Dieta Zdrowie

Pitaja – właściwości dla zdrowia. Jak jeść „smoczy owoc”?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
12 sierpnia 2021
Pitaja (smoczy owoc) - właściwości, jak go jeść?
Fot. iStock
 

Pitaja, zwana również smoczym owocem, to owoc kaktusa, który przyciąga wzrok swoim niezwykłym wyglądem. Ponieważ ten owoc jeszcze nie jest u nas zbyt popularny, nie zawsze wiadomo, jak go jeść i czy w ogóle warto go kupić. Tym bardziej dobrze wiedzieć czym jest pitaja i jakie wykazuje właściwości dla zdrowia.

Pitaja — smoczy owoc. Co warto o nim wiedzieć?

Pitaja to owoc kaktusa pochodzącego z Ameryki Południowej, który uprawiany jest obecnie przede wszystkim krajach azjatyckich. Charakteryzuje się on zwisającymi i mięsistymi ramionami, na których pojawiają się duże, białe kwiaty kwitnące tylko jedną noc. Kaktus zakwita kilka razy w roku. Miesiąc po kwitnieniu z kaktusa zbierane są dojrzałe owoce pitai.

Jak wygląda pitaja?

Owoc pitai owalny kształt, czerwonawą lub żółtą skórkę, którą wieńczą spiczaste liście. Biały miąższ zawiera dużą ilość malutkich czarnych pestek, które można je jeść wraz z miąższem. Najczęściej w sklepach pojawia się odmiana Hylocereus undatus, charakteryzująca się białym miąższem i różową skórką. O wiele rzadziej pojawiają się odmiany z fioletowo-czerwonym miąższem i różową skórką oraz z białym miąższem i z żółtą skórką.

Pitaja (smoczy owoc) - właściwości, jak go jeść?

Fot. iStock/Pitaja

Smak pitai

Często pojawia się pytanie o smak, jaki ma pitaja. Osoby, którym owoc przypadł do gustu twierdzą, że pitaja posiada delikatny i raczej orzeźwiający miąższ o nieco słodkim smaku przypominającym połączenie kiwi i melona. Ci, którym owoc nie posmakował uważają, że jest on mało wyrazisty, wręcz mdły.

Wartości odżywcze pitai

Smoczy owoc składa się w 85% z wody. Ponadto w miąższu znajdziemy 1,18 g białka, 12,94 g węglowodanów, 2,9 g błonnika, oraz cukry — łącznie 7,65. W 100 g pitaja zawiera 60 kcal, więc zaliczamy ją do niskokalorycznych owoców, które sprawdzą się także jako urozmaicenie na diecie odchudzającej.

Pitaja jest źródłem witaminy C, witamin z grupy B, oraz wapnia, żelaza i fosforu. W nasionach pitai obecne są cenne dla zdrowia kwasy omega-3 i omega-6, a w miąższu znajdują się liczne przeciwutleniacze zapobiegające uszkodzeniom i przedwczesnemu starzeniu się komórek organizmu.

Pitaja (smoczy owoc) - właściwości, jak go jeść?

Fot. iStock/Pitaja (smoczy owoc)

Właściwości smoczego owocu

Wspiera układ pokarmowy

Duża ilość błonnika w smoczym owocu wpływa na jego zbawienne działanie na układ pokarmowy. Pitaja zapobiega zaparciom, zawiera także oligosacharydy, które są konieczne dla zdrowej flory bakteryjnej jelit i dobrze wpływają na proces trawienia.

Smoczy owoc chroni serce

W nasionach pitai obecne są kwasy omega-3 i omega-6, które mają pozytywny wpływ na pracę serca. Kwasy omega-3 i -6 wpływają na obniżenie poziomu „złego cholesterolu” we krwi, redukując tym samym ryzyko wystąpienia miażdżycy, udaru, czy zawału serca. Kwasy omega-3 (przede wszystkim EPA i DHA) działają ochronnie w stosunku do czerwonych krwinek.

