Ciąża i poród Macierzyństwo Małe dziecko

Torba do porodu. Czyli, jak przygotować się do szpitala

Połozna na medal
Połozna na medal
6 lutego 2019
torba do porodu
Fot. iStock / doble-d – torba do porodu
 

Każda ciężarna z niecierpliwością czeka na dzień porodu. Wyznaczony termin porodu nie zawsze jest dniem urodzenia się dziecka. Natura lubi nas zaskakiwać. Czas narodzin nie zawsze przychodzi w spodziewanym momencie. Oprócz przygotowania psychicznego i fizycznego warto też zatroszczyć się o rzeczy, które są lub mogą być potrzebne w czasie pobytu w szpitalu.

O tym, co powinno się znaleźć w torbie przyszłej mamy idącej do szpitala, radzi Marzena Langner – Pawliczek, położna i ambasadorka Kampanii „Położna na medal”.

Torba do porodu. Czyli, jak przygotować się do szpitala

Aby niczego nie zapomnieć, torbę, którą chcesz wziąć ze sobą do szpitala spakuj wcześniej. W tym celu pomocne będzie wypisanie rzeczy i posegregowanie ich grupami.

Osobiście znam pacjentki, które szykują szpitalny ekwipunek dwa miesiące przed wyznaczonym terminem porodu. Myślę, że  jest to dobry pomysł, ponieważ zawartość torby zawsze można skorygować.

Staraj się wszystkie dokumenty trzymać w jednym miejscu. Ważne jest abyś w momencie przyjścia do szpitala miała je przy sobie. Część dokumentów będzie potrzebna na izbie przyjęć, gdzie dokonuje się rejestracji pacjentki, a w niektórych szpitalach wstępnego przyjęcia położniczego. Dokumentacja zebrana podczas całej ciąży staje się dla personelu medycznego dodatkowym źródłem informacji o pacjentce.

Dokumenty, które będą potrzebne w szpitalu:

  • karta przebiegu ciąży (najważniejszy dokument dla ciężarnej),
  • oryginalne badanie grupy krwi oraz wymaz w kierunku paciorkowców,
  • wszystkie wyniki badań wykonanych w ciąży, konsultacje specjalistyczne, wypisy z wcześniejszych pobytów w szpitalu w obecnej ciąży i z poprzednich porodów jeżeli wystąpiły wtedy jakie problemy,
  • plan porodu (warto się zainteresować, bo niektóre szpitale mają swoje autorskie),
  • deklaracja wyboru położnej rodzinnej (którą możesz wybrać już w 21 tyg. ciąży),
  • deklaracja wyboru pediatry i poradni dziecięcej,
  • dokument tożsamości (zwykle jest nim dowód osobisty),
  • urzędowe uznanie dziecka nienarodzonego, jeżeli pozostajecie w związku nieformalnym,
  • ważne ubezpieczenie.

Skierowanie nie jest konieczne.

Torba do porodu. Czyli, jak przygotować się do szpitala

Torba do porodu. Czyli, jak przygotować się do szpitala

Jeśli nie masz ważnego ubezpieczenia pamiętaj, że państwowa służba zdrowia zapewnia wszystkim Polkom bezpłatne prowadzenie ciąży oraz nieodpłatną opiekę położniczą do szóstego tygodnia po porodzie (ustawa z 2004 roku). Bezpłatnej opiece podlegają również dzieci do 18 roku życia. Jedynym warunkiem jest posiadanie polskiego obywatelstwa.

Przydatne będzie posiadanie informacji dotyczących pracodawcy, a także osoby, którą upoważniamy do otrzymywania wiadomości o stanie twojego zdrowia.

Jeżeli chodzi o rzeczy osobiste najlepiej jest dopytać w szpitalu, w którym planujesz rodzić. Większość szpitali ma swoje wytyczne, ale są rzeczy, które powinnaś zabrać.

