Gotowanie Napoje Przepisy Przetwory

Nalewka z aronii na spirytusie. Jak szybko przygotować ją w domu?

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
4 stycznia 2021
Nalewka z aronii - przepis
Fot. iStock – Nalewka z aronii - przepis
 

Gdyby aronia mogła przemówić, z pewnością odśpiewałaby fragment „Mam tę moc”! Choć często jest kulinarnie niedoceniana – przez swój cierpki smak – w roli nalewki sprawdza się wybornie. Sprawdźcie, jak łatwo przygotować w domu to cudo – przed wami nalewka z aronii na spirytusie!

Aronia, zwana również czarną jarzębiną, to niewielki krzew, który dorasta do 3 m wysokości. Uprawia się jeden gatunek, aronię czarnoowocową (czarną). Jej prawie czarne owoce owoce nie są najlepsze do bezpośredniego spożycia ze względu na swój wyjątkowo cierpki smak, za to są fantastycznym produktem do dżemów, galaretek, nalewek oraz soków.

Aronia – wartości odżywcze

Aronia dostarcza wiele cennych witamin i minerałów. Nie brakuje w jej owocach (jagodach) witaminy C i E, witamin z grupy B (B2 B3 B5). Znajdziemy tu także składniki mineralne takie jak: wapń, żelazo, miedź, jod, bor, mangan i molibden. Aronia zawiera dużą ilość bioflawonoidów (kwercetyna, rutyna, katechiny, leukocyjany i antocyjany)  zwalczających wolne rodniki, które uszkadzają komórki w organizmie. O dużej ilości antyoksydantów świadczy kolor aronii – im ciemniejsze owoce aronii, prawie czarne, tym więcej jest antocyjanów, czyli ciemnych barwników mających właściwości przeciwutleniające. W 100g jagód aronii jest aż 0,5 g antocyjanów – najwięcej ze wszystkich znanych owoców. Jeśli chodzi o kaloryczność, aronia w 100 g zawiera 52 kcal, więc nie jest to dużo.

Nalewka z aronii

Nalewka z aronii to doskonały trunek na chłodne wieczory, smaczny i rozgrzewający. Można zrobić go z poniższej receptury z liśćmi wiśni, lub bez nich, jednak w tej wersji nalewka będzie nieco mniej smaczna.

Aronia - właściwości dla zdrowia. Jak zrobić sok i nalewkę z aronii

Fot. iStock/nalewka z aronii

Nalewka z aronii – przepis:

  • 2 kg g owoców aronii
  • 400 liści wiśni
  • 1 l spirytusu rektyfikowanego 95 %
  • 3 litry wody
  • 1 kg cukru
  • sok z jednej cytryny
  1. Zanim weźmiesz się do działania, owoce aronii dobrze włóż noc do zamrażalnika, by straciły nieco swój cierpki smak.
  2. Przygotuj sok: aronię i liście wiśni zalej wodą i gotuj przez mniej więcej 40 minut. Po tym czasie przecedź przez gazę lub drobne sitko, by zatrzymać owoce i liście.
  3. Dosyp 1 kg cukru do schłodzonego soku, dodaj soku z cytryny, wymieszaj.
  4. Gdy nastaw będzie już zupełnie zimny, wlej spirytus, wymieszaj. Butelki zakręć i odstaw w ciemne miejsce –  nalewka z aronii powinna leżakować ok. 2-3 miesięcy. Im dłużej nalewka będzie nabierać mocy, tym wyjdzie smaczniejsza.

FB/ohmepl


Gotowanie Napoje Przepisy Przetwory

Dieta i cukrzyca – co wolno jeść, a czego należy unikać, by zadbać o zdrowie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
4 stycznia 2021
Dieta cukrzyca typu I, II oraz ciążowa - zasady
Fot. iStock
 

Dieta i cukrzyca powinny ze sobą iść w parze, ze względu na ogromny wpływ rodzaju pożywienia na poziom glukozy we krwi. Dzięki odpowiedniej diecie chorzy mogą uniknąć powikłań cukrzycy oraz zmniejszyć ryzyko pojawienia się chorób układu naczyniowego. Jak wygląda dieta, jeśli rozwinęła się cukrzyca typu I, II oraz ciążowa?