Przeciwdziała insulinooporności

Naukowcy z chińskiego Zhejiang University w Hangzhou uważają, że pitaja może chronić przed otyłością i insulinoopornością. W jednym z badań przeprowadzonych na myszach ustalono, że gryzonie przyjmujące wyciąg ze smoczego owocu myszy straciły na wadze i zmniejszyło się u nich ryzyko stłuszczenia wątroby, insulinooporności i powstawania stanów zapalnych.

Wspiera ochronę przed nowotworami

Pitaja, zarówno skórka jak i miąższ, jest skarbnicą przeciwutleniaczy. Badaniom poddano aktywność przeciwutleniającą i antyproliferacyjną czerwonej pitai na komórki czerniaka. Wstępne wyniki wskazały, że miąższ i skórka czerwonej pitai hamowały wzrost wyhodowanych in vitro komórek czerniaka. To jednak wymaga potwierdzenia w kolejnych badaniach.

Pitaja a alergia

Smoczy owoc, mimo posiadania zalet dla zdrowia, nie jest wskazany dla każdego. Pitaja wykazuje właściwości alergizujące, choć dotychczas znany przypadek objawów alergii po jego spożyciu odnotowano u osoby chorej na atopowe zapalenie skóry i egzemę, oraz z alergią na pyłek brzozy. Można przyjąć, że pitaja zwiększa ryzyko wystąpienia alergii pokarmowej u alergików.

Pitaja (smoczy owoc) - właściwości, jak go jeść?

Fot. iStock/Smoczy owoc

Pitaja — jak jeść smoczy owoc?

Najpierw należy wybrać odpowiedni owoc. Dojrzały egzemplarz ma gładką i dość miękką skórkę. Wszelkie czarne plamy, wysuszone fragmenty i brązowe liście przemawiają za tym, że owoc jest przejrzały i należy poszukać innego. Pitaja posiada jadalny miąższ wraz z pestkami. Owoc należy przekroić i zjeść od razu, wybierając miąższ łyżeczką. Lub też wydrążyć wnętrze, zostawiając skórę, a miąższ wykorzystać do celów kulinarnych. Smoczy owoc nadaje się do przygotowania koktajli, soków, sałatek i dżemów, można przygotować na jego bazie wino. Jest ciekawym składnikiem deserów, sorbetów, lodów, kremów. Ze względu na jego oryginalny wygląd i piękne kolory, można wykorzystać go także w celach dekoracyjnych.

 Pitaja — cena

W Polsce smoczy owoc nie jest powszechnie dostępny w sklepach stacjonarnych, nieco łatwiej go kupić w sklepach internetowych. Cena za 1 sztukę pitai wynosi od kilku do kilkunastu złotych.


źródło: dietetycy.org.pl,www.poradnikzdrowie.pl 

Dieta Zdrowie

Wiem, trudno nad sobą zapanować… 8 rzeczy, których nie wolno ci zrobić, gdy odkryjesz zdradę

Redakcja
Redakcja
12 sierpnia 2021
fot. Mikhail Sotnikov/iStock
 

Pierwsze chwile po tym, jak odkrywamy, że zostałyśmy zdradzone to czas, kiedy władzę nad nami przejmuje instynkt. Nie wiemy, co się dzieje, ból jest tak ogromny, że działamy jakby w amoku. Wtedy też dzieją się dramatyczne rzeczy. Wyrzucamy rzeczy przez okno, rozbijamy szybę w samochodzie, wykrzykujemy najgorsze rzeczy, wyprowadzamy się do mamy/przyjaciółki. Ale uwaga, nawet jeśli zrobimy to wszystko, to nie zamyka sprawy. Przed nami czas, kiedy trzeba się z tym zmierzyć na dłuższą metę. I to, jak się zachowamy, jest kluczowe. 

