Dania główne Gotowanie Przepisy

Przepis na leniwą pizzę – ciasto bez wyrabiania i wyrastania

Redakcja
Redakcja
20 maja 2020
Leniwa pizza - Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania
Fot. iStock – Leniwa pizza - Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania
 

Gdyby nie pizza świat byłby inny! Jeśli myślisz, że jako kulinarny leń lub antytalent w życiu nie podejmiesz się wyzwania upieczenia domowej pizzy – pora zrewidować swoje poglądy. A gdybym ci powiedziała, że możesz zrobić leniwą pizzę? Wypróbuj przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania, z pewnością zakochasz się w tym daniu.

To opcja dla leniuszków, którzy nie mają czasu lub ochoty na długie wyrabianie ciasta i oczekiwanie na jego wyrośnięcie.

Leniwa pizza - Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania

Fot. iStock / Leniwa pizza

Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania

Pizza pizzy nierówna, ale nie ma większej satysfakcji niż chrupanie cudownie pachnącej i samodzielnie przygotowanej pizzy. Jeśli nigdy tego nie robiłeś, nic straconego. Nie szukaj tez wymówek takich, jak brak piekarnika – bo domową pizze przygotujesz nawet na patelni (tu sprawdzisz przepis na taki wariant). Dlaczego warto przygotować pizzę samodzielnie?

Jest jeszcze co najmniej kilka powodów. Po pierwsze, możesz zrobić ją taką, jaka lubisz. I nie chodzi jedynie o dodatki. Już do ciasta możesz dodać ulubione zioła. Poeksperymentować czy odchudzić swoją pizzę. O pochodzeniu i jakości składników nie musimy chyba wspominać. Jeśli jednak nie lubisz przesiadywać w kuchni, możesz zrobić leniwą pizzę. A sos? W wersji dla leni polecamy passatę z bazylią lub przecież pomidorowy z dodatkiem ziół czy czosnku. Będzie jeszcze szybciej i równie smacznie.

Przepis na pizzę bez wyrabiania: składniki

  • 3 szklanki mąki
  • szklanka ciepłej wody
  • 1 łyżeczka soli
  • 1 łyżeczka cukru
  • opakowanie suchych drożdży lub 1/4 kostki świeżych
  • 2-3 łyżki oleju
  • sos i ulubione dodatki na pizzę

Przepis na pizzę bez wyrabiania: przygotowanie

  1. Do miski przesiej przez sitko mąkę, dodaj wszystkie suche składniki i wymieszaj trzepaczką.
  2. Dodaj wodę i olej, zagnieć elastyczne ciasto. Wystarczy, że składniki się ze sobą połączą (bez obaw żadnego spektakularnego kręcenia 😉 )
  3. Możesz albo dać mu czas do wyrośnięcia, albo wyłożyć od razu na blachę. Rozciągnij ciasto, wyłóż sos i ulubione składniki. Piecz ok 12-15 min w 180-200 ºC.
Leniwa pizza - Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania

Fot. iStock / Leniwa pizza – Przepis na pizzę bez wyrabiania i wyrastania

 

FB/ohmepl


Dania główne Gotowanie Przepisy

Dziurawiec – pospolite ziele o „magicznych” mocach. Warto znać właściwości lecznicze tej rośliny

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
20 maja 2020
Dziurawiec - herbata, nalewka, właściwości dla zdrowia
Fot. iStock
 

Dziurawiec zwyczajny (ruta, ziele świętojańskie) to lecznicze zioło, które popularnością cieszy się od czasów starożytnych. Uważano je nie tylko za skuteczny lek na wiele dolegliwości, ale również przypisywano mu ochronne moce przed duchami. Ta niezwykła roślina pojawia się nawet w miastach, za nic mając niesprzyjające warunki do wzrostu. Jakie właściwości ma dziurawiec, jak działa herbata i nalewka z tego ziela?

Dziurawiec – zioło przepełnione symboliką

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) to roślina wieloletnia, rosnąca niemal wszędzie. Liście dziurawca mają kształt elipsy i charakterystyczne „dziurki”, które w rzeczywistości są niewielkimi gruczołami zawierającymi olejki eteryczne.

