Dieta Zdrowie

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Redakcja
Redakcja
13 maja 2020
Fot. iStock
 

Dieta Adele, czyli dieta sirtfood to nie tylko dieta odchudzająca, ale przede wszystkim sposób odżywiania, który warto stosować przez całe życie. To właśnie niej swoją spektakularna metamorfozę zawdzięcza sama Adele. Jak działa, na czym polega i czy jest smacznie?  Przeczytajcie.

Dieta sirt łączy ograniczenie kaloryczne ze spożyciem specjalnych zielonych koktajli, które są bogate w aktywatory sirtuin. Najważniejsze w diecie sirt są produkty, które należy włączyć do codziennego jadłospisu, a nie te, które trzeba wyeliminować. Na pierwszym etapie powinniśmy wykluczyć jedynie produkty przetworzone i niezdrowe (np. fast food, instant) oraz te z białej mąki. W porównaniu z innymi dietami nie są to duże restrykcje, a na początku stosowania diety sirt można schudnąć nawet trzy kilogramy tygodniowo! W pierwszych dwóch etapach dieta zakłada znaczne ograniczenie kalorii, ale trwa ono tylko przez kilka dni. (…)

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Post udostępniony przez Adele (@adele)

Dieta Adele – co jeść, by schudnąć?

Badania dowodzą, że aktywacja sirtuin to rezultat nie tylko ograniczenia kaloryczności posiłków (nie zalecamy tego w wariancie radykalnym), obniżenia temperatury otoczenia, stresu oksydacyjnego czy aktywności fizycznej. Podobnie działają niektóre składniki żywności, polifenole, na których opiera się  dieta sirt.

Dzięki polifenolom, czyli związkom stymulującym aktywność sirtuin, można zadbać o piękną sylwetkę, zdrowie i dobre samopoczucie. Jeśli w naszym codziennym jadłospisie będzie dużo polifenoli, to drastyczne i niskoenergetyczne diety nie będą już potrzebne.

Polifenole stanowią największą grupę naturalnych przeciwutleniaczy, które mają dobroczynne działanie na nasz organizm. Aktywują sirtuiny, wpływając na jakość i długość życia oraz, jak zapewniają twórcy diety sirt, pomagają schudnąć. Żywność sirtuinowa to produkty spożywcze o najsilniejszym oddziaływaniu aktywizującym na geny kodujące sirtuiny. Podstawą zdrowej diety sirtuinowej powinny być: warzywa, owoce, przyprawy, orzechy oraz tłuszcze bogate w polifenole.  (…)

Jak wskazują badania i analiza diety mieszkańców Stanów Zjednoczonych, spożycie pięciu głównych substancji aktywujących geny kodujące sirtuiny jest bardzo niewielkie i wynosi
ok. 13 miligramów dziennie. Przeciętny Japończyk zjada ich pięciokrotnie więcej – warto tutaj podkreślić, że mieszkańcy Kraju Kwitnącej Wiśni są jedną z najbardziej zdrowych i długowiecznych społeczności na świecie. Twórcy diety sirt twierdzą, że aby uzyskać najlepsze rezultaty, powinniśmy spożywać codziennie nawet kilkaset miligramów substancji pobudzających sirtuiny.

Komponowanie posiłku

Jak podkreślają Goggins i Matten (a my w pełni ich popieramy), najlepiej spożywać substancje odżywcze w postaci jak najbardziej naturalnej, urozmaicając i łącząc różne składniki w posiłku tak, aby jak najlepiej wykorzystać moc substancji aktywnych biologicznie. Jest to tak zwany efekt synergii, czyli uzupełniania się składników i wzmacniania aktywności danej substancji.

Okazuje się, że pojedynczy składnik wyizolowany z danego produktu ma słabsze działanie na organizm niż pełnowartościowy produkt spożywczy. Przykład: resweratrol w formie suplementu diety jest słabo przyswajalny, ale już spożyty w postaci czerwonego wina, w którym występuje w towarzystwie innych polifenoli, osiąga nawet sześciokrotnie wyższą biodostępność.

