Dieta Zdrowie

Wiśnie i ich wpływ na zdrowie. Jest wiele powodów, by włączyć je do diety

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
22 czerwca 2021
Wiśnie - wartości odżywcze, przepis na wiśnie w syropie
Fot. iStock
 

Wiśnie cieszą się równie dużą popularnością, jak ich słodsze „kuzynki”, czereśnie. Ich słodko-kwaśny smak ma wielu amatorów, choć nie jedynie on jest tu zaletą. Te małe, intensywnie barwiące sokiem owoce, to prawdziwa skarbnica cennych dla zdrowia substancji, która już dawno znalazła uznanie w medycynie ludowej. Za co warto pokochać wiśnie i jak przygotować je w syropie na zimę?

Wiśnie a czereśnie

Wiśnie i czereśnie na pierwszy rzut oka można ze sobą pomylić. Ich wygląd, kolor, wielkość, soczystość, uzależniona jest przede wszystkim od odmiany owoców. Wiśnie mają najczęściej intensywnie ciemnoczerwoną skórkę, choć i to nie zawsze można potraktować jako regułę. W Polsce uprawiane są dwa rodzaje wiśni – sokówki i szklanki. Sokówki są ciemnoczerwone i mają ciemny, silnie barwiący sok, natomiast szklanki mają jaśniejszy czerwony sok, który nie jest tak brudzący.

Na pewno wiśnie i czereśnie różnią się od siebie smakiem. Czereśnie są słodsze, ale mniej charakterystyczne w smaku i nie są najlepszym materiałem na domowe konfitury. Natomiast wiśnie, słodko-kwaśne, dość cierpkie, smakują intensywnie i można z nich przygotować pyszne kompoty, wiśnie w syropie czy konfitury na zimę. Oba owoce różnią się od siebie zawartością substancji odżywczych i witamin, a także kalorycznością. Wiśnie w 100 gramach dostarczają 50 kcal, w tej samej porcji czereśni jest 63 kcal.

Wiśnie - wartości odżywcze, przepis na wiśnie w syropie

Fot. iStock

Wiśnie — wartości odżywcze, witaminy 

Mimo że w ok. 82% składają się z wody, w wiśniach nie brakuje wartości odżywczych i cennych dla zdrowia substancji. Zawierają one białko (1.00 g/100 g), tłuszcz (0.30 g/100 g), węglowodany (12.18 g / 100 g), oraz błonnik (1.6 g / 100 g). W wiśniach znajdziemy bogactwo witaminy A, witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6 i B9), witaminę C, E i K. Nie brakuje w nich silnych przeciwutleniaczy (cyjanidyny, antocyjanidyny, proantocyjanidy), które nadają intensywny kolor owocom. Im więcej bezcennych dla zdrowia antyoksydantów (przeciwutleniaczy), tym kolor wiśni jest ciemniejszy, a jej właściwości bardziej intensywne.

Wiśnie — właściwości dla zdrowia

Działają przeciwzapalnie i przeciwbólowo

Flawonoidy, a szczególnie antocyjanidyny obecne w wiśniach, wykazują działanie antyoksydacyjne i przeciwbólowe, ponieważ wpływają na zahamowanie aktywności i wytwarzania czynników prozapalnych. Naukowcy z Michigan State University ustalili, że działanie przeciwbólowe antocyjanidyny jest porównywalna do skuteczności leków: ibuprofenu i naproksenu. Z kolei inny flawonoid — cyjanidyna wykazuje działanie podobne do działania aspiryny.

Wiśnie chronią serce

Ze względu na obecność antocyjanów, wiśnie wpływają na poprawienie elastyczności naczyń włosowatych i korzystanie wpływają na wytwarzanie krwinek czerwonych. Obecny w nich potas obniża ciśnienie krwi, natomiast witamina C uszczelnia naczynia krwionośne, a błonnik wpływa na obniżenie poziomu tzw. złego cholesterolu.

