Życzę nam byśmy czerpali z tego świątecznego czasu garściami to wszystko, co w nim najlepsze i najpiękniejsze

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
24 grudnia 2016
4 sposoby na święta bez frustracji. Podaruj sobie LUZ! Akcja "A co ty byś sobie podarowała w prezencie?"
Fot. iStock / svetikd

Lubię ten czas refleksji, ten czas uważności, kiedy właściwie nic już się nie odstanie, nawet gdy karp nie został kupiony, a ktoś zapomniał o kluskach z makiem i pierogi złośliwie się skleiły.

Jakie to ma teraz znaczenie, kiedy spoglądamy sobie w oczy, czasami po raz pierwszy od tak dawna, kiedy gula w gardle obiera nam zdolność wypowiedzenia życzeń, a w oczach szklą się łzy. Kiedy słyszymy, jak dzieci składają sobie życzenia dzieląc się opłatkiem. W ich ustach „życzę ci zdrowia, szczęścia i żebyśmy nie bili się zbyt często” nabiera innego wymiaru. I myślisz wtedy: „to wszystko ma sens, to dzieje się po coś”. I całe to ustyskiwanie na zakupy, prezenty, świąteczny szał odchodzi kompletnie w zapomnienie, kiedy zapalamy świece, w domu pachnie już barszczem i kapustą z grochem lub grzybami.

I zwalniamy. Czas nagle w tej całej goniącej pętli się zatrzymuje. Siadamy do stołu i jesteśmy razem, tak prawdziwie, wśród osób, które kochamy.

Chciałabym nam wszystkim życzyć:

– uważności – na siebie, na innych, abyśmy nie zgubili z oczu tego, co dla nas najważniejsze, a co niestety się nam zdarza. Abyśmy dostrzegali wokół siebie ludzi, którzy potrzebują naszej pomocy.

– otwartości – abyśmy nie zamykali się we własnych wygodnych kokonach, tylko mieli w sobie nieustanną potrzebę poznawania i doświadczania tego, co nowe, bo dzięki temu możemy się rozwijać, iść do przodu, zmieniać się.

– wdzięczności – byśmy każdego dnia mogli wieczorem zrobić swoją listę wdzięczności, by nigdy nie brakowało powodów do tego, by móc podziękować za to, co nam dane, co się wydarzyło, co zyskaliśmy, czego się nauczyliśmy. Wdzięczność to jedno z najpiękniejszych uczuć, jakie doświadczamy.

– wzruszeń – niekończących się wzruszeń, bo to one przypominają nam o nasze wrażliwości, każą zmierzyć się ze swoimi emocjami, zatrzymać się, otrzeć łzę i pomyśleć, że to, co robimy, co dzieje się wokół ma jednak sens.

– przyjaciół – tych prawdziwych i szczerych, bo bez przyjaźni nasze życie jest puste, a samotność potrafi nas dotknąć w najmniej spodziewanym momencie. Niech tej samotności bez przyjaźni w ogóle nie będzie.

– miłości – przede wszystkim miłości do siebie, by móc powiedzieć sobie: „kocham się” – i naprawdę tę miłość poczuć. A zaraz po tej miłości – tej do innych i dla innych, by nigdy nie brakowało ludzi, których kochasz i którzy kochają ciebie

– możliwości wyborów – by nigdy nie dopuścić sytuacji, z której nie będzie wyjścia, czy odwrotu. Byśmy zawsze mogli podążać drogą, którą sami sobie wybierzemy, by nigdy nikt nie odebrał nam prawa do decydowania, do samostanowienia.

– wiary – że jeszcze nie wszystko stracone, że dopóki życie trwa nie możemy niczego przekreślać, nie możemy zakładać, że wszystko, co dobre już za nami.

– uśmiechu – a raczej niekończących się powodów do uśmiechu, abyśmy każdego dnia odnajdywali najdrobniejsze radości, dzięki którym żyje się nam lepiej.

I życzę nam jeszcze, byśmy za rok mogli usiąść przy stole w tym samym gronie, aby ludzie, o których nie pamiętamy w ciągu roku nadal czekali na nasz telefon, na spotkanie z nami. I byśmy my na te spotkania czekali, byśmy czerpali z tego świątecznego czasu garściami to wszystko, co w nich najlepsze i najpiękniejsze. Byśmy poczuli wyjątkową magię tych Świąt. Ja w nią wierzę, mam nadzieję, że wy też.


Ziemia – planeta ludzi. Byłam raz samotna, na dłużej… O sile dobrej samotności

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
26 grudnia 2016
Fot iStock/lolostock
Fot iStock/lolostock

Lubię samotność. Nie na bardzo długo i nie wtedy, kiedy czuję, że tracę grunt pod nogami. Ale uważam, że każdy z nas powinien jej doświadczyć chociaż raz w życiu po to choćby, żeby docenić obecność innych ludzi tuż obok. Wierzę w dobre, zbawienne działanie samotności, kiedy zaczynamy traktować najbliższych jako pewnik, kiedy zamiast wdzięczności i miłości dajemy im złość i pogardliwe „co ty tam wiesz”.

Byłam raz samotna, na dłużej. W obcym mieście, w środowisku którego nie rozumiałam i w którym czułam się kimś zbędnym. Zdarzało mi się płakać wieczorami w poduszkę, wysyłać listy przepełnione słowami tęsknoty i odliczać dni do powrotu do domu. Taka samotność uświadomiła mi, jak ważne jest dla mnie miejsce, w którym wyrosłam i ludzie, którzy mnie otaczali – mój dom, moi rodzice, przyjaciele, mój pokój, który bez względu na życiowe zawirowania czekał na mnie i chyba dalej czeka.

