Zdrowie

Co się dzieje z twoim ciałem, gdy jesteś zestresowana? 7 ważnych zmian

Redakcja
Redakcja
21 maja 2021
 

Długotrwały stres i niepokój mogą mieć wpływ na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne – to wiemy od lat. Stres to normalne, codzienne zjawisko. Chociaż zwykle koncentrujemy się na aspektach związanych ze zdrowiem psychicznym, stres jest spowodowany zmianami fizjologicznymi. Te zmiany mają na celu nasze przetrwanie i występują jako część reakcji organizmu na stres, która działa w następujący sposób:

  • Kiedy organizm wyczuwa bezpośrednie zagrożenie (czynnik stresogenny), układ nerwowy wywołuje reakcję „walcz” lub „uciekaj”
  • Mózg uwalnia hormony adrenaliny i kortyzolu, które przyspieszają tętno, oddech, czas reakcji i skurcze mięśni, dzięki czemu organizm ma zasoby potrzebne do radzenia sobie, prześcigania lub ucieczki od stresora
  • Gdy stresor ustaje lub zanika, organizm powoli wraca do normy, oddech i bicie serca powolne, a mięśnie powoli się rozluźniają.

Ta reakcja ochronna występuje w krótkich, sporadycznych odstępach czasu, więc problem pojawia się, gdy stres trwa lub przekształca się w niepokój. W rzeczywistości przedłużająca się reakcja na stres zaczyna wywierać wpływ na organizm. Oznacza to, że oprócz wpływu na to, jak myślimy i czujemy, stres i niepokój wpływają również na nasze ciało i ogólny stan zdrowia.

Oto siedem rzeczy, które mogą przydarzyć się ciału, gdy jest zestresowane lub niespokojne

1. Zaparcia lub biegunki

Długotrwała reakcja na stres może wpływać na metabolizm, więc zaparcia lub biegunki są naturalną reakcją organizmu właśnie w takiej sytuacji. Osoby, które cierpią na zespół jelita drażliwego, mogą być szczególnie podatne na zaostrzenia objawów właśnie pod wpływem stresu.

2. Podatność na zachorowania

Stres zmniejsza liczbę białych krwinek, których na co dzień potrzebuje do walki z infekcją. Dodatkowo, przez podwyższenie poziomu kortyzolu, ma mniejszą moc w zwalczaniu wszelkiego rodzaju stanów zapalnych. Ogólnie rzecz biorąc, układ odpornościowy jest osłabiony, przez co jesteś bardziej podatna na przeziębienia i mniej odporna na wirusy.

3. Siwienie

Opowieści to tym, że ktoś osiwiał ze stresu, to nie miejskie legendy. Wpływ stresu na kondycję naszych włosów w ogóle jest potwierdzony, również w kwestii pigmentów właśnie.. Okazuje się, że reakcja stresowa jest inicjowana przez współczulny układ nerwowy, a współczulne zakończenia nerwowe znajdują się właśnie w mieszkach włosowych. Pod wpływem stresu te zakończenia nerwowe uwalniają noradrenalinę, która powoduje, że komórki pigmentowe zanikają. A bez pigmentu włosy stają się siwe lub białe.

4. Podwyższone ciśnienie

Kiedy wyzwalana jest reakcja organizmu na stres, serce bije szybciej i mocniej, aby zapewnić cyrkulację tlenu. Jest to dobra rzecz, bo pomaga radzić sobie z krótkotrwałym stresorem. Jednak zaczyna to mieć negatywny wpływ na serce i naczynia krwionośne, gdy stres utrzymuje się przez dłuższy czas, ponieważ prowadzi do nadciśnienia, a nawet zawału serca.

5. Wahania wagi

Niektórzy pod wpływem stresu tracą apetyt, inni przeciwnie –  jedzą więcej.

6. Insulinooporność

Stworzony, by zwiększać poziom glukozy we krwi, aby zapewnić wystarczającą ilość paliwa do stresowych reakcji typu „walcz” lub „uciekaj”, kortyzol hamuje skuteczność insuliny. Na chwilę jest to pomocne, ale długotrwale prowadzi do wysokiego poziomu glukozy we krwi i insulinooporności, co z kolei sprzyja przyrostowi masy ciała i zmianom metabolicznym oraz może prowadzić do wystąpienia cukrzycy typu 2.

