Choroby Zdrowie

Angina ropna i wirusowa – jak odróżnić i leczyć te choroby?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
24 lutego 2020
Angina ropna i wirusowa objawy
Angina / Fot. iStock
 

Czy jest ktoś, kto nie wie, czym jest angina? Ta choroba zakaźna bywa udręką wieku dziecięcego, ale dorosłych też nie omija. Przykre dolegliwości, które wywołuje, mogło poczuć na sobie aż 90% społeczeństwa. Najczęściej chorujemy na nią jesienią i zimą, na skutek ataku wirusów lub paciorkowców Streptococcus pyogenes. Czym dokładnie jest angina, jakie objawy daje i jak ją leczyć?

Angina paciorkowcowa (ropna) – objawy

Angina, czyli zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, przebiega gwałtownie, mocno utrudniając normalne funkcjonowanie. Anginę paciorkowcową powodują paciorkowce Streptococcus pyogenes. Według statystyk nosicielami tych bakterii jest nawet 20% dzieci w wieku od 3-15 lat, oraz ok. 5% osób dorosłych. Nie jest jednak przesądzone, że nosiciel zachoruje – bytowanie bakterii S. pyogenes w organizmie człowieka nie musi dawać objawów.

W przypadku anginy bakteryjnej zakażenie następuje po bezpośrednim kontakcie z chorym (zazwyczaj drogą kropelkową). Objawy, które powoduje angina ropna nie należą do przyjemnych i trudno ich istnienie ignorować. Od momentu zakażenia, do chwili wystąpienia pierwszych objawów może minąć od 1 do 4 dni. Choroba przebiega gwałtownie, ale samoistnie ustępuje po 5-7 dniach.

Najczęstsze objawy, które wywołuje angina paciorkowcowa (ropna) u dzieci i dorosłych, to:

  • silny ból gardła i problemy przy połykaniu pokarmów,
  • dreszcze i wysoka gorączka powyżej 38ºC,
  • zauważalne zaczerwienienie i obrzęk migdałów podniebiennych,
  • nalot na migdałkach,
  • bolesne i zauważalnie powiększone węzły chłonne,
  • czerwonawe wybroczyny na błonie śluzowej podniebienia,
  • osłabienie organizmu,
  • bóle kości i stawów,
  • objawy ze strony układu pokarmowego – ból brzucha, nudności, wymioty.

Angina ropna jest trudna do pomylenia ze zwykłym przeziębieniem ze względu na intensywność objawów. Są one trudne do przeoczenia i zmuszają do wizyty u lekarza, który  – w przypadku zakażenia bakteryjnego – dobiera dla pacjenta odpowiedni antybiotyk. Szczególnie dokuczliwe są objawy, które powoduje angina u dzieci. Im mniejszy pacjent, tym trudniej o spokój i radzenie sobie z dolegliwościami powodowanymi przez chorobę. Towarzyszące anginie wymioty i wysoka gorączka mogą prowadzić do odwodnienia organizmu.

Angina ropna i wirusowa

Angina / Fot. iStock

Angina wirusowa – objawy bez gorączki

Wirusowa angina może przebiegać bez gorączki i dawać objawy kojarzące się z przeziębieniem. Objawy pojawiają się stopniowo i powoli nasilają. Mogą ustąpić samoczynnie po ok. 3-4 dniach. Bólowi gardła może towarzyszyć:

  • katar i kaszel,
  • bóle stawów i kości,
  • biegunka,
  • zapalenie spojówek,
  • zaczerwienione i rozpulchnione migdałki.

Angina paciorkowcowa (ropna) i wirusowa – leczenie

Przyczyną anginy mogą być wirusy (rinowirusy, adenowirusy 70-90% zakażeń), ale mogą je wywołać także paciorkowce Streptococcus pyogenes (10-30% zakażeń), a znacznie rzadziej grzyby. Aby potwierdzić obecność anginy, poza wyraźnymi objawami, można potwierdzić zakażenie przez paciorkowce, wykonując posiew z gardła lub szybkie, dwuminutowe testy szkiełkowe z wydzieliny z gardła, przeprowadzane przy pacjencie.

W zależności od przyczyny wystąpienia anginy, metody leczenia mogą się różnić. Jeżeli choroba jest efektem infekcji wirusowej, najczęściej zaleca się leczenie objawowe lekami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi. Polecane są szczególnie preparaty działające miejscowo antyseptycznie, przeciwzapalnie i znieczulająco na błonę śluzową gardła.