Dieta cukrzyca – główne zasady 

Dieta i cukrzyca to kwestie nierozerwalne, jeśli chodzi o kontrolowanie tej podstępnej choroby. Odpowiednia dieta ułatwia utrzymanie prawidłowego stężenia glukozy, co zapobiega jej niebezpiecznym wahaniom, prowadzącym do powikłań. Ułatwia także kontrolę tłuszczów we krwi, zachowanie prawidłowego ciśnienia tętniczego, a co za tym idzie, obniża ryzyka rozwoju chorób naczyniowych.

Najlepiej, by dietę ułożył lekarz lub dietetyk, uwzględniając indywidualne potrzeby chorego. Dodatkowo, jeśli chory na cukrzycę jest jednocześnie otyły, dieta musi prowadzić także do redukcji masy ciała. Należy wziąć pod uwagę kaloryczność posiłków, ich ilość i jakość, oraz pokarmy, które nie tylko dostarczą energii, ale pozwolą na utrzymanie właściwego poziomu cukru we krwi.

Przy cukrzycy niezwykle istotne jest, by chory sprawdzał IG (indeks glikemiczny) produktów, po które sięga. Dzięki temu można określić szybkość podnoszenia stężenia glukozy we krwi i kontrolować jej wahania. Produkty mogą mieć niski IG (< 50), średni IG (50-69) lub wysoki IG (> 70). Im wyższy IG węglowodanów, tym wyższe wahania poziomu cukru we krwi. Konieczne jest również wykonywanie samodzielnego  pomiaru stężenia glukozy we krwi za pomocą glukometru.

Dieta cukrzyca typu I, II oraz ciążowa - zasady

Fot. iStock/Dieta cukrzyca

Lekarz lub dietetyk układający jadłospis powinien także objaśnić pacjentowi, czym są wymienniki węglowodanowe (WW), które wyrównują ilość białek, tłuszczów i węglowodanów o podobnej wartości kalorycznej. Sposób wyliczenia można także znaleźć na stronach internetowych poświęconych cukrzycy.

Dieta a cukrzyca typu I

Cukrzyca typu I (insulinozależna) jest zaburzeniem autoimmunologicznym. Wynika ono z nieprawidłowej pracy układu odpornościowego, który niszczy komórki trzustki. W konsekwencji trzustka ogranicza lub przestaje produkcji insuliny potrzebnej do regulowania poziomu  glukozy we krwi. Niedostatek lub brak insuliny powodują, że glukozy we krwi jest zbyt dużo, co zaburza pracę organizmu.

Dieta a cukrzyca typu I — zalecenia

  • według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD), od 40 do 50% dobowego zapotrzebowania na energię powinny pokrywać węglowodany, od 20 do 25%  białko, a od 30 do 35% tłuszcze.
  • sięgaj po produkty z błonnikiem, ponieważ w połączeniu z węglowodanami błonnik wydłuża czas ich wchłaniania i zapobiega wahaniom glukozy w organizmie;
  • sięgaj po produkty z ziarnen z pełnego przemiału, takie jak ciemne pieczywo, chleb graham, grube kasze (gryczana, jęczmienna, pęczak), ryż brązowy, makarony, płatki owsiane. Gotuj je al dente (powinny być nierozgotowane). Im bardziej rozgotowane jedzenie, tym wyższy ma indeks glikemiczny;
  • unikaj warzyw, które po ugotowaniu szybko podnoszą stężenie cukru we krwi. Należą do nich ziemniaki, marchew, buraki, oraz warzywa konserwowe z puszki;
  • unikaj owoców z puszki i suszonych oraz bananów, winogron, arbuzów, czereśni, mandarynek. One zawierają najwięcej cukru. Pamiętaj również o tym, że im bardziej dojrzały owoc, tym wyższy ma indeks glikemiczny.
  • sięgaj po białka (produkty mleczne, mięso, ryby, warzywa strączkowe) oraz zdrowe tłuszcze (oleje roślinne, orzechy, tłuste ryby morskie), dzięki którym węglowodany są trawione wolniej;
  • unikaj mocno dojrzałych owoców, które zawierają więcej cukru i szybciej podnoszą jego poziom we krwi.

