Dieta Zdrowie

Żurawina ma silne właściwości bakteriobójcze i przeciwgrzybicze. Dlaczego jeszcze warto po nią sięgać?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
16 czerwca 2020
Żurawina świeża, suszona, liofilizowana
Fot. iStock
 

Żurawina od dawna ma zastosowanie w kuchni i medycynie naturalnej. Docenia się ją nie tylko ze względu na smak, ale także na m.in. właściwości bakteriobójcze i przeciwgrzybicze. Wiele osób nie wyobraża sobie lepszego wsparcia w walce z chorobami nerek czy zapaleniem pęcherza, jak żurawina. Warto sięgać zarówno po owoce suszone, oraz soki z żurawiny, by czerpać z nich to, co najlepsze.

Żurawina wielkoowocowa to wieloletnia krzewinka z rodziny wrzosowatych. Rośnie w naturze w chłodniejszych, północnych obszarach Europy i Ameryki Północnej. W Polsce na torfowiskach rośnie rodzima żurawina błotna, traktowana jako roślina dekoracyjna i okrywowa.

Owoce żurawiny pojawiają się od września, ale zbiór przeprowadza się dopiero późną jesienią.

Żurawina świeża, suszona, liofilizowana

Fot. iStock

Żurawina wielkoowocowa – składniki odżywcze, witaminy, kcal

Żurawina wielkoowocowa dostarcza do organizmu dużą ilosć błonnika (3,6 g na 100 g owoców), oraz flawonoidów i kwasów fenolowych, będących silnymi przeciwutleniaczami. Znajdziemy tu także karoten, witaminy z grupy B (B1, B2, B6), witaminę C oraz E. Nie brakuje tu minerałów takich jak: sód, potas, fosfor, wapń, magnez, jod i żelazo. Największą ilość substancji odżywczych i wspierających zdrowie zawierają świeże owoce.

Jeśli chodzi o wartość energetyczną, świeża żurawina w 100 g owoców zawiera 46 kcal. Indeks glikemiczny niesłodzonego soku z żurawiny wynosi 55, a owoców suszonych już 65-75, czyli jest wysoki, niewskazany dla osób cierpiących na cukrzycę.

Żurawina suszona

Najlepsza dla zdrowia jest żurawina świeża, która dostępna jest w handlu późną jesienią. Świeże owoce żurawiny są jednak niezwykle kwaśne i trudno je jeść bez odpowiedniej obróbki. Dobrą alternatywą dla świeżych owoców jest żurawina suszona, bardzo popularna u nas. Suszona żurawina dostarcza dużą ilość wartości odżywczych, ma niską zawartość tłuszczu i jest cennym źródłem błonnika, ale trzeba pamiętać, że jest kaloryczna. Suszona żurawina zawiera aż 308 kcal mimo, że jest kwaskowata w smaku. To zdecydowanie najbardziej kaloryczne owoce suszone, więc należy je ostrożnie stosować podczas diety odchudzającej.

Żurawina świeża, suszona, liofilizowana

Fot. iStock

Żurawina liofilizowana 

Żurawina liofilizowana nie jest jeszcze u nas tak popularna, jak suszona. Liofilizacja polega ona na zamrożeniu produktu, a następnie jego wysuszeniu i usunięciu od 80% do nawet 96% wody. Tak konserwowane jedzenie pozwala na zachowanie wszystkich wartości odżywczych oraz chroni przed zepsuciem. Żurawina liofilizowana nie traci ani koloru, ani smaku, ani wartości odżywczych. Nie zawiera także substancji słodzących czy konserwujących, jest więc zdrowsza i mniej kaloryczna od żurawiny suszonej czy kandyzowanej.

Żurawina – właściwości dla zdrowia

Owoce żurawiny, zaliczane do naturalnych antybiotyków, cieszą się uznaniem w medycynie ludowej. Wykazują one działanie antybakteryjne i grzybobójcze, więc doskonale wspierają organizm w walce z różnymi infekcjami. Jakie dokładnie właściwości dla zdrowia ma żurawina?