W przypadku, gdy angina ropna powodowana jest przez paciorkowce, zaleca się stosowanie antybiotyków. Często przepisywana jest penicylina, ponieważ jest skuteczna w zwalczaniu paciorkowców wywołujących anginę. Penicylina zmniejsza objawy anginy paciorkowcowej i skraca czas jej trwania, pozwala uniknąć rozwoju powikłań. Co więcej, zakaźność osoby chorej kończy się po 24 godzinach od chwili rozpoczęcia przyjmowania antybiotyku. W przypadku uczulenia na penicylinę przepisuje inne antybiotyki, które należy stosować wg. zaleceń lekarza.

Angina – leczenie domowymi sposobami

Domowe sposoby mogą wesprzeć leczenie farmaceutykami i złagodzić dolegliwości ze strony gardła. Zaleca się stosowanie półpłynnej diety, która ułatwi przełykanie. Warto przygotowywać posiłki łagodne w smaku, bez pikanych przypraw, posiłki nie powinny być gorące. Ziołowe płukanki np. z rumiankiem czy szałwią pomogą w łagodzeniu bólu gardła. Suche i ciepłe okłady na szyję także mogą być pomocne w łagodzeniu bólu.

Czy angina jest zaraźliwa?

Najczęściej chorują na nią dzieci i młodzież, co ma związek z dużymi skupiskami ludzi w miejscach takich jak, przedszkole i szkoła. Na pytanie, czy angina jest zaraźliwa odpowiedź jest twierdząca. Ponieważ to choroba, która przenosi się się drogą kropelkową, nie tak łatwo uniknąć zakażenia szczególnie w przypadku małych dzieci, które często mają ze sobą bliski fizyczny kontakt, zarażając się wzajemnie.

Angina paciorkowcowa (ropna) – możliwe powikłania

Angina ropna, szczególnie nieleczona, może powodować powikłania. Do najpoważniejszych zaliczamy:

  • ropień okołomigdałkowy – najczęściej pojawia się u pacjentów, którzy nie stosowali antybiotyku,
  • zapalenie zatok,
  • zapalenie ucha środkowego,
  • gorączka reumatyczna – rzadkie, ale niebezpieczne powikłanie. Pojawia się 2-3 tygodniach od przebycia anginy paciorkowcowej. Objawia się gorączką, zapaleniem dużych stawów, zapaleniem serca, pląsawicą oraz rumieniem. Leczenie tego wymaga hospitalizacji.
  • ostre kłębuszkowe zapalenie nerek – rozwija się po 1-3 tygodniach od przebycia anginy paciorkowcowej.

źródło: www.mp.pl ,www.medistore.com.pl 

Choroby Zdrowie

Angina ropna to nie tylko ból gardła. Co należy o niej wiedzieć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
24 lutego 2020
Angina ropna objawy, leczenie
Angina ropna objawy, leczenie, u dzieci
 

Okres jesieni i zimy to czas, kiedy angina ropna (bakteryjna) i wirusowa pojawia się bardzo często. Wirusy i bakterie, które powodują obie formy choroby, atakują bez litości. Bez wątpienia szczególnie dokuczliwa jest angina bakteryjna, zwana ropną. Jak rozpoznać objawy, które wywołuje angina ropna i jak wygląda jej leczenie?

Angina ropna (bakteryjna, paciorkowcowa) – co ją wywołuje?

Angina to ogólna nazwa stosowana w określeniu  zapalenia gardła i migdałków podniebiennych. Rozróżniana jest angina wirusowa lub bakteryjna. W przypadku anginy ropnej (bakteryjnej) winowajcami są bakterie paciorkowce Streptococcus pyogenes. Te bakterie bytują u ok. 20% dzieci do 15 roku życia, oraz ok. 5% osób dorosłych. Jednak to, że ktoś jest nosicielem paciorkowców nie oznacza, że zachoruje – może, ale nie musi. Szczepy paciorkowców zasiedlają często błonę śluzową gardła i skórę, rzadziej znajdują się w narządach układu moczowo-płciowego. Bakterie S. pyogenes w organizmie mogą pozostać bez wywołania jakichkolwiek objawów, a osoba zdrowa, która zetknie się z patogenami, może zachorować – nie ma na to reguły.

I tu często pojawia się pytanie – czy angina jest zaraźliwa? Odpowiedź brzmi – tak. W przypadku anginy wirusowej zakażenie jest wielce prawdopodobne w kontakcie pośrednim, i częstsze, ponieważ wirusy przenoszą się drogą kropelkową (np. przez kichnięcie, kaszlnięcie). Bardzo często dzieje się tak w przypadku miejsc, w których na co dzień znajduje się dużo ludzi, np. przedszkola. Angina ropna, czyli bakteryjna, również może się roznosić, ale w bezpośrednim w kontakcie z drugą osobą, a dokładniej z wydzieliną z jej nosa lub gardła.