Dziurawiec - herbata, nalewka, właściwości dla zdrowia

Fot. iStock/dziurawiec

Bardzo ciekawe jest pochodzenie nazw dziurawca, które wywodzą się z wierzeń ludowych. I tak, ziele świętojańskie (świętego Jana) zostało nadane z powodu okresu kwitnienia zioła, który przypada na drugą połowę czerwca.  Uważano ponadto, że ziele dziurawca sam wściekły diabeł podziurawił (liście mają rzędy małych, wspomnianych powyżej „dziurek”, widocznych pod słońce), stąd wykorzystywano sok z ziela do odpędzania złych duchów oraz przepowiadania chorób. Stąd również wywodzą się nazwy dziurawiec, dziurawnik, dziurkawiec. Inne tradycyjne nazwy dziurawca także związane są z wierzeniami, z powodu soku w kolorze głębokiej czerwieni symbolizującej krew Chrystusa. Inne ludowce nazwy odnoszące się do tego to: krew Matki Bożej, krewka, krzyżowe ziele. Nazw jest jeszcze więcej, ściśle związanych z ziołolecznictwem. To wskazuje, jak wartościową i cenioną rośliną był dziurawiec.

Dziurawiec zwyczajny – co zawiera?

Obecne ziołolecznictwo wykorzystuje surowiec z młodych pędów dziurawca oraz jego kwiaty. W dziurawcu znajduje się wiele cennych dla zdrowia substancji, które mają potwierdzone działanie lecznicze. Obecne są w nim witaminy A i C, cenne olejki eteryczne, kwasy organiczne, biflawonoidy, sole mineralne, cukry, pektyny, choliny, żywice. Ziele zawiera także m.in.: przeciwbakteryjną hiperforynę, flawonoid hiperycynę, przeciwbiegunkowe garbniki, moczopędny hiperozyd, uszczelniające naczynia krwionośne kwercetynę i rutynę. Wykorzystanie dziurawca w leczeniu zależne jest od formy podania ziela:

  • ekstrakty alkoholowe, zawierające hiperycynę, wykazują wyraźne właściwości antydepresyjne;
  • ekstrakty niskoalkoholowe lub wodne, które nie zawierają hiperycyny, lecz posiadają glikozydy flawonoidowe, fenolokwasy, garbniki, działają ściągająco i spazmolityczne;
  • wyciągi olejowe wykazują działanie przeciwzapalnie, leczą oparzenia i rany.

Dziurawiec zwyczajny – właściwości dla zdrowia

Liczne właściwości, jakie wykazuje dziurawiec, sprawiają, że to ziele jest wyjątkowo cenione w naturalnej medycynie.

Dziurawiec - herbata, nalewka, właściwości dla zdrowia

Fot. iStock/dziurawiec

Środek moczopędny

Dziurawiec wykazuje świetne właściwości moczopędne, co jest przydatne w leczeniu kamicy nerkowej. Ziele może przyspieszyć wydalanie moczu nawet o 30% w ciągu doby.

Wspiera leczenie skóry

Dziurawiec jest doskonałym wsparciem w trakcie leczenia skóry. Można naparem przemywać uszkodzone miejsca na skórze, co dzięki działaniu antybakteryjnemu przyspieszy proces gojenia. Wywar z dziurawca sprawdzi się do leczenia wrzodów i ropni, oraz jako naturalny tonik do skóry trądzikowej. Dziurawcem można również leczyć odmrożenia.

Łagodzi stany zapalne jamy ustnej

Dzięki działaniu ściągającemu dziurawiec sprawdzi się jako płukanka wspomagająca leczenie stanów zapalnych dziąseł, gardła, płukania całej jamy ustnej.

Koi układ pokarmowy

Ziele dziurawca działa rozkurczająco na mięśnie układu pokarmowego i działa żółciopędnie. Przyspiesza trawienie, łagodzi niestrawność, usuwa skurcze i ból brzucha. Stosuje się go jako wsparcie leczenia stanów zapalnych żołądka i jelit. Pomaga w różnych schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, przy wrzodach żołądka i dwunastnicy, reguluje zaburzenia pracy gruczołów wydzielania wewnętrznego.

Wzmacnia układ nerwowy

Dziurawiec wykazuje dobre działanie na funkcjonowanie układu nerwowego. Jest stosowany w łagodzeniu nerwic i stanów lękowych, łagodzi napięcie, które wywołuje silny stres. Koi rozchwianie emocjonalne u kobiet w czasie menopauzy, oraz zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Może pomóc w leczeniu migrenowych bólów głowy. Wyciąg z dziurawca może być wsparciem dla terapii stanów depresyjnych oraz depresji o łagodnym i umiarkowanym nasileniu. Nie wolno go jednak łączyć z zaleconymi lekami antydepresyjnymi, co grozi wystąpieniem zespołu serotoninowego (przyspieszony oddech, wzrost temperatury ciała, nudności, biegunkę, dreszcze, pogłębione odczuwanie lęku).

