Psychologia Samorozwój

Czarna owca w rodzinie ma pod górkę, ale żyje tak jak chce. Dlaczego czasem warto być buntownikiem?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
21 stycznia 2022
Czarna owca w rodzinie
Fot. iStock
 

Czarna owca w rodzinie zazwyczaj nie cieszy się szczególnym uwielbieniem jej członków. Osoba określana tym mianem nie zawsze jest rozumiana, czasem czuje się jak samotny wilk podążający własnymi ścieżkami, a czasem staje się kozłem ofiarnym. Bycie czarną owcą to pewna skaza, bo tą łatką obdarza się kogoś, kto łamie schematy, żyje po swojemu, odstaje w pewien sposób od rodziny. Mimo braku uwielbienia, przysłowiowa czarna owca w rodzinie ma mocne strony, które powinni docenić nawet najbardziej zagorzali jej przeciwnicy.

Co to znaczy być czarną owcą?

Określenie to wzięło się od owiec, które czasem przychodziły na świat z recesywnym genem powodującym czarne zabarwienie ich runa. Ponieważ te owce się wyróżniały, i w dodatku uważane były za mniej wartościowe od białych, z biegiem czasu określenie „czarna owca” trafiło do potocznej mowy, jako negatywne określenie kogoś, kto jest krnąbrny, odstaje od uznanych norm i zasad.

Zazwyczaj sformułowanie to stosowane jest po prostu jako określenie buntownika, ale bywa też, ze czarna owca w rodzinie to ktoś, kogo najchętniej wymazałoby się z pamięci. W tym kontekście plakietka czarnej owcy nadawana jest tym, którzy łamią normy etyczne, nie szanują swoich rodzin, szkodzą im swoim działaniem.

Skąd się „bierze” taka osoba? Wcale nie wybiera jej odgórnie rodzina, ale to dynamika życia w rodzinie tworzy ją z biegiem czasu. Różne sytuacje i oczekiwania bliskich mogą tworzyć podstawę do buntu. A gdy dodatkowo obciążona jest traumami czy deficytami np. miłości, może być jej trudno się dopasować do innych.

Fot. iStock

Czarna owca w rodzinie ma pod górkę

Nie jest łatwo być czarną owcą w rodzinie. Takie osoby obdarzane są łatką odszczepieńca, czują się niepasujące do ogółu, bywają odrzucane przez rodzinę. Może się tak stać z różnych powodów. Czarną owcą może się stać w wyznającej tradycyjne wartości rodzinie osoba homoseksualna lub np. uzależniona od substancji psychoaktywnych. Może być nią ktoś, kto po prostu wygląda i zachowuje się inaczej, lub ma zupełnie inny plan na życie, niż wymyślili to sobie jej bliscy. Czarna owca w rodzinie nie potrafi, lub nie chce, wpasować się w sztywne ramy panujących w niej zasad. Bywa za to krytykowana i na siłę podporządkowywana. Buntownik podejmuje kolejne decyzje trudne do zaakceptowania przez otoczenie, i dlatego ma wciąż pod górkę.

Często bliscy odcinają się od czarnej owcy, uważając, że swoją postawą czy zachowaniem przynoszą im wstyd. Mogą ograniczyć kontakt do minimum lub zupełnie go zawiesić, unikając spotkań. Mogą traktować buntownika z góry, patrząc na niego jak na kogoś, kto sam sobie szkodzi. Czarna owca często staje się bohaterem rozmów podczas spotkań rodzinnych, kiedy to mówione jest wszystko to, czego nikt nie odważy powiedzieć się prosto w oczy. Buntownicy mogą być wykluczeni z rodzinnych spotkań, lub traktowani są jako kozioł ofiarny, na którego się zrzuca przyczynę niepowodzeń lub wskazuje jako przykład porażki.

Zobacz też: Kiedy wydaje ci się, że już nie masz siły wstać… Uda się, bo w głębi, w środku siebie wiemy, że warto walczyć o siebie

Czarna owca w rodzinie

Fot. iStock

Czarna owca w rodzinie również ma mocne strony

Mimo że czarna owca w rodzinie nie ma lekko, posiada również cechy, które należy docenić, i które czynią ją wyjątkową.