Najważniejszą rzeczą, jaką MUSISZ zrobić, jest myślenie o sobie. Musisz o siebie w tym czasie zadbać, tak na serio. Zrób wszystko, co w twojej mocy, żeby nie popaść w apatię, żeby się nie zamknąć w sobie i na innych. Spotykaj się z ludźmi, uśmiechaj, baw, żyj szczęśliwie (na miarę możliwości), nie rozpamiętuj. To się już nie odstanie, ale nie może cię zniszczyć.

Nie mścij się

Być może już obmyśliłaś w głowie sprytny plan, jak teraz uprzykrzysz mu życie. Może porysujesz mu samochód? Albo rozpowiesz wśród jego znajomych, że jest niewiernym mężem? Albo przeciwnie – fantazjujesz o tym, że go zdradzasz. Takie myśli mogą dawać ci chwilową ulgę, jednak w ostatecznym rozrachunku wyjdą na twoją niekorzyść. Ciągłe podkręcanie negatywnych emocji będzie miało zły wpływ na twoją psychikę. To, że on jest złym człowiekiem, nie oznacza, że ty też musisz być.

Nie zamykaj się w sobie

Im dłuższy był wasz związek, tym trudniej zrozumieć i zaakceptować to, co się stało. Musisz jednak uświadomić sobie, że to nie koniec świata. Twoje życie się nie skończyło i nie straciło sensu tylko dlatego, że jakiś dupek postanowił się zabawić z inną kobietą. Najgorsze, co teraz możesz zrobić, to zamknąć się w sobie i popaść w depresję.

Nie odgrywaj ofiary

Tak, jesteś ofiarą. To ty zostałaś zdradzona i oszukana. Nie możesz jednak nieustannie użalać się nad sobą i opłakiwać swojego nędznego życia. Takie zachowanie spowoduje wyłącznie to, że będziesz się czuła jeszcze gorzej. Powinnaś teraz wzmacniać swoją pewność siebie, a nie zaręczać się myślami, że nie zasługujesz na dobre traktowanie.

Nie wciągaj w to dzieci

Jeśli macie dzieci, powstrzymaj się przed informowaniem ich o tym co się stało tak długo, jak to tylko możliwe. Pod żadnym pozorem nie wolno ci oczerniać ojca w ich oczach. Tak, zdradzając ciebie, zniszczył waszą rodzinę, więc pośrednio skrzywdził także wasze dzieci. Mimo to, nie możesz ich przekabacać na swoją stronę lub kazać wybierać.

fot. R_Koopmans/iStock

Nie pozwól nikomu decydować za ciebie

Kiedy zaczniesz mówić o tym, co się stało, ludzie natychmiast zaczną ci doradzać. Nie słuchaj nikogo. Żadna z tych osób nie była w waszym związku, żadna nie czuje tego co ty oraz żadna nie musiała zmagać się z konsekwencjami decyzji – odejść czy zostać.

Nie ignoruj tego, co się stało

Przejście nad tym do porządku dziennego może być dla niektórych osób korzystne. To jednak tylko zamiatanie problemu pod dywan i ciche przyzwolenie na powtórkę z rozrywki. Nie możesz udawać, że nic się nie stało, bo stało. Zadaj mu wszystkie pytania, które chcesz zadać, ale licz się z tym, że możesz usłyszeć odpowiedź, która tobą wstrząśnie.

Nie licz, że będzie jak kiedyś

Wasze małżeństwo już nigdy nie będzie takie samo. Powstała rysa, z którą nic nie można zrobić, jedynie pilnować, żeby się nie powiększyła i nie spowodowała pęknięcia. Zamiast spoglądać w przeszłość, zastanów się, czy da się jeszcze coś z tym zrobić. Jeśli nie, zdobytą wiedzę wykorzystasz w nowym związku.

fot. iStock/ skynesher


Dieta Zdrowie

Opryszczka to nie tylko bolesne wykwity na ustach. Co trzeba wiedzieć o zakażeniu wirusem HSV?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
12 sierpnia 2021
Opryszczka - przyczyny, objawy i leczenie
Fot. iStock

Opryszczka znana jest z doświadczenia wielu osobom. To zakażenie wirusowe jest przyczyną nieestetycznych i bolesnych zmian, które najczęściej pojawiają się na ustach. Jednak opryszczka wargowa to tylko jeden z wielu wariantów choroby. Co należy wiedzieć o opryszczce? W jaki sposób można się zakazić i jak można leczyć chorobę?