7. Problemy z cyklem

Stres i niepokój mogą wpływać na zdrowie reprodukcyjne zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Długotrwała reakcja na stres prowadzi do obniżenia poziomu testosteronu u mężczyzn, zmniejszenia liczbę i jakość plemników. U kobiet ciągły stres może prowadzić do nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym i przyczyniać się do problemów z zajściem w ciążę.

Piszcie do nas ([email protected]), o tym, co Was boli, z czym sobie nie radzicie, a może właśnie poradziliście i Wasza historia będzie budująca dla innych! Więcej o akcji tutaj: 30 DNI DETOKSU EMOCJONALNEGO

 


Zdrowie

Mity na temat pewności siebie, czyli fałszywe przekonania, które mamy wkodowane w swoich głowach i sercach

Redakcja
Redakcja
21 maja 2021
Fot. iStock
 

Być pewnym siebie, mieć to coś, wewnętrzną siłę, która bardzo ułatwia życie – to marzenie wielu z nas. Patrzymy na osoby obdarzone tą cechą, jak na nadludzi. Zazdrościmy i wypatrujemy swojej pewności siebie gdzieś na niebie, nieuchwytnej, dalekiej, trudnej do dogonienia. Im mocniej wierzymy w mity na temat pewności siebie, tym trudniej nam się do niej zbliżyć.

Pewność siebie przynosi zaskakujące korzyści. Może pomóc odnieść sukces w pracy, w miłości i całym życiu. Złoty Graal, który daje upragnione szczęście i pozwala stawiać swoje warunki. Czuć się bezpiecznie i dać radę wytrwać, gdy życie rzuca nam kłody pod nogi.

Mity na temat pewności siebie, czyli fałszywe przekonania, które mamy wkodowane

Jeśli nie przestaniesz wierzyć w te mity, możesz poczuć, że pewność siebie jest nieosiągalna lub po prostu jest nie dla ciebie – a to nieprawda!

Mit 1: Osoby pewne siebie nie boją się ani nie denerwują

Zaufanie nie oznacza braku strachu. Życie stawia nas przed różnymi wyzwaniami i konfrontuje z różnymi emocjami. Pewność siebie nie oznacza, że przestaniesz je odczuwać. Oznacza to, że niepokój, lęk czy podniecenie nadal będą normalną częścią twojego życia.

Uczucie strachu lub zdenerwowanie to normalna reakcja na podjęcie ryzyka lub spróbowanie czegoś nowego. W rzeczywistości, jeśli czujesz się w ten sposób, może to być wskazówka, że robisz coś, co jest dla ciebie naprawdę ważne.

Mit 2: Pewność siebie albo ją masz, albo nie

Chociaż pewna  część pewności siebie może być związana z tym, jaka jesteś (nawet do 50 proc.), można wiele zrobić, aby wzmocnić pozostałe 50 procent. Możesz zwiększyć ją podejmując ryzyko, próbując nowych rzeczy, rozwijając swoje umiejętności i na wiele innych sposobów. Nie rezygnuj z tego, naprawdę wiele zależy tylko do ciebie.

Pamiętaj, że nie ma czegoś takiego jak absolutna pewność siebie.  Zrozum, że nikt nie jest pewny siebie w każdej dziedzinie życia. Niektórzy po prostu świetnie udają.

Mit 3: Jest tylko jeden rodzaj pewności siebie

Kiedy myślisz o pewnej siebie osobie, czy masz przed oczami obraz kogoś, kto jest wysoce ekstrawertyczny albo asertywny , może nawet trochę nachalny? A może widzisz lidera i dominanta? To tylko jeden z typów pewności siebie. Tak będzie ją manifestował ekstrawertyk, człowiek o jowialnym usposobieniu, lubiący atencję. W przypadku introwertyka pewność siebie będzie objawiała się zupełnie inaczej – i tak, introwertycy też mogą być pewni siebie!

Styl introwertyka zwykle nie jest efektowny. Introwertyk, który ma silne wartości i wie, co reprezentuje – jest cicho pewny siebie. Może zyskać te wartość dzięki swoim solidnym umiejętnościom, pracy i empatii – choć jego autoprezentacja jest dużo skromniejsza. On po prostu nie potrzebuje publicznej manifestacji swojej wewnętrznej siły.

 

Fot. iStock

Mit 4: „Muszę zdobyć pewność siebie zanim zajmę się tym, co dla mnie ważne 

Wiara w ten mit to najgorsze, co możemy sobie zrobić! Taki tok myślenia nie tylko paraliżuje nas i utrwala przekonanie, że nie jest dość dobrzy, być czegoś dokonać, czy nawet spróbować, ale i jest całkowicie odwróconym mechanizmem budowania pewności siebie!

