Psychologia

20 rzeczy, które mówią ludzie zaniedbani emocjonalnie w dzieciństwie

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
19 kwietnia 2020
20 rzeczy, które mówią ludzie zaniedbani emocjonalnie w dzieciństwie
For. iStock – 20 rzeczy, które mówią ludzie zaniedbani emocjonalnie w dzieciństwie
 

Zaniedbanie emocjonalne w dzieciństwie jest częstym doświadczeniem naszego pokolenia. Nie tylko naszego. Codziennie w zwykłych domach obojętności emocjonalnej doświadczają tysiące jeśli nie setki tysięcy dzieci. Wiele takich domów jest kochających i troskliwych pod każdym innym względem.

Emocjonalne zaniedbanie to silny, bolesny proces, który pozostawia swój ślad na zawsze. Taki dorosły ma swoją dziecięcą bliznę na duszy do końca życia. Co najgorsze, choć ten ból pozostaje z nami w dorosłości, nie pamiętamy, co poszło nie tak, co jest jego przyczyną.

Zaniedbanie emocjonalne w dzieciństwie

Zaniedbanie emocjonalne w dzieciństwie ma miejsce, gdy twoi rodzice nie zauważają i nie reagują wystarczająco na twoje emocje i potrzeby emocjonalne, gdy cię wychowują. Nie musi to być dramatyczna porażka, czy skrajna postawa  chociaż może się zdarzyć w niektórych rodzinach. Zaniedbanie emocjonalnie nie dotyczy tylko sytuacji czarno-białych, które lubimy etykietować jako tzw. patologię. Tu odcieni szarości jest bardzo dużo.

Ta szarość potrafi zostawić trwały ślad. W rzeczywistości często jest to niezwykle subtelna, niezauważalna, niemożliwa do zapamiętania sytuacja,  której nie jesteśmy świadomi.

W wielu rodzinach rodzice po prostu nie zauważają, że ich dziecko ma swoje emocje i uczucia, nie potwierdzają ich i nie pytają o nie. Niekoniecznie przez cały czas, ale brak nawiązania relacji na poziomie potrzeb emocjonalnych dziecka jest pewną normą.

Wierzcie lub nie, tak, to wszystko, czego potrzeba, aby pozostawić dziecku ślad zaniedbania emocjonalnego dzieciństwa.

Różnorodność rodzin zaniedbanych emocjonalnie jest nieskończona. Mogą być ciepli lub zimni, bogaci lub biedni, kochający lub wściekli albo przygnębieni. Mogą być samotnymi rodzicami, parami albo  mamą czy tatą pozostającymi w domu. Żadna z tych rzeczy nawet nie ma znaczenia. Wszystko, co ważne to, że rodzice nie zauważają uczuć dziecka, nie pytają o nie.

Choć rodziny, w których dochodzi do emocjonalnego zaniedbania są tak różne, dorośli-zaniedbani są do siebie bardzo podobni. Większość z nich boryka się z podobnym bólem i problemami.

Wszyscy dorośli zaniedbani emocjonalnie w dzieciństwie mają pewien wspólny wzór, schemat postępowania, n którym zbudowanie swoje „JA”. I większość z nich uważa, że wszyscy to czują, że tak po prostu jest.

Dr Jonice Webb, psycholog i specjalista, która zajmuję się skutkami zaniedbań emocjonalnych w dzieciństwie (CEN) wyróżniła 20 zdań, które padają z  usta ofiar emocjonalnie niedostępności rodziców oraz ich cechy.

10 cech ludzi zaniedbanych emocjonalnie w dzieciństwie

  1. Uczucie pustki
  2. Współzależność
  3. Brak samoświadomości
  4. Słabe współczucie dla siebie (prawdopodobnie dużo dla innych)
  5. Tendencja do poczucia winy i wstydu
  6. Gniew na siebie i obwinianie się
  7. Głębokie poczucie bycia niepełnym, nie dość dobrym
  8. Walczą z samoopieką
  9. Walczą z samodyscypliną
  10. Trudności z identyfikacją, nazewnictwem i zrozumieniem, jak emocje odczuwają sami i jakie emocje odczuwają inni

Jeśli widzisz w tym opisie siebie, być może i na tobie niedostateczna emocjonalna dostępność rodziców odcisnęła swoje piętno.