Ponadto na każdy posiłek diabetyka, musi być podana odpowiednia dawka insuliny.

Dieta cukrzyca typu I, II oraz ciążowa - zasady

Fot. iStock/dieta cukrzyca

Dieta a cukrzyca typu II

Cukrzyca typu 2 (insulinooporna) jest chorobą nabytą i wynika ze zbyt małej wrażliwości tkanek na insulinę. Najczęściej dotyka osoby dorosłe, z nadwagą. Cukrzyca typu II bywa efektem niezdrowego trybu życia, stosowaniem kalorycznej, bogatej w tłuszcze i cukry diety.  W tym przypadku nie zawsze jest potrzebne leczenie tabletkami czy insuliną w zastrzykach. W cukrzycy typu II niezwykle istotna jest dieta i aktywność fizyczna, które mogą uchronić przed koniecznością przyjmowania leków. Dieta i w tym przypadku powinna zostać skonsultowana z diabetologiem lub dietetykiem.

Dieta a cukrzyca typu II — zalecenia

Zalecenia są identyczne dla tych, które proponuje się osobom chorującym na cukrzycę typu I. W przypadku, gdy istnieje problem z otyłością, należy ograniczyć wartość kaloryczną posiłków oraz ilość tłuszczów pochodzenia zwierzęcego, takich jak:

  • pełnotłuste mleko, masło, śmietana,
  • słonina, smalec, tłuste wędliny, sery, pasztety, parówki,
  • tłuszcze trans obecne w jedzeniu typu fast food i margarynach utwardzanych.

Niezdrowe tłuszcze podnoszą stężenie cholesterolu całkowitego we krwi, co prowadzi do miażdżycy i rozwoju chorób. O wiele zdrowsze są  jedno- i  wielonienasycone kwasy tłuszczowe, omega 6 i omega 3, które znajdują się w:

  • olejach roślinnych (np. w oleju słonecznikowym, lnianym, sojowym);
  • tłustych rybach morskich i owocach morza, w algach;
  • orzechach włoskich, migdałach, ziarnie sezamu, siemieniu lnianym;

Ich obecność w diecie chroni serce i mózg przed chorobami, obniżając stężenie cholesterolu całkowitego oraz „złego” LDL.

Dieta cukrzyca ciążowa

Fot. iStock/dieta cukrzyca ciążowa

Cukrzyca ciążowa i dieta jej towarzysząca jest bardzo ważnym tematem. Ciężarna powinna być po stałą kontrolą lekarza i przestrzegać diety, która nie różni zasadami od diety w cukrzycy typu 1 i 2. Kaloryczność diety powinien ustalić lekarz lub dietetyk, tak, by wynosiła od 1500 do 2400 kcal, w zależności od masy ciała, wzrostu, aktywności fizycznej i wieku. Przerwy między posiłkami nie mogą być dłuższe niż 2- 2,5 -3 godziny.

Dieta powinna uwzględnić w posiłkach udział:

  • 40-50% węglowodanów
  • 20% białka (1,3 g/kg masy ciała)
  • 20-30% tłuszczów.

Podobnie jak w przypadku cukrzycy typu I i II, przyszła mama powinna mierzyć poziom cukru we krwi za pomocą glukometru, oraz zwracać szczególną uwagę na indeks glikemiczny spożywanych produktów.


