Macierzyństwo Zdrowie

Wybierz szybką, smaczną i zdrową przekąskę dla swojego dziecka

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
26 grudnia 2015
Fot.Pixabay/jill111
 

“Mamo głodny jestem!” lub marudzenie mniejszego malucha potrafią zaskoczyć rodzica w różnych miejscach, bez względu na godzinę. I co z tego, że malec dostał śniadanko czy obiadek przed wyjściem z domu? Nie ma siły, rodzic kieruje się do pierwszego sklepu, w którym zaopatrzy malca w szybką przekąskę. Niestety szybka, nie zawsze oznacza zdrową. Rodzic rzadko przygląda się etykietom, gdy marudzenie dziecka sięga zenitu. Trzeba dać jeść tu i teraz, więc w rączki malca wpadają suche bułeczki, batoniki, chrupki, czyli to, czego akurat dziecko nie powinno jeść zbyt często. A jeśli rodzic jest nieprzygotowany do takiej ewentualności, takie byle co wpada do żołądka dziecka nawet codziennie. Aby oszczędzić sobie zmartwienia, a dziecku pustych kalorii, trzeba przemyśleć w jaki sposób zorganizować przekąski, by było szybko, smacznie i zdrowo.

Co jeśli nie batonik?

Rodzice mają do dyspozycji mnóstwo produktów, które przysłużą się ich dzieciom. Alternatywą dla niezdrowych chipsów, batonów czy lizaków są zdrowe produkty, wśród których dzieci znajdą dla siebie coś, co pokochają. Takie świadome wybory rodziców i dzieci, są niezwykle ważne, co zostało zauważone w Stanowisku Zespołu Ekspertów dotyczącym roli przekąsek w zdrowym żywieniu oraz poprawy zwyczajów żywieniowych Polaków poprzez stopniowe zmiany wyborów żywieniowych, z 2015 r:

„Samodzielność w dokonywaniu prawidłowych wyborów żywieniowych przez dzieci i młodzież stanowi podstawę trwałego budowania zdrowej diety. Nauka dokonywania świadomych, dobrych wyborów i mądrego korzystania z dostępnej żywności przez dzieci i młodzież, poprzez przykład dawany przez rodziców, opiekunów i nauczycieli oraz przekazywanie  zasad dokonywania wyborów zdrowych i smacznych produktów, to ważny element  wychowania dla zdrowia” 

Mądrze wybrana przekąska to element zdrowej diety. Przekąski na stałe wpisały się w nawyki żywieniowe Polaków, a więc powinny wnosić do diety nie tylko smak, ale też służyć jej poprawie.

„Skuteczna zmiana nawyków żywieniowych to zmiana stopniowa,wymagająca uwzględnienia uwarunkowań, którymi kierują się Polacy przy wyborze przekąsek, takich jak sprawianie przyjemności, chęć dbania o siebie i zaspokajanie głodu.”

Gdzie można więc szukać zdrowia w szybkich przekąskach? We własnej kuchni mamy bez kłopotu znajdą takie produkty, które zastąpią niezdrowe jedzenie. Warzywa i owoce, to niezwykle istotne składniki w diecie dziecka. W zależności od tego, jaki wiek ma dziecko, można podsunąć mu warzywa gotowane lub surowe. To skarbnica witamin, składników mineralnych i błonnika, a dzieci przyzwyczajane do ich smaku od samego początku ich przygody ze stałym jedzeniem, na pewno nie będą w nich wybrzydzać. Owoce podane w formie musu, sałatek czy też zwykłych cząstek, zdecydowanie podbiją serca dzieci. Słodkie, pachnące, rzadko bywają odrzucane przez małych smakoszy. Pamiętajcie, że im wcześniej dzieci przywykną do zdrowych pokarmów, dobre nawyki w przyszłości pomogą zachować im zdrowie. Jeśli wybieracie się poza dom, wystarczy odpowiednio wcześniej umyć, obrać owoce lub jarzyny, pokroić i zapakować do plastikowego pojemnika. A na spacerze podać gotowe, zamiast biec do sklepu w poszukiwaniu czegokolwiek do zjedzenia.