Dieta Adele, czyli przepisy bogate w sirtuiny:

Sałatka z mango i czerwonej cebuli

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Fot. Materiały prasowe

1-2 porcje

Składniki:

  • dojrzałe mango
  • 2 pomidory
  • czerwona cebula
  • 2 garście kolendry
  • ¼ ostrej papryczki chili
  • ½ limonki
  • łyżka oliwy
  • sól i pieprz

Przygotowanie:

Mango obierz i pokrój w kostkę.

Pomidory pokrój w grubą kostkę.

Cebulę pokrój w drobną kostkę, pokrop sokiem z limonki, odłóż na 15-20 minut.

Kolendrę posiekaj dość grubo, chili bardzo drobno.

Składniki wymieszaj, dopraw do smaku i polej oliwą.

Mus czekoladowy z banana

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Fot. Materiały prasowe / Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

2 porcje

Składniki:

  • dojrzały banan
  • łyżka naturalnego kakao
  • łyżka 100% masła orzechowego (opcjonalnie)
  • sok z limonki do smaku

Przygotowanie:

Banana obierz i włóż do kielicha blendera.

Dodaj kakao, limonkę i ewentualnie masło orzechowe.

Zmiksuj wszystko na gładką masę.

Podawaj mus z waflami ryżowymi lub z pieczywem pełnoziarnistym.


Fragment poradnika Wydawnictwa RM Jedz i chudnij z dietą SIRT, 2020 r. Zdjęcia przepisów pochodzą z książki.

Fot. Materiały prasowe

Prawie 100 przepisów na koktajle sirtuinowe, pyszne sałatki, a także wiele innych receptur z produktami bogatymi w sirtuiny.

Aby cieszyć się zdrowiem i ładną sylwetką, nie trzeba odmawiać sobie jedzenia. Z pomocą przychodzą substancje zwane sirtuinami. Stosunkowo niedawno odkryte odgrywają ważną rolę w regulacji długości życia, a tym samym w terapii wielu chorób związanych z podeszłym wiekiem i otyłością. Dieta SIRT, polegająca na spożywaniu produktów z wysoką zawartością aktywatorów sirtuin, może wpływać na metabolizm tłuszczów i węglowodanów, a także opóźnić starzenie i wydłużyć czas życia.

Autorki, doświadczone dietetyczki, proponują autorską wersję oryginalnej diety SIRT rodem z Wysp Brytyjskich: zdrowszą, mniej rygorystyczną i bogatszą kalorycznie. Omawiają różne produkty dostarczające sirtuin, w tym słynne TOP 20, czyli dwadzieścia pokarmów, które zawierają ich najwięcej, takich jak jarmuż, pietruszka, czerwone wino, truskawki, rukola. Podpowiadają, jak wykorzystać je w kuchni.


Dieta Zdrowie

Różanecznik- jak go pielęgnować, by zachwycał kwiatami i liśćmi?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
13 maja 2020
Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby
Fot. iStock
 

Różanecznik (rododendron) to krzew bardzo chętnie uprawiany ogrodach ze względu na piękne kwiaty i zimozielone liście. Szczególną ozdobą różaneczników są duże, koliste kwiatostany, przybierające różnorodne kolory. Te krzewy są często mylone z azaliami, więc warto wiedzieć, jak je od siebie odróżnić. Jakiej pielęgnacji wymaga różanecznik i jakie odmiany są u nas najpopularniejsze?