Przybory do pielęgnacji ciała:

  • pasta i szczoteczka do zębów, pudełko ochronne na szczoteczkę, kubek,
  • szampon do włosów,
  • mydło lub żel pod prysznic,
  • szczotka, grzebień do włosów,
  • dwa ręczniki (kąpielowy i zwykły),
  • klapki do kąpieli,
  • papier toaletowy,
  • szare mydło lub żel do higieny intymnej,
  • podpaski maxi lub tzw. pieluchy poporodowe,
  • podkłady jednorazowe,
  • dodatkowe preparaty wspomagające gojenie rany krocza (niekoniecznie),
  • gumowy krążek lub koło do nauki pływania do podłożenia pod pośladki również może się przydać

Odzież osobista:

  • trzy koszule nocne, najlepiej z dużym rozpięciem lub specjalne dla kobiet karmiących (jedna bardziej zużyta którą bez sentymentu wyrzucisz gdyby była bardzo zabrudzona),
  • cienki szlafrok – może okazać się mało przydatny gdyż na oddziałach położniczych jest zazwyczaj ciepło ze względu konieczność utrzymania odpowiedniej temperatury ciała noworodków,
  • kapcie z tworzywa łatwo zmywalnego, które łatwo zakłada się na nogi,
  • majtki jednorazowe siatkowe, mogą też być flizelinowe (nie jestem ich zwolenniczką) rozwiązujące problem wielorazowych zabrudzonych odchodami poporodowymi (dostępne w aptekach). Mimo wszystko uważam, że babcine bawełniane i tak są najlepsze,
  • biustonosz dla karmiących – kup właściwy, bez uciskających fiszbin, ale też nie wiotki z samej cienkiej bawełny- taki nie podtrzyma właściwie nabierających pokarmu piersi (zasięgnij porady doświadczonej brafitterki)

Dla dziecka nie potrzeba wiele. Jedynie:

  • pieluszki jednorazowe,
  • chusteczki nawilżane,
  • można mieć dodatkowy kocyk lub rożek w chłodne miesiące,
  • czapeczkę.

Tak jest w większości szpitali.

Nie zapomnij o wodzie mineralnej, coli, landrynkach, żelkach dla siebie. Gdy już zdołasz wszystko to zorganizować i upchnąć w torbie, postaw ją w widocznym miejscu i spokojnie  czekaj na TEN  dzień. Powodzenia!


Położna na Medal to prowadzona od 2014 roku kampania społeczno-edukacyjna zwracająca uwagę na kwestie związane z koniecznością podnoszenia standardów i jakości opieki okołoporodowej w Polsce poprzez edukację i promocję dobrych praktyk. Istotną kwestią kampanii jest również podnoszenie świadomości społecznej na temat roli położnych w opiece okołoporodowej.

Jednym z kluczowych elementów kampanii jest konkurs na najlepszą położną w Polsce. Zgłoszenia do tegorocznej, piątej edycji konkursu przyjmowane są od 1 kwietnia do 31 lipca 2018 r. Głosy na nominowane położne można oddawać od 1 kwietnia do 31 grudnia 2018 roku. Oddawanie głosów odbywa się na stronie www.poloznanamedal2018.pl

Patronat honorowy nad kampanią i konkursem objęła Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych. Patronat merytoryczny sprawują: Polskie Towarzystwo Położnych, Fundacja Rodzić po Ludzku oraz Stowarzyszenie Dobrze Urodzeni. Mecenasem kampanii jest marka Alantan Plus.


Ciąża i poród Macierzyństwo Małe dziecko

Ciemiączko u noworodka

Połozna na medal
Połozna na medal
16 lutego 2019
Ciemiączko u noworodka
Fot. Materiały prasowe – Ciemiączko u noworodka
 

U noworodka, niemowlaka i małego dziecka do około 18 miesiąca życia wybadać można na czubku głowy ciemię. Budzi ono niepokój wielu rodziców, ponieważ jest delikatne i można obserwować jak pulsuje. Co to jest, kiedy się zrasta, a tym bardziej, jaka jest jego rola – nie wszyscy wiedzą. Marzena Langner – Pawliczek, położna i Ambasadorka kampanii społeczno – edukacyjnej „Położna na medal”, postara się odpowiedzieć na najważniejsze pytania związane z ciemiączkiem. Ciemiączko u noworodka – radzi położna Marzena Langner – Pawliczek, Ambasadorka kampanii i konkursu „Położna na medal”

Jak wygląda i gdzie znajduje się ciemiączko?

Kiedy dobrze zbadamy główkę noworodka okazuje się, że ciemiączka są dwa, a u wcześniaków, szczególnie tych skrajnych, nawet cztery.

