Kultura Lifestyle

Królowa Elżbieta II – silna i niezłomna władczyni, którą wciąż kochają poddani

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
9 lipca 2020
królowa Elżbieta II życiorys
Fot. iStock
 

Królowa Elżbieta II to filar monarchii brytyjskiej. Ta niezwykła i silna kobieta jest jedną z najbardziej znanych osób na świecie. Uwielbiana przez poddanych, nieustannie przyciąga tłumy turystów, będąc wręcz symbolem Wielkiej Brytanii. Warto poznać historię królowej, która w tym roku (2020) świętowała 94 urodziny, z których aż 68 lat zasiada na tronie!

Elżbieta II – dzieciństwo i młodość

Elżbieta II, a właściwie Elżbieta Aleksandra Maria Windsor urodziła się 21 kwietnia 1926. Przyszła królowa pierwsze imię dostała w spadku po matce, drugie po prababce, trzecie po babce. Co ciekawe, już mała Elżbieta odznaczała się twardym charakterem. Była znana z dokładności wykonywanych zadań oraz dbałości o swoją pozycję i rangę od maleńkości. Była zorganizowana, poważna, wręcz pedantyczna. Przyszła królowa odebrała odpowiednie wykształcenie, ze szczególnym naciskiem na historię i geografię. Jednak nie była od początku wychowywana na przyszłą władczynię Wielkiej Brytanii. Elżbieta II w chwili urodzenia była dopiero trzecia w kolejce do brytyjskiego tronu. Gdy miała 10 lat, umarł jej dziadek, Jerzy V, więc ruszyła do przodu kolejka do korony. Na tron wstąpił Edward VII, jej stryj, który abdykował niespełna rok później. W związku z tym królem został jej ojciec, Jerzy VI, przez co księżniczka Elżbieta została bezpośrednią następczynią tronu, co ponoć ją bardzo zachwyciło.

królowa Elżbieta II życiorys

Fot. iStock/królowa Elżbieta II

Po wybuchu II wojny światowej Elżbieta wstąpiła do kobiecej służby wojskowej, w której odebrała przeszkolenie jako kierowca i mechanik, otrzymując stopień kapitana. Podczas trwania wojny poddani mogli ją podziwiać w wojskowym uniformie. Przyszła królowa była naprawdę gotowa do wszelkich poświęceń dla walczącego kraju.

Elżbieta II – małżeństwo

Elżbieta II ponad 70 lat spędziła w małżeństwie i nadal trwa u boku księcia Filipa. Ich związek nie ucieszył rodziców młodej Elżbiety. Oboje byli przeciwni kwitnącej relacji z księciem Filipem, którego rodzina była blisko związana z nazistami. Książę Filip nie był najlepszą partią także z innego powodu. Jego majątek był roztrwoniony, a prezencja i momentami zachowanie również odbiegało od idealnego. Mimo wyraźnej niechęci rodziców, Elżbieta i Filip zaręczyli się. Niedługo po tym ojciec Elżbiety wysłał ją w daleką podróż do Afryki licząc na to, że córka zmieni zdanie i zrezygnuje z tego małżeństwa. Tak się jednak nie stało. Ślub pary książęcej odbył się 20 listopada 1947 roku i rozpoczął trwające dotychczas siedem dekad małżeństwo, które jednak trudno określić mianem idealnego.

Książę Filip miał zwyczaju zdradzać swoją żonę i nie zawsze zachowywać się tak, jak należy, względem niej. A mimo wszystko królowa Elżbieta wybaczała niegodne postępowanie jej małżonka. Sam książę, miał o niej po latach wspólnego życia powiedzieć – „Po pięćdziesięciu latach mam ogromną pokusę, by udzielać rad, najważniejszą lekcją jaką odebraliśmy od życia jest wiedza, że tolerancja stanowi podstawę szczęśliwego małżeństwa. Wierzcie mi, Królowa jest niezwykle wyrozumiała”.

królowa Elżbieta II życiorys

Fot. iStock/królowa Elżbieta II i książę Filip

Życie rodzinne królowej Elżbiety II

W trakcie małżeństwa Elżbiety i Filipa na świat przyszła czwórka dzieci – książę Karol, księżniczka Anna, książę Andrzej oraz książę Edward. Obecnie są kojarzeni nie tylko z monarchią, ale także ze swoim burzliwym życiem uczuciowym i licznymi skandalami. Książę Walii Karol, urodzony 14 listopada 1948 roku, jest obecnie następną tronu, który najpewniej przejmie po swojej matce. Wiadomo, że królowa nie była specjalnie wylewną i bardzo czułą matką, jednak nigdy nie była głucha na potrzeby swoich dzieci.