Żurawina świeża, suszona, liofilizowana

Fot. iStock

Leczy stany zapalne w pęcherzu moczowym

Liczne badania naukowe udowodniły leczniczą moc żurawiny dla pęcherza moczowego i nerek. Żurawina (ekstrakt z owoców) zakwasza mocz, a obecne w niej proantocyjanidyny działają silnie bakteriobójczo, co powoduje wyeliminowanie szkodliwych drobnoustrojów w pęcherzu moczowym. Żurawina działa również zapobiegawczo przeciw przyleganiu bakterii do nabłonka układu moczowego. Sok z żurawiny to doskonały środek moczopędny, który przyczynia się do szybszego wypłukiwania chorobotwórczych bakterii z pęcherza moczowego. Badanie wykonane w 2007 roku przez Bailey DT, Dalton C, Joseph Daugherty F i Tempesta MS wykazało, że spożywanie 200 mg ekstraktu z żurawiny codziennie przez 12 tygodni może wyleczyć całkowicie z zakażenia układu moczowego.

Zapobiega przedwczesnemu starzeniu i rozwojowi chorób

Żurawina wielkoowocowa to bogactwo antyoksydantów takich jak: antocyjany, flawonoidy i witamina E. Antyoksydanty, czyli przeciwutleniacze, są cennymi substancjami zapobiegającymi uszkodzeniu komórek organizmu przez wolne rodniki, co prowadzi do szybszego starzenia oraz rozwoju chorób nowotworowych.

Obniża ryzyko zawału serca

Żurawina zawiera duże ilości bioflawonoidów, substancji niezwykle cennych w profilaktyce antymiadżycowej. Wpływa na odpowiedni poziom cholesterolu HDL i LDL usuwając stany zapalne i rozpuszczając złogi wapnia, powstrzymując tworzenie się zakrzepów krwi. Obecny w niej potas wpływa na normalizację ciśnienia tętniczego krwi, co ma istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania serca. Dzięki swym własnościom antyoksydacyjnym zapobiegają utlenianiu cholesterolu, a to z kolei znacząco zmniejsza ryzyko arteriosklerozy i zapychania naczyń krwionośnych, jednocześnie zmniejszając ich kruchość i przepuszczalność.Warto pić szklankę soku z żurawiny dziennie, by chronić serce.

Żurawina świeża, suszona, liofilizowana

Fot. iStock

Zapobiega próchnicy

Grzybobójcze i antybakteryjne działanie żurawiny doskonale wpływa na zdrowie jamy ustnej i odświeża oddech. Utrudnia przyleganie bakterii do płytki zębowej, chroniąc zęby przez rozwojem próchnicy. Z tego powodu lepiej podgryzać owoce suszonej żurawiny, niż sprzyjające bakteriom słodycze.

Wspiera dobre funkcjonowanie mózgu

Owoce żurawiny wielkoowocowej, ze względu na wysoką ilość przeciwutleniaczy, chronią mózg i poprawiają jego kondycję. Przeciwutleniacze spowalniają proces starzenia się szarych komórek, co chroni przed zbyt wczesnym upośledzeniem funkcji motorycznych oraz poznawczych mózgu.

Chroni układ pokarmowy

Żurawina zawiera proantocyjanidyny, które pomagają zwalczać bakterię Helicobacter pylori, powodującą choroby układu pokarmowego. Sok z żurawiny rozbija skupiska tych drobnoustrojów i zapobiega tworzeniu się nowych. Dzięki temu można uniknąć rozwoju wrzodów żołądka oraz zmian nowotworowych. Owoce żurawiny wspierają rozwój korzystnej flory jelitowej, odpowiadającej za procesy trawienia oraz podnoszącej odporność organizmu.

Żurawina – kto powinien na nią uważać?

Sięganie po żurawinę nie jest wskazane osobom cierpiącym na kamienie nerkowe. Szczawiany w żurawinie mają tendencję do krystalizacji, więc mogą przyczyniać się do powstawania kamieni. Osoby z osteoporozą także ze względu na szczawiany powinny uważać na żurawinę – utrudniają one wchłanianie wapnia, które chroni kości. Żurawina nie jest wskazana także u osób przyjmujących lek przeciwzakrzepowy (warfaryna), ponieważ utrudnia ona usuwanie z organizmu tego leku. W tej sytuacji może zwiększać ryzyko wystąpienia krwotoków.


źródło: www.ekogazeta.eu , ekogram.pl ,www.poradnikzdrowie.pl 

Dieta Zdrowie

Krzywa insulinowa – kto powinien zdecydować się na to badanie, o czym może świadczyć jego wynik?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
17 czerwca 2020
Krzywa insulinowa - badanie, cena, normy, jak się przygotować
Fot. iStock
 

Krzywa insulinowa (insulina po obciążeniu) jest badaniem, w którym oznacza się stężenie insuliny we krwi na czczo i po określonym czasie.  Krzywą insulinową często wykonuje się wraz z krzywą cukrową w podejrzeniu insulinooporności. Na czym polega badanie, jak się do niego przygotować i jakie normy ma krzywa insulinowa?

