Lifestyle

Dlaczego powinnaś stawiać siebie na pierwszym miejscu. To nie egoizm, to umiejętność zadbania o swoje zdrowie i szczęście

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
11 marca 2021
Fot. iStock
 

Nie umiemy o siebie zadbać. Może dlatego, że w dzieciństwie dorośli nauczyli nas, że jest to samolubne, że zawsze powinniśmy być bardziej uważni i kochający wobec innych? Że powinniśmy uszczęśliwiać wszystkich wokół nas, zanim jeszcze pomyślimy o własnym szczęściu? Ale miłość do innych nie powinna wykluczać miłości, którą mamy do samych siebie. Powinna ją wzmocnić.

Jak być dla siebie samej najważniejszą? Przede wszystkim nauczyć się, że masz prawo do swoich potrzeb. Masz prawo pragnąć i oczekiwać. Masz prawo wybierać to, co dla ciebie najlepsze, najbardziej dogodne. Masz prawo nie godzić się na to, co cię rani i krzywdzi. To nie egoizm, to umiejętność zadbania o swoje zdrowie i szczęście. Zobacz, jak niewiele trzeba, by odzyskać siłę i zawalczyć o siebie.

1.  Zrozum, że jesteś ważna

Nie tylko dla najbliższych – partnera, rodziny, dzieci – ale także dla siebie samej. To ty stawiasz czoła tysiącom problemów, ty szukasz rozwiązań i opracowujesz strategie. To ty masz w sobie tę niesamowitą energię. To od ciebie tak wiele zależy. Jesteś ważna, bo jesteś wyjątkowa, bo masz w sobie siłę i wartość. Musisz znać tę wartość.

2. Działaj i mów, poznawaj 

Usłyszałaś kiedyś słowo albo zdanie, które w jakiś sposób wpłynęło na twoje życie? Zmotywowało cię do działania? Powiedz o tym innym, pokaż jak niewiele trzeba, by zmienić wszystko i zacząć od nowa. Nic tak nie motywuje kobiet jak …. inne kobiety. Posłuchaj ich historii, zainspiruj się. Przyłącz się do akcji, takich jak Niech Cię usłyszą. Avon zachęca: mów o tym, co napędza cię do działania, z czego jesteś dumna i czego pragniesz od życia. Ta świadomość wzmocni cię jeszcze bardziej.

3. Ucz ludzi, jak powinni cię traktować

Jeśli tego nie wiedzą, pokaż im, gdzie postawiłaś granice. Szacunek jest czymś zupełnie naturalnym, należnym. Pokaż, co jest dla ciebie nieakceptowalne. Rozmawiaj o tym z partnerem, z rodzicami, z przyjaciółmi. Powiedz o tym swoim dzieciom: one muszą wiedzieć, że miewasz trudne emocje, że bywasz zmęczona. I że czasami również i ty wymagasz opieki lub pomocy.

4. Nie bądź niewidzialna

Twoje zdanie się liczy. Liczy się twoja opinia, twój punkt widzenia, twoja wiedza i doświadczenie. Masz swoją historię do opowiedzenia, swoje wnioski do wyciągnięcia. Daj się zauważyć innym. Twój głos w dyskusji może być przełomem, który otworzy oczy innym. Nie bój się być ważna dla innych.

5. Pamiętaj, że stawianie siebie na pierwszym miejscu bywa trudne

Czasem wydaje ci się, że tak nie wypada, że to egoistyczne z twojej strony. Ale zdrowy egoizm jest podstawą twojego szczęścia. Może ktoś się obrazi, ktoś czegoś nie zrozumie. Ale to tylko krótkotrwałe emocje, które miną. Ty walczysz o siebie, o życiową harmonię i spokój. Bywa, że trzeba powiedzieć: nie. To oczywiste. Szczerze życzliwe ci osoby to zrozumieją.