Z tej nowej, samotnej perspektywy, perfekcjonizm i solidność mojego taty przestawały być denerwującym czepialstwem. Z kieliszkiem wina i rozrzewnieniem wspominałam jego troskę i chęć powiedzenia mi o „wszystkim”, przekazania jakiś prostych praw, które miały, jak magiczny talizman ochronić mnie przed całym złem tego świata gdzieś tam, z dala od jego opiekuńczych ramion.

Przypominałam sobie słowa, dotyczące najbardziej prozaicznych spraw, takich jak płacenie rachunków na czas, unikanie wszelkich innych zaległości, konieczność polegania na sobie, moralny, wewnętrzny imperatyw prawdomówności i uczciwości wobec innych ludzi. Niezależnie od tego, jacy ci ludzie są i kim są. Te wszystkie zdania przestawały być tam, w samotności, zrzędzeniem, nudzeniem, prawieniem morałów i rozprawianiem o rzeczach oczywistych, a stawały wartością, którą mogę jemu, mojemu tacie zawdzięczać. Czymś, co okazywało się prawdą doświadczoną empirycznie, sprawdzoną na własnej skórze.

Nie mówcie, że samotność jest przekleństwem, bo  tworzycie ją sami, siłą woli. Macie w sobie moc i możliwości, by przekuć ją w coś dobrego, pięknego i mądrego, budującego, budzącego waszą świadomość. W wartość dodatnią, która wzbogaci wasze życie. Ale możecie także, całkiem po prostu, pozwolić jej rozpanoszyć się na dobre, rządzić waszymi decyzjami, karać was złymi, negatywnymi emocjami, pogrążać w stagnacji.

Od nas zależy, jaką samotność wybierzemy. Ona jest w naszych rękach.

 


Jane Austen bardziej współczesna niż myślisz. 15 myśli i cytatów, pod którymi podpiszesz się również dziś

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
24 grudnia 2016
jane austen
Fot. iStock / GeorgiosArt

16 grudnia obchodziliśmy 241 rocznicę jej urodzin. Wzrusza delikatnością, zastanawia mądrością i bawi subtelnym, bardzo trafnym humorem swoich obserwacji. Jane Austen wyprzedzała czasy, w których żyła. Jeśli jeszcze nie poznaliście jej powieści, naprawdę warto po nie sięgnąć, bo zawarte w nich spostrzeżenia dotyczące ludzkiej natury i naszych relacji z innymi mają uniwersalną wartość.

♥ Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie możne ono przyjść z innego źródła. (Rozważna i romantyczna)

♥ Myśl o przeszłości tylko wtedy, kiedy może ci ona sprawić przyjemność. (Duma i uprzedzenie)

♥ Są tacy ludzie, że im więcej się dla nich robi, tym mniej sami dla siebie uczynią. (Emma)

♥ Błogosławieni, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie ubierają tego w słowa. (Duma i uprzedzenie)

Fot. iStock / Nenilkime

Fot. iStock / Nenilkime

­♥  Każda rzecz zyskuje czasem, w szczególnych okolicznościach, wartość wyższą niż realna. (Rozważna i romantyczna)

♥ Zdarza się, że ludzka natura wznosi się na wyżyny w chwilach próby, ale najczęściej w pokoju chorego widać więcej słabości niż siły. Więcej egoizmu i braku cierpliwości niż szlachetności i męstwa. Na świecie tak rzadko zdarza się prawdziwa przyjaźń! I niestety […], większość ludzi nie traktuje życia poważnie, aż do chwili, w której jest już na to za późno. (Perswazje)

♥ Kobieta nie może poślubić mężczyzny tylko dlatego, że ten się jej oświadczył, albo dlatego, że ją kocha i potrafi napisać znośny list. (Emma)

♥ Próżność, gdy uderzy do słabej głowy, może okazać się zgubną. (Emma)

Fot. iStock / duncan1890

Fot. iStock / duncan1890

♥ Ludzkość cierpi na niedobór mężczyzn, w szczególności zaś mężczyzn, którzy są czegoś warci. (Emma)

♥ „– (…) Często łudzi nas własna próżność. Kobietom się wydaje, że uwielbienie istotnie coś znaczy.
– A mężczyźni robią wszystko, co mogą, by kobietom tak się wydawało.” (Duma i uprzedzenie)

♥ Życzliwość dla wszystkich, ale nie przyjaźń dla wszystkich, jest zaletą prawdziwego mężczyzny. (Emma)

♥ Próżność i duma to dwa różne pojęcia, chociaż często używamy ich wymiennie. Człowiek może być dumny, ale nie próżny. Duma odnosi się raczej do naszego zdania o sobie samym, próżność natomiast wiąże się z tym, co chcielibyśmy, aby inni o nas myśleli. (Duma i uprzedzenie)

♥ Jedna połowa ludzi na świecie nie potrafi zrozumieć, dlaczego drugiej połowie coś sprawia przyjemność. (Emma)

♥ Każda rzecz zyskuje czasem, w szczególnych okolicznościach, wartość wyższą niż realna. (Rozważna i romantyczna)

♥ Przy­jaźń jest niewątpli­wie naj­sku­teczniej­szym le­kiem na cier­pienia za­wie­dzo­nej miłości. (Opactwo Northanger)

Fot. iStock / duncan1890

Fot. iStock / duncan1890


Źródło: buzzfeed.com


Zobacz także

Fot. Screen z Youtube

„Kiedy spadł ten śnieg???”. Niesamowite wideo pokazujące piękno i siłę zimy

7 oznak dojrzałości emocjonalnej

7 oznak dojrzałości emocjonalnej

Fot. iStock / Martin Dimitrov

Jak to jest „pożyczyć” sobie kawałek szczęścia? Nie zapominajmy, że kiedyś też byliśmy dziećmi