Opryszczka — co to jest?

Opryszczka pospolita to częste zakażenie wirusowe dotykające ludzi. Wywołują ją wirusy: HSV-1 i HSV-2 (Herpes simplex virus). Pierwszy z nich odpowiedzialny jest zazwyczaj za opryszczkę pojawiającą się na wargach i w jamie ustnej, a drugi przede wszystkim na narządach płciowych. Według statystyk nawet do 90% dorosłych jest zakażona wirusem HSV-1, a u około co dziesiątego dorosłego występuje zakażenie HSV-2. Okres wylęgania się choroby od momentu zakażenia wynosi od 1 do 26 dni, zwykle 6–8 dni.

Opryszczka - przyczyny, objawy i leczenie

Fot. iStock/Opryszczka

Jak można się zarazić opryszczką?

Wirusem opryszczki HSV-1 można się zarazić przez kontakt z wydzieliną pęcherzykową, śliną oraz z błonami śluzowymi i ze skórą (przez pocałunki, rzadziej wspólne sztućce i naczynia, ręczniki). Wyjątkowo zaraźliwy jest wirus z płynu z pęcherzyków, o wiele mniej ze śliny. Wirus szybko ginie w temperaturze pokojowej oraz po wyschnięciu, dlatego zakażenie przez przedmioty lub drogą kropelkową nie zdarzają się zbyt często. Najczęściej zakażają osoby z wyraźnymi objawami opryszczki, choć można zarażać też bez objawów. Do pierwszego zakażenia dochodzi zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie.

Wirus HSV-2 jest przyczyną zakażenia okolic narządów płciowych. Wirus dotyka najczęściej osoby dorosłe, ponieważ przenosi się drogą kontaktów seksualnych.

Zakażenia opryszczką nie da się wyleczyć, wirus zostaje „uśpiony” w organizmie do końca życia. Osoba zakażona co jakiś czas będzie wydzielać go  w ślinie lub wydzielinach płciowych. Pod wpływem osłabienia lub infekcji, stresu, niedożywienia, miesiączki, wychłodzenia lub przegrzania wirus może się uczynnić. W takiej sytuacji mówimy o opryszczce nawrotowej.

Opryszczka — objawy

Objawy, które powoduje opryszczka, są bardzo charakterystyczne. W miejscu wtargnięcia wirusa pojawia się przeczulica, świąd i pieczenie. Po ok. 2–3 dniach pojawiają się drobne, bolesne pęcherzyki wypełnione przeźroczystym płynem. Pęcherzyki po pęknięciu pozostawiają bolesne owrzodzenia oraz nadżerki, a płyn z nich wyciekający jest wysoce niebezpieczny, łatwo się przy kontakcie z nim zarazić wirusem. Zmiany goją się same, zazwyczaj bez śladów. Objawy, jakie daje opryszczka z zakażenia pierwotnego, utrzymują się przez kilka tygodni, a w nawrotowym przez ok. 10–12 dni.

Lokalizacja opryszczki — różne postacie choroby

Zakażenie wirusami opryszczki mogą mieć różne postacie i lokalizację. Różne postacie choroby mogą dawać nieco inne objawy, co uzależnione jest od miejsca rozwoju wykwitów.

Zakażenie wirusem opryszczki HSV-1 zwykle przebiega jako:

Opryszczka na ustach (wargowa). Najpowszechniejszy typ opryszczki, który często nawraca. Opryszczka na ustach jest charakterystyczna, ponieważ pojawiają się skupiska bolesnych pęcherzyków zapalnych.

