Blondynki wcale nie są głupsze. Skończmy z tym idiotycznym stereotypem

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
10 maja 2018
Fot. iStock / grinvalds
 

Stereotyp, że blondynki są głupie, nie jest prawdą, ujawniły to badania psychologiczne. Kobiety o jasnym kolorze włosów miewają nawet wyższe IQ niż pozostałe, choć – jak mówią naukowcy – różnica jest niewielka i nieistotna statystycznie.

Jest jednak jedna ważna rzecz, na którą zwraca uwagę autor badań dr Jay Zagorsky – stereotypy mogą mieć realne konsekwencje, takie jak: wpływ na zatrudnienie, awans, odbiór społeczny. Badania przeprowadzone na ponad 10 tysiącach Amerykanów pokazują, że nie powinno być żadnej dyskryminacji blondynek pod względem inteligencji. Ich przeciętne IQ wyniosło 103,2, podczas gdy kobiet z brązowymi włosami 102,7, rudymi 101,2 IQ, a czarnowłosych kobiet 100,5 IQ.

Dr Zagorsky uważa, że badania nie wskazują, że blondynki są mądrzejsze od innych, ale z całą pewnością nie można powiedzieć, że są głupsze. Wskazuje na jeszcze jedną rzecz: bardzo często używamy wyglądu do oceny osobowości i produktywności innych. To właśnie blondynki często traktowane są stereotypowo jako głupie lub niekompetentne. Ten stereotyp jest niestety wzmacniany w kulturze popularnej. Czas najwyższy się z nim rozprawić.


źródło: Psychoblog

 


3 powody, dla których rozpadają się najlepsze związki

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
10 maja 2018
Następny

Zakochujesz się i wydaje ci się, że twoja miłość jest najmocniejsza, że nic nie jest w stanie negatywnie wpłynąć na ten związek. Jeśli masz za sobą toksyczną relację, jest ci nawet dziwnie. Jak to możliwe, że może być „tak dobrze” ?. Mija trochę czasu i wielka miłość nieco przygasa. Już wiesz, że mogłabyś bez niego żyć. Co się dzieje? Skąd ta zmiana?

1. Ludzie się zmieniają

Wszyscy wiemy o tym w teorii, ale kiedy doświadczamy tego w związku, nagle tracimy grunt pod nogami. Wydaje nam się, że to koniec, że nie uda się uratować tej relacji i zamykamy się w sobie, zamiast otworzyć na ukochaną osobę i przyjąć ją „na nowo”. Czujemy się opuszczeni i samotni.

Przeformułuj swoje myślenie: Nie wszystkie zmiany są „złe”. Niektóre pozwalają ci stać się bardziej kreatywnym w relacji z partnerem i… sobą samym.

Pytania do przemyślenia: Jakie zmiany zaszły w twoim związku? W jaki sposób te zmiany mogą wpłynąć pozytywnie na ciebie i twojego partnera?

2. To, co początkowo nas pociąga, może pewnego dnia nas zirytować  

Na przykład – kiedy zaczynaliście się spotykać, uważałaś, że poukładane w jego mieszkaniu w piramidki książki i gazety to urocza oznaka inteligencji. Nosił wtedy pomięte ubrania z sklepu z używaną odzieżą i kochałaś ten jego nieco ekscentryczny styl. Dziś jesteście 4 lata po ślubie i  to, co wtedy miało swój urok, dziś uważasz za niechlujne i niezorganizowane. Denerwuje cię, kiedy nie może znaleźć swoich kluczy.

Te zmiany nie są niczym niezwykłym i nie trzeba się nimi martwić. Kiedy jesteśmy w fazie romantycznej, wszystko co mogłoby nas drażnić jest filtrowane przez różowe okulary. Jesteśmy o wiele bardziej skłonni widzieć nasze wady w pozytywnym świetle i dostrzegać dobro w drugiej osobie.

Przeformułuj swoje myślenie:  To naprawdę nie jest wielka sprawa, że ​​mój mąż nie może znaleźć swoich kluczy, a zdarza się to na pewno znacznie rzadziej, niż myślisz. I nie jest wielką sprawa, że bałagani bardziej niż ty. Na dłuższą metę liczą się jedynie wasze wspólne, głębsze wartości, które sprawiły, że się wzajemnie wybraliście na życiowych partnerów.