Fot.Pixabay/condesign

Fot. Pixabay / condesign / CC0 Public Domain

Świeże owoce i warzywa to nie jedyne sposoby na szybki posiłek

Aby dziecku się nie nudziło, rodzice powinni urozmaicać pomysły na zdrowe przekąski. Jeśli maluch skończył dwa lata, spróbujecie wprowadzić do diety i podawać w ograniczonych ilościach orzechy (jeśli nie ma alergii) lub suszone owoce. Dzięki temu, dziecku nie zabraknie składników mineralnych, korzystnych dla zdrowia kwasów tłuszczowych, oraz błonnika. Poza tym maluch pozna szerszy wachlarz smaków, jakie przygotowała Matka Natura, nuda i zerkanie w stronę batoników i chipsów nie grozi.

Pełnoziarniste produkty zbożowe jak płatki i drobne ciasteczka pełnoziarniste z ziarnami, dostarczą błonnika i węglowodanów złożonych. Jeśli macie sprawdzony przepis, możecie wspólnie zasiąść do formowania ciasteczek, które później upieczecie w domu, ku uciesze malucha. Nie tylko wspólnie spędzicie czas, ale samodzielnie przygotujecie pyszne i zdrowe ciastka, którymi możecie poczęstować gości lub inne maluchy na placu zabaw.

Nie zapomnijcie o nabiale!

Oprócz warzyw i owoców jako wartościowe przekąski, eksperci polecają też produkty mleczne. Oczywiście mleko trudno potraktować jako przekąskę. Natomiast to, co zostało z mleka wytworzone, jak najbardziej zasługuje na uwagę rodziców. Matka Natura wymyśliła proces fermentacji mleka, dzięki któremu możemy korzystać z dobrodziejstwa wielu różnych produktów. Spróbujcie znaleźć smak i formę, którą dziecko polubi najbardziej.  Karmienia z łyżeczki na placu zabaw czy w czasie spaceru po parku, możecie uniknąć dając dziecku produkty w innych, wygodnych formach.

Dobry pomysł na przekąskę!

Danonki w saszetce, to przekąska, którą  możecie śmiało zabrać ze sobą i na kilkugodzinne wojaże, ponieważ Danonki można trzymać poza lodówką do 6 godzin. To co ucieszy mamy, to fakt że nie tylko zmieszczą się do torebki, ale przede wszystkim są pyszne i zdrowe. Powstałe z 79% mleka, stanowią źródło niezbędnego w diecie dziecka wapnia oraz witaminy D, więc  rodzice podając dziecku tego rodzaju przekąskę, nie muszą się martwić co trafia do brzuszka ich pociechy. 

 

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Artykuł powstał we współpracy z marką Danone


Macierzyństwo Zdrowie

Kobieto, wyjrzyj choć na chwilę poza swoje kołtuny życiowe. Jakaś garstka próbowała zmienić swoje życie, inna garstka je zmieniła

Listy do redakcji
Listy do redakcji
26 grudnia 2015
Fot. Pexels / Adrianna Calvo / CC0 Public Domain
 

Droga Redakcjo,

Piszę, albowiem czuję, że muszę się wypowiedzieć. Kończy się rok w ciągu którego walczyłam, aby kobiety spojrzały na siebie inaczej, aby polubiły siebie, wyjrzały choć na chwilę poza swoje bagienko i kołtuny życiowe, w których się znalazły. To był mój cel, moja pasja i wierzę, że poniekąd się to udało. Jakaś garstka spróbowała zmienić swoje życie, inna garstka je zmieniła. To nie dużo w porównaniu do gigantycznej skali problemu, ale od czegoś trzeba zacząć. Wierzę, że pójdzie to dalej na zasadzie domina.

Przyszły rok ogłosiłam moim rokiem, będę realizować plany, skupiać się przede wszystkim na sobie i nie wiem, czy starczy mi w tym wszystkim czasu na to, co robiłam do tej pory, dlatego chcę pod koniec tego roku, rzucić moje spostrzeżenia i apel w otchłań Internetów może trafi do jeszcze jednej, małej garstki?

Chciałabym przeanalizować kilka typów kobiet: kochanka, żona zdradzająca/żona nieszczęśliwa i singielka. Są to, wg mnie, dobre przykłady tego, co dzieje się w każdej kobiecie.