Kim jestem? Dorosły zaniedbany emocjonalnie w dzieciństwie

Dorastałeś z rodzicami, którzy ignorowali twoje uczucia czy emocje. Bardzo wcześnie zdałeś sobie sprawę, że twoje emocje nie były mile widziane w twoim domu. Jak sobie poradziłeś? Twój młody mózg wiedział, co robić. Zbudował mur, aby zablokować twoje uczucia, wyeliminować to, co niepożądane. W ten sposób możesz je zignorować i zniszczyć. W ten sposób twój gniew, zranienie, smutek lub potrzeby nie będą przeszkadzać rodzicom ani tobie.

Teraz, gdy jesteś już dorosły, żyjesz ze swoimi uczuciami po drugiej stronie tej ściany. Są zablokowane i można to wyczuć. Gdzieś głęboko w środku możesz poczuć, że coś jest nie tak. Czegoś brakuje. Nie wiesz jednak czego. To sprawia, że ​​czujesz się pusty, inny, wybrakowany w jakiś niewytłumaczalny sposób.

Twoje doświadczenie z dzieciństwa podpowiada ci, że gdy przychodzisz do innych ze swoimi emocjami, odchodzisz z pustymi rękami. Dlatego trudno ci prosić kogokolwiek o cokolwiek,  boisz się oczekiwać wsparcia i pomocy od kogokolwiek. Nauczyłeś się, że nie oczekiwać, nie rozczarowywać już więcej.

Ponieważ dorastałeś z niewielką świadomością emocji, teraz czujesz się nieswojo za każdym razem, gdy pojawiają się w tobie silne uczucia. Zupełnie jakby emocje były czymś niezręcznym, nieodpowiednim. Dokładasz wszelkich starań, aby całkowicie unikać uczuć, a może nawet starasz się uniknąć uczuć pozytywnych. To samo dzieje się, gdy konfrontujesz się z uczuciami i emocjami innych osób.

Przez swoją niezrozumianą pustkę, masz wrażenie, że nigdzie nie pasujesz.

Czytając poniższe 22 stwierdzenia, zastanów się, czy często je wypowiadasz lub tak myślisz i czujesz. Jeśli tak, nie przejmuj się ani nie zniechęcaj. Istnieją odpowiedzi i rozwiązania tego problemu!

Zaniedbanie emocjonalne z okresu dzieciństwa nie jest wyrokiem. Możesz wiele zmienić. A  to na zawsze zmieni twoje spojrzenie na siebie samego i twoje życie.

20 rzeczy, które mówią ludzie zaniedbani emocjonalnie w dzieciństwie

  • Nie chcę przeszkadzać.
  • Nie potrzebuję pomocy.
  • Nieważne, wszystko ze mną w porządku.
  • Nie mam nic do powiedzenia.
  • Nic nie czuję.
  • Przepraszam.
  • Jestem leniwy.
  • Jaki to ma sens? Czy coś w ogóle ma sens?
  • Niczego nie potrzebuję.
  • To nie ma dla mnie znaczenia.
  • Nie potrzebuję nikogo.
  • To moja wina.
  • Nie wiem jak się czuję.
  • Mogę to zrobić na własną rękę.
  • Poradzę sobie z tym.
  • Nie jestem tak mądry(a) / atrakcyjny(a) / zdolny (a) jak inni ludzie.
  • Nigdzie nie pasuję.
  • Dlaczego nie mogę być szczęśliwy?
  • Przestań się tak czuć.
  • Nie wiem czego chcę.

Osoby zaniedbane emocjonalnie w dzieciństwie powtarzają sobie te zdania niezliczoną ilość razy. Zaskakująca rzeczywistość jest taka, że ​​bardzo niewiele z nich jest prawdą!

Jak przestać mówić  i wierzyć w te 20 rzeczy

Zacznij słuchać siebie. Kiedy to zrobisz, zaczniesz słyszeć, co mówisz.

Dowiedz się wszystkiego, co możesz na temat zaniedbania emocjonalnego w dzieciństwie. Spróbuj odbyć podróż do przeszłości, o której nie chciałeś pamiętać. To pomoże ci zrozumieć, dlaczego tak się czujesz.

Co teraz możesz zrobić? Podejmij decyzję, by zacząć czuć i widzieć  swoje emocje – zgódź się na nie. Na te dobre i te złe. Teraz, gdy pozwolisz im zaistnieć, możesz nauczyć się z nimi żyć i na nie reagować.

Dr Jonice Webb:

Traktując siebie i swoje uczucia w nowy, inny sposób, zaczniesz się inaczej czuć.  Zmiana tego, jak się czujesz w środku, wpływa na to, co mówisz na zewnątrz. „Nie wiem, czego chcę” staje się „Wiem dokładnie, czego chcę”. Wiedza o tym, kim jesteś, jak się czujesz i czego chcesz, to ogromny krok w kierunku szczęścia.