Różanecznik przywędrował do Europy z Azji w XVIII wieku i od tamtej pory cieszy się powodzeniem. W Polsce spotykamy najczęściej formy krzewiaste – od miniaturek do 2,5 metrowych krzewów. Na świecie moa one osiągać nawet 30 m wysokości, co czyni je dużymi drzewami. Różanecznik zaliczamy do grupy rododendronów, do których należą także wspomniane już azalie. Główna różnica między nimi polega na tym, że azalia swoje miękkie, nieco owłosione liście zrzuca na zimę, będąc bardziej odporną na mróz, natomiast różaneczniki są zimozielone i  źle wpływają na nie zimne wiatry. Ponadto liście azalii przybierają jesienią kolory  żółte, pomarańczowe, czerwone oraz brązowe przed opadnięciem. Azalie można także potraktować jako doniczkowy krzew, który można ustawić na balkonie.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różanecznik – odmiany

Różanecznik to roślina, której odmiany przyprawiają o zawrót głowy ilością. Wśród nich każdy znajdzie interesujący krzew do własnego ogrodu. Najpopularniejsze odmiany to:

  • różanecznik golfer – posiada jasnoróżowe kwiaty;
  • Francesca –  o krwiście czerwonych kwiatach;
  • Fantastica – niski różanecznik o jasno i ciemnoróżowych kwiatach;
  • rusty dane – o liściach kremowych lub beżowych;
  • best late – o białych kwiatach i jasnobrązowych liściach;
  • burletta – charakteryzuje się czerwonymi kwiatami i fioletowym spodem liści;
  • różanecznik Wiliamsa – cieszy oczy bordowymi liśćmi;

Różanecznik ma także odmiany typowo mrozoodporne, które znacznie lepiej znoszą zimę z naszym klimacie. Zaliczamy do nich m.in.: april snow, różanecznik jacksonii, alfred, nowa zembia, calsap, erato, roseum elegans i purpureum grandiflorum, helsinki university i haaga.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różaneczniki w zależności od odmiany mogą mieć nieco inny czas kwitnienia, a nawet ponawiać je jesienią, utrzymując kwiaty aż do pierwszych mrozów.

Różanecznik w ogrodzie – uprawa

Różanecznik w ogrodzie potrzebuje przemyślanej lokalizacji, która spełni jego dość wysokie wymagania. Krzew ten preferuje miejsca spokojne i lekko zacienione – nie posłuży mu pełne nasłonecznienie w ciągu dnia. Można wybrać dla nich miejsce pod koronami drzew, które osłonią przed silnym słońcem i wiatrami. Podłoże powinno być przepuszczalne, lekko kwaśne (4,5 – 5,5 pH) i bogate w próchnicę. Zanim uprawa dojdzie do skutku i różanecznik zostanie zasadzony w w wybranym miejscu, należy wykopać na głębokość ok. 50 cm i 80 cm szerokości. Do niego należy zasypać specjalną mieszankę dla rododendronów różaneczników. Gdy krzew trafi już na swoje miejsce, podsypujemy go ściółką z kory sosnowej. Ten zabieg pomoże chronić korzenie różanecznika przez przemarzaniem oraz lekko zakwasza ziemię. Ważne jest także płytkie ułożenie korzeni, aby roślina mogła swobodnie pobierać składniki pokarmowe.

Dobrze na wzrost rośliny wpływa sąsiedztwo oczka wodnego. Na zimę różaneczniki należy zabezpieczyć przed szkodliwym działaniem mrozu i zimnego wiatru. Należy zadbać o to, by przykryć krzewy włókniną lub gałązkami świerkowymi.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różanecznik – pielęgnacja

Różanecznik w ogrodzie wymaga, by pielęgnacja była dostosowana do jego potrzeb. Należy przestrzegać ustalonych zasad, by uniknąć przykrych niespodzianek takich jak choroby i ostatecznie obumarcie rośliny.

Podlewanie

Różaneczniki nie lubią, gdy ich korzenie stoją w zbyt mokrej ziemi, stąd powinna być ona przepuszczalna. Krzew podlewamy regularnie, co jest ważne latem, gdy jest sucho. Na niedostatek wody różaneczniki reagują wiotczeniem, zwieszaniem się pędów i zwijaniem liści. Podlewanie w ciepłych miesiącach należy ograniczyć w sytuacji, gdy liście staną się szarozielone, co wskazuje na gnicie korzeni. Częstotliwość podlewania zaczynamy naturalnie ograniczać od końca lata i jesienią, by zimą, podczas niskich temperatur odstąpić od tej czynności. Różaneczniki podlewa się zimą jedynie w umiarkowanie ciepłe dni.