Wiśnie - wartości odżywcze, przepis na wiśnie w syropie

Fot. iStock

Dobrze wpływają na układ moczowy

Ponieważ w wiśniach nie brakuje potasu i sodu, wykazują właściwości moczopędne. Wypijanie soku wiśniowego i zjadanie świeżych owoców polecane jest wspomagająco w trakcie w leczenia zapaleniu pęcherza moczowego lub kamicy nerkowej.

Wiśnie na bezsenność 

Wyniki badań opublikowane w czasopiśmie „Journal of Medicinal Food” wskazują na to, że codzienne picie soku z wiśni ułatwia zasypianie.  Dzieje się tak, ponieważ w wiśniach obecny jest inny przeciwutleniacz, melatonina, czyli hormon wpływający na rytm snu. Regularne wypijanie soku wiśni może uregulować naturalną aktywność organizmu i poprawić długość i jakość snu.

Owoce dla cukrzyków

Z racji tego, że wiśnie nie należą do słodkich owoców, w 100 g zawierają do 10 g węglowodanów prostych. Ich indeks glikemiczny jest równy 22, więc nie powoduje gwałtownych wahań poziomu cukru we krwi. Z tego powodu mogą sięgać po nie cukrzycy.

Wiśnie poprawiają apetyt

Ponieważ zawierają dużą ilość kwasów owocowych, pobudzają wydzielanie enzymów trawiennych. Dzięki temu dobrze wpływają na apetyt i polecane są szczególnie w diecie niejadków.

Wiśnie w syropie — przepis

Wiśnie w syropie to dobry pomysł na zatrzymanie smaku lata na zimowe miesiące. Ich przygotowanie (poza drylowaniem) nie wymaga wiele energii, a efekt wart jest zachodu. Z takich wiśni można przygotować kompot lub wykorzystać je do ciast, lub deserów.

Wiśnie - wartości odżywcze, przepis na wiśnie w syropie

Fot. iStock

Wiśnie w syropie — składniki:

  • 3 kg wiśni
  • 2 kg cukru

Przygotowanie:

  1. Wiśnie wydryluj, wrzuć do miski i zasyp cukrem tak, by były nim przykryte. Odstaw na dobę, by puściły sok.
  2. Po tym czasie przełóż do garnka i podgrzej do zagotowania. Gdy wiśnie będą wrzeć, przełóż je do słoików. Delikatnie je dociśnij, aby sok pokrył owoce.
  3. Zakręć słoiki i pasteryzuj ok. 10 minut. Resztę soku przelej do butelek i również pasteryzuj.

Kompot z wiśni jak u babci — przepis

Kompot z wiśni — składniki: 

  • 2 litry wody
  • 0,5 kg wiśni
  • cytryna
  • miód do smaku (ok. 3 łyżek)
  • szczypta cynamonu (opcjonalnie)

Przygotowanie: 

  1. Owoce umyj, usuń ogonki.
  2. W garnku zagotuj wodę, wrzuć owoce i gotuj ok. 15 minut, aż zmiękną i oddadzą smak i kolor kompotowi. Jeśli lubisz, posłódź miodem, dodaj odrobinę cynamonu.
  3. Odstaw do ostygnięcia, dodaj sok cytryny.

źródło:  www.poradnikzdrowie.pl, www.przyslijprzepis.pl 

Dieta Zdrowie

Osteoporoza – co jeść, a czego unikać, by zachować zdrowe kości?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
22 czerwca 2021
Osteoporoza dieta - produkty zalecane i zakazane
Fot. iStock
 

Dieta i osteoporoza są ze sobą ściśle powiązane. Odpowiedni jadłospis to ważny czynnik, który pozwala na uniknięcie problemów ze zdrowiem kości. Szczególną uwagę powinny zwrócić na nią kobiety, ponieważ to głównie one zmagają się z podstępną chorobą, która może prowadzić do kalectwa. Czym jest osteoporoza, jak wygląda dieta i co jeszcze można zrobić, by zachować sprawność na długie lata?