Kochanka

Każdy list, każda wypowiedź kochanki, jest w sumie taka sama. To, co przewija się bezustannie, to nieśmiertelne mity powtarzane jak mantra: odejdzie od żony, tylko mnie naprawdę kocha, jest nieszczęśliwy ze swoją żoną, bo ona jest okropna i go nie rozumie.

Droga Kobieto-Kochanko,

Gwarantuję Ci, że poświęcając piętnaście minut na niezbyt dokładne przeszukiwanie forów internetowych, jesteś wstanie odnaleźć całe sentencje i zapewnienia, którymi karmi Cię Twój Jedyny Kochanek. Akapity tłumaczeń, wyjaśnień i zapewnień, które słyszałaś od niego, spijając każde słowo z jego ust, jakby to była prawda objawiona. Ale przypatrz się dobrze, te słowa i zapewnienia, które czytasz, nie pochodzą od Twojego Kochanka. Zostały opisane i wypowiedziane przez kogoś innego, przez innego Kochanka do innej Kochanki. A teraz spójrz jeszcze raz, jest ich setki, a nawet tysiące – całe fora zapełnione głodnymi kawałkami, którymi od wieków zdradzający mężowie karmili swoje kochanki.

Gdybyś przez chwilę przestała histeryzować i wykrzykiwać, że on jest inny, że z Wami będzie inaczej, to zdałabyś sobie sprawę, że to, co dostajesz, to TYLKO słowa. Tak, słowa, które są za darmo, które się nie liczą. Gdybyś choć na chwilę przestała warczeć i tępić wszystkich, którzy starają się zasugerować, że ten facet robi Cię w bambuko, tak samo jak swoją żonę, zauważyłabyś, że on nic nie robi, aby te słowa wcielić w życie. Czemu mija czwarty rok, a on nadal nie odszedł od żony? Bo nigdy nie miał takiego zamiaru. Zakochany i oszalały na punkcie kobiety mężczyzna, poruszy niebo i ziemię, żeby z nią być. Odnajdzie ją na końcu świata i odkopie spod ziemi. Zrobi wszystko, aby trwać przy ukochanej. Czy Twój kochanek zrobił cokolwiek, poza umówieniem się z Tobą na weekend w celu podupczenia i wyrwania się z rodzinnego kieratu? Nie? No właśnie.

Tak, masz prawo powiedzieć, że to, co opisałam to przerysowana, romantyczna wizja mężczyzny, który niczym rycerz na białym koniu uratuje swoją ukochaną i odnajdzie ją na końcu świata. Masz prawo wmawiać sobie, że tacy mężczyźni nie istnieją z taką samą siłą, jaką wmawiasz sobie, że on odejdzie od żony i z Wami będzie inaczej.

Ja wiem, że tacy mężczyźni są, osobiście widziałam, osobiście doświadczałam. Ale Ty nie możesz o tym wiedzieć, bo od kilku lat nie dajesz sobie najmniejszej szansy na pełnowartościowe szczęście będąc weekendową kochanką, wmawiającą sobie, że to jest to, czego chcesz. Tylko czemu, raz na jakiś czas leżysz w łóżku wyjąc z bólu i pustki, którą czujesz? Czemu raz na jakiś czas jedna butelka wina nie wystarcza, aby zagłuszyć zdrowy rozsądek, który próbuje budzić się w Twojej głowie? Ty wiesz, jak jest. Ty wiesz, jak to się skończy. Wiesz, bo jesteś mądrą kobietą, która za wszelką cenę pragnie miłości, jednocześnie nie kochając siebie.

Żona zdradzająca/Żona nieszczęśliwa

Kobieto- Żono Zdradzająca,

Spójrz wyżej, jesteś niczym innym, niż tą opisaną kochanką. Ja wiem, wiem, to świadoma decyzja, podchodzisz do tego inaczej, Ty nie oczekujesz, że odejdzie od żony, nie chcesz nic ponadto, co otrzymujesz. Ogólnie uważasz, że jesteś lepsza, bo Ciebie te histerie nie dotyczą. Jednak Twoje bagienko jest dużo bardziej głębokie i przerażające i Ty dobrze o tym wiesz. Nie patrzysz w tę otchłań, tylko odwracasz wzrok i szukasz substytutu, pocieszenia, uzupełnienia.