Krzywa insulinowa – co to za badanie?

Krzywa insulinowa (insulina po obciążeniu, krzywa 3 punktowa) to badanie polegające na oznaczeniu stężenia insuliny na czczo oraz po obciążeniu pacjenta 75 g roztworu glukozy, po upływie 1h i po 2h. Wyznaczenie krzywej insulinowej po podaniu glukozy zaleca się w oznaczaniu insulinooporności, a także w podejrzeniu cukrzycy. U kobiet ciężarnych często wykonuje się je wraz z krzywą cukrową.

Zazwyczaj zalecana jest krzywa insulinowa trzypunktowa: najpierw pobierana jest krew i określany poziom insuliny przed podaniem glukozy, następnie godzinę po podaniu, ostatni raz dwie godziny po podaniu.

Krzywa insulinowa - badanie, cena, normy, jak się przygotować

Fot. iStock

Krzywa insulinowa – normy

Za normy dla trzypunktowej krzywej insulinowej uznano:

  • na czczo do 10 μIU/ml,
  • po godzinie od przyjęcia roztworu glukozy do 50 μIU/ml,
  • po dwóch godzinach od przyjęcia roztworu glukozy do 30 μIU/ml.

Zbyt wysoka insulina na czczo sugeruje insulinooporność, natomiast zbyt niski poziom insuliny na czczo może wskazywać na cukrzycę typu 1. Wyniki zawsze powinien interpretować indywidualnie lekarz.

Często wraz z krzywą insulinową wykonuje się krzywą cukrową i z nich wylicza się wskaźnik HOMA-IR. Wskaźnik pozwala ocenić proporcje wydzielanej insuliny w odpowiedzi na stężenie glukozy w warunkach podstawowych. Wynik pokazuje, czy wrażliwość komórek na insulinę jest prawidłowa.

Krzywa insulinowa – wskazania  do wykonania

Najczęstszym powodem, dla którego zostaje zlecona krzywa insulinowa jest podejrzenie insulinooporności lub cukrzycy typu 2.

Insulinooporność jest obniżoną wrażliwością tkanek na działanie insuliny. Insulina to hormon wpływający na metabolizm węglowodanów, tłuszczów i białka. Wpływa ona na pozyskiwanie energii z glukozy przez komórki. Insulina powoduje, że poziom glukozy we krwi obniża się, a zaczyna wzrastać w komórkach, odżywiając je i dając energię do funkcjonowania.Na skutek insulinooporności trzustka musi produkować coraz większą ilość insuliny, by efektywnie pozyskiwać dla komórek energię. Nadmiar insuliny powoduje nasilone odkładanie tłuszczów w tkance tłuszczowej, a przez to tycie. Gdy ten stan trwa długo, wpływa poważnie na funkcjonowanie całego organizmu.

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, charakteryzującą się nieprawidłowym (zbyt niskim) wydzielaniem insuliny przez trzustkę. Taka sytuacja powoduje problemy w wykorzystaniu glukozy, która jest źródłem energii, przez komórki. Następuje hiperglikemia, czyli wzrost stężenia glukozy we krwi, oraz wydalanie glukozy z moczem. Zaburzenia w przemianie glukozy negatywnie wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.

W obu tych zaburzeniach krzywa insulinowa i krzywa cukrowa informują o istnieniu choroby lub też zwiększonym ryzyku jej wystąpienia.

Krzywa insulinowa - badanie, cena, normy, jak się przygotować

Fot. iStock

Krzywa insulinowa – jak przygotować się do badania?

Wykonanie badania takiego jak krzywa insulinowa wymaga pewnych wcześniejszych przygotowań. Zaleca się w odpowiednim czasie przed badaniem:

  • na trzy dni przed badaniem pacjent nie powinien stosować restrykcyjnej diety, ponieważ może ona wpływać na
    na pogorszenie wchłaniania węglowodanów i zafałszowanie wyniku;
  • trzy dni przed pacjent powinien zrezygnować z papierosów, alkoholu, kawy, herbaty i innych napojów kofeinowych;
  • pacjent powinien być zdrowy – nie wykonuje się badania w czasie infekcji czy leczeni antybiotykami, by wyniki krzywej były wiarygodne;
  • kilka dni przed planowanym badaniem należy obniżyć intensywność treningów, a dzień przed badaniem zrobić sobie od nich wolne;
  • należy zgłosić lekarzowi przyjmowane leki. Szczególnie na poziom glukozy wpływają np. leki sterydowe, leki moczopędne;
  • należy skonsultować z lekarzem czy, i na jaki okres należy odstawić metforminę (lek stosowany w cukrzycy typu 2);
  • ostatni posiłek należy zjeść co najmniej 8 godzin przed badaniem (badanie wykonuje się rano);
  • po obciążeniu glukozą i w przerwie pomiędzy pobraniami, pacjent powinien zostać na miejscu, w spoczynku, nie jeść, nie pić i nie palić papierosów.