Osteoporoza — kobieca choroba

Osteoporoza to choroba najczęściej dotyka kobiety po przejściu menopauzy, ale może także pojawić się u nieco młodszych pań, oraz mężczyzn w podeszłym wieku. Choroba powoduje ubytek gęstości mineralnej kości, co jest procesem naturalnie nasilającym się wraz z wiekiem. Zaawansowania osteoporoza może prowadzić do złamań kości. Ponieważ jej rozwój następuje niezauważony, choroba zwana cichym złodziejem kości, daje objawy dopiero wtedy, gdy już dojdzie do złamania osłabionej kości, co może prowadzić do ograniczenia sprawności.

Osteoporoza dieta - produkty zalecane i zakazane

Fot. iStock/Osteoporoza

Co powoduje rozwój osteoporozy?

Istnieje kilka czynników, które mają wpływ na rozwój osteoporozy. Jednymi z poważniejszych przyczyn problemów z kondycją kości mogą być zaburzenia hormonalne wynikające z nadczynności tarczycycukrzycy lub przedwczesnej menopauzy. Przyjmowanie leków takich jak heparyna, glikokortykosteroidy, czy leki przeciwpadaczkowe również zwiększa ryzyko wystąpienia osteoporozy. Wpływ na jej rozwój może mieć także brak aktywności fizycznej, palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu. Ryzyko podnoszą również zaburzenia wchłaniania składników pokarmowych, oraz niewłaściwa dieta, uboga w białko, wapń i witaminę D.

Osteoporoza — dieta, która chroni kości

Aby osteoporoza się nie pojawiła, dieta powinna być dobrze przemyślana. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, aby na talerzu nie brakowało pokarmów dostarczających substancje niezbędne dla zdrowych kości.

Dieta — osteoporoza a wapń

Wapń aż w 99% jest magazynowany w kościach i zębach, a gdy dochodzi do jego niedoboru, organizm pobiera go z kości, co prowadzi do ich osłabienia i pękania. Poza tym, że jest niezbędnym budulcem kości, ogrywa inne ważne funkcje w organizmie. Wapń potrzebny jest do prawidłowej pracy  mięśni oraz do wysyłania impulsów nerwowych. Bierze udział w procesie krzepnięcia krwi oraz wpływa na gospodarkę hormonalną.

Gdzie znajdziemy wapń? Nie licząc mleka i produktów z niego powstających, ważnym źródłem wapnia są sardynki. W porcji 100 g sardynek z kręgosłupami znajduje się aż 400-500 mg wapnia. Ponadto sardynki, jako ryby morskie, są źródłem witaminy D, która jest niezbędna do prawidłowego przyswajania wapnia przez organizm. Wapń znajdziemy także w figach – w 100 gramach tych owoców znajduje się tyle wapnia, ile jest w szklance mleka. Nie brakuje go także w migdałach, których 100 g dostarcza 240 mg wapnia. W 100 g białej fasoli możemy znaleźć 175 mg wapnia, a także fosforu niezbędnego dla zdrowych zębów i kości.

Należy przy tym uważać na picie dużych ilości kawy i herbaty, które zwiększają wydalanie wapnia z moczem.

Osteoporoza dieta - produkty zalecane i zakazane

Fot. iStock/Osteoporoza dieta

Dieta — osteoporoza a fosfor

Fosfor to pierwiastek konieczny dla funkcjonowania organizmu. Wpływa na pracę wszystkich komórek, jest potrzebny do wytworzenia energii, buduje i wzmacnia kości oraz mięśnie. Aż 85% fosforu w organizmie znajduje się w zębach i kościach. U dzieci niedobór tego pierwiastka może przyczynić się do rozwoju krzywicy, a u dorosłych do niedostatecznej mineralizacji i zmniejszenia się gęstości kości. Rzadko przytrafia się niedobór fosforu u zdrowych osób, ponieważ powszechnie występuje w żywności. Znajdziemy go w mięsie i wędlinach, serach  żółtych i topionych, produktach zbożowych, oraz w innych produktach, do których dodawane są związki fosforu. Jego niedobór, jak i nadmiar jest szkodliwy dla organizmu.

