Patronaty Zdrowie

Wyzwania diabetologii

Medical Media Solutions
Medical Media Solutions
25 listopada 2015
 

Za nami Światowy Dzień Walki z Cukrzycą. 13 listopada Wydawnictwo dedykowało diabetykom kolejny projekt „Życie z cukrzycą”, w którym zapytaliśmy ekspertów, od lat aktywnie działających 
dla poprawy opieki diabetologicznej w Polsce, jakie problemy dotykają polskich pacjentów i co ich zdaniem należałoby zmienić, aby poprawić obecną sytuację.

Zrzut ekranu 2015-11-25 o 10.23.37Miliony ludzi na świecie choruje na cukrzycę. Według danych IDF (Międzynarodowej Organizacji Diabetologicznej) chorobą dotkniętych jest już 387 milionów osób na świecie. Polska w najbliższym czasie będzie więc musiała zmierzyć się z tym narastającym problemem epidemiologicznym, związanym z rosnącym odsetkiem nowych zachorowań, a także rzeszą osób żyjących z cukrzycą i borykających się z groźnymi powikłaniami. Już dziś z cukrzycą zmaga się 3 mln Polaków, z czego ok. 1 mln jeszcze o tym nie wie.

Skuteczna walka z tą epidemią nie będzie możliwa bez dobrze opracowanej strategii oraz wieloletniego planu działania, który określi priorytetowe obszary działania w zakresie prewencji, leczenia i jakości życia osób z cukrzycą. Konieczna jest zmiana podejścia do cukrzycy w systemie ochrony zdrowia i spojrzenie na chorobę w sposób interdyscyplinarny. Cukrzycę należy przede wszystkim określić jako chorobę społeczną, a co za tym idzie stworzyć kompleksowy systemu działań, mających na celu zwiększenie wykrywalności cukrzycy, zmniejszenie odsetka nowych zachorowań a także ograniczenie powikłań u osób chorujących na cukrzycę.

Jednym z najważniejszych zadań Państwa w najbliższych latach powinno być wdrożenie długofalowej strategii przeciwdziałania cukrzycy. Cukrzyca nie tylko musi się stać jednym z priorytetów zdrowotnych, ale także muszą zostać podjęte zdecydowane kroki pro laktyczne.

Kierunkiem w stronę takiego podejścia jest projekt pt. „Cukrzyca 2025. Strategia prewencji i leczenia cukrzycy w Polsce 2015–2025”. Przygotowany przez organizacje diabetologiczne oraz ekspertów dokument strategiczny definiuje wyzwania oraz kluczowe obszary priorytetowych działań, które muszą zostać podjęte w najbliższym czasie. Te zmiany powinny się dokonać na wielu poziomach: indywidualnym, społecznym i systemowym.

Rok 2025 wydaje się dość odległy. Tak długa perspektywa rzadko jest uwzględniana w planach zdrowotnych. Abyśmy jednak mogli za dziesięć lat zmniejszyć drastycznie rosnące wskaźniki cukrzycy, musimy podjąć szereg działań już dzisiaj.

 

Zrzut ekranu 2015-11-25 o 10.24.46Niestety wzrasta liczba osób chorych na cukrzycę. Niezwykle ważna jest profilaktyka i kontrolne badania, które powinny (a nie zawsze są) być wykonywane u każdego, a szczególnie u osób z tzw. grupy ryzyka. Znacznie lepiej jest przeciwdziałać i zapobiegać chorobie, niż później ją leczyć, co jest znacznie droższe. Przy cukrzycy typu 2 możliwa jest prewencja – istotnym jest właściwy styl odżywiania, edukacja oraz aktywność fizyczna.

Na diabetyków czekają różnego rodzaju problemy. Młodzi diabetycy, a właściwie ich rodzice i opiekunowie, spotykają się z problemem znalezienia odpowiedniego przedszkola i szkoły, do której może uczęszczać ich pociecha. Często dyrektorzy odmawiają przyjęć, bojąc się odpowiedzialności za stan zdrowia dziecka. Potrzeba więcej energii skierować na szkolenia kadry pedagogicznej w temacie cukrzycy. Nie ma bowiem nic gorszego, jak strach nauczycieli spowodowany niewiedzą.