Zadaj sobie pytanie, jak można tę pewność zdobyć, dostrzec w sobie? Tylko mierząc się z ważnymi dla siebie zadaniami i ujrzeniem, że dasz sobie świetnie radę! Kiedy już raz podejmiesz próbę, weźmiesz sprawy w swoje ręce, zaczniesz czuć się pewniej.

Powiedz sobie: „Nie muszę czuć się pewnie, zanim coś zrobię. Kiedy zrobię to, co ważne, poczuję się pewniej ”.

Mit 5: Krytyka i niepowodzenia zniszczą moją pewność siebie

W tym micie jest ziarno prawdy: niektóre typy sadystycznych i wrogich ludzi czerpią wielką radość i energię z niszczenia innych, przytłaczając ich krytyką. Co zrobić w takiej sytuacji, by twoja pewność siebie nie runęła? Unikaj takich ludzi, kiedy możesz.

Staraj się wykorzystać krytykę i negatywne opinie innych, jako bezcenną informację zwrotną, dzięki której możesz coś zmienić lub naprawić. Niech będzie bodźcem do rozwoju. Nie musisz [przyjmować jej bezkrytycznie. Nie każda zła opinia jest uzasadniona.

Każda krytyka może się okazać ważnym momentem zwrotnym w twoim życiu, pracy, związku. Nawet najbardziej bolesne informacje i odczucia, z którymi przyjdzie ci się mierzyć, mogą odegrać rolę w twoim rozwoju. Wysłuchaj krytyki z otwartym umysłem. Następnie powiedz swojemu krytykowi: „Dziękuję. Przemyślę to „.

Mit 6: Muszę być doskonała, żeby czuć się pewnie

Kto mógłby uwierzyć w ten mit? Najwyraźniej dużo kobiet.

„Według badań przytoczonych przez Kay i Shipman. Na przykład kobiety w firmie Hewlett-Packard ubiegały się o awans tylko wtedy, gdy uważały, że spełniają 100% wymagań na dane stanowisko, podczas gdy mężczyźni czuli się komfortowo, gdy spełniali 60% wymagań dotyczących stanowiska”.  

Przykre, prawda? A jednak bardzo prawdziwe. Kobiety częściej żyją pod presją perfekcyjności, a to dlatego, że już od dzieciństwa wpaja się nam, że dziewczynkom czegoś nie wypada, że powinnyśmy być grzeczne i spełniać oczekiwania innych. Potem utrwalamy te stereotypy poświęcając się innym i godząc ze sobą mnóstwo życiowych ról. Wciąż czujemy się niewystarczające, wciąż z tego powodu za mało w siebie wierzymy. Gdy następnym razem będziecie gonić za doskonałością, by na coś zasłużyć, pomyślicie o tych 60 procentach z badania. Porażki i błędy są częścią nauki, są częścią życia, a nie katastrofami. Wszyscy popełniają błędy.

Mit 7: Jeśli stanę się zbyt pewny siebie, zmienię się w narcyza

Jeśli się tym martwisz, raczej nic ci nie grozi… Być dumnym ze swoich mocnych stron, umiejętności i włożonego wysiłku, nie sprawi, że zamienisz się w samoluba. Osobowość narcystyczna to wiele więcej niż pewność siebie – nie myl jej z arogancją!

Nawet odrobina nadmiernej pewności siebie ma swoje zalety. Według dr Craig Malkina „liczne badania wykazały, że ludzie, którzy uważają się za lepszych od przeciętnych, są szczęśliwsi, bardziej towarzyscy i często bardziej zdrowi fizycznie niż ich skromniejsi rówieśnicy”.

Powiedz sobie: „Potrzeba poczucia się wyjątkowym jest normalna”.

 


Na podstawie: www.psychologytoday.com, www.themuse.com, www.nytimes.com/

Zdrowie

10 etapów związku – sprawdź, w którym z nich jesteście

Klaudia Kierzkowska
Klaudia Kierzkowska
21 maja 2021
Photo by Joanna Nix-Walkup on Unsplash

Etap intensyfikujący a może etap okrążania – sprawdź, w którym z nich jesteście? 10 etapów związku

To od nas zależy, w kim i w jakim stopniu się zakochujemy. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że miłość jest nieprzewidywalna to czasami trudno zapanować nad emocjami. Miłość jest uczuciem, które musi dojrzeć i potrzebuje czasu. Musi stać się stabilna, świadoma i w pełni akceptowalna. Niestety. Nie zawsze. I choć najchętniej związek zakończylibyśmy na piątym etapie, to wiele z nich składa się aż z dziesięciu, podzielonych na dwie fazy, etapów – fazy  zbliżania i rozpadania.