Dieta — osteoporoza a witamina D

Najlepiej przyswajalna witamina D powstaje w organizmie przez kontakt skóry ze słońcem, którego brakuje nam szczególnie jesienią i zimą. Poza odpowiednią ilością słońca zaleca się wprowadzenie do diety ryb morskich 2-3 razy w tygodniu, włączenie do niej innych produktów bogatych w witaminę D, jak tran, mleko, ser żółty, jaja. Można przyjmować, po konsultacji z lekarzem, właściwe suplementy z witaminą D. Należy przy tym zachować ostrożność i przestrzegać dawek, ponieważ nadmiar witaminy D zwiększa stężenie wapnia, a to może m.in. uszkadzać nerki. Zalecane spożycie witaminy D w diecie waha się w zależności od wieku i stanu zdrowia.

Fot. iStock / Warchi

Dieta — osteoporoza a witamina K

Mimo że witamina K przede wszystkim kojarzy się z prawidłowymi procesami krzepnięcia, odgrywa ona również rolę w budowie kości.  Badania kliniczne wykazały, że witamina K1 i K2 zmniejszają ubytek masy kostnej oraz zapobiegają utracie wytrzymałości kości u kobiet w wieku okołomenopauzalnym. Do najbardziej zasobnych źródeł witaminy K należą zielone warzywa, takie jak: brokuły, brukselka, jarmuż, szpinak, sałata, kapusta, szparagi.

Dieta — osteoporoza a kwasy omega-3

Kwasy omega-3 mogą wzmocnić wytrzymałość kości poprzez zwiększenie ilości wapnia w kościach, co jest istotne w profilaktyce osteoporozy. Kwasy omega-3 obecne są w rybach morskich oraz olejach roślinnych (olej lniany, olej z orzechów włoskich, rzepakowy i sojowy), siemieniu lnianym i orzechach włoskich.

Dieta — osteoporoza a białko 

Niedobór białka (poniżej 1,0–1,2 g/kg masy ciała na dobę) niekorzystnie wpływa na gęstość mineralną kości, zmniejszając proces wchłaniania wapnia. Nie należy jednak przesadzać, ponieważ nadmiar białka może zwiększać ryzyko osteoporozy. W tym przypadku następuje zwiększona utrata wapnia z moczem, a przez to dochodzi do zmniejszenia gęstości mineralnej kości.

Białko można pozyskiwać zarówno ze źródeł roślinnych, jak i zwierzęcych. Białko roślinne uchodzi za mniej wartościowe, ponieważ nie zawiera wszystkich ważnych dla człowieka aminokwasów. Roślinne białko znajdziemy w nasionach roślin strączkowych, takich jak np.: fasola, soja, ciecierzyca. Zawierają je również zboża, orzechy, warzywa (np. szpinak, jarmuż, brokuł,  pieczarki, ziemniaki, kiełki, brukselka, szparagi, karczochy).

Białko zwierzęce ma wyższy poziom strawności w porównaniu do białek roślinnych, w dodatku zawiera kompletną ilość aminokwasów. Znajdziemy je w mięsie białym i czerwonym, rybach, owocach morza, produktach mlecznych (np. serek wiejski, twaróg, jogurty naturalne, mleko, kefir czy maślanka). Obecne jest w jajkach i serze żółtym.

Osteoporoza dieta - produkty zalecane i zakazane

Fot. iStock/Osteoporoza dieta

Co w diecie szkodzi kościom?