Żono Nieszczęśliwa,

Jesteś ofiarą mitów, przekonań, opinii innych ludzi, przebrzmiałych założeń i prawd, które już dawno straciły swoją wartość. Nikt Ci nie powiedział, że najważniejszą osobą dla siebie jesteś Ty sama. Nikt Cię nie nauczył wymagać od innych, nikt nie upewnił w przekonaniu, że to, co czujesz jest prawdziwe, szczere i masz do tego pełne prawo. Ty nauczyłaś się tylko jednego, że kobieta musi mieć przy sobie mężczyznę, męża najlepiej, bo tylko tak jest coś warta. Kryteria? Żeby był i żeby nie pił. Chciałaś coś do tego dodać za młodych, szalonych lat? Och, w głowie Ci się poprzewracało roszczeniowa damo. Nie możesz wymagać, bo zostaniesz starą panną! Więc dorwałaś w końcu chłopa mieszczącego się w podstawowych kryteriach wyznaczonych przez innych. Zakochałaś się i było ogólnie fajnie, choć regularnie włączała Ci się czerwona lampka, wyły syreny alarmowe, a Twój system nerwowy wyraźnie dawał Ci do zrozumienia, że to nie jest ten jedyny wymarzony. No, ale Tobie nie wolno wymagać, a przecież miłość pokona wszystko, więc pewnie się zmieni po ślubie. Ty go zmienisz i będzie idealny!

I co? Jest? Nie? No właśnie.

Fot. Pexels / Unsplash / CC0 Public Domain

Fot. Pexels / Unsplash / CC0 Public Domain

Żono,

Teraz uciekasz w romanse, bo potrzebujesz bliskości i czułości. Nie często, raz na jakiś czas, tak dla równowagi psychicznej. Jednak potwór, przed którym uciekasz jest o wiele większy i straszniejszy, bo oto raz na jakiś czas dochodzi do Ciebie świadomość, że tak już będzie zawsze. W pewnym momencie romanse się skończą. W pewnym momencie dzieci odejdą. W pewnym momencie zostaniecie tylko Wy – żona i mąż, obdarci ze wszelkiego romantyzmu z potłuczonymi różowymi okularami, nadzy, bez ułudy, bez nadziei. Puści, zimni, zniechęceni. Oto spojrzysz na człowieka, którego wybrali Ci inni. Zobaczysz wszystko, czego nigdy nie chciałaś. Zdasz sobie sprawę, że jesteś w miejscu, w którym nie chcesz być. Zorientujesz się, że słuchanie wszystkich innych poza samą sobą, było najgorszym błędem w Twoim życiu. Chciałaś dobrze, ale nie dla siebie, tylko tak ogólnie, społecznie, bo mówili, że tak ma być, bo oni tak mięli. Teraz musisz przeżyć życie, które inni Ci ułożyli, ponieważ decydowanie o sobie i własnym losie było zbyt odważne i krytykowane. Oni nie zdecydowali o sobie, więc Ty też nie mogłaś.

Singielka

Kobieto- Singielko,

Ta, która masz najwięcej pretensji do wszystkich, że mają pretensje do Ciebie o to, że jesteś sama. Ta, która wciąż się kryguje i udaje, krytykując krygowanie się i udawanie innych. Wszyscy Ci życzą miłości, związku i faceta. Wszyscy się o Ciebie martwią i snują domysły o Twojej orientacji seksualnej. Wszyscy widzą Cię tylko przez pryzmat posiadania mężczyzny.

Droga Singielko, gdyby sytuacja w jakiej się znajdujesz Ci odpowiadała, gdybyś spełniała swoje pasje i żyła pełnią życia, tak jak Ty sama tego chcesz, nie musiałabyś na każdym kroku udowadniać, że jesteś szczęśliwa.

Droga Singielko, otoczona konwenansami i oczekiwaniami innych. Widząca już nieco więcej, ale wciąż nie mająca siły przebicia i faktycznej odwagi, by przyznać, jak jest, przed samą sobą. Nie, nie twierdzę, że każda singielka, to kobieta, której nie chciał żaden facet i teraz kreuje się na wielce świadomą i niezależną. Tak, dopuszczam do wiadomości, a nawet szczerze popieram decyzję o byciu samej niż trwanie przy byle kim. Ale tak jak i Ty, nie lubię sztuczności i udawania, aby coś komuś, za wszelką cenę udowodnić.