Pytania do przemyślenia: Co takiego robi twój partner, co się zarówno irytuje, ale i wzbudza twój podziw? Może umie bardziej efektywnie odpoczywać?

strona 1 z 2
druga część artykułu na następnej stronie

14 mitów dotyczących związków i miłości, w które powinna odrzucić osoba DDA

Redakcja
Redakcja
10 maja 2018
Fot. iStock/olegbreslavtsev
Następny

Dorosłe Dzieci Alkoholików (DDA) mają niełatwe życie nie tylko w dzieciństwie. Doświadczenia, często traumatyczne, wyniesione z domu rodzinnego, powodują deficyty w zakresie umiejętności społecznych. Z tego powodu DDA częściej odczuwają lęk przed płcią przeciwną, mają mniejszą wiarę we własne możliwości, trudno im się odnaleźć w zwykłych sytuacjach, które dla innych osób będą zupełnie naturalne.

Problemy, z którymi zmagają się DDA opisała światowej klasy terapeutka dla rodzin alkoholików Janet G. Woititz, w swojej książce „Lęk przed bliskością. Jak pokonać dystans w związku”. Terapeutka wypunktowała i omówiła mity na temat związku, które tkwią w głowie DDA . Mity te są efektem kluczenia DDA między idealizmem, tęsknotą i lękiem przed porażką.

14 mitów dotyczących związków i miłości, w które powinna odrzucić osoba DDA

Mit 1: „Jeśli zwiążę się z tobą, utracę siebie”

DDA pozbawione w dzieciństwie odpowiedniej opieki rodzicielskiej, nauczyły się, że rodzic uzależniony od alkoholu często sam potrzebował pomocy, a dziecko przejmowało rolę opiekuna, co było bardzo obciążające. Obawa przed ponowną utratą pewnej niezależności, tym razem w związku, blokuje pragnienie tworzenia szczęśliwej i satysfakcjonującej relacji.

Zapamiętaj: Zdrowy związek dowartościowuje, a nie tłumi osobowość.

Mit 2: „Gdybyś naprawdę mnie znał, nie zawracałbyś sobie mną głowy”

DDA ze względu na doświadczenia często żyją w napięciu, starają się przybierać maskę osoby idealnej. W dzieciństwie wydawało się im, że są przyczyną problemów, więc lęk przed „zdemaskowaniem” nadal sprawia, że cały czas starają się odgrywać swoją rolę.

Zapamiętaj: Kochana osoba prawdopodobnie już dobrze cię zna. Mimo to zależy jej na tobie!

Mit 3: „Gdy odkryjesz, że nie jestem osobą doskonałą, porzucisz mnie”

Nieuzasadniony strach przed przed utratą bliskiej osoby, odrzuceniem powoduje, że DDA stara się robić wszystko perfekcyjnie. Każda „wpadka” powoduje panikę i wzmocnienie dotychczasowych starań dla bliskiej osoby. DDA stara się bardziej wierząc, że wtedy będzie mocniej kochany.

Zapamiętaj: Nikt nie jest doskonały.

Mit 4: „Jesteśmy jak jedna osoba”

DDA bardzo głęboko angażują się emocjonalnie w swoje związki, zapominając o własnej odrębności. Wszelkie przejawy ochłodzenia emocji sprawiają, że od razu czują się odrzucone. To wina deficytów miłości i uwagi ze strony uzależnionych rodziców w dzieciństwie.

Zapamiętaj: Ty jesteś sobą, a ja sobą. Dopiero potem jesteśmy „my”.

Mit 5: „Bycie wrażliwym ma zawsze złe skutki”

DDA stara się zachować chłodny dystans, często odrzuca wrażliwość, zakładając maskę twardej osoby. To sprawia, że emocjonalnie stoi w miejscu, boi się dotknąć miłości, otworzyć na dobrą intymność.

Zapamiętaj: Bycie osobą wrażliwą ma dobre i złe skutki.

Mit 6: „Nigdy nie będziemy się kłócić, ani krytykować się wzajemnie”

Dzieci wychowane u boku uzależnionego rodzica wciąż tłumią gniew, obawiają się złości cudzej i własnej. Zapominają o tym, że odczuwanie w pewnych sytuacjach negatywnych emocji nie oznacza, że miłości nie ma.

Zapamiętaj: Pary od czasu do czasu się kłócą i krytycznie oceniają swoje zachowanie.

Mit 7: „Jeśli coś się nie udało, to na pewno przeze mnie. Jestem okropną osobą”

DDA odczuwają głęboko zakorzenione poczucie winy i wstydu, uważają, że wszelkie niepowodzenia wynikają z ich winy. Unikają komunikacji i konfrontacji, obawiając się, że wina znów zostanie im przypisana.

Zapamiętaj: Niektóre niepowodzenia są z twojej winy, inne nie.

strona 1 z 2
druga część artykułu na następnej stronie

Zobacz także

10 rzeczy, które świadczą o tym, że wcale się nie starzejesz, tylko dojrzewasz

4 postawy wobec bliskich, które cię ograniczają

Odkryj w sobie talent! Akcja „Kwiecień-plecień, czyli upleć nam ciekawą historię”