6. Stwórz listę priorytetów

Nie powinna być długa. Zrezygnuj z umieszczenia na niej tego, co ulotne i tymczasowe. Ważne jest zdrowie (psychiczne i fizyczne), pozytywne spojrzenie na samego siebie, życiowy balans i harmonia oraz relacje z innymi, z których obie strony czerpią dobre, inspirujące korzyści. Umieć na twojej liście wszystko to, co pozwoli ci być jak najbliżej tych czterech wytycznych.

Jesteś ważna. Nie zapominaj o sobie. Powiedz o tym swojej córce i spraw, by i ona czuła, że się liczy. Powiedz o tym każdej kobiecie, którą znasz. Ona na to zasługuje.

#Niewidzialne to akcja, którą zaczynamy rok wsparcia kobiet. W marcu będziemy mówić o tym, jak stać się widzialną dla siebie, dla bliskich, dla otoczenia. Zapraszamy Was do tej akcji, piszcie do nas na [email protected] dzieląc się swoimi spostrzeżeniami, historiami i problemami. Wierzymy, że nauczymy się stawać widzialne! Partnerem akcji jest Avon – inicjator kampanii „Niech Cię usłyszą!”, której celem jest zwrócenie uwagi na głos kobiet i ich wsparcie w walce o lepsze życie.

 


Lifestyle

Zapalenie płuc – przyczyny, objawy, leczenie. Co trzeba wiedzieć o tej chorobie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 marca 2021
Zapalenie płuc - przyczyny, objawy, leczenie
Fot. iStock
 

Zapalenie płuc jest często występującą, ale poważną chorobą, która wymaga konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniego leczenia. Zaniedbanie jej może nieść poważne konsekwencje dla zdrowia. Jakie czynniki wpływają na rozwój zapalenia płuc, po czym można rozpoznać chorobę i w jaki sposób ją leczyć?

Zapalenie płuc — co to jest za choroba?

Zapalenie płuc jest chorobą, którą mogą wywoływać różne patogeny. Zajęte przez stan zapalny mogą zostać oba płuca, lub tylko jedno.

Ze względu na miejsce zachorowania i związany z nim rodzaj flory bakteryjnej, zapalenie płuc dzielimy na:

  • pozaszpitalne — zachorowanie poza szpitalem. Najczęściej powodują je dwoinka zapalenia płuc, Streptococcus pneumoniae. Do innych przyczyn zaliczane są m.in. zakażenia bakteriami Mycoplasma pneumoniaeChlamydophila pneumoniaeLegionella pneumophila Haemophilus influenzae. Nawet w 1/3 przypadków zapalenia płuc wywołują wirusy, najczęściej grypy. Inną przyczyną może być atak grzybów.
  • szpitalne — zachorowanie następuje co najmniej po 48 godzinach od przyjęcia do szpitala. Przyczyną rozwoju choroby są przyczyną są szczepy bakterii obecne w szpitalu (najczęściej gronkowiec złocisty), w wielu przypadkach oporne na różne antybiotyki.
Zapalenie płuc - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Czynniki ryzyka

Zapalenie płuc może rozwinąć się jednakowo u dorosłych, jak i u dzieci, bez względu na płeć, a szczyt zachorowań przypada po 75. roku życia. Stwierdzono kilka czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju tej choroby. Należą do nich:

  • podeszły wiek;
  • palenie tytoniu;
  • przewlekła niewydolność serca;
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP);
  • cukrzyca;
  • stosowanie leków obniżających odporność;
  • zła higiena jamy ustnej i rozległa próchnica — większość zachorowań na zapalenie płuc jest spowodowanych przez bakterie obecne w górnych drogach oddechowych i gardle;
  • narażenie na wdychanie pyłów metali.

Zapalenie płuc — objawy 

Zapalenie płuc daje objawy podobne u dziecka i dorosłych. Jeśli stan zapalny został wywołany przez bakterie, objawy bywają bardziej dokuczliwe, natomiast zakażenie wirusowe ma zazwyczaj łagodniejszy przebieg. U pacjentów może dojść także do rozwoju bezobjawowego zapalenia płuc. Jest to potoczne określenie na zapalenie płuc, które daje słabe objawy o łagodnym przebiegu, lub przebiega bezobjawowo.