Zdecydowanie należy uważać na nadmiar sodu w diecie, który może wpływać na ujemny bilansu wapnia w organizmie. Wraz ze zwiększeniem wydalania sodu z moczem zwiększa się także wydalanie wapnia. Aby uniknąć ryzyka, warto ograniczyć ilość soli, wędlin, wędzonych ryb, serów. Warto unikać także nadmiernego spożycia tłuszczów zwierzęcych. Nadmiar tłuszczu zwiększa wydalanie wapnia z organizmu i utrudnia jego przyswajanie z przewodu pokarmowego. Również nadmierne spożywanie kawy i alkoholu zwiększa wydalanie wapnia z moczem.

Ponadto siedzący tryb życia i brak ruchu sprzyja niewłaściwemu rozwojowi i mineralizacji tkanki kostnej, oraz większa ryzyko przeciążenia  układu ruchu.


źródło:  www.mp.pl, ncez.pzh.gov.pl

 


Dieta Zdrowie

Zapalenie pęcherza moczowego. Co powoduje stan zapalny i w jaki sposób można go zwalczyć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
22 czerwca 2021
Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby
Fot. iStock

Zapalenie pęcherza moczowego to częsta kobieca przypadłość, która wyjątkowo potrafi dokuczać, i co gorsze – potrafi nawracać. Towarzyszą jej przykre dolegliwości, które zmuszają do szukania pomocy. Co powoduje zapalenie pęcherza moczowego i w jaki sposób można wyleczyć tę przypadłość?

Zapalenie pęcherza moczowego — przyczyny

Zapalenie pęcherza moczowego to stan zapalny dróg moczowych spowodowany obecnością drobnoustrojów w pęcherzu. Zazwyczaj drogi moczowe są jałowe, jednak gdy dojdzie do wniknięcia drobnoustrojów, namnażają się one i rozwija się zapalenie. Do najczęstszych typów zakażeń dróg moczowych należy zapalenie pęcherza moczowego, a rzadziej odmiedniczkowe zapalenie nerek, które rozwija się, gdy bakterie przez moczowód docierają do nerek.

Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby

Fot. iStock/Zapalenie pęcherza

Do najczęstszych przyczyn zapalenia pęcherza moczowego zalicza się bakterie Escherichia coli (pałeczki kałowe), obecne w jelicie grubym. Często się jednak zdarza, że przedostają się one z odbytu do ujścia cewki moczowej, i przenoszą się do pęcherza, a często i wyżej, powodując zakażenie. Niekiedy zakażenie bywa powikłaniem innej choroby układu moczowego, np. kamicy moczowej, choroby gruczołu krokowego, czy torbieli.

Zakażenie może powodować także aktywność seksualna, która niesie możliwość wniknięcia bakterii do cewki moczowej w trakcie stosunku. Jedynie 10% zakażeń układu moczowego powodują inne drobnoustroje.

U kobiet takie sytuacje pojawiają się częściej, niż u mężczyzn. Wg statystyk w ciągu życia u jednej na pięć kobiet choć raz rozwinie się zakażenie układu moczowego. To aż 50 razy częściej niż u mężczyzn! U pań powodem problemów jest bliskie sąsiedztwo cewki moczowej oraz odbytu, i np. przenoszenie bakterii na skutek nieprawidłowej higieny.

Zapalenie pęcherza moczowego — objawy 

Objawy, jakie daje zapalenie pęcherza są charakterystyczne i bardzo dokuczliwe, nie sposób ich ignorować. Zazwyczaj pojawia się ostry ból w dole brzucha, tuż za kością łonową. Towarzyszyć mu może pieczenie i dyskomfort podczas oddawania moczu, często również uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz częsty przymus korzystania z toalety. Gdy pierwsze objawy zostały zignorowane, a zapalenie pęcherza zaostrza się, mocz może przybrać czerwonawe bądź brunatne zabarwienie, co wynika z obecności krwi.

