i nadmierną fermentację w jelitach, bywa obciążający dla delikatnego układu pokarmowego.

Bób a fawizm

Bób może również powodować reakcje alergiczne, które najczęściej dotyczą osób cierpiących na fawizm, czyli tzw. chorobę bobową, związaną z niedoborem enzymu G6PD. Niedobór enzymu prowadzi do zbyt szybkiego obumierania czerwonych krwinek, na skutek czego dochodzi do niedokrwistości hemolitycznej. Zjedzenie nawet niewielkiej ilości bobu w tym przypadku powoduje nasilenie objawów. Fawizmowi towarzyszą objawy takie jak: silne bóle głowy, wymioty, zażółcenie skóry, bóle dolnej części kręgosłupa, mocz o nietypowo ciemnej barwie. Leczenie fawizmu najczęściej polega na przetaczaniu krwinek czerwonych.

Jak gotować bób, by był najsmaczniejszy?

Warto przed gotowaniem bobu zapamiętać ważne wskazówki. Wybierz nasiona bez plamek i intensywnego zapachu, o jasnozielonej barwie. Wody wykorzystanej do gotowania powinno być znacznie więcej od niego, nawet dwa razy. Podczas gotowania, najlepiej pod koniec, dodaj sól – na ok. 1 kg bobu wystarczy ok. 1 łyżeczka soli. Możesz dodać cukier, również w proporcji 1 łyżeczka na 1 kilogram bobu. Im młodsze i delikatniejsze nasiona bobu, tym krótszy czas ich gotowania. Jeśli nie przepadasz za gotowanym bobem, młode nasiona możesz jeść na surowo ze skórką.

Bób - jak gotować, właściwości dla zdrowia, przeciwwskazania

Fot. iStock/Jak gotować bób?

Aby ugotować bób, potrzebujesz:

  • 1,5 litra wody
  • 500 g bobu
  • 1/2 łyżeczki soli

Gotowanie bobu: 

Nasiona wypłucz pod bieżącą wodą i odsącz na durszlaku. Zagotuj ok. 1,5 lita wody. Gdy woda będzie wrzała dodaj bób i sól (najlepiej pod koniec gotowania), przykryj pokrywką. Gotuj na średnim ogniu przez ok. 10-15 minut (młody), lub ok. 30 minut (stary). To orientacyjny czas – ostateczny czas zależy od pożądanej konsystencji bobu. Warto spróbować przed końcem gotowania, czy konsystencja odpowiada.

Gdy bób odpowiednio zmięknie, odcedź go. Możesz go zahartować pod zimną wodą. Jeśli wolisz jeść nasiona bobu bez skórki, obierz je, dopóki są ciepłe — skórka łatwiej zejdzie.


źródło: www.poradnikzdrowie.pl, dietetycy.org.pl, www.kuchnia-domowa.pl 

Zobacz także

Dieta sokowa - przepisy na soki i koktajle, które musisz wypróbować

Dieta sokowa – przepisy na soki i koktajle, które musisz wypróbować

5 wskazówek dla tych, których partnerzy cierpią na depresję

5 wskazówek dla tych, których partnerzy cierpią na depresję

Jak piją inteligentne kobiety – prawda może cię nieprzyjemnie zaskoczyć