Zapalenie płuc - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Zapalenie płuc — objawy:

  • mokry kaszel — kaszel przebiega z odkrztuszaniem ropnej flegmy (plwociny). Plwocina może mieć różne zabarwienie, od żółtej po brązową. Jeśli widoczna jest w niej krew, chory powinien zgłosić ten fakt lekarzowi. Krew w plwocinie może być oznaką wielu chorób, w tym nowotworu płuc, więc nie wolno bagatelizować jej pojawienia się;
  • duszność i świszczący oddech —  lekarz, osłuchując płuca pacjenta podczas badania stetoskopem słyszy szmery w płucach, charakterystyczne dla zapalenia płuc. Jeśli choroba ma cięższy przebieg, pacjent odczuwa duszność;
  • ból w klatce piersiowej —  pacjenci cierpiący na zapalenie płuc często skarżą się na ból odczuwany z boku klatki piersiowej. Pojawia się on podczas kaszlu oraz wykonania głębokiego wdechu;
  • gorączka — przebiegu zapalenia płuc może, ale nie musi, pojawić się wysoka temperatura, ponad 38º z dreszczami i nadmierną potliwością. Dzieje się tak zazwyczaj w przypadku zakażenia wywołanego bakteriami;
  • uczucie rozbicia, osłabienie, bóle mięśniowe, nieżyt nosa — jeśli zapalenie płuc występuje jako powikłanie po grypie
  • ból gardła i chrypka — jeśli choroba została wywołana przez bakterie Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia pneumoniae;
  • w morfologii zazwyczaj stwierdza się zwiększenie liczby leukocytów (białych krwinek), wśród których dominują neutrofile (granulocyty obojętnochłonne) oraz zwiększone stężenie CRP.

U osób powyżej 70. roku życia objawy zapalenia płuc (szczególnie gorączka i kaszel) mogą być o wiele mniej nasilone niż u młodszych pacjentów.

Zapalenie płuc - przyczyny, objawy, leczenie

Fot. iStock

Leczenie zapalenia płuc

Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z objawowym, czy nieobjawowym zapaleniem płuc, choroba wymaga kontroli lekarskiej i odpowiedniego leczenia. Lekarz w wywiadzie oraz badaniu osłuchowym może potwierdzić chorobę. Do dyspozycji jest również badanie RTG klatki piersiowej, które  może posłużyć rozpoznaniu zapalenia płuc i ocenie jego rozległości, oraz pełnić funkcje badania kontrolnego po wyleczeniu.

Ponieważ najczęściej powodem rozwinięcia się zapalenia płuc jest dwoinka zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae), najczęściej zaleca się stosowanie antybiotyku. Antybiotyk zazwyczaj stosuje się przez 7 dni, jednak w przypadku zakażenia drobnoustrojami atypowymi lub w cięższych przypadkach zapalenia płuc leczenie może zostać wydłużone nawet do 21 dni.

Jeśli przyczyną zakażenia są wirusy, stosuje się leki łagodzące objawy — przeciwbólowe, obniżające gorączkę. Jeśli chory skarży się na trudności z odkrztuszaniem flegmy, może stosować leki ułatwiające odkrztuszanie. W tym przypadku antybiotyki nie są wskazane, ponieważ nie wpływają one na wirusy. U większości osób zapalenie płuc leczone jest w warunkach domowych, ale u pacjentów w poważnym stanie lub z dużym ryzykiem wystąpienia powikłań, często istnieje konieczność leczenia szpitalnego.

Fot. iStock

Zapalenie płuc u dziecka – leczenie

W przypadku niemowląt i małych dzieci często konieczne jest leczenie szpitalne. Najczęściej u starszych dzieci oraz w przypadku łagodnego przebiegu choroby u młodszych, można prowadzić leczenie w warunkach domowych. Zapalenie płuc u dziecka leczy się podobnie jak u dorosłych — bakteryjne zapalenie leczy się antybiotykami, a wirusowe lekami wykrztuśnymi, obniżającymi gorączkę i przeciwbólowymi.