Czarna owca walczy o swoje wartości

Czarna owca to buntownik, indywidualista, który robi to, co chce, na własnych zasadach. Wie, co dla niego jest ważne, i nie będzie na siłę dopasowywał się do sztywnych ram. Ma odwagę walczyć o siebie, choć wie, że będzie musiała zapłacić za to swoją cenę. Czarna owca chadza własnymi ścieżkami i nie pyta o zgodę. Nie ulega namowom i manipulacji, idzie tam, dokąd chce. Dobrze wie, kim jest i jest wobec siebie uczciwa.

Wie, że nic nie musi. Jest wolna

Ponieważ czarna owca żyje na marginesie rodziny, dysponuje sama sobą jak czuje, bo nie musi oglądać się na innych. Nie musi poświęcać siebie, by sprawić przyjemność innym. Jest swobodna i wolna. Nie odwiedza nielubianej ciotki, bo nie musi robić tego z grzeczności. Nie boi się ryzyka, bo nic jej specjalnie w miejscu nie trzyma. Może zostać lub wyjechać, może odrzucić zobowiązania, albo podejmie się nowych, dbając o swój, a nie cudzy komfort psychiczny.  

Czarna owca w rodzinie sama decyduje o stylu życia

Żyje tak jak chce, koniec, kropka. Nie przejmuje się głosami krytyków decydując się na życie po swojemu. Stawia granice bez poczucia winy, za to z poczuciem satysfakcji i spokoju. I tego można jej pozazdrościć.


źródło: www.psychologytoday.com, pieknoumyslu.com

Psychologia Samorozwój

Natura pomaga walczyć ze stresem i niepokojem

Redakcja
Redakcja
21 stycznia 2022
fot. gpointstudio/iStock
 

Stres jest nieodłącznym towarzyszem życia człowieka. Jest także jednym z głównych powodów złego samopoczucia, problemów ze zdrowiem i zaburzeń emocjonalnych. Przeczytaj jak można na co dzień poradzić sobie ze stresem za pomocą naturalnych sposobów.


Stres najczęściej kojarzy nam się z czymś negatywnym. Faktycznie, z reguły źle na nas wpływa i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Co więcej, może być przyczyną wielu chorób, zarówno o charakterze ostrym, jak i przewlekłym. Jednak z drugiej strony, gdyby nie stres, nie bylibyśmy w stanie przetrwać. Stany krótkotrwałego stresu są niezbędne dla naszego przeżycia. Zapewniają one prawidłowe funkcjonowanie mechanizmów ucieczki lub walki (ratowanie życia). To na poziomie fizycznym. Na poziomie psychologicznym, stres napędza naszą energię i czasem stanowi bodziec, który zmusza nas do wprowadzenia zmian w naszym życiu. Często okazuje się, że te zmiany wychodzą nam na dobre.

Trzeba jednak pamiętać, że tylko stres krótkotrwały może przynieść pozytywne efekty. Jeśli natomiast stres jest ciągłym i uporczywym elementem naszej codzienności, przeradza się wówczas w stan przewlekły i może zagrażać naszemu zdrowiu i dobremu samopoczuciu. Chroniczny stres uniemożliwia normalne funkcjonowanie i zaburza nasz dobrostan na poziomie fizycznym, emocjonalnym oraz intelektualnym.

Tymczasem w dzisiejszych czasach stresuje się zdecydowana większość osób w każdym wieku – dorośli, młodzież, a nawet dzieci. Najczęściej mamy do czynienia ze stresem sytuacyjnym, tymczasowym, niekiedy powtarzającym się. Być może zdenerwował cię szef, koleżanka z pracy była znowu niemiła, utknęłaś w korku na kolejną godzinę lub dostałaś smutną wiadomość – to powszechne sytuacje, na które reagujesz gniewem, napięciem, rozdrażnieniem, czy nerwowością.