Ciemię przednie, na szczycie główki, może mieć różne wymiary. Ma kształt rombu o bokach 2x2cm, czasami bywa większe, nawet do 5x5cm. Gładząc delikatnie główkę malucha, zwłaszcza noworodka, bez większego trudu możemy pomiędzy kośćmi czaszki wyczuć miękką powierzchnię. To właśnie jest ciemię duże. Z tyłu główki, na potylicy, wybadamy jeszcze ciemię małe tylne o wymiarze ok. jednego centymetra. Ma zwykle kształt trójkąta i zrasta się dużo szybciej niż przednie, bo między szóstym tygodniem a czwartym miesiącem życia dziecka. Bywa, że u wcześniaków, jak wspomniałam, można jeszcze wybadać dwa ciemiączka boczne skroniowe.

Większość rodziców boi się dotykać ciemiączka ze względu na brak kości w tym miejscu. Obawy są zupełnie zbyteczne. Błona, która pokrywa to miejsce, jest bardzo mocna i sprężysta, dlatego doskonale ochrania mózg dziecka. Reaguje na zmianę ciśnienia w główce dziecka .Unosi się i opada kiedy dziecko płacze. Delikatne pulsowanie odzwierciedla rytm serca dziecka. Są to objawy zupełnie naturalne. Prawidłowo wyglądające ciemiączko jest płaskie, ale lekko wyczuwalne.

Co to jest ciemiączko i kiedy się zrasta?

Ciemiączko to nic innego jak nieskostniała błona łącząca kości czaszki noworodka, umożliwiająca dopasowanie rodzącej się główki do kanału rodnego. Główka dziecka w kanale rodnym musi zmniejszyć swój obwód, kości zachodzą wtedy na siebie i to właśnie umożliwiają elastyczne ciemiona.

Zanim ciemię duże zacznie zarastać, jest doskonałym miejscem do diagnostyki mózgu na wypadek takiej potrzeby. Na wizytach kontrolnych u pediatry, a także podczas wizyt patronażowych położnej, sprawdzana jest jego wielkość i sprężystość.

Jeśli tempo zarastania jest zbyt wolne, pediatra na pewno zaleci zwiększenie dawki witaminy D3, chociaż często ciemię zarasta wolniej bez żadnej przyczyny. Pediatra może też zlecić kontrolę poziomu wapnia we krwi. Opóźnione zarastanie ciemienia może mieć również związek z uwarunkowaniami genetycznymi u dziecka, zaburzeniami hormonalnymi, a także podwyższonym ciśnieniem  śródczaszkowym (wodogłowie). O opóźnionym zarastaniu ciemiączka mówi się, gdy jego wielkość nie zmienia się do 18 miesiąca życia dziecka.

Konsekwencją zbyt szybkiego z kolei zarośnięcia ciemiączka jest małogłowie. Dlatego ważne jest regularne mierzenie główki dziecka.

Kiedy wygląd ciemiączka powinien niepokoić?

Niepokojące jest zapadniecie się ciemiączka, co może sygnalizować odwodnienie dziecka, szczególnie w czasie upałów. Biegunka, wymioty i gorączka również mogą być powodem zapadnięcia się ciemiączka .Zwykle z objawami odwodnienia łączą się skąpe oddawane moczu i suche śluzówki w buzi. Z kolei twarde i wypukłe ciemiączko mimo, że dziecko jest spokojne wręcz nienaturalnie senne, może sugerować infekcję, zapalenie opon mózgowych.

Bardzo ważne jest, aby bez konsultacji z pediatrą nie zmieniać dawek wit. D3 podawanych dziecku, a tym bardziej jej nie odstawiać. Ważna jest także opinia neurologa i wykonanie badań, dlatego nie należy wpadać w panikę, tylko z pomocą specjalistów rozwiać obawy i wątpliwości.

Pielęgnacja ciemiączka

Pielęgnacja ciemiączka nie jest wcale skomplikowana. W trakcie głaskania naszego dziecka po główce jesteśmy w stanie określić, jak zachowuje się błona na ciemiączku. Trzeba spokojnie obserwować także ogólne zachowanie dziecka i wszystko razem da nam właściwy obraz. Zachowaj ostrożność, jeżeli masz nieco starsze dziecko w domu. Kontroluj, aby w trakcie głaskania malucha starszy brat lub siostra nie uciskały zbytnio paluszkami tego delikatnego miejsca.