Dziurawiec – herbata 

Ziele dziurawca można przyjmować na różne sposoby. Najczęściej dziurawiec spożywany jest jako herbata ziołowa, z torebki lub suszu, który należy zaparzać przez 5-10 minut. Herbata z dziurawca zalecana jest jako wsparcie równowagi emocjonalnej oraz psychicznego samopoczucia. Pomaga również w prawidłowym funkcjonowaniu układu pokarmowego i pracy nerek. Jeśli dziurawiec stosujemy dla pobudzenia układu trawiennego, należy pić go 2–3 razy dziennie na pół godziny przed posiłkiem. Jeśli ma na celu ukojenie nerwów i wyciszenie, herbatę najlepiej stosować wieczorem.

Dziurawiec - herbata, nalewka, właściwości dla zdrowia

Fot. i Stock/herbata z dziurawca

Dziurawiec – nalewka

Ziele można również przyjmować pod postacią nalewki. Można kupić gotową lub wykonać samodzielnie, co nie jest trudne.

Dziurawiec – nalewka:

  • ok. 100 gram kwiatów dziurawca,
  • 0,5 l spirytusu,
  • 200 ml mody

Aby przygotować nalewkę z dziurawca kwiaty wsyp do umytego słoja, zalej spirytusem, wodą, wymieszaj i odstaw na dwa tygodnie. Co jakiś czas wstrząśnij słoikiem. Po upływie dwóch tygodni gotową nalewkę przecedź przez gazę i przelej do butelek. Nalewkę przechowuj w ciemnym miejscu.

Nalewkę zaleca się do nacierania bolących stawów, lub wewnętrznie, mieszając 1 łyżeczkę nalewki w 1/2 szklanki wody (pij dwa razy dziennie).

Dziurawiec - herbata, nalewka, właściwości dla zdrowia

Fot. iStock/nalewka z dziurawca

Dziurawiec – przeciwwskazania

Dziurawiec wchodzi w interakcję z większością leków – może osłabiać ich działanie terapeutyczne, przyspieszać ich usuwanie z organizmu. Szczególnie należy przemyśleć stosowanie dziurawca razem z lekami antydepresyjnymi, antykoncepcją hormonalną, lekami przeciwzakrzepowymi i antyretrowirusowymi, oraz w trakcie przyjmowania teofiliny i digoksyny. Zawsze należy zapoznać się z ulotką dołączoną do przyjmowanego leku lub terapię dziurawcem skonsultować z lekarzem.

Hiperycyna nadająca głęboki kolor sokowi dziurawca posiada właściwości fotouczulające, więc po intensywnym kontakcie skóry ze słońcem mogą pojawić się przebarwienia skórne i nawet poparzenia. Powinny go unikać z tego powodu osoby o bardzo jasnej karnacji, zmianami na skórze oraz nadwrażliwością na promieniowanie słoneczne. Preparatów na bazie dziurawca nie mogą przyjmować dzieci poniżej 7. roku życia, a także kobiety w ciąży. Przyjmowanie dziurawca nie jest również wskazane przy znacznie uszkodzonej wątrobie oraz przy wysokiej gorączce.


źródło: www.kierunekfarmacja.pl ,www.czytelniamedyczna.pl , dieta.pl , fajnyogrod.pl 

 


Dania główne Gotowanie Przepisy

Pomidory – zdrowe, pyszne, łatwe w uprawie. Co trzeba zrobić, by cieszyć się własnymi pomidorkami w gruncie i na balkonie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
20 maja 2020
Pomidory - malinowe, koktajlowe, uprawa w gruncie i na balkonie
Fot. iStock

Pomidory to warzywa, które od wielu lat stanowią wręcz podstawę w polskiej kuchni. Trudno sobie wyobrazić wiosenne kolorowe kanapki, czy sałatki bez pomidorów. Ich zastosowanie w kuchni jest jednak znacznie szersze – sosy, zupy, ketchupy oraz  świeże dodatki do pizzy czy innych dań. Nie bez powodu pomidory koktajlowe czy malinowe i ich uprawa na balkonie oraz w ogrodzie, jest tak popularna.