źródło:  www.mp.pl , www.su.krakow.pl 

Gotowanie Napoje Przepisy Przetwory

Dieta keto – co należy o niej wiedzieć? Zasady, wady i zalety diety wysokotłuszczowej

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
4 stycznia 2021
dieta keto - zasady, efekty, wady i zalety diety wysokotłuszczowej
Fot. iStock

Dieta keto (ketogeniczna, ketogenna) znalazła zastosowanie w leczeniu niektórych chorób neurodegradacyjnych, choć także bywa wykorzystywana z myślą o redukcji masy ciała. Warto wiedzieć, czym dokładnie jest dieta keto, jak wpływa na organizm? I czy rzeczywiście warto przejść na dietę wysokotłuszczową, by schudnąć?

Dieta keto — na czym polega jej działanie?

Dieta keto (ketogeniczna, ketogenna) ma na celu zmuszenie organizmu do czerpania energii z tłuszczów, a nie — jak zazwyczaj — z węglowodanów (m.in. glukozy). Przestawienie to ma poprawić funkcjonowanie organizmu. W normalnych warunkach mózg i mięśnie czerpią energię z glukozy, której nadmiar powoduje problemy ze zdrowiem. W diecie z dużą ilością cukru nasila się stres oksydacyjny, który wpływa na starzenie się i uszkodzenie komórek, pojawia się otyłość, czy cukrzyca. Dieta keto ma zatrzymać ten proces przez ograniczenie glukozy i rozpoczęcie czerpania energii z tłuszczów. Przy tym dochodzi do jego spalania, a przy okazji do redukcji masy ciała. Po kilku dniach od wprowadzenia zmian głównym paliwem stają się ciała ketonowe, powstałe z rozpadu tłuszczów.

Początkowo dieta ta była stosowana z powodzeniem u chorych na padaczkę, w której glukoza powoduje zbyt duże pobudzenie neuronów i wzmaga napady. Dobroczynny wpływ diety na układ nerwowy i redukcję masy ciała sprawiły, że z czasem po dietę ketogenną zaczęto sięgać bez wyraźnych wskazań medycznych, co bywa bardzo ryzykowne.

Dieta keto — zasady

Dieta keto to dieta bogatotłuszczowa i niskowęglowodanowa, co oznacza, że większość kalorii trafia do organizmu wraz z tłuszczami. Założenie diety mówi, że stosunek tłuszczów do węglowodanów powinien wynosić 3-4:1.

  • w przypadku 4:1 – 4 g tłuszczu przypadają na 1 g białka i węglowodanów;
  • w przypadku 3:1 to 3 g tłuszczu przypadają na 1 g białka i węglowodanów.

Należy dostarczać odpowiednią do zapotrzebowania ilość białka, aby nie doszło do sytuacji, w której organizm zaczyna pozyskiwać energię z białek pochodzących z mięśni. Ilość białka powinna być kontrolowana, ponieważ jego nadmiar organizm przekształca w glukozę.

dieta keto - zasady, efekty, wady i zalety diety wysokotłuszczowej

Fot. iStock/dieta keto — zasady

Produkty zabronione

W diecie ketogenicznej należy unikać węglowodanów. A dostarczają je przede wszystkim słodycze i produkty zawierające cukier, pokarmy zbożowe, ziemniaki, warzywa strączkowe, warzywa korzeniowe, większość owoców (z wyjątkiem owoców jagodowych).

Produkty zalecane

W diecie ketogennej nie może brakować tłuszczów, które dostarczane są do organizmu wraz z mięsem, rybami i owocami morza, olejami, masłem, orzechami. Zalecane jest awokado, bogate w zdrowe tłuszcze, oraz warzywa zielone (jak. np. kapusta, brukselka) i kiszone. Można sięgać po smalec, śmietanę, sery, twaróg, majonez. Ponieważ dieta keto nie dostarcza wszystkich potrzebnych substancji, należy uzupełniać powstające niedobory. Zaleca się podczas jej stosowania suplementację składników takich jak: witamina D, wapń, magnez i cynk.