Jeśli rozwinie się zakażenie nerki, prawie zawsze towarzyszy temu gorączka (>38°C), ból w okolicy nerki, po jednej lub obu stronach, często także nudności i wymioty. Do przeniesienia nieleczonej infekcji z pęcherza na nerki może nastąpić już po kilku dniach objawów zapalenia pęcherza.

Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby

Fot. iStock/Zapalenie pęcherza moczowego

W większości przypadków zapalenie pęcherza moczowego daje wyraźne objawy. Może się jednak zdarzyć tak, że bakterie rozwijające się w układzie moczowym nie dają żadnych sygnałów stanu zapalnego, mimo iż badanie potwierdziło ich obecność. W takiej sytuacji mówimy o bakteriomoczu bezobjawowym, którego najczęściej nie trzeba leczyć.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego

Gdy pojawią się objawy świadczące o zakażeniu układu moczowego, należy zgłosić się na wizytę do lekarza w celu ustalenia przyczyny i dobrania najlepszego leczenia. Lekarz do postawienia właściwej diagnozy może zlecić wykonanie badania moczu, a rzadziej krwi, a także badanie USG. Kobiety cierpiące na nawracające zapalenia pęcherza mogą samodzielnie rozpocząć leczenie.

Ponieważ w przeważającej ilości przypadków zakażeń powodują je bakterie E. coli, standardowo (o ile nie ma przeciwwskazań, np. ciąża) zleca się  przez kilka dni (zwykle do 7) przyjmowanie odpowiedniego antybiotyku.

W przypadku, gdy dojdzie do rozszerzenia zapalenia na nerki, konieczne jest leczenie szpitalne.

Zapalenie pęcherza — domowe sposoby

Jeszcze przed wizytą u lekarza można zastosować domowe sposoby na zapalenie pęcherza, które często przynoszą ulgę i przyspieszają zdrowienie. Do dyspozycji są preparaty dostępne bez recepty, zawierające furazydynę, które poleca się do stosowania w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych. Ponadto można skorzystać z innych domowych metod na łagodzenie przykrych objawów.

Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby

Fot. iStock

Picie soku z żurawiny

Sok z żurawiny przy zapaleniu pęcherza jest bardzo pomocny. Badania potwierdziły, że ekstrakt z owoców żurawiny zakwasza mocz i działa  silnie bakteriobójczo na szkodliwe drobnoustroje w pęcherzu moczowym. Regularne wypijanie soku żurawinowego, oraz jedzenie owoców, utrudnia także przyleganie bakteriom do błony śluzowej dróg moczowych. Ponadto sok z owoców żurawiny jest środkiem moczopędnym, dzięki któremu szybciej wypłukiwane są z pęcherza moczowego bakterie.

Większa ilość płynów

Przy zapaleniu pęcherza warto pić więcej płynów, niż zazwyczaj. Większa ilość płynów wymusza częstsze wizyty w toalecie, co przyspiesza wypłukiwanie z pęcherza szkodliwych drobnoustrojów.

Rozgrzewanie 

Rozgrzewające okłady rozluźniają mięśnie i łagodzą przykre dolegliwości. Można także zastosować nasiadówkę z rumianku, który ma działanie bakteriobójcze. Łyżkę rumianku zaparz w szklance wody i gdy naciągnie, napar wlej do miski z ciepłą wodą. Usiądź w niej na 10 minut. W podobny sposób można przygotować nasiadówkę z kory dębu, którą można kupić w aptece. Wykazuje ona działanie ściągające i bakteriobójcze. Po takim rozluźnieniu łatwiej również oddać mocz, co przy zapaleniu pęcherza jest kłopotliwe.


źródło: www.mp.pl

Zobacz także

Zdrową stopą przez życie

Klub hipochondryków, czyli mężczyźni nie chorują, oni walczą o życie

10 sygnałów wysyłanych przez twoje ciało, których nie wolno ci ignorować

10 sygnałów wysyłanych przez twoje ciało, których nie wolno ci ignorować