Gdy jednak stres jest przemijający i związany z określonymi okolicznościami, z reguły możemy dać sobie z nim radę sami. Z pomocą przyjdą nam naturalne sposoby radzenia sobie ze stresem. Co zatem możesz zrobić, aby odzyskać spokój i równowagę emocjonalną?

1. Oddychaj głęboko

Gdy organizm jest spięty i zdenerwowany, oddech automatycznie staje się krótszy, płytszy i przez to mniej wydajny. To powoduje jeszcze silniejsze pobudzenie. Zacznij wtedy oddychać świadomie – czyli obserwuj swój oddech. Nabierz głęboko powietrza, zatrzymaj je na chwilę w płucach i powoli wypuść tak, aby wszystko wydostało się na zewnątrz. Oddychaj tak, aby twój brzuch widocznie się unosił i opadał.

Szybko zauważysz, że twoje myśli się rozjaśniają, przychodzi spokój i rozluźnienie, a problemy wydają się już mniej ważne. Gdy oddychasz głęboko i powoli oraz koncentrujesz się całkowicie na tej czynności, przestajesz myśleć o sprawach, które są przyczyną stresu. To pomaga się zrelaksować, zapanować nad lękiem i uspokoić emocje. Spokojny i głęboki oddech jest doskonałym i szybkim sposobem na stres i nerwy.

2. Zaparz zioła na uspokojenie

Napary ziołowe z roślin o działaniu uspokajającym i nasennym pomagają na co dzień w stresujących sytuacjach. Skuteczne i powszechnie dostępne preparaty na uspokojenie to między innymi: liść melisy, kwiat lawendy, szyszki chmielu, korzeń waleriany (kozłka lekarskiego), ziele męczennicy, kwiat rumianku, ziele werbeny.

Najlepiej stosować je w formie gorącego naparu (herbaty) i pić w razie potrzeby w ciągu dnia lub wieczorem. Leki roślinne na stres i nerwy są także dostępne w postaci kropli, tabletek lub kapsułek, dla dzieci często spotkamy formę syropu. Po niektórych preparatach na uspokojenie nie powinno się prowadzić samochodu, niektóre z nich mogą nas nieco otępiać lub usypiać, dlatego u osób aktywnych zawodowo zalecane są do stosowania głównie wieczorem (np. waleriana).

3. Sięgnij po leki homeopatyczne

Leki homeopatyczne są naturalnymi produktami leczniczymi, które można bezpiecznie zastosować u każdego, kto uskarża się na stres, niepokój, czy rozdrażnienie (niezależnie od wieku – leki te są przeznaczone zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci). Leki te mogą być zastosowane zarówno w stresie przewlekłym, jako terapia wyłączna lub uzupełniająca leczenie konwencjonalne oraz w stresie ostrym – w konkretnej sytuacji, która spowodowała stres lub niepokój. Preparaty homeopatyczne stanowią skuteczną pomoc we wszelkich zaburzeniach emocjonalnych, pomagają się uspokoić, wyciszyć umysł i lepiej spać. Powodują, że lepiej potrafimy radzić sobie z emocjami, łatwiej jest nam zapanować nad stresem i pogodzić z trudnymi sytuacjami.

W homeopatii jest wiele leków, które są zalecane na stres i nerwy. Aby lek skutecznie zadziałał, musimy zdiagnozować przyczynę stresu. Jeśli np. denerwujemy się przed jakimś ważnym wydarzeniem (egzamin, rozmowa o pracę, wystąpienie na forum publicznym itp.), pomoc w opanowaniu lęku może nam przynieść Gelsemium sempervirens. U osób, u których stres powoduje nadmierne pobudzenie, problemy z koncentracją i pamięcią, rozkojarzenie i gonitwę myśli oraz biegunkę na tle emocjonalnym, potrzebny może być Argentum nitricum.