Krzywa insulinowa – cena

Badanie wykonywane ze skierowania na NFZ jest dla pacjentów bezpłatne. Jeśli ktoś chce wykonać badanie bez skierowania, krzywa insulinowa nie jest kosztowna – cena wynosi ok. 30 zł, w zależności od indywidualnego cennika laboratorium.


źródło:  cukrzyca.pl ,www.alablaboratoria.pl 

Dieta Zdrowie

Płatki owsiane – zwykłe, górskie i błyskawiczne. Jest wiele powodów, by polubić owsiankę

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
16 czerwca 2020
Płatki owsiane - dlaczego warto je jeść? Przepis na owsiankę
Fot. iStock

Płatki owsiane to dla wielu osób podstawa zdrowej diety. Kojarzone przede wszystkim ze śniadaniem, sprawdzą się także o innych porach dnia. Dostarczają nie tylko wartościowej energii, ale wiele cennych dla zdrowia witamin i minerałów. Warto wiedzieć, czym różnią się od siebie płatki błyskawiczne i górskie, oraz wypróbować najlepszy przepis na owsiankę.

Bez wątpienia owsianka jest bardzo zdrowa i charakteryzuje się wyższą wartością odżywczą i energetyczną, w porównaniu do innych rodzajów płatków śniadaniowych.

Płatki owsiane – zwykłe, górskie i błyskawiczne

Tego rodzaju płatki wytwarza się z całego ziarna wraz z jego łuską. W zależności od sposobu obróbki owsa, mogą poza zwykłymi powstać także płatki owsiane górskie i błyskawiczne. Zwykłe płatki powstają z oczyszczonego i rozgniecionego ziarna owsa – one potrzebują ok 10 minut gotowania przed spożyciem.

Płatki owsiane górskie to krojone lub łamane ziarna owsa, a błyskawiczne są jeszcze bardziej rozdrobnione i poddane obróbce hydrometrycznej. Błyskawiczne płatki owsiane  potrzebują mniej czasu na przygotowanie – nie trzeba ich gotować. Należy jednak pamiętać, że im bardziej przetworzone są płatki, tym więcej ucieka z nich cennych witamin i wartości odżywczych.

Płatki owsiane - dlaczego warto je jeść? Przepis na owsiankę

Fot. iStock

Płatki owsiane – wartość odżywcza, witaminy, kcal

Płatki owsiane to potężna dawka cennych dla zdrowia substancji. Zawierają witaminę E oraz witaminy z grupy B (B1 i B5), witaminę K.  Nie brakuje w nich składników mineralnych jak: potas, magnez, żelazo, cynk, mangan i miedź. Są tu flawonoidy oraz frakcja błonnika rozpuszczalnego w wodzie (beta-glukan), który jest zbawienny dla naszego układu trawienia. Płatki dostarczają dużej ilości cennych dla zdrowia niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Jeśli chodzi o kalorie, płatki owsiane w 100 g dostarczają 366 kcal. Może się wydawać dużą ilością, jednak pamiętajmy, że płatki z owsa mają niewielką masę i z tej ilości 100 g, wyjdzie kilka posiłków. Płatki owsiane surowe, zarówno zwykłe jak i górskie, mają indeks glikemiczny na poziomie 40, więc mogą sięgać po nie osoby cierpiące na cukrzycę. Natomiast gotowane mają indeks glikemiczny na równy 60, więc tu diabetycy powinni być ostrożni.

Płatki owsiane – właściwości dla zdrowia

Odchudzają

Obecny w płatkach owsianych beta-glukan (błonnik rozpuszczalny w wodzie) zmniejsza poziom hormonu głodu, cholecystokininy. Ponadto hamuje proces przyswajania cukrów i wiąże kwasy tłuszczowe oraz odżywia dobre bakterie probiotyczne, odpowiedzialne za odporność i pracę jelit. W dodatku błonnik nierozpuszczalny poprawia pracę jelit i na dłuższy czas zapewnia uczucie sytości po posiłku, ograniczając chęć na podjadanie. To wszystko sprzyja zachowaniu szczupłej sylwetki i przydaje się podczas diet odchudzających.