Dieta ketogeniczna — efekty, zalety

Dieta ketogeniczna daje zauważalne efekty, wpływając na funkcjonowanie organizmu. Do pozytywnych skutków jej stosowania można zaliczyć  ograniczenie stresu oksydacyjnego, który występuje przy wyższym poziomie glukozy we krwi. W diecie ketogenicznej dochodzi do obniżenia poziomu glukozy we krwi, co zmniejsza stres oksydacyjny. Dzięki temu można uniknąć uszkodzeń komórek beta trzustki i ograniczyć syntezę insuliny. Mimo wszystko nie zaleca się jej do długiego stosowania w przypadku osób chorych na cukrzycę. W ich przypadku brakuje racjonalnego uzasadnienia dla spożywania tak dużej ilości tłuszczu.

dieta keto - zasady, efekty, wady i zalety diety wysokotłuszczowej

Fot. iStock/dieta keto

Poprawę funkcjonowania w przypadku stosowania diety keto można zauważyć u chorych na Alzheimera. Dzieje się tak, ponieważ ograniczenie  ilości węglowodanów prowadzi do ograniczenia stresu oksydacyjnego, który negatywnie wpływa na pracę mózgu. Jest ona także zalecana jako uznana niefarmakologiczna metoda leczenia padaczki lekoopornej u dzieci. Szacuje się, że nawet w 80% przypadków dieta ketogenna pozwala na zminimalizowanie objawów padaczki. Dzieje się tak, ponieważ ograniczenie glukozy hamuje pobudliwość komórek nerwowych. Dodatkowo obecność wolnych kwasów tłuszczowych, zwłaszcza wielonienasyconych, również wpływa na przekaźnictwo nerwowe. Ważne jest jednak, by stosować ją wyłącznie pod ścisłym nadzorem neurologa i wyspecjalizowanego dietetyka.  Coraz częściej dieta keto stosowana jest w przypadku chorób takich jak: zespoł Retta, zespół Draveta, zespół Doose, stwardnienie guzowate. Specjaliści podkreślają, że jedynie choroby neurodegeneracyjne są uzasadnieniem stosowania tej diety.

Dieta keto — minusy i przeciwwskazania

Do minusów należą zdecydowanie niedobory składników mineralnych, witamin oraz białka. Dzieje się tak z powodu restrykcji diety, która wyklucza większość owoców i część warzyw. Istnieje spore ryzyko, że długotrwałe stosowanie diety ketogenicznej może mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia. W dłuższej perspektywie może pojawić się kamica nerkowa, uciążliwe zaparcia, czy zaburzenia lipidowe. Zaobserwowano także negatywny wpływ na stan mikroflory jelitowej, która odpowiada m.in. za pracę jelit. Naukowcy podkreślają także, że dotychczas nie udokumentowano przewagi diety keto w redukcji nadwagi, w stosunku do innych diet niskoenergetycznych, które mają na celu redukcję masy ciała. Do negatywnych skutków można także zaliczyć mniejsze możliwości wysiłkowe organizmu, spowodowane obniżeniem poziomu glikogenu mięśniowego, oraz pogorszenia samopoczucia u osób stosujących tę dietę. Na początku stosowania diety wiele osób skarży się na otępienie, zmęczenie, problemy z koncentracją, nieprzyjemny zapach ciała i z ust.

Zdecydowanie nie poleca się diety keto w przypadku m.in.: wrodzonych wad metabolizmu kwasów tłuszczowych, porfirii, poważnych chorób wątroby i nerek, refluksu żołądkowo-przełykowego. Do przeciwwskazań należą także problemy z prawidłowym stanem odżywienia.


źródło: www.ptfarm.pl ,www.mp.pl, pulsmedycyny.pl ,ncez.pl 

Zobacz także

Smart cooking – gotuj szybko, sprytnie i zdrowo

Jak zrobić shake waniliowy Shake waniliowy McDonald

Jak zrobić shake waniliowy?

Kasza manna - na wodzie, na mleku, właściwości, kcal

Kasza manna – lekkostrawna, smaczna i wcale nie bezwartościowa. Jak przygotować ją, by była zdrowsza?