Chorzy narzekają na zbyt wysokie ceny leków koniecznych do życia. Zbyt wiele płaci się za insuliny, w szczególności za analogi insulin, które w wielu europejskich krajach są darmowe. Nieprecyzyjne są kryteria refundacji analogów długodziałających w cukrzycy typu 2. Refundacja należy się pacjentowi, który źle prowadzi cukrzycę, a gdy osiąga lepsze wyniki – refundacja przestaje obowiązywać. Wciąż nierefundowana jest terapia przy pomocy leków inkretynowych. W ostatnich miesiącach diabetycy mają także problemy z dostępnością insulin w aptekach. Preparaty podobno nielegalnie są odsprzedawane za granicę. Niedopuszczalnym jest, aby lek ratujący życie nie był dostępy w aptekach. Sytuacja powinna być prawnie rozwiązana, a nielegalnych handel zabroniony.

Bardzo niepokojącym jest jeszcze problem edukacji chorych. W większych ośrodkach, miastach wojewódzkich dostęp do edukacji, lekarzy, pielęgniarek, edukatorów jest znacznie łatwiejszy niż w małych miasteczkach. Często chorym brakuje podstawowej wiedzy, co później przekłada się na problemy zdrowotne.


Patronaty Zdrowie

Czy wiesz, że kleszcze atakują już cały rok?!

Medical Media Solutions
Medical Media Solutions
28 listopada 2015
 

Obecnie cały rok można określić epidemią kleszczy. Cała Polska jest zagrożona i nie ma już endemicznych rejonów. Nawet teraz w parkach miejskich znajdują się kleszcze. Wielu rodziców bagatelizuje jednak zagrożenie, nie zdając sobie sprawy z faktu, że warto zaszczepić dzieci i przygotować się do sezonu dużo wcześniej. Jak to zrobić i dlaczego warto podjąć takie działania zapytaliśmy Prof. dr hab. Joannę Zajkowską, Z- cę Kierownika Kliniki Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji.

Odkleszczowe zapalenie mózgu to bardzo poważna infekcja ośrodkowego układu nerwowego. Jakie są jej objawy i na jakie powikłania narażone są osoby zakażone wirusami?

IMG_6579W większości przypadków jest to łagodna choroba gorączkowa przypominająca grypę. Jeśli układ odpornościowy się z tym zakażeniem nie upora, dochodzi do drugiej fazy choroby, która dotyczy układu nerwowego. Najczęściej w postaci  zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, to znaczy w postaci wysokiej gorączki, bólów głowy, bólów mięśni, bardzo złego samopoczucia, senności. W części przypadków jest to jednak zapalenie mózgu, z zajęciem wybranych obszarów mózgu, czasem rdzenia, z porażeniami kończyn i innymi powikłaniami, mogą nawet zakończyć się zgonem. W sytuacji porażeń mimo terapii, nie odzyskuje się pełnej sprawności. Leczenia przyczynowego zresztą nie ma. Leczenie polega na łagodzeniu objawów choroby, a jej przebieg zależy od  wydolności naszego układu odpornościowego

Na szczęście, przed tą chorobą skutecznie chroni szczepionka. W naszym kraju ze szczepień ochronnych przeciwko przenoszonemu przez kleszcze zapaleniu mózgu korzysta niewiele osób, dlaczego?

Układ odpornościowy może być przygotowany wcześniej na kontakt z wirusem poprzez szczepienie. Powstałe po szczepieniu  przeciwciała, unicestwiają wirusa po jego wniknięciu, nie dopuszczając do rozwoju choroby. Wiedzą o tym osoby narażone  zawodowo,  np. leśnicy  i osoby mieszkające w regionach  gdzie częstość zachorowań jest bardzo duża. Przestali chorować systematycznie szczepieni leśnicy. Miejsca gdzie istnieje narażenie na zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu znajdują się głównie we północno wschodniej-części Polski, ale nie tylko. Zachorowania rejestruje się także w innych częściach kraju, a także u sąsiadów w Czechach, Niemczech, Litwie. Świadomość o ryzyku zachorowania jest jednym z głównych powodów, dla których podejmuje się szczepienie, jednak wiedza ta jest niestety nadal zbyt mała. Inny powód to brak finasowania, lub choćby częściowej refundacji szczepienia przez NFZ, nawet na terenach o bardzo wysokim ryzyku zachorowań. Szczepią pracodawcy, biorąc koszty szczepienia na siebie znacznie mniejsze, gdyż oni bezpośrednio odczuwają koszty zachorowania przez pracownika, takie jak absencja w pracy czy utrata zdrowia z powodu choroby zawodowej.