Poznałam w swoim życiu kobiety tak pełne pasji, planów i spełnienia, że wystarczyło na nie spojrzeć, by wiedzieć, dlaczego są singielkami. Były ponadprzeciętne, zadowolone i radosne, nie chciały byle kogo w swoim życiu, bo one same były dla siebie najważniejsze. Na ich drodze stawali mężczyźni, jedni zostawali, inni odchodzili. Nikt nie pytał, dlaczego są same, a jeśli już to pytanie padało, to bez żadnych pretensji i zażaleń, odpowiadały: „Nie mam czasu”, „Nie spotkałam nikogo odpowiedniego”. Nie udowadniały za wszelką cenę, że ich singielstwo było ich świadomym wyborem, to było aż nazbyt oczywiste.

Poznałam też singielki, które postanowiły przyjąć taki model życia z braku laku. Sfrustrowane, udające, z pretensjami do wszystkich, że o cokolwiek zapytali. Znudzone, bez celu, bez perspektyw w ich przekonaniu. Taka postać tragiczna pomiędzy Kochanką, a Żoną Zdradzającą – bez większych dramatów kochanki, ale wciąż pragnące związku i miłości. Bez męża i beznadziei życia, ale jednak z brzęczącymi w głowie frazesami: „Bez mężczyzny jesteś nikim”.

Droga Singielko, której życie miłosne, tak naprawdę, nikogo nie obchodzi, a jest jedynie jednym z wielu tematów rodzinnych spędów, przestań się szarpać i udowadniać na siłę wszystko i wszystkim. Czyjeś szczęście i radość widać gołym okiem, nie trzeba wszystkiego za wszelką cenę udowadniać. A jeśli jesteś nieszczęśliwa to przyznaj się do tego – przed samą sobą. Nie zakrzykuj innych, chcąc zakrzyczeć siebie. Nie stój na środku pokoju tupiąc nóżką, wykrzykując jak sześciolatka, że „sama o sobie decydujesz!” Decyduj sama o sobie w pełni i świadomie.

Fot. iStock / OJO_Images

Fot. iStock / OJO_Images

Kobieta

Kochana Kobieto, szukająca ciepła, miłości, wsparcia, zrozumienia, troski i opieki. Kobieto, poszukująca swojej wyjątkowości, wartości i szacunku. Wszystko, czego potrzebujesz masz na wyciągnięcie ręki i w zasięgu wzroku, wystarczy spojrzeć w lustro. Zobaczysz tam jedyną osobę, która, tak naprawdę, może Cię uszczęśliwić, pokochać, która powinna Cię szanować i znać Twoją wartość.

Czemu jesteś miotającą się kochanką? Bo miłości szukasz wszędzie i za wszelką cenę, tylko nie w sobie i nie do siebie. Jak możesz twierdzić, że potrafisz kochać szczerze i wiernie, jeśli nie jesteś w stanie obdarzyć miłością jedynej, najbliższej osoby, która zawsze jest przy Tobie, czyli siebie samej? W jaki sposób szanujesz innych ludzi, jeśli samej siebie nie szanujesz zadowalając się ochłapami i uczuciem rodem z second hand’u?

Czemu jesteś zdradzającą żoną? Bo za późno dostrzegłaś rzeczywistość, bo pozwoliłaś innym decydować o własnym życiu. Nie miałaś odwagi żyć tak, jak chciałaś. Nie odważyłaś się sama decydować o sobie, mimo że jesteś świadoma, że życie mamy tylko jedno. Dalej się boisz, dalej nie chcesz, dalej szukasz odpowiedników i starasz się przefarbować swoje i tak już popękane, różowe okulary.

Czemu udajesz zadowoloną singielkę? Bo chcesz coś za wszelką cenę udowodnić, ale nie światu, a sobie. Chcesz zakrzyczeć wszystkich, że tak właśnie ma być, a tak naprawdę, chcesz zakrzyczeć siebie. Jesteś dla siebie tym zdradzającym mężem, który karmi swoją kochankę wytartymi frazesami i głodnymi kawałkami, ale nic nie robi. Mówisz do siebie i upewniasz w przekonaniu, ale czy faktycznie zrobiłaś coś w kierunku zmiany, aby faktycznie było widać, że jesteś szczęśliwa bez względu na to, kto Ci towarzyszy lub nie?