Angina ropna – objawy

W przeciwieństwie do wirusowej, angina bakteryjna przebiega gwałtownie, a dolegliwości przez nią powodowane niejednokrotnie zmuszają do pozostania w łóżku. Choroba wywołuje objawy, które nie sposób przeoczyć. Od chwili zakażenia, do momentu zaobserwowania konkretnych dolegliwości może minąć od 1 do 4 dni. Angina ropna może dać w kość, ponieważ jej przebieg jest gwałtowny i zmusza chorego do wypoczynku.

Angina ropna (bakteryjna, paciorkowcowa) – objawy u dzieci i dorosłych:

  • silny ból gardła i problemy przy połykaniu pokarmów,
  • wysoka gorączka powyżej 38ºC, a nawet 40ºC,
  • dreszcze,
  • osłabienie organizmu,
  • bóle kości i stawów,
  • zaczerwienienie i obrzęk migdałów podniebiennych,
  • biały nalot na migdałkach,
  • bolesne i zauważalnie powiększone węzły chłonne,
  • czerwonawe wybroczyny na błonie śluzowej podniebienia,
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego – ból brzucha, nudności, wymioty.

Ze względu na intensywność i specyfikę objawów, trudno jest pomylić anginę z przeziębieniem. Angina ropna skłania do szukania pomocy lekarskiej. W przypadku zakażenia bakteryjnego, którym jest angina ropna, przepisywany jest  antybiotyk. Angina u dzieci może być o tyle bardziej dokuczliwa, że towarzyszące jej bóle brzucha, wymioty, wysoka gorączka, mogą spowodować odwodnienie organizmu.

Angina ropna – rozpoznanie 

Choroba w przeważającej większości (nawet 85% przypadków) wywoływana jest przez wirusy. Angina ropna przytrafia się rzadziej i leczenie jej może przebiegać nieco inaczej, niż wirusowej. Jeżeli lekarz ma wątpliwości po stwierdzeniu objawów, z jakim rodzajem anginy ma do czynienia, może zaproponować pacjentowi potwierdzenie zakażenia przez paciorkowce przy pomocy testów.  Aby potwierdzić obecność Streptococcus pyogenes, poza wyraźnymi objawami, można wykonać posiew z gardła. Można również wykonać przy pacjencie dwuminutowe testy szkiełkowe z wydzieliny z gardła i na podstawie wyniku zdecydować o rodzaju leczenia.

Angina ropna – leczenie

Jeżeli mamy do czynienia z anginą spowodowaną przez paciorkowce, lekarz przepisuje antybiotyk, który nie tylko skraca nasilenie dolegliwości i czas trwania  choroby, ale niweluje ryzyko wystąpienia powikłań. Najczęściej, o ile nie ma przeciwwskazań, pacjentowi proponowana jest penicylina. Jeśli pacjent uczulony jest na penicylinę, można przepisać innego typu antybiotyki. Osoby, u których zalecono antybiotykoterapię, przestają być źródłem zakażenia  po dobie od rozpoczęcia leczenia. Już po około 2 – 3 dobach przyjmowania antybiotyku następuje poprawa, ale kurację należy doprowadzić do końca, zgodnie z zaleceniem lekarza. Poza tym wskazane jest także stosowanie preparatów działających przeciwbólowo, antyseptycznie i łagodząco na błonę śluzową gardła (tabletki, spraye, płukanki).

Angina ropna u dzieci i dorosłych – domowe sposoby

Angina ropna, szczególnie u dzieci, będzie łatwiejsza do przejścia, gdy sięgniemy po domowe sposoby.  Zaleca się stosowanie półpłynnej diety, która ułatwi przełykanie – zupy kremy, kleiki, kisiele. Warto przygotowywać posiłki łagodne w smaku, bez dodatku pikanych przypraw. Jedzenie  nie powinno być gorące. Ziołowe płukanki np. z rumiankiem czy szałwią pomogą w łagodzeniu bólu gardła. Suche i ciepłe okłady na szyję także mogą być pomocne w łagodzeniu bólu. Warto pić odpowiednią do potrzeb ilość wody lub domowe soki, np. malinowy czy z czarnego bzu.

Angina ropna – możliwe powikłania

Źle leczona lub nieleczona angina ropna u dzieci i dorosłych może powodować powikłania takie jak:

  • ropień okołomigdałkowy,
  • zapalenie zatok,
  • zapalenie ucha środkowego,
  • gorączka reumatyczna –  objawia się gorączką, zapaleniem dużych stawów, zapaleniem serca, pląsawicą oraz rumieniem. Leczenie gorączki reumatycznej wymaga hospitalizacji,
  • ostre kłębuszkowe zapalenie nerek,
  • sepsa.