Ryzyko pokłucia przez kleszcze często jest bagatelizowane. Osoby kłute przez kleszcze w okolicznościach rekreacyjnych, nie zdają sobie sprawy z możliwych konsekwencji zachorowania. Szczególnie gdy dotyczy to okresu urlopowego, w czasie uprawiania sportu, porannego biegania, czy jazdy z rowerem. Kleszcze najczęściej przebywaj na niewysokich roślinach, trawach, co nie kojarzy się z ryzykiem pokłucia. A okazuje się ze najbardziej ryzykowne jest wolne spacerowanie w lesie w czasie  zbierania jagód, grzybów, gdy nie przedzieramy się przez gęste zarośla, a idziemy wzdłuż ścieżek.

Dlaczego szczepienie jest to tak ważne w przypadku młodego organizmu?

Dzieci chorują łagodniej, i postacie ciężkie w ostrym okresie choroby zdarzają się rzadziej niż u dorosłych. Zachorowanie może przypominać po prostu grypę, z bólami głowy, bez charakterystycznych objawów typowych dla zapalenia opon i mózgu, takich jak sztywność karku, nudności, wymioty. Może wówczas nie zostać rozpoznane, jako kleszczowe zapalenie mózgu a jedynie jako mniej lub bardziej ciężkie zakażenie wirusowe. Jednak zachorowanie dotyczące rozwijającego się układu nerwowego, odczuwane jest dłużej i nieco inaczej w perspektywie czasowej. Mimo braku ciężkich objawów w postaci porażeń, skutki mogą być odczuwane później w postaci łagodnych zaburzeń poznawczych, większą labilnością emocjonalną, gorszym radzeniem sobie w trudnych sytuacjach, czy gorszymi wynikami w nauce w porównaniu z dziećmi, które nie chorowały.

W jakich przypadkach ryzyko zakażenia kleszczowym zapaleniem mózgu jest największe?

Nie ma leczenia przyczynowego kleszczowego zapalenia mózgu, a największym sprzymierzeńcem w  zakażeniu wirusowym jest własny układ immunologiczny(odpornościowy). Gdy jest on obciążony innymi chorobami, lub lekami zwalniającymi jego działanie, zakażenie wirusowe przebiega znacznie ciężej. Osoby najbardziej narażone to te, które z racji wieku mają słabszy układ odpornościowy(seniorzy), osoby z chorobami takimi jak: reumatoidalne zapalenie stawów, po transplantacjach narządów, czy z innymi chorobami przewlekłymi.


Patronaty Zdrowie

Intymne tematy tabu

Medical Media Solutions
Medical Media Solutions
31 października 2015

Suchość pochwy oraz uczucie dyskomfortu w okolicach intymnych to powszechny problem, który dotyka milionów kobiet w różnym wieku. Dla wielu z nich jest to temat tabu. W Polsce problem również jest niedostrzegany, a kobiety borykają się z nim same.

 Przyczyny i objawy suchości pochwy

Menopauza, zaburzenia hormonalne i stres – przyczyn suchości pochwy jest wiele. Najczęściej pojawia się ona w okresie menopauzy i jest spowodowana zmniejszającą się produkcją żeńskich hormonów płciowych (m.in. estrogenów). To proces naturalny, ale może on powodować znaczny dyskomfort w codziennym życiu. Dolegliwości związane z suchością pochwy mogą występować również u młodszych kobiet, np. w okresie ciąży i karmienia piersią, po operacji macicy lub jajników, w trakcie przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych. Problem może być również skutkiem ubocznym stresu, chemioterapii i radioterapii Zrzut ekranu 2015-10-31 o 11.26.22w leczeniu nowotworu oraz przyjmowania niektórych leków, np. u kobiet cierpiących na cukrzycę, astmę, depresję i endometriozę. Uczuciu suchości często towarzyszą inne objawy, takie jak swędzenie, pieczenie i ból okolic intymnych, które mogą być przyczyną dyskomfortu podczas stosunków oraz codziennych aktywności.