Kochana Kobieto, udająca, miotająca się, nieszczęśliwa, zagubiona, zakręcona. Zatrzymaj się na chwilę i odetchnij. Droga Kobieto, życie to kwestia wyboru i Ty ten wybór masz – zawsze. Cudowna Kobieto pełna emocji i sprzecznych uczuć, uświadom sobie wreszcie, że nic nie musisz, a jedynie możesz chcieć. Piękna Kobieto, stań się wreszcie panią własnego życia, weź za siebie odpowiedzialność i bądź prawdziwie wolna. Przestań oczekiwać, że wszystko się samo ułoży i rozwiąże. Samo, to się właśnie wszystko zrobiło i co? Jesteś zadowolona z efektów?

Daj sobie to, czego tak zawzięcie szukasz – miłość, szczęście, radość, troskę, opiekę, szacunek, poczucie wartości.

Na zakończenie, być może będziesz chciała zapytać, co się stanie, jeśli się odważysz, rozwiniesz skrzydła, zrobisz krok na przód i spadniesz? Odpowiem wtedy: Moja Kochana Kobieto, a co, jeśli polecisz?

A.

 


Macierzyństwo Zdrowie

Wino szumiało jej w głowie przyjemnie. Miał ładne dłonie i pachniał tytoniem… Historia miłości najmniej przypadkowa

Agata Sliwowski
Agata Sliwowski
26 grudnia 2015
Fot. iStock / robertiez

Poznali się na jachcie w boskim San Francisco. On miał spędzić wieczór z Miss Brazylii. Ona, pojawiła się w zastępstwie koleżanki, której wypadło coś pilnego. Był letni, ciepły wieczór i Miss wystawiła go do wiatru. Nie krył poirytowania. Jak to samiec. Wiadomo.

Przypadkowa kolacja

Gospodarz posadził ich obok siebie, skoro już pojawili się znikąd jak te dwie wyspy pośrodku znudzonego oceanu. Ona niezainteresowana, on, mówiłam już … niezmiennie poirytowany. Jedli w ciszy. Ona zwłaszcza dużo wina piła. To wtedy pomyślała, ach pofolguję tu sobie troszkę. Wydał się jej lekko śmiesznawy, gdy tak w tej swojej irytacji tkwił. Więc zaczęła go drażnić, śmiejąc się swobodnie. Odgarniała włosy, głaskała krawędź kieliszka, co podobno natychmiast zdradziło w niej Europejkę. No i akcent też miała. Wiadomo.

Więc zaczął jej słuchać, tak mimochodem i bez zaangażowania. Bożesz! Jakże świergoliła tym kobiecym sposobem. Ale fajne nogi miała. I pachniała kobietą. Taką bardziej prawdziwą. Jak krew. Więc zaczął do niej mówić, niby to od niechcenia, o iluzji czasu i sprawach spirytualnych. Zauważył natychmiast, że jest elokwentny i że brzmi nad wyraz interesująco. Lubił się słuchać od zawsze. W końcu inteligentny był. Wiadomo.

Ten jego monolog ją zaintrygował. Mówił w końcu o rzeczach, które czuła od dziecka. Widziała jak się pręży, jak jakiś narcyz nad oniemiałym jeziorem. Dać mu lusterko i umrze od nadmiaru miłości własnej. Pomyślała, ale mu odpuściła. Wino szumiało jej w głowie przyjemnie. Miał ładne dłonie i pachniał tytoniem, tym z fajki, którą pykał namiętnie. Tak kolacja owa dobiegła wreszcie końca.

Przypadkowa randka

Kiedy schodzili z jachtu, poślizgnął się i wpadł do wody. Śmiała się głośno, perlistym śmiechem. Bo taka była rozbawiona. Jaguar, którym przyjechał, by zaimponować Brazylii, nie odpalił rzecz jasna na mokry klucz. Jej samochód, dziwnym losu zrządzeniem, stał obok jak gdyby nigdy nic.  On mokry był cały od wody tej morskiej, głupio mu było, ale w końcu poprosił. Żeby do domu go podrzuciła. Zgodziła się rzecz jasna, bo trochę żal jej się go zrobiło. Taki narcyz zbiedzony ze zdechłym jaguarem. W duszy trochę się podśmiewała.