Jeśli przyczyną stresu jest np. utrata kogoś bliskiego, czy to w wyniku rozstania się, rozwodu, zmiany miejsca zamieszkania lub (w najbardziej dramatycznym wypadku) śmierci danej osoby, łagodzącą tęsknotę i ułatwiającą odnalezienie się w nowej rzeczywistości będzie Ignatia amara. Pomoże ona osobom, które tłumią łzy i nie chcą pocieszania w trudnej sytuacji. A z kolei ktoś, kto bardzo łatwo płacze, wymaga ciągłego wsparcia i otuchy, pragnie się przytulać i być pocieszanym, będzie potrzebował raczej Pulsatilla.

Gdy stres jest następstwem szoku emocjonalnego, jeśli np. otrzymamy złe wiadomości, które są dla nas przysłowiowym „gromem z jasnego nieba”, warto jak najszybciej sięgnąć po Aconitum napellus. Jeśli zaś zestresujemy się sytuacją, która dotknie nas swoją niesprawiedliwością i czujemy, że ktoś nas źle potraktował, właściwym remedium może okazać się Staphysagria. Będzie ona potrzebna szczególnie wtedy, gdy nie możemy dać upustu swoim negatywnym emocjom i tłumimy je w sobie, np. w przypadku utraty pracy, stanowiska, czy niezasłużonej kary (u dzieci) itp. W przypadku dolegliwości o charakterze przewlekłym, głębszym lub bardziej skomplikowanym, dobrze jest jednak zasięgnąć porady doświadczonego lekarza homeopaty, który poprowadzi terapię i dostosuje leki do indywidualnego stanu i potrzeb danego pacjenta.

4. Przygotuj aromatyczną kąpiel

W stanach stresowych skutecznie działa również aromaterapia. Z aromatycznymi olejkami eterycznymi dobrze współpracuje ciepła woda. Dlatego pachnąca ziołami kąpiel wpłynie pozytywnie na nasz nastrój, zrelaksuje, zadziała odprężająco i pomoże zasnąć po stresującym dniu. Ciepło rozszerza pory i rozluźnia mięśnie, dzięki czemu związki zawarte w olejkach są łatwiej wchłaniane
przez skórę, wywołując ogólne działanie uspokajające i odprężające.

Dodaj do gorącej wody po kilka kropli olejków eterycznych. Na skołatane nerwy najlepiej pomoże olejek lawendowy, melisowy, różany, jaśminowy, rumiankowy oraz pomarańczowy. Olejki eteryczne można również stosować do rozpylania, za pomocą specjalnych dyfuzorów, które rozniosą kojący zapach w naszym otoczeniu, co pomoże osiągnąć atmosferę rozluźnienia i relaksu.

5. Idź na spacer

Aktywność fizyczna również ułatwia radzenie sobie ze stresem. Nie musimy od razu ćwiczyć do upadłego. Tak naprawdę wystarczy zwykły spacer – najlepiej w miejscach, które zapewnią nam kontakt z naturą. Może to być spacer w parku, w lesie, nad morzem. Naturalny spokój obecny w przyrodzie ma niezwykle pozytywny wpływ na poprawę nastroju, samopoczucia fizycznego i emocjonalnego.

5. Porozmawiaj z przyjacielem

Pozytywne, uspokajające rozmowy i spotkania z bliskimi ludźmi pomogą nabrać dystansu do problemów i uwolnić negatywne emocje. Wysłuchanie, zrozumienie i empatia ze strony drugiej osoby wyciszy stres i nerwy. Uścisk, przytulenie oraz spokojna, przyjacielska rozmowa mają niezwykle uzdrawiający wpływ na nasze samopoczucie i ogromne znaczenie, jeśli chodzi o radzenie sobie z kłopotami dnia codziennego.

Uwaga! Jeżeli stres w poważnym stopniu zaburza twoje samopoczucie, upośledza normalne życie i obserwujesz u siebie pewne dolegliwości emocjonalne, z którymi nie jesteś w stanie poradzić sobie samodzielnie, jest to wskazaniem do skorzystania z pomocy specjalisty i z reguły wymaga dłuższej terapii i pracy ze sobą.