źródło: www.mp.pl 

Choroby Zdrowie

Ile razy można złamać komuś serce? Tyle razy, ile ten ktoś ci na to pozwoli…

Listy do redakcji
Listy do redakcji
24 lutego 2020
Przemoc domowa nie dotyczy tylko kobiet. Kiedy mężczy
Fot. iStock / sanjeri

Byłaś miłością mojego życia. Trudno mi powiedzieć „byłaś”. Miłością życia zostaje się chyba na stałe, nawet wtedy, kiedy nie ma już „razem”, a zostaje „osobno”. To uczucie, w jakiś sposób zostaje w tobie na zawsze, nawet jeśli jest tylko wspomnieniem. Dziś jeszcze nie jestem w stanie powiedzieć ci „żegnaj”. Dziś wciąż szukam zapachu twoich perfum, twoich kosmetyków rzuconych niedbale w łazience. Choć wszystko się skończyło, nie umiem zapomnieć. Mimo wszystko.

Spędziliśmy ze sobą cztery lata. Odchodziłaś, wracałaś – za każdym razem czekałem. Wiernie czekałem, aż zdecydujesz, że kolejni mężczyzni w twoim życiu to jedynie zauroczenie. Aż zadzwonisz i powiesz: „chcę wrócić, mogę?”. Zawsze mogłaś. Zawsze czekałem, aż otworzysz drzwi, postawisz na podłodze niebieską walizkę, popatrzysz mi w oczy i powiesz „przecież wiesz, że to ciebie kocham naprawdę”. To mi wystarczało. Ale wierzyłem, że u tych innych szukasz czegoś, czego ja nie mam. Desperacko próbowałem znaleźć w sobie te wszystkie braki, załatać te wszystkie dziury. Żebyś już nigdy nie odeszła, żebyś została na zawsze. W tej historii często byłem kompletnym zerem.

Byłaś jak morska fala: odchodziłaś i wracałaś. Aż powiedziałem „dość”. To ja chciałem stabilizacji. Myślałem o małżeństwie, ale mówiłaś „nie jestem pewna, może kiedyś?”. Nie naciskałem. Nie można nikogo zmusić do miłości, nie można nikogo zamknąć w klatce. Nie chciałem być egoistą. Zresztą po co ślub, jeśli za chwilę miałabyś znów uciekać?

Co takiego stało się, że miesiąc temu, po czterech latach,  znalazłem w sobie siłę żeby powiedzieć ci: „nie, nie możesz wrócić, nie tym razem”? Po pierwsze – coś pękło, coś się skończyło. Nie, nie moja miłość do ciebie. Ja już po prostu nie potrafiłbym przetrwać kolejnego rozstania. Chcę się przed tym ochronić.

Po drugie – ja nie jestem już tą samą osobą. Zmieniłem się. To, co się między nami wydarzyło, zmieniło mnie. Zrozumiałem, że nie potrzebujesz mnie, dlatego, że jestem tym, kim jestem. Potrzebujesz po prostu kogoś, do kogo możesz wracać, „lizać rany” po nieudanych związkach. Kogoś na zastępstwo, zanim znajdziesz w końcu prawdziwą miłość. Nie mnie. Kogoś. Kogokolwiek, kto będzie na ciebie czekał. A ja chciałem być dla ciebie kimś , kto znaczy więcej, wiesz?

Ile razy można złamać komuś serce? Tyle razy, ile ten ktoś ci na to pozwoli… Więc ja już nie chcę, nie pozwalam. Nie powiem ci, że już cię nie kocham, bo to nieprawda. To uczucie zostanie we mnie jeszcze na długo. Ale przynajmniej umiem w końcu zdecydować, że nie chcę z tobą być, na twoich zasadach, żyjąc w wiecznej niepewności. Coraz mniej wierząc w to, że

Chciałaś dostać drugą szansę i ją dostałaś. Potem trzecią i czwartą. Kolejne. Wierzyłem w twoje uczucie, w twoją szczerość. W twoje „to ciebie kocham naprawdę”. W dzień, w którym zostaniesz na zawsze.  Ale to się nie wydarzy, ty nadal będziesz odchodzić i wracać. Chyba, że trafisz na swoją miłość życia. Ja nią nie jestem.

Proszę, nie dzwoń więcej. Nie próbuj wysyłać wiadomości, nie pojawiaj się nagle w parku,  w którym biegam co rano z psem. Pozwól mi się uwolnić.


Zobacz także

Pijana? Nie, „tylko” niewyspana. Brak snu destrukcyjnie wpływ na mózg

Orzechy podziałają na ciebie lepiej, niż multiwitamina. 8 rodzajów orzechów, po które należy sięgać jak najczęściej

Cierpisz na lęki lub depresję? Sprawdź swoją tarczycę