Negatywny wpływ na jakość życia kobiet

Suchość pochwy to nie tylko chwilowa niedogodność wpływająca na tymczasowe obniżenie komfortu życia. To poważny problem mający wpływ zarówno na zdrowie fizyczne, jak
i samopoczucie kobiet, ich postrzeganie siebie, relacje z partnerem. – Uczucie suchości pochwy, na które często skarżą się kobiety w okresie okołomenopauzaulnym, może być przyczyną obniżenia jakości życia – podkreśla prof. dr hab. n.med. Violetta Skrzypulec-Plinta. Dodaje, że podrażnienie, ból, uczucie pieczenia oraz kłucia w okolicach intymnych powoduje dyskomfort w życiu codziennym.

Wielkie tabu w Polsce

Dodatkowo, dlaZrzut ekranu 2015-10-31 o 11.26.17 wielu kobiet poruszenie tematu suchości pochwy podczas wizyty u lekarza czy w aptece jest trudne. Niski poziom wiedzy na temat możliwości złagodzenia dolegliwości, stres z jej postrzeganiem, doprowadza do sytuacji godzenia się ze skutkami przypadłości. Dr Andrzej Depko, specjalista seksuolog, wie z własnej praktyki medycznej, że problem może znacznie wykraczać poza nieprzyjemne objawy fizyczne. – Dyskomfort w okolicach intymnych, nie tylko w czasie seksu, ale również w trakcie codziennych czynności może rodzić frustrację, kompleksy i niezadowolenie. A złe samopoczucie to obniżona jakość życia – stwierdza specjalista. Podkreśla jednocześnie, że często kobieta wstydzi się także sama przed sobą, bo czuje, że zagrożona jest jej kobiecość. – W ten sposób poczucie wstydu i bezradności narasta i rodzi się przeciw temu wewnętrzny bunt: mój własny organizm sprzeciwia mi się!

Dlaczego o tym nie rozmawiamy? Według badań międzynarodowych prawie co druga kobieta po 45 roku życia cierpi na suchość pochwy[1]. Wśród Polek w okresie menopauzy, problem dotyczy już blisko 1 na 3 (30%) kobiety[2]. Niestety, pomimo tak dużej skali zjawiska, zaledwie 25% z nich zgłasza swe problemy lekarzowi ginekologowi lub rodzinnemu, gdyż wielokrotnie towarzyszy im uczucie wstydu. – Suchość pochwy to temat praktycznie nieobecny w debacie o zdrowiu i samopoczuciu kobiet. Pacjentka nie mówi o problemie, lekarz nie zapyta i kobieta zostaje z tym sama. Nie powinniśmy zgadzać się na to, by kobiety musiały przywyknąć do uciążliwości, które obniżają komfort ich życia. Zacznijmy rozmawiać – apeluje prof. Violetta Skrzypulec-Plinta, specjalista ginekolog-położnik.

Kobiety nie muszą godzić się na takie uciążliwości, ale powinny otwarcie porozmawiać na ten temat ze swoim lekarzem. Dr Andrzej Depko przypomina również, jak wielką rolę odgrywa profilaktyka – Dbać o siebie z myślą, że robi się to nie tylko dla otoczenia, ale przede wszystkim dla samej siebie, dla swojej kobiecości. Bezpiecznym i nowoczesnym rozwiązaniem są preparaty do codziennej pielęgnacji pochwy i okolic sromu, łatwo dostępne w aptekach.

[1] Shawna L. Johnston et al., SOGC Clinical Practice Guidelines, The Detection and management of vaginal atrophy; JOGC nr 145, maj 2004

[2] GfK Polonia: Badanie zrealizowane metodą wywiadów bezpośrednich ze wspomaganiem komputerowym (CAPI) na ogólnopolskiej, reprezentatywnej próbie kobiet w wieku 30-60 lat (N=594). I fala: 30.01.2015- 04.02.2015 r., II fala: 12-16.02.2015 r.