Psychologia Samorozwój

Rude włosy dodają charakteru, ale nie każdy wygląda w nich dobrze. Do jakiego typu urody pasują i jak o nie dbać, by wyglądały pięknie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
21 stycznia 2022
Rude włosy
Fot. iStock

Rude włosy wciąż są na topie, choć niegdyś posiadanie takiego koloru na głowie łączyło się z pewnymi nieprzyjemnościami. Rude osoby podejrzewane były o szereg cech, które na szczęście dziś wydają się śmieszne, ale niegdyś uprzykrzały im życie. Od wielu już lat ogniste kosmyki cieszą się powodzeniem, i  prezentują się bardzo dobrze, o ile odcień jest dobrze dobrany do typu urody. Komu pasują rude włosy i jak dbać o nie, by wyglądały pięknie?

Naturalnie rude włosy to rzadka cecha

Bycie naturalnie rudą osobą to wyróżnienie. Jedynie 2% osób na całym świecie jest dumnymi posiadaczami rudych kosmyków.  Za ognisty kolor włosów odpowiada genetyka i jasny barwnik feomelanina, który odpowiada również za blondy. Ponieważ gen odpowiedzialny za ujawnienie się rudych włosów miesza się z innymi, naukowcy przewidują, że za jakiś czas coraz mniej osób będzie rudych z natury. Fakt, że ten kolor potrafi niesamowicie podbić urodę i nadać charakteru sprawił, że ogrom osób po prostu farbuje włosy na ten kolor.

Dlaczego ten kolor wzbudzał tyle emocji? O rudych mówiło się różnie, niekoniecznie pozytywnie, ponieważ ludzi dziwił ten kolor, oraz fakt, że nawet z rodziców o innych kolorach włosów rodziły się rude dzieci. Tłumaczono to tym, że zostały one poczęte w czasie menstruacji, więc kolor ich włosów wynika z koloru krwi. Co więcej, niegdyś uważano rude włosy za atrybut czarownicy. Sądzono także, że rudzielce przynoszą pecha, a po śmierci powracają do życia jako wampiry. Nawet współcześnie nadal powtarza się krzywdzący stereotyp, że rude jest wredne. Na szczęście wiele się zmieniło i teraz rude włosy nie budzą już strachu, ale podziw i zazdrość.

Rude włosy

Fot. iStock

Rude włosy a typy urody. Komu będą pasować, a kto powinien na nie uważać?

Rude włosy są wyjątkowo widoczne, ale zachwycać będą dopiero wtedy, gdy ich odcień zostanie odpowiednio dobrany do typu urody. Do jego zalet należy nadanie charakteru wyglądowi, i piękne podkreślenie jasnoniebieskiego lub zielonego koloru oczu, które stają się bardziej  wyraziste. Rudy kolor łagodzi rysy twarzy, dlatego sprawdzi się u osób o mocnej linii szczęki.

Przed farbowaniem należy pamiętać, że rudości rzucają się w oczy i z daleka przyciąga uwagę. W kolorze, obok którego trudno jest przejść obojętnie, mogą nie czuć się komfortowo osoby z natury nieśmiałe, raczej nierzucające się w oczy. To sprawia, że nawet niewielkie niedoskonałości cery staną się bardziej widoczne. Zdecydowanie przemyśl wybór tego koloru, jeśli masz cerę trądzikową lub skłonną do podrażnień.

Wybór koloru i odcienia najlepiej zostawić profesjonaliście, ponieważ pomyłka może kosztować uwydatnienie różnych mankamentów urody. Poza tym przed farbowaniem może być potrzebna dekoloryzacja, czyli odbarwienie pasm, polegające na ściągnięciu z nich sztucznych pigmentów nałożonych podczas wcześniejszego farbowania. Osiągnięcie wymarzonego efektu podczas domowej koloryzacji  może być trudne, a złe wykonanie może niszczyć włosy.

Zobacz również: Wszystko, co powinnaś wiedzieć o koloryzacji w domu. Nie daj sobie wmówić, że sama nigdy dobrze nie ufarbujesz włosów

Fot. iStock

Jasna karnacja a rude włosy

Rude kosmyki cudownie podkreślą urodę delikatnej, jasnej skóry. Do jasnej karnacji polecane są szczególnie odcienie:

  • Truskawkowy blond – łączy w sobie  jasny blondu i intensywną czerwień. Fryzjerzy polecają je osobom o  mlecznej, delikatnie zaróżowionej cerze.
  • Jasna miedź – jest w nich więcej złotych i pomarańczowych tonów.
  • Tycjan jest to ciemny rudy z domieszką czerwieni.