Odpowiednie leczenie jest bardzo istotne, ponieważ zapalenie płuc może dawać poważne powikłania. Do najczęstszych należą: ropnie płuc oraz wysiękowe ropniaki opłucnej.


źródło:  www.mp.pl 

Lifestyle

Objawy depresji – tych sygnałów alarmowych nie wolno ignorować

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 marca 2021
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne
Fot. iStock

Objawy depresji mogą być różne, nie zawsze takie, z jakimi to zaburzenie jest powszechnie kojarzone. Depresja to coś więcej, niż tylko odczuwanie smutku i chęć przebywania w samotności. Często osoby z depresją wyglądają na zadowolone z życia, ale to jedynie pozory. Kiedy cierpi dusza, także ciało daje znać, że coś złego się dzieje. Jak rozpoznać objawy depresji?

Objawy depresji

Według statystyk Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest najczęściej spotykanym zaburzeniem psychicznym na świecie, oraz częstą przyczyną niezdolności do pracy. W ciągu całego życia cierpi z jej powodu kilkanaście procent światowej populacji osób dorosłych, z czego połowa spełnia kryteria depresji umiarkowanej lub ciężkiej. Kobiety z tym problemem zmagają się dwa razy częściej niż mężczyźni. Wiadomo także, że depresja częściej pojawia się u osób, u których w rodzinie występowały tego typu zaburzenia.

Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Mówiąc o depresji zazwyczaj oczami wyobrazi widzimy osobę przygnębioną, smutną, bez energii i uciekającą od spotkań towarzyskich. W rzeczywistości depresja może mieć tak wiele twarzy, że nie da się stworzyć jednego wzorca dla osoby cierpiącej na depresję. Może to być młoda osoba wyglądająca na duszę towarzystwa, która w samotności zrzuca maskę, cierpiąc bez świadków. Może to być także osoba, której zachowanie w wyraźny sposób manifestuje problem z depresją. Nie ma jednego schematu, dlatego tak ważne jest, by zwracać uwagę na niepokojące objawy, które mogą być spowodowane depresją.

Objawy depresji — psychiczne i neurologiczne

Każdy wielokrotnie doświadcza negatywnych emocji w swoim życiu, natomiast nie każdy będzie cierpiał na depresję. Aby mówić o depresji, stanom obniżonego nastroju muszą towarzyszyć także objawy takie jak np.: brak energii, niemożność odczuwania radości, niska ocena własnej wartości. Stan ten musi trwać dłużej niż 2 tygodnie, by mówić o depresji. Jakie objawy psychiczne i neurologiczne daje depresja?

Fot. iStock/Objawy depresji

Psychiczne i neurologiczne objawy depresji. Zaliczamy do nich m.in.:

  • Przenikliwe uczucie smutku — depresja charakteryzuje się odczuwaniem przytłaczającego smutku, poczucia żalu lub straty, które utrudnia codzienne funkcjonowanie. Trudno ukoić czy uciec myślami od tych uczuć, które stają się dominujące i wypierają inne uczucia.
  • Odczuwanie lęku  zaburzenia lękowe mogą towarzyszyć depresji, jako odpowiedź na towarzyszący jej stres. Odczuwanie lęku może być na tyle silne, by spowodować problemy ze strony organizmu, takie jak np. bóle głowy i brzucha, bezsenność.
  • Poczucie bezsensu — objawy depresji mogą przybrać postać poczucia niechęci do aktywności i zrezygnowania. Mogą pojawić się urojenia depresyjne wpędzające w odczuwanie poczucia winy, braku perspektyw, bycia skazanym na porażkę, bez szans na szczęście. Przy nasilonym poczuciu bezsensu mogą pojawić się myśli o śmierci, także samobójcze. Pojawienie się takich myśli wymaga konsultacji u psychiatry.
  • Bezsenność — problemy mogą dotyczyć zarówno momentu wyciszenia i zasypiania, jak i wybudzania się w środku nocy. W cięższych przypadkach depresji po nocnym wybudzeniu osoba cierpiąca na nią nie jest w stanie już zasnąć. Warto również wiedzieć, że bezsenność nie tylko jest objawem depresji, ale także zwiększa czterokrotnie ryzyko jej pojawienia się.
  • Problemy z koncentracją — w przypadku depresji może dochodzić do zaburzenia koncentracji uwagi. Również funkcje poznawcze oraz pamięć mogą ulec pogorszeniu.
  • Zaburzenie libido — osoby cierpiące na depresję mogą odczuwać zaburzenia libido, które mogą obejmować zupełny brak zainteresowania seksem. To działa także w drugą stronę, bowiem zaburzenia libido mogą wpływać na poczucie wartości, atrakcyjności, i prowadzić do rozwinięcia się depresji.
  • Dobowe wahanie samopoczucia — zauważono, że pacjenci cierpiący na depresję zazwyczaj gorzej czują się w godzinach porannych i południowych, natomiast w godzinach wieczornych samopoczucie jest nieco lepsze.
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Objawy depresji ze strony ciała (somatyczne)

Objawy depresji, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, mają charakter nawracający i przewlekły. Depresja odbija się także na zdrowiu, gdyż obciążona psychika obniża jakość życia osób chorych, powodując pogłębiające się negatywne zmiany w organizmie. W przebiegu depresji może pojawiać się:

  • Ból ciała — u osób cierpiących na depresję pojawia się ból całego ciała, lub np. pleców, czy w klatce piersiowej, który nie ma uzasadnienia  w urazie czy chorobie. W przypadku depresji stwierdza się u chorych obniżoną tolerancją na ból.
  • Brak energii chroniczne zmęczenie i brak energii mogą być spowodowane depresją. Przewlekłe zmęczenie i brak sił bywają powodem pozostawania w łóżku, odbierając osobom cierpiącym chęć do działania.
  • Problemy trawienne — układ pokarmowy jest wyjątkowo wrażliwy na stres i inne negatywne emocje, które towarzyszą depresji. Mogą się w związku z tym pojawiać zaparcia i biegunki, wzdęcia, nudności, skurcze i ból brzucha.
  • Brak apetytu — osoby cierpiące z powodu depresji często nie mają apetytu, ponieważ jedzenie przestaje sprawiać przyjemność. Z brakiem apetytu może się wiązać chudnięcie.
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Objawy depresji a wpływ na ryzyko rozwoju przewlekłych chorób

Depresja może prowadzić do rozwinięcia się poważnych chorób zagrażających zdrowiu i życiu. Dzieje się tak ze względu na stres oksydacyjny, który utrudnia usuwanie szkodliwych toksyn z ciała. Organizm gromadząc szkodliwe substancje obciąża pracę różnych narządów, co prowadzi do zaburzenia ich pracy. W dodatku depresja prowadzi do osłabienia układu immunologicznego, czyniąc organizm podatnym na rozwój chorób przewlekłych takich jak np.: choroby neurologiczne, choroby układu krążenia i serca, cukrzyca, niedoczynność  i nadczynność tarczycy.

Jeśli objawy depresji o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu utrzymują się przez 2–4 tygodnie, lub utrzymują się zaledwie 2–3 dni, ale powtarzają się często lub cyklicznie, wskazana jest konsultacja psychiatryczna. Bezzwłoczna konsultacja psychiatryczna konieczna jest w przypadku, gdy nasilenie objawów jest znaczne. Podjęcie leczenia właściwie dobranymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz psychoterapią ma na celu przywrócenie funkcjonowania pacjenta z czasu sprzed depresji i zapobieganie nawrotom.


źródło:  www.mp.pl ,www.psychiatria.pl 

Zobacz także

10 trików na doskonałą pielęgnacje prosto od dermatologów

Krok po kroku

40 rzeczy, za które zapominamy być wdzięczni. Nie zapomniałeś o czymś ważnym?