Opryszczka - przyczyny, objawy i leczenie

Fot. iStock/Opryszczka

Opryszczkowe zapalenie jamy ustnej. Pęcherzyki pojawiają się na błonie śluzowej jamy ustnej, po ich pęknięciu tworzą się bolesne nadżerki.

Zanokcica opryszczkowa i opryszczka skóry. Zanokcica opryszczkowa dotyczy wału paznokciowego, zmiany są bolesne i powstają na palcach rąk. Opryszczka skóry występuje u osób najczęściej w wieku 20–30 lat po dotykaniu okolic narządów płciowych (lub innych) przez osoby zakażone wirusem HSV-2.

Zapalenie spojówek i rogówki. Dotyczy oczu i może prowadzić do utraty wzroku.

Opryszczkowe zapalenie mózgu. Zapadają na nie dzieci i osoby poniżej 20 lat, oraz dorośli po 50. roku życia. Zapalenie mózgu zagraża śmiercią i pozostawia trwałe konsekwencje u większości dorosłych chorych.

Zakażenia narządowe. Mogą dotyczyć różnych narządów i są charakterystyczne dla osób ze zmniejszoną odpornością (np. w przebiegu AIDS, po chemioterapii, przyjmujących leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu narządów).

Zakażenie wirusem opryszczki płciowej (HSV-2) najczęściej przebiega, jako:

Opryszczka narządów płciowych. Wirus przenosi się drogą płciową. Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub z zapalnymi grudkami i pęcherzykami na zewnętrznej powierzchni genitaliów. Zmiany wyglądem przypominają opryszczkę na wargach, może pojawić się wydzielina z penisa lub pochwy. Oddawanie moczu może być bolesne. Zmianom może towarzyszyć świąd i pieczenie, gorączka, bóle głowy, bóle mięśni, obrzęk i powiększone węzły chłonne pachwinowe.

Opryszczka - przyczyny, objawy i leczenie

Fot. iStock/ Opryszczka

Opryszczkowe zapalenie odbytnicy. Jest efektem stosunków analnych z osobą zakażoną

Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu Ta choroba ma wysoką śmiertelność, przebiega podobnie do  zapalenia mózgu wywołane przez HSV-1.

Opryszczka — leczenie zakażenia

Nie ma potrzeby zgłaszać się do lekarza z objawami, jakie daje np. opryszczka wargowa. Z konsultacji lekarskiej powinny skorzystać osoby z rozległymi zmianami, objawami ogólnymi takimi jak np. gorączka, bóle mięśni, uczucie rozbicia, złe samopoczucie, oraz współistniejącymi czynnikami ryzyka (ciężkimi chorobami skóry, upośledzoną odpornością, chorzy w trakcie chemioterapii). Leczenia wymaga też opryszczka okolic płciowych.

Pilnej konsultacji wymagają chorzy z objawami neurologicznymi, takimi jak: sztywność karku, zaburzenia świadomości czy objawy ogniskowe.

Leczenie opryszczki

Niewielkie zmiany miejscowe zazwyczaj nie wymagają leczenia. Można zastosować na nie leki przeciwwirusowe (acyklowir, denotywir, dokozanol lub tromantadynę), i środki wysuszające, np. pastę cynkową. Poważne przypadki zakażeń opryszczkowych wymagają podania przeciwwirusowego acyklowiru – leku, który hamuje replikację wirusów HSV.

Nie można całkowicie wyleczyć zakażenie HSV. Leki przeciwwirusowe hamują mnożenie się wirusa, ale go nie zwalczają.


źródło: www.mp.pl 

 

 


Zobacz także

„Każda z nas myśli, że to jej nie dotyczy. Chorują inni. Też tak myślałam.” Cała prawda o raku szyjki macicy

Oczy ci się same zamykają? Zbyt krótko śpisz w nocy? Uważaj na skutki niewyspania

Czym jest elektrostymulator TENS? Poznaj TRU+