Śniada karnacja a rude włosy

Ogólnie uznaje się, że dla ciemniejszego odcienia skóry sprawdzą się nieco inne rudości, niż dla osób o jasnej karnacji.

  • Kasztan –  łączy w sobie odcienie brązu i rudości. Pięknie wygląda w połączeniu z oliwkową cerą.
  • Mahoń – to ciemniejsza intensywna barwa, łącząca w sobie czerwienie z brązem. Naturalnie wygląda w towarzystwie średniej i ciemnej skóry.
  • Czerwienie – nie dla osób z rumieńcami! Czerwienie dodadzą uroku w połączeniu z oliwkową cerą pozbawioną o średniej tonacji. Przy ciemnym kolorycie skóry i silnej opaleniźnie czerwienie przestają wyglądać elegancko.

To są wskazówki udzielane przez profesjonalistów. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by wyłamać się ze schematu i wybrać dla siebie ten odcień rudości, który spodoba się najbardziej.

Fot. iStock

Jak dbać o rude włosy?

Rude włosy, i te naturalne, i te farbowane, wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Włosy przesuszone, łamliwe, o wypłowiałym kolorze nigdy nie będą wyglądać pięknie.

Naturalne rudości

Jeśli posiadasz naturalnie rudą czuprynę, musisz wiedzieć, że kolor twoich włosów nie lubi nadmiaru słońca. Latem sięgaj po produkty zawierające filtry przeciwsłoneczne, sięgaj po nakrycia głowy. Sięgaj po regenerujące szampony i odżywki — wiele z nich dedykowana jest rudym włosom, często zawierają naturalne składniki, które podkreślają rudy kolor, np. z ekstrakt z czerwonej herbaty lub cynamonu. Jeśli chcesz mocniej podkreślić kolor, ale nie zamierasz sięgać po trwałe farby, możesz skorzystać z szamponu koloryzującego, który nada blasku i pogłębi kolor. Nie zawiera on amoniaku, i zazwyczaj zmywa się po 4-8 myciach.

Farbowany rudy 

Jeśli jesteś posiadaczką farbowanych rudości, pamiętaj, że tak jak naturalne rude włosy, sztuczne czerwone pigmenty nie lubią promieniowania słonecznego. Również stosuj kosmetyki z filtrami ochronnymi, zakładaj chustę, czapki z daszkiem czy kapelusze, które okryją włosy i zapobiegną zbyt szybkiemu płowieniu koloru. Codzienną pielęgnację oprzyj na stosowaniu kosmetyków i szamponów dedykowanych rudym włosom. One przedłużą żywotność koloru, zapobiegną zbyt szybkiemu wypłukiwaniu pigmentu podczas mycia, a także odżywią pasma, które są obciążane częstym farbowaniem. Po myciu spłucz pasma chłodną wodą, aby zamknąć łuski włosów i zatrzymać kolor na dłużej. Jeśli farbujesz włosy samodzielnie, zawsze przestrzegaj wskazówek zawartych w ulotce dołączonej do farby. Na basenach stosuj czepki na włosy i unikaj chlorowanej wody, ponieważ chlor może wpływać na zmianę odcienia włosów.


źródło:  www.jeanlouisdavid.pl 

Zobacz także

Emocjonalny oprawca. Jest tak blisko, że wydaje ci się, że nigdy się od niego nie uwolnisz

Emocjonalny oprawca. Jest tak blisko, że wydaje ci się, że nigdy się od niego nie uwolnisz

Sławomir Sikora, bohater „Mojego długu”: po więzieniu byłem jak dziki zwierz, facetem, który nie nadawał się do związku

Masz 30 lat i rozpada się twój związek. To nie czas, by zalewać się łzami jak nastolatka