Faza zbliżania

Każda relacja ma swój początek. Niektóre pary spotykają się w pracy, poznają przez znajomych, podczas gdy inne odnalazły siebie w aplikacji randkowej. Niezależnie od sposobu poznania, faza zbliżania składa się aż z pięciu etapów.

1. Etap inicjacji

Spotykamy kogoś po raz pierwszy. To wymiana uprzejmości i kilku faktów o sobie samym. Główną uwagę skupiamy na powierzchownych atrybutach, takich jak wygląd i tym, co druga osoba sobą reprezentuje.

2. Etap eksperymentowania

Jeśli uda się przejść przez etap inicjacji, wkraczamy w etap eksperymentowania. Nie wszyscy docierają „tak daleko”, ponieważ przy pierwszym spotkaniu mogą odnaleźć coś, czego w drugiej osobie nie lubią i nie zaakceptują. Podczas eksperymentowania zagłębiamy się w zainteresowania i wartość drugiej osoby.

3. Etap intensyfikujący

Nazywany etapem „błogości”. Relacja staje się poważniejsza i bardziej intensywna. Dowiedzieliśmy się o sobie już na tyle dużo, że teraz chcielibyśmy podzielić się głębszymi i bardziej intymnymi informacjami. Ekscytacja i euforia towarzyszą niemalże  każdemu spotkaniu. Skupiamy się na ukochanej osobie, nie dostrzegając jej ewentualnych wad.

4. Etap integracji

Kiedy jesteśmy już oficjalnie parą, zaczynamy łączyć swoje życie. Nie istnieje „ja” i „ty”, powstaje „my”. Na tym etapie uczymy się wspólnego życia, stajemy się bardziej empatyczni, rozwijamy systemy porozumiewania się i scenariusze wzajemnych kontaktów.

5. Etap wiązania

Na tym etapie pojawia się prawdziwe zaangażowanie. Jesteśmy siebie bardzo pewni i więzi, która nas łączy. Etap ten wiąże się z formalnym zaangażowaniem w oczach społeczeństwa.
Jedni decydują się na ślub, a inni na wspólne mieszkanie w „wolnym” związku.

Faza odejścia

Niezależnie od tego, czy jesteśmy w związku małżeńskim, mieszkamy razem, czy po prostu się spotykamy, faza rozstania zdarza się bardzo często.

6. Etap różnicowania

Nawet w najszczęśliwszych związkach życie nie zawsze jest idealne. Pary, które weszły w fazę różnicowania, prawdopodobnie zmierzają w kierunku rozstania. To czas dostrzegania różnic i niezgodności.

7. Etap okrążania

To kontynuacja etapu różnicowania. Odsuwamy się od siebie coraz bardziej, wyznaczamy granice, komunikacja słabnie, życie intymne zanika. Pojawia się wzajemne obwinianie, uraza i walka o swoje.

8. Faza stagnacji

To faza bezruchu, bezczynności i zawieszenia. Związek już prawie się rozpadł, przestaje istnieć, ale mimo wszystko tkwimy w nim obydwoje.

9. Etap unikania

Obejmuje unikanie fizyczne, psychiczne, emocjonalne. Być może już jedno z was wyprowadziło się z domu, co doprowadziło do prawdziwej separacji. A może nadal mieszkacie pod jednym dachem, ale tak naprawdę nie rozmawiacie ze sobą. Jesteście jak obcy współlokatorzy. Nie dogadujecie się i unikacie siebie nawzajem, w takim stopniu jak to tylko możliwe.

10. Etap wypowiedzenia

Związek formalnie i emocjonalnie zakończył się. Złożyliście pozew rozwodowy, a być może już jesteście po rozwodzie. Krótko mówiąc – koniec.

Źródło: https://www.lifehack.org/


Zobacz także

10 grzechów głównych twojej lodówki

Odżywiaj się mądrze. Dowiedz się, jakim typem metabolicznym jesteś i co się z tym je

Dieta przeciwdziałająca zaparciom. 10 zaleceń, które warto przestrzegać

Co chce ci powiedzieć twoje ciało? Zobacz sygnały, które ci wysyła, świadczące o niedoborze podstawowych witamin

Co chce ci powiedzieć twoje ciało? Zobacz sygnały, które ci wysyła, świadczące o niedoborze podstawowych witamin