Lifestyle

To ważne, by mieć wybór… szczególnie, jeśli decyzja wiąże się z konsekwencjami na całe życie

Redakcja
Redakcja
2 lutego 2021
Fot. Materiały prasowe
 

Możliwość wyboru uczłowiecza i daje poczucie podmiotowości, szczególnie, jeśli decyzja wiąże się z konsekwencjami na całe życie. I właśnie to prawo do wyboru wybrzmiewa ostatnio na ulicach polskich miast pod szyldem Strajku Kobiet, do którego dołączają również matki, które prawdopodobnie nigdy nie zdecydowałyby się na usunięcie ciąży.

Taką mamą jest Agnieszka Oczkowska, która wraz z mężem od blisko 30 lat opiekuje się trójką dzieci z różnymi niepełnosprawnościami. Najstarsza Ewa i najmłodszy Jaś cierpią na rzadką wadę genetyczną – galaktozemię, a środkowy Franek urodził się bez prawego przedramienia, ma cukrzycę typu 1 i guza podwzgórza mózgu.

To chyba oczywiste, że każdy rodzic chce mieć zdrowe dziecistwierdza Agnieszka. Nasze są chore, szczególnie Jaś, który nie jest w stanie samodzielnie oddychać, nie mówi i nie chodzi. Ewa i Franek też nie mają lekko – każde z nich ma jakieś ograniczenia związane ze swoimi problemami zdrowotnymi. Pomimo tego bardzo się cieszymy, że dane jest nam razem być, żyć i cieszyć się z małych rzeczy.

Agnieszka jest bardzo pogodną osobą. Energiczna, wiecznie w ruchu, zarażająca ludzi optymizmem. Sprawia wrażenie osoby, która na pewno nie będzie robić sztucznych problemów z błahostek, która zawsze będzie widzieć szklankę do połowy pełną. Moje życiowe doświadczenie na pewno mocno mnie zahartowało – wyjaśnia swoje nastawienie do życia. Bo bycie rodzicem niepełnosprawnych dzieci to doprawdy jazda bez trzymanki. Ciągle trzeba działać, w dzień i w nocy, praktycznie bez prawa do urlopu, bez wytchnienia. Trzeba wciąż znajdować rozwiązania (bo samo ich szukanie to za mało), wciąż iść naprzód z podniesioną głową i nie oglądać się za siebie. Bywają dni, które są ogromnym wyzwaniem, ale nie wolno wątpić, poddawać się. Może jest to wręcz nieludzkie, ale w takim życiu jak nasze na nic nie ma czasu poza tym, co niezbędne, choć na pewno jest łatwiej, jeśli idzie się przez tę burzę razem z mężem – ja mam to szczęście.

Mówi się, że większość ojców nie wytrzymuje trudów opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi i odchodzi. Tomek zaprzecza tej tezie. Jest z Agnieszką i dziećmi na dobre i na złe – choć wybojów na ich drodze jest aż nadto. Szczególnie trudny był rok 2013, gdy u Franka zdiagnozowano guza podwzgórza mózgu i cukrzycę, a Jaś praktycznie umierał na sepsę, którą zaraził się w szpitalu… – wspomina Tomek. Już się z nim praktycznie żegnaliśmy, ale młody mimo wszystko oszukał przeznaczenie i przetrwał. Teraz jest pod respiratorem, ale żyje już trzynasty rok. Franek też sobie poradził – uprawia sport, gra na ukulele – żyje aktywnie pomimo braku ręki, guza i cukrzycy, co jest naprawdę niesamowite! Z kolei Ewa – najstarsza córka, nie bacząc na problemy neurologicznych związanych ze zbyt późno zdiagnozowaną galaktozemią, stara się usamodzielnić, ma pierwsze doświadczenia zawodowe i jest świetnie zorganizowana.

Oczkowscy tworzą bardzo kochającą się, wspaniałą rodzinę. Każdy, kto ich pozna, widzi, że to wyjątkowi ludzie, którzy idą dzielnie przez życie, starając się dzień za dniem pokonywać wręcz hiobowe nieszczęścia, które na nich spadły. Trzymają się razem i to jest najważniejsze, bo siłę, miłość i radość
z życia czerpią od siebie nawzajem.