Skóra na główce dziecka jest równie delikatna, jak na całym ciele.

Używamy preparatów wyłącznie do pielęgnacji niemowląt. Mycia skóry główki, nawet mocno owłosionej, nie trzeba wykonywać codziennie. Należy natomiast czesać, szczotkować, masować. Należy wybrać dobrą szczotkę, najlepiej z włosia. Wtedy łatwiej będzie uniknąć ciemieniuchy, która jest trudna i uciążliwa w pielęgnacji.


Położna na Medal to prowadzona od 2014 roku kampania społeczno-edukacyjna zwracająca uwagę na kwestie związane z koniecznością podnoszenia standardów i jakości opieki okołoporodowej w Polsce poprzez edukację i promocję dobrych praktyk. Istotną kwestią kampanii jest również podnoszenie świadomości społecznej na temat roli położnych w opiece okołoporodowej.

Jednym z kluczowych elementów kampanii jest konkurs na najlepszą położną w Polsce. Zgłoszenia do tegorocznej, piątej edycji konkursu przyjmowane są od 1 kwietnia do 31 lipca 2018 r. Głosy na nominowane położne można oddawać od 1 kwietnia do 31 grudnia 2018 roku. Oddawanie głosów odbywa się na stronie www.poloznanamedal2018.pl

Patronat honorowy nad kampanią i konkursem objęła Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych. Patronat merytoryczny sprawują: Polskie Towarzystwo Położnych, Fundacja Rodzić po Ludzku oraz Stowarzyszenie Dobrze Urodzeni. Mecenasem kampanii jest marka Alantan Plus.


Ciąża i poród Macierzyństwo Małe dziecko

Skoki rozwojowe w pierwszym roku życia niemowlaka

Połozna na medal
Połozna na medal
26 stycznia 2019
Fot. Materiały prasowe

W ciągu pierwszych 12 miesięcy życia dziecko rozwija się w niesamowitym tempie. W tym czasie następuje duża zmiana w jego, jeszcze nie w pełni dojrzałym po urodzeniu, układzie nerwowym. Skoki rozwojowe w pierwszym roku życia dziecka  mogą przebiegać wręcz bezobjawowo, ale niektóre z nich to duże wyzwanie dla malucha, a także jego rodziców.

Skoki rozwojowe – ciągle ktoś o nich mówi, coraz więcej zachowań dziecka jest nimi tłumaczone, ale co tak naprawdę kryje się pod tymi określeniami? Na te pytanie odpowie Monika Wójcik, położna i Ambasadorka kampanii społeczno – edukacyjnej „Położna na medal”.

Skoki rozwojowe w pierwszym roku życia niemowlaka – co to takiego?

Każdy skok rozwojowy trwa około tygodnia i poprzedzony jest „trudnym” okresem, kiedy to dziecko jest bardzo marudne, gorzej zasypia i śpi, ciągle chce na ręce, a czasem rodzice mogą nawet odnieść wrażenie, że nastąpił regres i dziecko zapomniało to, czego się do tej pory nauczyło. Gdy ten skok następuje, dziecko w ciągu jednego dnia „nagle” opanowuje to, czego tak mozolnie się wcześniej uczyło. Pojawienie się skoku rozwojowego w konkretnym czasie zależy oczywiście od dziecka – np. wcześniaki mają w momencie urodzenia mniej rozwinięty układ nerwowy, więc skoki rozwojowe pojawiają się u nich zazwyczaj później niż u maluchów urodzonych o czasie. Ponieważ układ nerwowy dziecka wciąż się rozwija, nowe bodźce, wrażenia i spostrzeżenia mogą je nieco męczyć, a nawet wywoływać lęk czy niepokój. Należy mieć to na uwadze czytając poniższe opisy. Proszę pamiętać również, że mają one charakter orientacyjny i informacyjny – dzieci rozwijają się w swoim tempie, dlatego do każdego należy podchodzić indywidualnie.