Elżbieta II szczególnie ukochała sobie wnuki – najmocniej związana jest z najstarszym synem księcia Karola i zmarłej księżnej Diany, księciem Wiliamem oraz jego młodszym bratem, Harrym. To właśnie w Wiliamie upatruje się nadziei na wzmocnienie pozycji monarchii, gdy w swoim czasie obejmie panowanie.

Na marginesie warto wspomnieć, że królowa Elżbieta II od zawsze ciepłymi uczuciami darzyła zwierzęta. Szczególnie bliskie są jej konie, na których jeździ po dziś dzień, oraz psy rasy corgi, którymi chętnie się otaczała.

Elżbieta II – koronacja i panowanie

Elżbieta II już od 68 lat stoi na czele Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, jest również głową 15 innych państw. Władzę objęła 6 lutego 1952 roku, po śmierci ojca, natomiast do uroczystej koronacji doszło  2 czerwca 1953 roku. 21 grudnia 2007 królowa została ogłoszona najstarszym brytyjskim monarchą. Jako królowa Zjednoczonego Królestwa jest najwyższym zwierzchnikiem Kościoła Anglii i protektorem Szkockiego Kościoła Prezbiteriańskiego, a sama wiara jest dla niej niezwykle ważna.

Fot. CC Search / oneredsf1 / CC BY

Dla królowej Elżbiety monarchia jest sensem życia – w tej materii żadnej wątpliwości nie mają biografowie królowej. Co prawda królowa nie rządzi, bo tego jest rząd, lecz panuje i stanowi filar państwa, jako ważny symbol. Wielu Brytyjczyków uważa królową za instytucję samą w sobie. Mimo licznych skandali pojawiających się w rodzinie królewskiej, przez lata potrafiła utrzymać powagę urzędu oraz utrzymać więzy z ludem. Elżbieta II nadal cieszy się wysoką pozycją i ogromnym szacunkiem wśród poddanych, choć nie brakuje również głosów krytyki. Często gani się monarchię za przestarzałość oraz generowanie ogromnych kosztów na utrzymanie dworu i rodziny królewskiej. Nie da się jednak ukryć, że generują oni także niemałe zyski płynące z turystyki.

królowa Elżbieta II życiorys

Fot. iStock

królowa Elżbieta II życiorys

Fot. iStock

Sama królowa uwielbiała podróże i będąc w sile wieku zwiedziła wiele państw na całym świecie. Co więcej, już po ślubie wyruszyła z mężem w 6-miesięczną podróż dookoła świata, jako pierwszy monarcha, który tego dokonał.

Niezależnie od głosów krytyki, niesłabnące poparcie sprawia, że większość Brytyjczyków życzy królowej Elżbiecie II dalszego panowania w zdrowiu, nie wyobrażając sobie zmiany na tronie Wielkiej Brytanii.


źródło: zyciorysy.info , www.polskieradio.pl , pl.wikipedia.org 

Kultura Lifestyle

Kaczka – szlachetne mięso dla smakoszy. Przepisy na aromatyczną i soczystą kaczkę

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
10 lipca 2020
Kaczka pieczona z jabłkami, mandarynką i w rękawie
Fot. iStock
 

Kaczka to mięso szlachetne, ale wyjątkowo niedocenione na polskich stołach. Mimo że pojawia się na nich od wieków, obecnie kupujemy go bardzo mało. Wpływ na to ma wysoka cena kaczki oraz przekonanie, że trudno jest przyrządzić jej mięso. Warto wypróbować ciekawe przepisy, bo kaczka pieczona z jabłkami, mandarynką lub w rękawie, zachwyca wyrazistym smakiem.

Kaczka Pekin i Barbarie – dlaczego warto je jeść?

Kaczka ma mięso nie tylko aromatyczne i bardzo soczyste, ale również wartościowe. W 100 g  kaczego mięsa znajduje się aż 28 gram białka. Poza tym znajdziemy w nim witaminy z grupy B – B1, B2, B6, B3, witaminę A, E i minerały: potas, sód, magnez, fosfor, żelazo, cynk, wapń. Nie brakuje tu również nienasyconych kwasów tłuszczowych, które wykazują pozytywny wpływ na utrzymanie prawidłowego stężenia cholesterolu we krwi oraz chronią serce, są również  niezbędne dla wydajnej pracy mózgu oraz zdrowego wzroku. Osoby dbające o linię powinny jednak uważać na to mięso, ponieważ kaczka w 100 g dostarcza 3o0 kcal. Można obniżyć ilość kalorii, sięgając po pierś z kaczki bez skóry – porcja zawiera nawet połowę mniej kalorii, niż inne partie kaczego mięsa zjadane ze skórą.