Teraz znowu rozgorzała w Polsce dyskusja o aborcjimówi Agnieszka. I na pewno trzeba na ten temat rozmawiać. To, co dzieje się na ulicach to nie tylko kwestia uszanowania ludzkiego wyboru czy określenia podstawowych praw człowieka. To też dyskusja o odpowiedzialności, edukacji seksualnej, której brak w polskich szkołach, o filozofii życia i etyce. Są to niezwykle ważne sprawy, które praktycznie każdemu każą się zastanowić, co by było, gdyby… Dodatkowo ta sytuacja jest też szansą, by rząd i organizacje pro-life zaczęły wreszcie systemowo wspierać rodziny, które zmagają się z  niepełnosprawnością dzieci.

W tej chwili Agnieszka otrzymuje niecałe 2 tysiące złotych zasiłku pielęgnacyjnego na trójkę swoich dzieci, podczas gdy wydatki miesięczne sięgają minimalnie ok. 15 tysięcy na rehabilitację, leki, protezy i wizyty u specjalistów. Tymczasem Agnieszka nie może podjąć żadnej pracy, pomimo, że mogłaby na przykład choć na część etatu pracować zdalnie.  Dlatego jestem wściekła, że z jednej strony osoby takie jak ja i mój mąż – takie, które zdecydowały się mieć niepełnosprawne dzieci, traktuje się w naszym państwie jak bohaterów, a z drugiej wyklucza się nas z normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. To jak to w końcu jest? Jesteśmy bohaterami czy odmieńcami?

Agnieszka bardzo kocha swoje dzieci, są całym jej światem.  Jednocześnie bezustannie wyobraża sobie, że życie jej rodziny mogłoby też wyglądać inaczej – Jaś byłby krnąbrnym nastolatkiem, zamykającym się w pokoju i grającym na perkusji, Franek nie miałby pojęcia o tym, czym jest pompa insulinowa i dostałby za to jedynkę z biologii, a Ewa być może już mieszkałaby oddzielnie, miała swoje małe dziecko i pracowała we własnym gabinecie jako pani weterynarz…

Niestety jest inaczej i Agnieszka wie doskonale, ile wysiłku trzeba włożyć we wspieranie rozwoju dzieci z wadami genetycznymi czy innymi schorzeniami. Oni jakoś dają radę wraz z Tomkiem, przy dużej pomocy babci Janki oraz dobrych ludzi, którzy są obecni w życiu rodziny na co dzień, uczestniczą w zbiórkach na siepomaga.pl, czy przekazują 1% swojego podatku. W takich okolicznościach niejeden rodzic by się jednak załamał i rady nie dał. Każda sytuacja jest indywidualna i powinna być oddzielnie i uważnie rozważana, a kobieta i cała jej rodzina, stojąca w obliczu dramatu, powinna mieć różne opcje do wyboru – uważa Agnieszka.

Fot. Materiały prasowe

Wierzący wiedzą, że nawet Bóg daje wolną wolę, licząc na to, że wybierzemy dobro. Dlaczego więc nasi włodarze zakładają, że trzeba ograniczyć prawo wyboru polskim kobietom? Czy naprawdę uważają, że te kobiety zawsze wybrałyby aborcję? A co, gdyby sytuację odwrócić i zmusić wszystkie kobiety do usuwania uszkodzonej ciąży… To byłby dopiero krzyk – zresztą słusznie, bo to też byłoby odebranie prawa wyboru! Niestety przy zmuszaniu do heroizmu, to pewne, że będziemy mieć coraz większe rzesze wściekłych kobiet na ulicach. Możemy się też spodziewać coraz więcej nielegalnych zabiegów usuwania ciąży, a także niestety wzrost liczby samobójczych śmierci kobiet, które zostaną pozostawione same sobie w obliczu trudnej do pojęcia tragedii. Czy tak trudno pojąć, że kobiety w Polsce nie chcą żyć bez podmiotowości, ani czuć się jak inkubatory sterowane przez okrutne prawo rodem z „Opowieści Podręcznej…”?