Można jednak przyjąć, że skoków rozwojowych rodzice mogą spodziewać się mniej-więcej:

  • 5 – 6 tydzień
  • od 7 do 9 tygodnia
  • od 11 do 12 tygodnia
  • od 14 do 19 tygodnia
  • od 22 do 26 tygodnia
  • od 33 do 37 tygodnia
  • od 41 do 46 tygodnia

Jak można zauważyć, każdy kolejny skok rozwojowy trwa dłużej, zatem samopoczucie dziecka w pierwszym roku życia jest jak sinusoida.

I skok rozwojowy 

Występuje zazwyczaj między 5 a 6 tygodniem życia dziecka. Maluszek zaczyna być bardziej uważny i „rozbudzony”, wszystkie zmysły są wrażliwsze niż wcześniej. Od tej pory słyszy, widzi i czuje zapach i smak zupełnie inaczej niż dotąd, i to może się mu wydawać niezrozumiałe, albo wręcz  przerażające. Najczęściej niestety wyraża to krzykiem i płaczem oraz szuka bezpieczeństwa w ramionach rodziców. Zdobywa również nowe umiejętności: patrzy na osoby i słucha ich głosu uważniej i dłużej, jest bardziej świadome dotyku i zapachów, układ pokarmowy może funkcjonować lepiej (np. dziecku odbija się rzadziej, rzadziej ulewa), może po raz pierwszy się uśmiechnąć oraz płakać prawdziwymi łzami. To też moment, kiedy możesz zauważyć pierwszy świadomy uśmiech dziecka.

II skok rozwojowy

Około 7. – 9. tygodnia dziecko zaczyna rozróżniać wzory w dźwiękach, zapachach i smaku. To moment, kiedy maluch odkrywa swoje ręce. Próbuje podnosić główkę i łapać różne przedmioty w zasięgu wzroku. W tym czasie sprawdzą się proste piosenki, cicho nucone przez mamę, bo dziecko odkrywa też coś na kształt rytmu, powtarzalności pewnych sekwencji i to sprawia mu ogromną przyjemność, relaksuje i koi nerwy. Można wesprzeć pociechę w tym czasie zachęcając do ćwiczenia dłoni. Wystarczy powiesić w łóżeczku jakąś ciekawą zabawkę lub spędzać czas na podawaniu najróżniejszych przedmiotów. Wtedy też pewnie zauważycie, które zabawki maluchowi podobają się bardziej, a które nie wzbudzają zainteresowania.

III skok rozwojowy

Około 11.- 12. tygodnia dziecko uczy się rozumieć delikatne różnice np. w tonie głosu. Ruchy dziecka są bardziej skoordynowane, kiedy wyciąga rączki, by coś schwycić lub gdy odwraca głowę śledząc jakiś ruch. Zaczyna stabilnie trzymać główkę, a także potrafi przewrócić się z pleców na brzuch i odwrotnie. Próbuje świata za pomocą buzi – wszystko, co trafi w jego ręce, jest wkładane do jego ust. To jeden z charakterystycznych sposobów poznawania świata przez niemowlęta.  Malec uczy się podnosić do pozycji siedzącej trzymając się np. dłoni rodzica, odpycha się obiema nóżkami leżąc w foteliku lub na kocu, zauważa, że może piszczeć i zmienia ton głosu, wyraźnie dając do zrozumienia, że jest znudzone. Mówienie do dziecka stymuluje jego rozwój. Spróbuj porozmawiać ze swoją pociechą – być może odpowie głużeniem lub innym charakterystycznym dźwiękiem.

 

IV skok rozwojowy

Następuje około 14. – 19. tygodnia, kiedy to marudne okresy zaczynają być coraz dłuższe i mogą trwać nawet do 6 tygodni. W tym czasie dziecko zaczyna rozumieć zdarzenia, które po sobie następują: wie, że gdy potrząśnie grzechotką, ta wyda dźwięk. Dziecko jest sprawniejsze manualnie, potrafi wyciągnąć rączkę po zabawkę, złapać ją i wsadzić do buzi. Reaguje na swoje imię i odbicie w lustrze. Potrafi parsknąć śmiechem, cmokać, puszczać bańki ze śliny i wydawać okrzyki radości. Dziecko jest coraz bardziej komunikatywne. Jak nie będzie miało ochoty jeść, odepchnie pierś lub butelkę. Jest coraz sprawniejsze ruchowo i ciekawe świata. Lubi leżeć na brzuszku i być noszone tak, by móc obserwować otoczenie.