Fot. iStock/kaczka

Najczęściej na stoły trafiają dwa gatunki: kaczka Pekin – wyrośnięta i mięsista, o zdecydowanym smaku i nieco twardawym mięsie, lub kaczka Barbarie (piżmowa), która ma mięso delikatniejsze w smaku i chudsze.

Jeśli jeszcze nie przyrządzaliście samodzielnie kaczki, lub dotychczasowe przepisy nie spełniły waszych oczekiwań, wypróbujcie przepisy inspirowane najlepszymi pomysłami na pyszną i aromatyczną kaczkę.

Kaczka pieczona z jabłkami – przepis

Ten przepis – kaczka pieczona z jabłkami – to klasyka, która zawsze sprawdzi się podczas uroczystości rodzinnych oraz codziennych obiadów. Soczysta, aromatyczna i pachnąca, aż się prosi o przygotowanie.

Kaczka pieczona z jabłkami, mandarynką i w rękawie

Fot. iStock/kaczka pieczona z jabłkami

Kaczka pieczona z jabłkami:

Składniki:

  • 4 uda kacze
  • 3 jabłka
  • 1 cebula
  • 3/4 szklanki wody
  • 3/4 szklanki wina
  • 2 łyżki konfitury z żurawiny
  • 1 ząbek czosnku
  • suszony majeranek
  • suszony rozmaryn
  • przyprawa do kaczki
  • ziemniaki

Przygotowanie: 

  1. Umyj i osusz kacze udka. Natrzyj je przeciśniętym przez praskę czosnkiem, natrzyj przyprawą do kaczki i majerankiem. Wstaw do lodówki na kwadrans.
  2. Wymieszaj wino z wodą, dodaj żurawinę ze słoika.
  3. Cebulę pokrój w grubsze talarki, jabłka pokrój na cząstki. Rozgrzej patelnię i krótko przesmaż je z rozmarynem, po czym zalej przygotowanym płynem z żurawiną.
  4. W naczyniu żaroodpornym ułóż udka, jabłka z cebulą, zalej płynem z patelni. Nagrzej piekarnik górka-dół do 180ºC, naczynie żaroodporne przykryj i piecz 45 minut.
  5. W międzyczasie obierz i ugotuj do miękkości ziemniaki.
  6. Po upieczeniu powstały sos zlej do garnuszka, zblenduj lub przetrzyj przez sito, by powstał kremowy sos. Udka kacze wstaw jeszcze na kilka minut na ruszt, by się zapiekły i zrumieniły.
  7. Udka podawaj z sosem do ziemniaków (lub purre).

Kaczka duszona z mandarynką – przepis

Jeśli lubicie połączenie soczystych i aromatycznych mandarynek z wyrazistymi przyprawami do mięsa, ten przepis przypadnie wam do gustu. Planując obiad z kaczką z mandarynkami trzeba pamiętać o tym, że konieczny jest czas na przeniknięcie marynaty do mięsa – najlepiej przez noc.

Kaczka pieczona z jabłkami, mandarynką i w rękawie

Fot. iStock/kaczka z mandarynką

Kaczka duszona z mandarynką:

Składniki:

  • 1 kaczka
  • 2 mandarynki
  • 2 cm świeżego imbiru
  • cynamon
  • szczypta zmielonych goździków
  • przyprawa do kaczki
  • 1/5 szklanki oleju rzepakowego lub słonecznikowego
  • masło
  • ew. śmietana

Przygotowanie:

  1. Z 1 mandarynki wyciśnij sok, a skórkę zetrzyj – drugą zostaw.
  2. Cynamon, goździki, starty imbir i połowę startej skórki z mandarynki połącz z olejem. Kaczkę natrzyj przyprawą do kaczki i marynatą. Wstaw na noc do lodówki.
  3. Kaczkę zrumień przez chwilę na maśle w głębokiej brytfance, podlej marynatą i duś pod przykryciem do miękkości, ok 1,5 – 2 h.
  4. Gdy kaczka zmięknie wyjmij ją i podziel. Do powstałego sosu dorzuć cząstki drugiej mandarynki – potrzymaj je na ogniu tylko do chwili, aż nabiorą temperatury. Jeśli lubisz bardziej kremowe, gęste sosy, możesz zaciągnąć go śmietaną.

Kaczka pieczona z warzywami w rękawie – przepis

Ten nieskomplikowany przepis pozwoli łatwo przygotować posiłek. Kaczka pieczona w rękawie z warzywami, sprawdzi się jako „jednogarnkowy” posiłek, który nie wymaga wiele zachodu.