Chronią układ krążenia

Płatki owsiane są bogate w błonnik, który obniża stężenie cholesterolu całkowitego. Obecność beta-glukanu sprawia, że tłuszcze wchłaniane są później, a cholesterol usuwany z organizmu sprawniej. Płatki z ziarna owsa chronią także serce dzięki swoim właściwościom przeciwutleniającym i przeciwzapalnym.

Płatki owsiane - dlaczego warto je jeść? Przepis na owsiankę

Fot. iStock

Obniżają ryzyko rozwoju nowotworu

Regularne jedzenie płatków owsianych zmniejsza ryzyko rozwoju nowotworów jelita grubego. Zarówno przeciwutleniacze, jak i duża ilość błonnika, utrzymują jelito w dobrym stanie, odsuwając ryzyko chorób.

Stabilizują poziom cukru we krwi

Płatki owsiane obfitują w błonnik, który trawi się powoli, więc nie podnoszą gwałtownie poziomu cukru we krwi. Dzięki utrzymaniu przez dłuższy czas cukru na równym poziomie, bez wahań, powoduje, że organizm nie magazynuje zapasów energii pod postacią tłuszczyku.

Wzmacniają mięśnie i koją nerwy

Płatki owsiane zawierają dużo magnez, który dobrze wpływa na kondycję układu nerwowego oraz mięśni. Poza tym  obniża ciśnienie krwi i rozluźnia naczynia krwionośne, dzięki czemu może chronić przed atakiem serca i udarem mózgu. Magnez pozytywnie wpływa na koncentrację i dobrą pamięć.

Są pomocne przy problemach z zasypianiem

Owsianka, choć nie kojarzy się z porą kolacji, jedzona wieczorem może być remedium na problemy z zaśnięciem. Magnez i potas, a także tryptofan obecny w płatkach, a także witamina B6, wpływają na zwiększenie produkcji serotoniny w mózgu. Serotonina to neuroprzekaźnik, który przekształca się w melatoninę regulującą pracę zegara biologicznego oraz odpowiadającą za głęboki, regenerujący sen.

Płatki owsiane – przepis na owsiankę 

Jeśli dotychczas owsianka kojarzyła się z nudną i mdłą papką, pora wypróbować przepis, który odczaruje to spojrzenie na tego rodzaju ciepłe śniadanie. Owsianka dodaje energii, hamuje głód na długi czas, oraz dostarczy cenne witaminy i minerały do organizmu. Warto jeść ją jak najczęściej i nie tylko rano. Dobry przepis na płatki owsiane każdemu się przyda. Jeśli ktoś jest na diecie, może zastąpić tradycyjne mleko roślinnym mlekiem, lub wodą.

Płatki owsiane - dlaczego warto je jeść? Przepis na owsiankę

For. iStock

Płatki owsiane – przepis:

  • 3-4 łyżki płatków owsianych górskich;
  • 100 mililitrów mleka;
  • kilka migdałów;
  • garść suszonej żurawiny lub rodzynek,
  • garść borówek lub innych miękkich owoców (malin, truskawek);
  • 1 łyżeczka miodu;
  • cynamon.
  1. Płatki zalej mlekiem i gotuj kilka minut na małym ogniu, aż wchłoną płyn. Gdy płatki zgęstnieją, zdejmij owsiankę z gazu i nakryj garnczek pokrywką.
  2. Gdy owsianka będzie odpowiednio napęcznieje, dodaj miód, cynamon, i dobrze wymieszaj.
  3. Przełóż na talerz i na owsiankę rozrzuć pokruszone migdały, rodzynki lub żurawinę i miękkie owoce. Koniecznie zjedz jeszcze ciepłe.

źródło:  www.poradnikzdrowie.pl , myfitness.gazeta.pl 

Zobacz także

endokrynolog, endokrynolog dziecięcy

Endokrynolog to specjalista nie tylko od tarczycy. Co leczy endokrynolog i kiedy należy się do niego zgłosić?

Chcesz żyć dłużej? Przygarnij psa! Potwierdzają to badania

Dna moczanowa - objawy, dieta, leki, leczenie

Dna moczanowa – powoduje ból, deformuje stawy, prowadzi do niepełnosprawności. Można zatrzymać tę chorobę