Pomidory – właściwości

Pomidory są nie tylko smaczne, ale i niezwykle zdrowe. Zawierają witaminę C, wzmacniającą odporność i uszczelniającą naczynia krwionośne. Obecna jest wspierająca wzrok witamina A, oraz witamina E nawilżająca skórę i hamująca procesy starzenia się komórek. Są tu również witaminy z grupy B (wspierają układ nerwowy), oraz witamina K znana z właściwości przeciwkrzepliwych. Pomidory obfitują w potas, zawierają wapń magnez, żelazo. Duża ilość potasu wspomaga pracę serca, a likopen, który jest silnym antyutleniaczem, neutralizuje wolne rodniki, chroni przed starzeniem się komórek i nowotworami. W pomidorach znajdują się takie mikroelementy takie jak mangan, miedź czy kobalt.

Pomidory - malinowe, koktajlowe, uprawa w gruncie i na balkonie

Fot. iStock

I to nie wszystko, za co można pochwalić pomidory. Zawierają one także pektyny obniżające poziom złego cholesterolu i chroniące układ krążenia przed chorobami. Błonnik wspiera pracę układu pokarmowego i zapobiega zaparciom. Pomidory zawierają brom niezbędny dla prawidłowej pracy układu nerwowego. Obniżają ciśnienie krwi i wykazują również działanie moczopędne. Warto wiedzieć, że wspomniany likopen chroni przed szkodliwymi procesami zachodzącymi w skórze przez promieniowanie ultrafioletowe.

Spożycie 100g surowych pomidorów dostarcza jedynie 18 kcal, więc te warzywa oraz sok z nich wyciskany, są chętnie stosowanie podczas różnych diet odchudzających.

Suszone pomidory

Suszone pomidory również mają wiele właściwości dla zdrowia. Zawierają znacznie więcej, w porównaniu do świeżych, błonnika (13g). Zawierają też znacznie więcej składników mineralnych, takich jak potas, żelazo, wapń, magnez, fosfor. Po wysuszeniu pomidory zwiększają także zawartość cennego likopenu.

Pomidory - malinowe, koktajlowe, uprawa w gruncie i na balkonie

Fot. iStock

Pomidory – popularne odmiany

Pomidory mają wiele uprawnych odmian, po które sięgamy chętnie. Mogą być żółte, pomarańczowe, czerwone, wręcz czarne, o różnej wielkości i kształcie. Także zastosowanie poszczególnych odmian, w zależności od ich przeznaczenia, w kuchni może być odmienne. Najczęściej w kuchni stosujemy pomidory gruntowe, okrągłe o dużej ilości soku w miąższu. Można je spożywać na surowo i po ugotowaniu, a także przerabiać je na przetwory. Poza tym najczęściej kupujemy również:

Pomidory koktajlowe

Pomidorki drobnoowocowe, znane jako pomidory koktajlowe, to smaczny i dekoracyjny świeży dodatek do różnych dań. Mogą być uprawiane w gruncie, jak i w doniczkach na balkonie ze względu na niewielkie rozmiary krzaczka i obfite owocowanie.

Pomidory - malinowe, koktajlowe, uprawa w gruncie i na balkonie

Fot. iStock/pomidorki koktajlowe

Pomidory pelati (w puszce)

Aromatyczne pomidory pelati, dostępne w puszce, pochodzą z włoskiego regionu Aprulia. Zrywa się je w najcieplejsze dni roku, następnie oczyszcza i obiera się je ze skórki. Do nas trafiają już przygotowane w puszkach. Znakomicie pasują jako aromatyczna baza gęstych sosów, pizzy, pieczeni i dan głównych.

Pomidory malinowe

Uprawiane w gruncie pomidory malinowe wydają duże owoce o malinowym kolorem. Charakteryzują się one pożebrowaną powierzchnią i sercowatym kształtem. Mięsisty miąższ pomidorów malinowych posiada lekko słodki smak i jest niezwykle soczysty, chętnie wykorzystywany w kuchni.

Bawole serca

Te pomidory są nieco mniej aromatyczne, choć w smaku podobne do malinowych. Można je odróżnić od innych po twardym miąższu i podłużnym kształcie. Są bardzo soczyste i dzięki niewielkiej ilości pestek, znalazły szerokie zastosowanie w kuchni.