Jeśli chcesz wesprzeć rodzinę Państwa Oczkowskich – wpłać dowolną kwotę na ich rzecz przez stronę siepomaga.pl:

https://www.siepomaga.pl/trojedzieci

Rodzina zbiera na dalsze leczenie swoich kochanych dzieci, z których dwójka zmaga się z galaktozemią, a urodzony bez prawego przedramienia Franek, cierpi na cukrzycę typu 1 oraz guza podwzgórza mózgu. Dziękujemy za każdy datek, który pozwoli Rodzinie Oczkowskich żyć szczęśliwie. Pomimo wszystko i zgodnie z ich wyborami.


Lifestyle

Rak szyjki macicy – co należy o nim wiedzieć?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
2 lutego 2021
Rak szyjki macicy - przyczyny, obajwy, leczenie, rokowania
Fot. iStock
 

Rak szyjki macicy to podstępna choroba, która może rozwijać się latami bez żadnych oznak. Dlatego tak ważne jest, by kobiety miały świadomość, co przyczynia się do rozwoju raka szyjki macicy i co można zrobić, by chronić zdrowie i życie. Każda kobieta powinna wiedzieć, czym jest rak szyjki macicy, jakie objawy powoduje, w jakim wieku można zachorować, a także jak się przed nim chronić.

Rak szyjki macicy — dlaczego jest tak niebezpieczny?

Rak szyjki macicy jest nowotworem złośliwym narządu rodnego kobiety. Rozwija się w szyjce macicy, która pełni ważne funkcje. Przede wszystkim ma ona na celu utrzymanie w macicy rozwijającego się płodu, poprzez zamknięcie kanału szyjki. Poza tym dzięki szyjce macicy rośnie zabezpieczenie przed infekcjami, stanowi ona również drogę ucieczki krwi menstruacyjnej, oraz umożliwia plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Bardzo ważną funkcję szyjka macicy pełni także podczas orgazmu.

Rak szyjki macicy jest drugim pod względem występowania nowotworem kobiet. Częściej kobiety chorują jedynie na raka piersi. Najwięcej zachorowania odnotowuje się pomiędzy 45 a 59 rokiem życia, ale nie znaczy to, że młodsze lub jeszcze starsze kobiety nie chorują. W ciągu roku na raka szyjki macicy zapada ok. 500 000 kobiet, przy czym połowa z nich umiera. Polska jest krajem, w którym śmiertelność z tego powodu jest wysoka, ponieważ kobiety często rezygnują z korzystania z badań profilaktycznych.

Rak szyjki macicy rozwija się po cichu i powoli, a gdy daje już wyraźne objawy, późna diagnoza często odbiera kobietom szansę na skuteczne leczenie.

Rak szyjki macicy - przyczyny, obajwy, leczenie, rokowania

Fot. iStock/Rak szyjki macicy

Rak szyjki macicy — czynniki ryzyka

Przyczyn rozwoju raka szyjki macicy jest kilka. Niektóre z nich szczególnie predysponują do rozwoju tej niebezpiecznej choroby.

Wirus HPV (wirus brodawczaka ludzkiego)

Wirus HPV może być niebezpieczny dla zdrowia narządu rodnego. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez stosunek płciowy, a także w wyniku bezpośredniego kontaktu ze skórą nosiciela wirusa. Warto rozważyć dostępne szczepienia, które zmniejszają ryzyko infekcji wirusem HPV o ponad 75%.

Palenie papierosów 

Palenie papierosów i wdychanie dymu nikotynowego, w którym jest dużo substancji smolistych, wpływa na rozwój wielu nowotworów.

Stosowanie doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych

Stosowanie dłużej, niż 5 lat z rzędu, doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych może zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na raka szyjki macicy.

Posiadanie wielu partnerów seksualnych

Do innych czynników ryzyka należy wcześnie rozpoczęcie współżycie, a także duża liczba partnerów seksualnych i seks bez zabezpieczeń (możliwość zakażenia HPV). Duża liczba porodów także może mieć wpływ na zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy.

Infekcje narządu rodnego

Przebycie infekcji intymnych, takich jak chlamydioza, rzeżączka, opryszczka, cytomegalia, również wpływa na zwiększenie ryzyka rozwoju nowotworu układu rodnego.