Na podstawie: psychcentral.com

Psychologia

Zupa krem z pora klasyczna i wersji fit. Najlepsze przepisy!

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
19 kwietnia 2020
Zupa krem z pora klasyczna i wersji fit. Najlepsze przepisy!
Fot. iStock – Zupa krem z pora klasyczna i wersji fit. Najlepsze przepisy!
 

Por to zdecydowanie niedocenione warzywo. Przyzwyczailiśmy się do korzystania z pora tylko jako elementu do sporządzania rosołu, buliony czy bazy pod inne zupy. A szkoda, bo por to wyjątkowe warzywo, które z odpowiednimi dodatkami może smakować obłędnie. Najlepszy dowód? Zupa krem z pora. Wypróbujcie te przepisy, a zakochacie się w zupach na nowo!

Zupa krem z pora z cebulą – przepis

Zupa krem z pora to danie proste i łatwe w wykonaniu, które nie tylko fantastycznie smakuje, ale też jest zdrowe i rozgrzewające – idealne na chłodne dni lub jako sycący obiad jednodaniowy.

Zupa krem z pora klasyczna i wersji fit. Najlepsze przepisy!

Fot. iStock

Składniki na zupę krem z pora:

  • 2,5 litra wody (lub bulionu),
  • 3 duże pory,
  • 2 duże cebule,
  • ok 600 g ziemniaków,
  • 0,5 szklanki śmietany (może być więcej – do smaku),
  • 2 ząbki czosnku,
  • 3 łyżki oleju,
  • sól do smaku,
  • pieprz,
  • ew. chili, gdy ktoś lubi bardziej pikantny smak, lub inne ulubione przyprawy np. tymianek,
  • grzanki lub groszek ptysiowy.

Kremowa zupa z pora – wykonanie:

  1. Odkrój część z korzeniem pora, oraz końcówkę mocno zielonych liści. Pory umyj, pokrój w półtalarki część białą i trochę zielonej.
  2. Cebule obierz i  pokrój w kostkę.
  3. W garnku rozgrzej 3 łyżki oleju, zeszklij na małym ogniu cebulę i pory. Nie przypal!
  4. Obierz ziemniaki i pokrój w kostkę.
  5. Do 2,5 litra gotującej się wody (może być także bulion) włóż ziemniaki, por z cebulą, ząbki czosnku, sól i pieprz.
  6. Gdy warzywa zmiękną, zupę zblenduj, i zaciągnij śmietaną, ewentualnie dopraw do smaku (sól, pieprz, chili, lub tym, co lubisz szczególnie). Jeśli zupa będzie zbyt gęsta, możesz dodać trochę wody.
  7. Po nałożeniu na talerz zupy, posyp ją grzankami lub groszkiem ptysiowym.

Zupa krem z pora i serka topionego –  przepis

Ta wersja zupy jest obłędna. Dzięki dodaniu serka, ma wyjątkowy wyważony i kremowy smak. Po prostu ma w sobie to coś! Koniecznie trzeba wypróbować tę wersję.

Składniki na zupę krem z pora z serkiem topionym:

  • 1 litr bulionu (może być warzywny)
  • 4 pory,
  • 1 cebula,
  • 2-3 łyżki masła klarowanego,
  • 1 opakowanie serka topionego (klasyczny lub kremowy) o wadze 100 g
  • sól do smaku,
  • pieprz,
  • szczypta tymianku,
  • sok z cytryny do smaku (ok. 2 łyżeczek)
  • grzanki (pyszne są z pieczywa wieloziarnistego)

Przygotowanie:

  1. Pory umyj, obierz brzydkie liście i korzeń i pokrój w talarki lub pół-talarki. Jeśli chcesz udekorować zupę piórkami pora, przyłóż się, żeby były cieniutkie – jeśli nie, krój jak leci, wszystko i tak zblendujesz na gładki krem.
  2. Cebule obierz i  pokrój w kostkę lub piórka.
  3. Cebulę i pora podduszamy na klarowanym maśle od czasu do czasu mieszając (około 10 minut).
  4. Podlewamy naszym bulionem i gotujemy około 15-20 minut – do miękkości.
  5. Blendujemy na gładką masę, dodajemy serek i ponownie miksujemy całość
  6. Całość doprawiamy do smaku ziołami, pieprzem i sola oraz sokiem z cytryny.