Pomidory - malinowe, koktajlowe, uprawa w gruncie i na balkonie

Fot. iStock/bawole serca

Pomidory – uprawa

Sadzonki

Warzywa w gruncie uprawia się z rozsady, którą zapoczątkowuje się w lutym lub w marcu. Wtedy wysiewa się do pojemników nasiona pomidorów i czeka ok 5-8 tygodni, aż wzejdą. Do gruntu należy przenieść je najlepiej po połowie maja, gdy nie zagrażają im przymrozki.

Podłoże

Pomidory można uprawiać na kilka sposobów –  w gruncie, szklarni oraz w tunelach foliowych. Te warzywa są bardzo wrażliwe na zbyt niskie temperatury i zamierają już w temperaturze 0°C, wiec uprawa w gruncie od wczesnej wiosny bywa ryzykowna. Najlepsza temperatura wzrostu oscyluje pomiędzy 18-25°C. Pomidorom najbardziej służą gleby przepuszczalne i żyzne. Jeszcze przed zasadzeniem warto glebę głęboko przekopać i zasilić rozłożonym obornikiem lub kompostem. Najlepiej zasilać rośliny nawozami organicznymi, zgodnie z zaleceniami producenta.

Ściółkowanie i podpory

Warto wykonać ściółkowanie, czyli zabezpieczyć glebę przed nadmiernym wyparowywaniem wody, chroniąc równocześnie korzenie. Sprawdzi się tu agrowłóknina, trociny lub słoma. Wysokorosnące odmiany pomidorów potrzebują mocnych podpór i podwiązywania do nich, by owoce nie rosły na ziemi.

Fot. iStock/

Podlewanie

Pomidory w gruncie wymagają regularnego i obfitego podlewania 2-3 razy w tygodniu. Jeśli wody jest zbyt mało, owoce mogą urosnąć małe i bez smaku, albo w ogóle się nie pojawią. Gdy zawiążą się owoce, podlewamy częściej, ale mniejszą ilością wody. Nie wolno zalewać nadziemnych części roślin, by chronić je przed chorobami.

Usuwanie liści i bocznych pędów

Pomidory lubią, gdy liście, w miarę wzrostu rośliny, podobnie jak boczne pędy, były usuwane. Dojrzewające owoce będą się lepiej rozwijały, dostaną wtedy więcej światła, przez co będą smaczniejsze. Usuwanie liści ze skazami (np. plamy) pozwoli uniknąć rozwoju choroby grzybowej.

Ogławianie pomidorów

Ogławianie pomidorów to zabieg polegający na usunięciu wierzchołka pędu głównego bądź 2 lub 3 pędów (jeśli jest ich więcej). Ogławia się wtedy 2-3 liście nad najwyżej kwitnącym gronem. Zabieg przeprowadza się w połowie sierpnia, co pozwala dojrzeć wszystkim owocom przed przymrozkami.

Pomidory na balkonie

Pomidory na balkonie to często spotykany widok. Uprawa uda się, jeśli dysponujemy dobrze nasłonecznionym balkonem. Gdy mamy już sadzonki, przesadzamy je pojedynczo do dużych, co najmniej 5-litrowych doniczek, lub po kilka w jeszcze większych pojemnikach,  z drenażem i otworami w dnie. Można wykorzystać na dno keramzyt, a jako podłoże ziemię uniwersalną. Na balkon wystawiamy sadzonki stopniowo, hartując je. Ostatecznie można wystawić je na zewnątrz po tzw. Zimnej Zośce, czyli po połowie maja, kiedy przymrozki raczej się nie przytrafiają.

Fot. iStock/pomidory na balkonie

Pomidorki źle znoszą przesuszenie, więc na słonecznym balkonie wymagają regularnego podlewania – nawet 2 razy dziennie. Warto również nawozić rośliny. Można zacząć, kiedy siewki, rosną na parapecie. Gdy przesadzimy je do doniczek, należy odczekać dwa tygodnie, a po tym czasie regularne zasilamy je co 7-10 dni,  specjalnym nawozem dla pomidorów. Pomidory na balkonie mogą wydać wiele smacznych owoców, co zdecydowanie przyniesie satysfakcję z takiej domowej uprawy.


źródło: ladnydom.pl,poradnikogrodniczy.pl 

Zobacz także

Pizza z patelni - przepis

Chodzi za tobą pizza, a nie masz piekarnika? Musisz wypróbować przepis na pizzę z patelni!

Unicorn shake

Unicorn shake – bardziej różowego koktajlu nie znajdziecie!

Wegański pasztet z orzechami i chleb ze śliwką na zakwasie — zaskocz bliskich na święta