Nawożenie

Różanecznik zasilamy nawozem od kwietnia do połowy lipca. Nawozimy równomierne i w niewielkich dawkach, stosując się do wskazówek producenta. Zanim sięgniemy po nawóz, warto usunąć ściółkę spod krzewu, dopiero po tym zastosować nawóz i ponownie rozłożyć ściółkę pod krzewem. Świeżo posadzone krzewy nawozimy dopiero po miesiącu.

Usuwanie przekwitłych kwiatostanów 

To bardzo ważny element pielęgnacji różaneczników. Zaschnięte kwiatostany należy delikatnie usunąć ręką, nie uszkadzając nowych pąków. Ten zabieg zapobiegnie zawiązywaniu się nasion, a różanecznik „skupi się” na  wytwarzaniu nowych pąków kwiatowych i liści, przez co będzie się lepiej prezentować.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Przycinanie

Jeśli chodzi o przycinanie różaneczników, ścierają się tu dwa poglądy. Zgodnie z pierwszym, różaneczników się nie przycina, natomiast drugi proponuje cięcie jako sposób na utrzymanie ładnego pokroju i pożądanej wielkości krzewu. Cięcie pielęgnacyjne polega na usunięciu przekwitniętych kwiatów i martwych pędów zazwyczaj w czerwcu, po przekwitnięciu kwiatów. Zabieg powtarzany jest co roku. Cięcie kształtujące ma wzmocnić krzew i nadać mu regularny pokrojów. Usuwa się gałązki, które nadmiernie wyrastają – należy je skrócić tuż nad liśćmi. Zabieg wykonuje się późną zimą i trzeba się liczyć po nim mniejszej ilości kwiatów na krzewie w danym roku. Cięcie radykalne przeprowadza się na zaniedbanych krzewach. Polega ono na usunięciu większości starych gałęzi, przeprowadza się je późną zimą lub wczesną wiosną, gdy roślina jeszcze odpoczywa. Jeśli różanecznik jest bardzo wyniszczony, wycina się część gałęzi nisko nad ziemią, czekając na nowe przyrosty. Jeśli roślina ich nie wypuści, należy odłożyć na bok pomysł radykalnego cięcia w kolejnym roku.

Różanecznik – choroby

Różanecznik przede wszystkim zagrożony jest przez choroby, które mogą mieć różne przyczyny. Rozróżniamy wśród nich:

  • choroby nieinfekcyjne – będące skutkiem złej pielęgnacji rododendronów,  np. żółknięcie liści i plamy na liściach związane z niedoborem składników pokarmowych lub niewłaściwym pH gleby;
  • choroby infekcyjne – to najczęściej choroby grzybowe, wynikające z ataku patogenicznego grzyba, np. fytoftoroza różanecznika, plamistość liści rododendronów, szara pleśń;
  • uszkodzenia –  związane z działalnością szkodników takich jak np.: chrząszcz opuchlak truskawkowiec, prześwietlik borówkowiec, mączlik różanecznikowy, mszyca różanecznikowa.

W zależności od przyczyny choroby, jaka dotyka różanecznik, należy podjąć szybkie działanie – zmienić sposób pielęgnacji lub zastosować odpowiednie preparaty zwalczające szkodniki lub grzyby.


źródło: poradnikogrodniczy.pl , fajnyogrod.pl , www.ogrodowisko.pl 

 



Zobacz także

Masz ochotę na Energy Drinka? Twoja wątroba i serce na pewno nie, uwierz

5 skutecznych sposobów na gorączkę. Zanim sięgniesz po leki, wykorzystaj naturalne metody

Chlor i pestycydy? Nie zgadniesz, co jeszcze może „siedzieć” w tamponach