Go to content

Osiem rzeczy, które powinieneś wiedzieć o swoim zdrowiu psychicznym

16 sygnałów alarmowych, że twoje zdrowie psychiczne wymaga pomocy specjalisty
Fot. iStock / Klubovy

Jak to się dzieje, że tak często zaniedbujemy zdrowie psychiczne? Spychamy na margines to, co najważniejsze: dobre samopoczucie, wewnętrzny spokój, odpoczynek psychiczny. Stawiamy czoła niemożliwie trudnym sytuacjom, nie zdając sobie sprawy z tego, jak wielkie koszty emocjonalne ponosimy. Tłumimy emocje, negatywne uczucia i myśli, odsuwamy to, co powinniśmy przepracować.

Na początek, bądź świadomy kilku podstawowych faktów, które powinny otworzyć ci oczy.

Osiem rzeczy, które powinieneś wiedzieć o swoim zdrowiu psychicznym

1.Każdy z nas ma lepsze i gorsze momenty w życiu

Problemy ze zdrowiem psychicznym zdarzają się każdemu z nas, bez wyjątku, bez względu na wiek, status materialny i sytuację rodzinną. Można mieć wszystko, być otoczonym kochającymi bliskimi, a gdzieś głęboko w środku potwornie cierpieć. Ważne, żebyśmy nie czuli się winni z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym. One się po prostu zdarzają, czasem nie potrafimy określić bezpośredniej przyczyny.

2. 30% osób z problemami psychicznymi nie ma dostępu do fachowej pomocy

To znacząca liczba, która mocno niepokoi. Warto zatem nie pozostawać obojętnym i pomagać tam, gdzie jest to możliwe, czyli stworzyć sieć wsparcia, a także skontaktować osobę potrzebującą ze specjalistą, poszukać numerów telefonów zaufania, otoczyć ją zrozumieniem, którego potrzebuje.

3. Osoby, które nie leczą swoich zaburzeń emocjonalnych żyją krócej

Średnio o 10- 25 lat. Dzieje się tak z różnych powodów, na przykład nieleczona depresja może doprowadzić do prób odebrania sobie życia. Choroby psychiczne są również często sprzężone z innymi problemami zdrowotnymi, które je tylko pogłębiają. Zdrowie psychiczne i pozytywne nastawienie jest szczególnie ważne, gdy nasz organizm zmaga się z ciężkimi, nieuleczalnymi chorobami.

4. Lecząc się, możemy odzyskać dawną sprawność

Nawet w 100%. Trzeba o tym pamiętać i pozwolić sobie pomóc. Powinniśmy również przełamać wstyd, który towarzyszy chorobom psychicznym. Bardzo ważna jest tu również profilaktyka i samoświadomość.

5. Światowa gospodarka traci około 1 biliona dolarów rocznie na produktywności, z powodu depresji i niepokoju odczuwanych przez pracowników

Problem jest zatem globalny i bardzo realnie przekłada się na sytuację ekonomiczną. Dobry stan zdrowia psychicznego wiąże się z dobrostanem psychicznym i psychologicznym, a to dzięki nim możemy prawidłowo i efektywnie wykonywać nasze obowiązki.

6. 9.10 krajów z najwyższym odsetkiem samobójstw leży w Europie

Jest to region szczególnie dotknięty przez problem zaburzeń psychicznych i składa się na to wiele czynników (również cywilizacyjnych). Wyższy poziom życia to bardzo często o wiele większa wrażliwość emocjonalna i słabsze zdrowie psychiczne. Nie należy również zapominać, że mimo, że nasza świadomość dotycząca chorób psychicznych i problemów emocjonalnych wciąż rośnie, ciągle jeszcze wstydzimy się do tego, że sobie z nimi nie radzimy. Pamiętajmy, prawie 800 000 ludzi umiera co roku w wyniku samobójstwa,  co 40 sekund na skutek samobójstwa umiera 1 osoba. Samobójstwo jest drugą co do częstości przyczyną zgonów osób w wieku 15-29 lat.

7. Jeden na pięciu nastolatków cierpi z powodu zaburzeń psychicznych

Problem jest zatem olbrzymi i nie wolno nam go lekceważyć. Osoby w wieku nastoletnim są szczególnie narażone z racji ogromnej presji środowiska, a także specyficznego momentu w życiu, kiedy to szukamy odpowiedzi na wiele ważnych pytań, kiedy szukamy własnej tożsamości. Około połowa zaburzeń psychicznych zaczyna się przed 14 rokiem życia. Szczególnie teraz, kiedy świat zmaga się z pandemią, a my jesteśmy zmuszeni znacznie ograniczyć kontakty z bliskimi, zwracajmy jeszcze większą uwagę na potrzeby emocjonalne naszych dorastających dzieci.

8. Praca jest dobrym remedium

W wielu przypadkach stabilne i satysfakcjonujące zatrudnienie okazuje się dobrym środkiem wspomagającym proces zdrowienia. Nie należy zatem wykluczać osób z problemami natury psychologicznej, ale aktywnie je wspierać w środowisku zawodowymi.