Rak szyjki macicy - przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

Fot. iStock

Rak szyjki macicy — objawy

Od samego początku kobieta może nie zauważyć, że dzieje się coś bardzo złego. Przez długi czas, wręcz przez lata, może nie być żadnych wyraźnych objawów nieprawidłowości. To właśnie z tego powodu tak ważne jest wykonywanie cytologicznego badania, które jest bezbolesne, szybkie i umożliwia rozpoznanie nawet 80% wczesnych postaci rozwijającego się raka.

Dopiero gdy kobieta choruje poważniej, rak szyjki macicy wchodzi w wyższe stadium, mogą pojawiać się niepokojące już objawy takie jak:

  • krwawienia i krwiste plamienia między miesiączkami lub/i po stosunku;
  • obfite, często bardzo brzydko pachnące upławy;
  • odczuwanie bólu, który jest najczęściej jednym z ostatnich objawów raka szyjki macicy.

Rak szyjki macicy w zaawansowanych postaciach często nacieka na odbytnicę, pęcherz moczowy, daje także przerzuty do dalej położonych narządów lub węzłów chłonnych. Wtedy do objawów dołączają inne, niespecyficzne. Np. w przypadku nacieku na pęcherz może dojść do pojawienia się krwi w moczu, uczucie parcia na mocz, a nawet do utraty kontroli nad pęcherzem moczowym.

Rak szyjki macicy — profilaktyka 

Profilaktyka raka szyjki macicy jest niezwykle ważna, ponieważ proste badania odgrywają niezwykle ważną rolę w wyłapywaniu już początkowych nieprawidłowości. Najważniejsza jest wspomniana wcześniej cytologia szyjki macicy, którą należy wykonywać regularnie, co 3 lata, a w razie wskazań wcześniej. Często także stosuje się badanie nosicielstwa wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), który predysponuje do rozwoju raka szyjki macicy. Lekarze zachęcają także do szczepienia przeciwko wirusowi HPV, ale powinny je przyjmować dziewczynki do 12 roku życia.

Jeżeli pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości z powyższych badań, lekarz może wykonać kolonoskopię szyjki macicy, dzięki czemu może zobaczyć specjalnym mikroskopem zmiany pojawiające się na szyjce. Jeśli jest taka konieczność, może także pobrać od razu niewielkie wycinki nabłonka.

Rak szyjki macicy - przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

Fot. iStock

Rak szyjki macicy a dysplazja

Lekarze ginekolodzy często stwierdzają u swoich pacjentek dysplazję szyjki macicy. Dysplazja szyjki macicy określana jest mianem stanu przedrakowego i jest wynikiem infekcji wirusem HPV. Jest to nieprawidłowość w rozwoju komórek nabłonka szyjki macicy mogące prowadzić do rozwoju raka. Takie zmiany wymagają leczenia, które pozwoli kobiecie zachować zdrowie.

Rak szyjki macicy — leczenie

Lekarze dobierają metodę leczenia do indywidualnej sytuacji pacjentki i stopnia zaawansowania nowotworu. Gdy nowotwór nie jest duży (o średnicy mniejszej niż 4 cm, nieprzekraczający szyjki macicy), najlepsze wyniki daje operacyjne usunięcia guza. W bardzo wczesnych stopniach zaawansowania zazwyczaj usuwa się samą szyjkę macicy i węzły chłonne miednicy, co pozwala na donoszenie w przyszłości ciąży. Najczęściej proponuje się pacjentkom radykalne wycięcie macicy z usunięciem węzłów chłonnych miednicy.

W przypadku zaawansowanego, nieoperacyjnego stadium proponowane jest leczenie raka szyjki macicy radioterapią i chemioterapią. Im wcześniej wykryty rak szyjki macicy, tym lepsze rokowania podczas leczenia. Według statystyk w 1. stopniu zaawansowania choroby istnieje 90% szans na wyleczenie. Przy leczeniu radioterapią 3. stopnia zaawansowania, ok. 30–40% chorych przeżywa 5 lat. Pojedyncze przypadki wyleczenia zdarzają się nawet w 4. stopniu choroby.