Postaw mi wino, a zawiozę Cię do domu. Wyszeptała zaczepnie, a uśmiech już miała wyzywający. Więc poszli do „No name bar”, baru bez nazwy, bo tylko taki bar tej nocy ciekaw był ich historii. Weszli jak na scenę w teatrze przewrotnego życia. Pijane oczy widzów zawisły im na szyjach i na kroplach wody, które pełzły po nim jak miniaturowe, przeźroczyste ślimaki. On był na bosaka, ona miała czerwone szpilki. Usiedli przy barze, na tych stołkach wysokich i nogi zakleszczyły im się w uścisku bez wyjścia. Całowali się jak młodzież o północy na plaży w Łebie, przy czym ona miała oczy szeroko otwarte, bo była trochę jak Marilyn Monroe. A on czuł się bogiem. Wiadomo.

(nie)Przypadkowa miłość

Wiele jeszcze razy tak się spotykali, bo jej energia stała się jego opium. Więc powiła mu syna, pod gwiazdą szczęśliwą i żyli jak kobieta z mężczyzną. Przez chwilę. Ich drogi się rozeszły w obcych zupełnie ramionach. Zamieszkali oddzielnie choć niezbyt daleko. Ona nabrała mocy, jemu przybyło lat. I nagle już wiedziała, czego od życia chce. Jakiej miłości, jakiej czułości, jakiego mężczyzny chce, wiedziała. I dostała. Bo los jej zawsze sprzyjał. Więc pili szampana w lawendowej pościeli i uczyli się ciał na pamięć. Taka to była miłość. Pełna najintymnijeszych szczegółów. Aż pewnego dnia padła bez życia. Głupia ta miłość nierozumna.

Więc wróciła do niego, jak zraniona sarna. A dusza bolała ją nadmiernie. Patrzyła, jak się pręży, jak chodzi za nią i węszy, odurzony opiatem kobiecości nie do odzyskania. Nocami, kiedy spać nie mogła, widziała jak wyje do księżyca, zrozpaczony jak wilk po śmierci samicy. Straceniec jeden. Nie miała litości. Więc kwiaty jej słał i przypodobać się próbował, lecz cóż kiedy jej lodowaty oddech zamrażał mu oczy w akcie pojedynczego westchnienia.

Z pewnością cierpiał, czasem też się miotał. Kiedyś energię miał silną i wiedział, jak jej użyć, by mu uległa, posłuszna jak kobieta. Teraz gorzkie gody zamieniły ich role. I był bezsilny jak pisklę kolibra w miniaturowym zamku na wzgórzu.  Zmalał, spokorniał, schował się w sobie. Podczas gdy ona żyła, ale nie wiedziała jak. Rozdarta  od środka, przez duszę torturowana.  Aż zrodziła się w niej tęsknota….

Historia ta wcale się jeszcze nie skończyła. Typowa historia przypadkowa, najmniej przypadkowa. Dwoje ludzi, którzy nagle się spotkali. Coś kliknęło, wszechświat zatrybił i nagle ruszyła maszyna po kosmicznych szynach. Życie udało się w podróż, unosząc ich ze sobą na fali. Ale kierunek pozostał nieznany. Tak, ciąg dalszy z pewnością nastąpi, choć przecież nikt nie wie nic. Pewności nie ma. Życie jak zwykle wykreuje scenariusz, na jaki przyjdzie mu tylko ochota. Ona musiała zastąpić tego dnia koleżankę, a on musiał zamarzyć o Miss Brasil. Tyle wystarczyło, by pozornie z niczego i bardzo przypadkowego powstała historia najmniej przypadkowa. Historia której ciąg dalszy jeszcze ciągle nastąpi.


Zobacz także

Catering dietetyczny SuperMenu – dieta pudełkowa od Ani Lewandowskiej

Produkty pomagające obniżyć poziom cholesterolu

Uważasz, że ogólnie jesteś zdrowa? Te objawy mówią, że jesteś w błędzie