Kaczka pieczona z jabłkami, mandarynką i w rękawie

Fot. iStock/kaczka pieczona

Składniki:

  • 4 udka kacze
  • 2 łyżki sosu sojowego
  • 1 łyżka miodu
  • 1 łyżeczka słodkiej papryki
  • ząbek czosnku
  • pieprz mielony
  • szczypta chili
  • tymianek
  • sól
  • 500 g ziemniaków
  • 2 marchewki
  • 1 brokuł

Przygotowanie:

  1. Rozgrzej piekarnik góra-dół do 180 stopni.
  2. Wymieszaj sos sojowy z miodem, przeciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku i przyprawami (bez tymianku). Natrzyj powstałą marynatą kacze udka, następnie odstaw co najmniej na godzinę do lodówki.
  3. Ziemniaki obierz i pokrój w ćwiartki. Obsyp solą i tymiankiem. Marchewki obierz i pokrój w plasterki, brokuł podziel na kawałki (różyczki).
  4. Do rękawa przełóż kaczkę i warzywa, ułóż zamknięty rękaw bezpośrednio na blaszce lub w naczyniu żaroodpornym. Piecz ok. 1,5 godziny. Na 10 minut przed końcem pieczenia rozetlij rękaw, by mięso się przyrumieniło. Wyjmij miękkie udka z warzywami.

źródło: zdrowie.gazeta.pl , www.przepisy.pl 

Kultura Lifestyle

Co to znaczy, że utknęłaś emocjonalnie

Redakcja
Redakcja
9 lipca 2020
Fot. iStock / praetorianphoto

Niektórych z nas po cichu, w głębi duszy prześladuje myśli, że mamy wady lub że jesteśmy „niewystarczający”. Wielu uważa się za „porażkę”. Wstyd z powodu tego, jak się widzimy, za kogo się uważamy jest  bardzo bolesną emocją.  To uczucie może cię blokować i sprawiać, że stoisz w miejscu – pod względem relacji z bliskimi oraz pod względem własnego rozwoju. Kiedy utkniesz emocjonalnie bardzo trudno ci zmobilizować się do zmian na lepsze.

Z obserwacji terapeutów wynika, że ​​ludzie, którzy utknęli emocjonalnie, mają przynajmniej jedną z następujących cech:

Defensywność

Wstyd jest emocją, której nie chcesz doświadczać, więc twoje ciało reaguje wycofując się i próbując cię ochronić przed tym, co niewygodne. Ta ochrona może przybierać różne formy, ale najczęstszą jest unikanie konfrontacji, wymiany zdań, unikanie odpowiedzialności za swoje czyny.

Perfekcjonizm

Wywieranie presji na samym sobie, żeby udowodnić sobie, że jesteśmy w stanie zrobić coś jeszcze lepiej, jeszcze sprawniej i za wszelką cenę… Dochodzi do tego, że nie chcesz dopuścić do błędu ludzkiego, który w końcu musi się zdarzyć i ta właśnie ewentualność tak bardzo cię stresuje, że zaczynasz przypominać robota.

Ciągłe przepraszanie

Wstyd skłania nas do ciągłego przyjmowania na siebie winy i przepraszania. W niektórych przypadkach wstyd może również powstrzymać nas od przeprosin wtedy, kiedy byłyby one potrzebne aby uniknąć poczucia zawstydzenia lub poniżenia.

Odkładanie wszystkiego w nieskończoność

Wstyd jest jednym z powodów, dla których odkładamy w nieskończoność nasze decyzje i działania. Boimy się potencjalnej porażki w razie gdybyśmy podjęli się danego zadania czy projektu. Wstyd wyraźnie prowadzi do jakiejś formy paraliżu, desperackiej chęci utrzymania status quo.

Wszystkie te cechy prowadzą w konsekwencji do tego, że ostatecznie utknęłaś emocjonalnie, ponieważ:

  • Nie chcesz przyznać, że mylisz się i że powinnaś coś zmienić
  • Jesteś byt zajęta utrzymaniem tego, co już masz i pilnowaniem by nie popełnić kolejnych błędów
  • Przepraszasz tak często i obwiniasz się do tego stopnia, że pozwalasz ludziom kierować tobą w różnych ważnych kwestiach, tracąc kontrolę nad własnym życiem
  • Rezygnujesz z działań, które mogłyby pomóc uleczyć ci wstyd i ból emocjonalny

Jak zatem ruszyć z miejsca? Istnieje kilka sposobów, ale każdy z nich wymaga dużej pracy nad sobą. Przede wszystkim musisz nauczyć nazywać swoje odczucia i emocje oraz akceptować to, co czujesz i to, jak reagujesz na sytuacje, które zdają się cię przerastać.


Na podstawie: lifehack.org


Zobacz także

Jak dobrze wyczyścić buty? Sposoby na czyszczenie każdego rodzaju obuwia

Świat oszalał. Nie dajcie się wciągnąć w ten młyn!

Joanna Godecka: „W czasie pandemii mogę snuć czarne scenariusze i założyć, że będzie źle. Ale to mój wybór”