 

V skok rozwojowy

Około 22. – 26. tygodnia dziecko zaczyna odczuwać tzw. lęk separacyjny. Typowe dla tego okresu jest na przykład to, że dziecko źle śpi, jest nieśmiałe w stosunku do obcych, nie ma apetytu, nie chce, żeby zmieniać mu pieluchę czy ubranie. Zauważa fizyczną odległość pomiędzy przedmiotami i pomiędzy ludźmi,  w szczególności odległość pomiędzy nim a rodzicami. Ta świadomość może być dla dziecka przerażająca. Zaczyna zauważać, jak wpływać na rozwój wypadków, co robić żeby się coś zadziało, np. fajny pstryczek w ścianie powoduje, że znika światło. Fizycznie dziecko zaczyna lepiej koordynować swoje ruchy, raczkowanie idzie mu coraz lepiej. Może już siadać samo, chwyta małe przedmioty za pomocą palca wskazującego i kciuka, naśladuje machanie rączką na pożegnanie oraz protestuje, gdy mama czy tata wychodzi.

VI skok rozwojowy

Około 33. – 37. tygodnia Wasze dziecko zaczyna zauważać i rozumieć, że świat można podzielić na grupy. Sposób myślenia dziecka zaczyna być podobny do sposobu rozumowania dorosłych, dlatego zaczynacie lepiej je rozumieć. Zauważa, że rzeczy mogą mieć cechy wspólne, np. mogą brzmieć lub pachnieć podobnie. Rozumie nazwy przedmiotów i lubi rozbierać rzeczy na części, aby je zbadać. W tym czasie często potrafi już okazać, że uważa, iż coś jest zabawne, np. za pomocą gestów czy odgłosów, pociesza i przytula swoje zabawki, po raz pierwszy okazuje zazdrość, gdy mama lub tata przytula inne dziecko. Niektórzy badacze uważają, że w tym wieku zaczyna rozwijać się inteligencja.

VII skok rozwojowy

Około  41.- 48. tygodnia dziecko zaczyna znajdować i tworzyć sekwencje za pomocą wszystkich swoich zmysłów. W poprzednim skoku dziecko często rozbierało przedmioty na części po to, by je zbadać – obecnie zacznie je w tym celu składać – na przykład budować nową więżę z klocków zamiast burzyć już zbudowaną. W tym okresie dziecko wskazuje na rzeczy i chce byś je nazywała, potrafi udawać głosy zwierząt, próbuje rysować na papierze, schodzi tyłem z kanapy czy schodów, a nawet daje Ci posmakować, tego, co samo je. Z coraz większym zdecydowaniem używa słowa „nie” i oczekuje, że jego zdanie zostanie uszanowane. Chętnie bawi się różnymi sorterami i dopasowuje klocki do otworów. Nic dziwnego, że nabycie tak niezwykłych umiejętności musi być okupione wcześniejszym okresem nierównowagi emocjonalnej, kiedy to wydaje się, że dziecko zapomniało wszystkiego, co już umiało.

W prawidłowym rozwoju niezwykle ważne jest to, żeby kolejne umiejętności dziecko zdobywało samodzielnie, bez pomagania. Dziecko musi być na nie gotowe.


Położna na Medal to prowadzona od 2014 roku kampania społeczno-edukacyjna zwracająca uwagę na kwestie związane z koniecznością podnoszenia standardów i jakości opieki okołoporodowej w Polsce poprzez edukację i promocję dobrych praktyk. Istotną kwestią kampanii jest również podnoszenie świadomości społecznej na temat roli położnych w opiece okołoporodowej.

Jednym z kluczowych elementów kampanii jest konkurs na najlepszą położną w Polsce. Zgłoszenia do tegorocznej, piątej edycji konkursu przyjmowane są od 1 kwietnia do 31 lipca 2018 r. Głosy na nominowane położne można oddawać od 1 kwietnia do 31 grudnia 2018 roku. Oddawanie głosów odbywa się na stronie www.poloznanamedal2018.pl

Patronat honorowy nad kampanią i konkursem objęła Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych. Patronat merytoryczny sprawują: Polskie Towarzystwo Położnych, Fundacja Rodzić po Ludzku oraz Stowarzyszenie Dobrze Urodzeni. Mecenasem kampanii jest marka Alantan Plus.