I gotowe! Smacznego!

Zupa krem z pora fit

Składniki na zupę krem z pora w wersji fit:

  • woda 🙂
  • 2-3 pory (tylko biała część),
  • 2 cebulki szalotki (opcjonalnie cebulka dumka tez jest pyszna),
  • 2 pietruszki (korzeń) można zamienić na pasternak, choć ma bardziej intensywny smak,
  • 2-3 łyżki oliwy lub oleju z pestek winogron,
  • 4 młode ziemniaki (lub dwa duże),
  • 2-3 ząbki czosnku,
  • sól do smaku,
  • pieprz,
  • szczypta tymianku,
  • orzechy do dekoracji (świetnie pasują orzechy włoskie)

Przygotowanie:

  1. Pory umyj, obierz brzydkie liście i korzeń. Korzystamy tylko z białek części warzywa. Pokrój ją w talarki lub pół-talarki. Jeśli chcesz udekorować zupę piórkami pora, przyłóż się, żeby były cieniutkie – jeśli nie, krój jak leci, wszystko i tak zblendujesz na gładki krem.
  2. Cebule obierz i  pokrój w kostkę lub piórka. Pietruszkę i ziemniaki obierz i pokrój (ziemniaki w kostkę, pietruszkę w plasterki).
  3. Cebulę i czosnek zeszklić na oliwie. Następnie dodać pozostałe warzywa i podsmażyć przez kilka minut.
  4. Zalać wodą tak, aby przykrywała wszystkie warzywa.
  5. Gotujemy około 20 minut – do zmięknięcia warzyw.
  6. Blendujemy na gładką masę.
  7. Całość doprawiamy do smaku ziołami, pieprzem i solą. Możecie przyprawić zupę przed zmiksowaniem, jeśli nie chcecie by zioła były w całości.
  8. Zupę dekorujemy orzechami.

Smacznego!

FB/ohmepl


Psychologia

5 mitów o nadziei

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
19 kwietnia 2020
nadzieja
Fot. iStock

Co dzień dowiadujemy się, czego nowego o sobie i ludzkich emocjach. A razem z naszą wiedzą, coś  zaczyna się, by coś się skończyło. Pora pożegnać raz na zawsze kilka mitów o nadziei.

Mit nr 1: Nadzieja jest czysto pozytywną emocją

Fakt: Nadzieja jest jedyną pozytywną emocją, która aby zaistnieć potrzebuje niepewności lub negatywnego doświadczenia. wymaga aktywacji negatywności lub niepewności. Gdybyśmy nie mieli wątpliwości, co do naszej przyszłości, nie potrzebowalibyśmy nadziei…

Mit nr 2: Nadzieja wpływa na nasz system wierzeń

Fakt: Nadzieja rodzi się pod wpływem naszych przekonań. Badania pokazują, że mózg reaguje na przekonanie, że placebo zmniejszy ból. Kiedy uwierzymy, że jest nadzieja – to ona będzie – nie odwrotnie. 🙂

Mit nr 3: Nadzieja jest tym samym, co wiara

Fakt: Nadzieja pojawia się w naszym życiu, gdy czujemy, że możemy pozytywnie wpłynąć na naszą przyszłość. A wiara jest wtedy, gdy czekamy na coś „większego”. Badania pokazują, że osoby o dużej nadziei wierzą, że mają większą kontrolę i wpływ na swoją przyszłość.

Mit 4: Nadzieję regulują okoliczności

Fakt:  Kiedy dostosujemy nasz cel bliżej tego, co jest bardziej realistycznie możliwe, możemy ponownie się zmotywować.

Mit 5: Albo masz nadzieję, albo nie

Fakt: Nadzieję można aktywować i ułatwić jej pojawienie się, dzięki pozytywnemu myśleniu. Badania pokazują, że angażowanie się w małe akty pozytywności, takie jak praktykowanie wdzięczności i życzliwości, może wzmocnić nasze poczucie nadziei.


źródło: psychcentral.com

Zobacz także

Nie biega z nożem i nie robi dziwnych min. Jak rozpoznać psychopatę?

Nie biega z nożem i nie robi dziwnych min. Jak rozpoznać psychopatę?

Zbyt inteligentni, żeby żyć szczęśliwie… Siedem rzeczy, przez które osobom nadinteligentnym jest trudniej

Kim jest dziś prawdziwy mężczyzna?

Dlaczego mężczyzna spod znaku Wagi to najlepszy życiowy partner