źrodło: www.mp.pl ,www.puo.pl 

Lifestyle

12 cytatów o rozwodach. „Nigdy dobrze nie poznasz mężczyzny, póki się z nim nie rozwiedziesz ”

Redakcja
Redakcja
2 lutego 2021
Fot. istock/SrdjanPav

Kiedy bierzesz rozwód i nie jest to pozytywne wydarzenie w twoim życiu, możesz czuć się przestraszona, zdezorientowana, zła, smutna i samotna. Możesz czuć się oszołomiona, odrętwiała. A wszystkie słowa otuchy, które słyszysz od bliskich lub przyjaciół, sprawiają, że jest ci jeszcze gorzej. Jesteś rozdrażniona, ale potrzebujesz wsparcia. Przeczytaj inspirujące słowa Michelle Obama, Coco Chanel i wielu innych wspaniałych kobiet.

12 cytatów o rozwodach

1. Nigdy dobrze nie poznasz mężczyzny, póki się z nim nie rozwiedziesz ”

Zsa Zsa Gabor

2. Nie ma czegoś takiego jak „rozbita rodzina”. Rodzina jest rodziną i nie jest definiowana na podstawie aktów małżeństwa, dokumentów rozwodowych ani dokumentów adopcyjnych. Rodziny powstają w sercu. Rodzina staje się pusta tylko wtedy, gdy więzy w sercu zostają zerwane. Jeśli zerwiesz te więzi, ci ludzie nie będą twoją rodziną. Jeśli tworzysz te więzi, ci ludzie są twoją rodziną.  Jeśli nienawidzisz te więzi, ci ludzie nadal będą twoją rodziną, ponieważ nienawiść zawsze będzie z tobą ”.

C. Joybell C

3. „Wolę raczej żałować tego, co zrobiłam, niż tego, czego nie zrobiłam”.

Lucille Ball

4. „Kiedy dwoje ludzi decyduje się na rozwód, nie jest to znak, że się„ nie rozumieją ”, ale znak, że przynajmniej zaczęli.”

Helen Rowland

5. „Chciałam, aby mój rozwód był czymś pozytywnym. A jeśli przestanę obwiniać drugą osobę i uznam, że jestem w 100% odpowiedzialna? A co, jeśli po prostu postawię dzieci na pierwszym miejscu? I wtedy przypomniałem sobie o rzeczach związanych z moim byłym mężem, które kocham, i zaczęłam pielęgnować przyjaźń”

Gwyneth Paltrow

6. „Rozwód nie jest taką tragedią. Tragedia to pozostawanie w nieszczęśliwym małżeństwie, uczeniu dzieci niewłaściwych rzeczy o miłości. Nikt nigdy nie umarł na skutek rozwodu ”.

Jennifer Weiner

7. „Nie trać czasu na uderzanie w ścianę, w nadziei, że zamieni się ona w drzwi”.

Coco Chanel

8. „Odpuszczenie nie oznacza, że już nie dbasz o kogoś. To po prostu uświadomienie sobie, że jedyną osobą, nad którą naprawdę masz kontrolę, jesteś ty sam ”.

Deborah Reber

9. „Tylko ja mogę zmienić swoje życie. Nikt nie może tego zrobić za mnie ”.
Carol Burnett

10. „Nie bój się. Bądź skupiona. Bądź zdeterminowana. Bądź pełna nadziei. Zdobądź siłę ”.

Michelle Obama

11. „Miałam nadzieję, że będziesz przynosił mi kwiaty. Teraz sadzę własne. ”

Rachel Wolchin

12. „Moją życiową misją jest nie tylko przetrwanie, ale także rozwój; życie z pasją, współczuciem, humorem i stylem ”.

Maya Angelou


Zobacz także

Czy umiesz być asertywnym? Przekonaj się odpowiadając na 20 prostych pytań

13 rzeczy, które łączą silne kobiety

Jak kochać to na zabój, a jeśli kraść to miliony. Czego nigdy w życiu nie powinniśmy żałować

„Ja też mam raka. Wiem, grzeszę. Wyolbrzymiam. Ale jak nazwać to, co czuję? Mój rak, to rak emocjonalny”. Akcja „Napisz nam swoją historię”