Choroby

Objawy raka piersi. Co powinno wzbudzić twój niepokój?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
19 lutego 2021
Objawy raka piersi
Fot. iStock
 

Objawy raka piersi bywają różne, ale w każdym przypadku pojawienie się któregoś z nich powinno stanowić dla kobiety sygnał do szybkiej konsultacji lekarskiej. Rak piersi jest nowotworem, który nadal zbyt często odbiera kobietom życie. Świadomość, jak wyglądają objawy piersi, i na czym polega profilaktyka tego nowotworu, może uratować życie.

Rak piersi

Duże, małe, bardziej lub mniej kształtne — nie ma znaczenia to, jak wyglądają piersi, ale ważne jest to, czy są zdrowe. Rak piersi jest głównym zagrożeniem nie tylko dla ich zdrowia, ale przede wszystkim dla życia kobiety. W dodatku jest najczęstszą chorobą nowotworową pojawiającą się u kobiet. Nie można przy tym pominąć faktu, że na raka piersi chorują także mężczyźni, choć zdarza się to nieczęsto, ok. 140 przypadków rocznie. Rak piersi może rozwijać się powoli, lub też zaatakować gwałtownie i w ciągu kilku miesięcy spustoszyć organizm kobiety. Najbardziej zagrożone jego rozwojem są panie w przedziale wiekowym 55 – 65 lat, ale nie oznacza to, że młodsze lub starsze nie zachorują.

Objawy raka piersi

Fot. iStock/Objawy raka piersi

Nieleczony rak piersi prowadzi do zgonu, natomiast wykryty i leczony w stadium przedinwazyjnym, jest praktycznie całkowicie wyleczalny. Kobiety, u których zdiagnozowano inwazyjny rak piersi, ale bez przerzutów do węzłów chłonnych, mają 90% szans na przeżycie 5-letnie. Dlatego niezwykle ważna jest profilaktyka oraz szybka reakcja na pierwsze objawy raka piersi.

Objawy raka piersi — co powinno wzbudzić niepokój?

Pierwsze objawy choroby nie muszą być wyraźne czy dokuczliwe. W wielu przypadkach rak rozwija się nie dając dłuższy czas żadnych niepokojących objawów. Z tego powodu każda kobieta powinna być wyczulona na wszelkie nieprawidłowości, o których może dać znać organizm.

Objawy raka piersi, których nie wolno ignorować

Rak piersi zazwyczaj daje o sobie znać w obrębie zaatakowanej piersi, która może zmienić wygląd. U chorych kobiet mogą pojawiać się następujące objawy:

Pierś:

  • twardy guzek w piersi, wyczuwalny pod palcami w piersi. Ważną informacją jest to, że guzek zazwyczaj pojawia się w górnej bocznej części piersi, a najrzadziej w dolnej przyśrodkowej części. Mimo tej wskazówki każdą część piersi należy potraktować tak samo wnikliwie przy samobadaniu;
  • zmiana wielkości, kształtu, obrysu i napięcia skóry piersi;
  • wciągnięcie skóry piersi i zmiany w obrębie skóry piersi lub skóry brodawki: wgłębienia w skórze, objaw skórki pomarańczy; zaczerwienienia;
  • obrzęk fragmentu lub całej piersi;
  • ból w piersi bez wyraźnych przyczyn;
  • poszerzenie żył skóry piersi;
  • owrzodzenie i martwica skóry piersi.
Objawy raka piersi

Fot. iStock/Objawy raka piersi

Brodawka:

  • wciągnięcie brodawki sutkowej, pojawiające się nagle;
  • skierowanie brodawki w innym kierunku niż zwykle;
  • wyciek z brodawki sutkowej, szczególnie krwisty.

Węzły chłonne:

Inna lokalizacja:

Objawy raka piersi mogą dotyczyć również obszarów innych, niż pierś i węzły chłonne z nią sąsiadujące. Rak piersi, jako nowotwór złośliwy, ma tendencję do dawania przerzutów nawet do odległych narządów. Do najczęstszych lokalizacji przerzutów należą: kości kręgosłupa, żeber i dolnych kończyn, wątroba, płuca, mózg oraz odległe węzły chłonne. W takim przypadku mogą pojawić się objawy raka piersi związane z danym obszarem, np. bóle kości, żółtaczka, czy uporczywy kaszel.

Fot. iStock/Objawy raka piersi

Bądź świadoma i działaj, zanim pojawią się objawy raka piersi 

Kto może zachorować na raka piersi? Każda z nas! Szczególnie narażone na rozwój tej choroby są panie po 35. roku życia, oraz te, u których stwierdzono mutację genów BRCA1/2, szczególnie gdy na raka piersi chorowała mama lub siostra. Ryzyko choroby zwiększa: wczesna pierwsza miesiączka, menopauza po 55. roku życia, brak ciąż lub późne urodzenie pierwszego dziecka. Na niekorzyść może działać także stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych z estrogenami lub hormonalnej terapii zastępczej opartej na estrogenach. Dieta również ma wpływ na zdrowie. Wiadomo, że na wystąpienie raka piersi bardziej narażone są kobiety uzależnione od alkoholu, oraz u których występuje otyłość. Przejście niezłośliwych zmian w piersi, lub raka w jednej piersi, także może zwiększać to ryzyko.

Dlatego tak ważna jest świadomość, jak wyglądają objawy raka piersi i szybka reakcja na ich pojawienie się. Równie ważna, a nawet ważniejsza, jest profilaktyka. Ogromną rolę odgrywa nie tylko zdrowy styl życia, ale także samobadanie piersi przeprowadzane regularnie, co miesiąc. Poza nim ważne są regularne kontrole u lekarza ginekologa, który również przeprowadza badanie piersi i może wykonać, lub skierować kobietę na USG piersi, czy badanie mammograficzne. Czujność jest niezwykle istotna, by udało wyłapać się pierwsze zmiany, zanim jeszcze pojawią się wyraźne objawy raka piersi, a szanse na skuteczne leczenie dramatycznie zmaleją.


źródło: www.onkonet.pl,onkologia.org.pl,zwrotnikraka.pl

Choroby

MIKRObiota – WIELKI wpływ na przyszłość. Czy istnieje sposób na zmniejszenie ryzyka rozwoju alergii u dziecka?

Redakcja
Redakcja
19 lutego 2021
Fot. iStock
 

WHO szacuje, że nawet co 3 osoba na świecie może cierpieć z powodu alergii[1]. Wśród chorób alergicznych szczególne miejsce zajmuje alergia na pokarmy. Dotyka zwłaszcza dzieci, a jej najczęstszą przyczyną u niemowląt są białka mleka krowiego. Jak pokazują badania, wzorce odpowiedzi immunologicznej kształtują się we wczesnym okresie życia. W programowaniu tej odpowiedzi istotną rolę odgrywa mikrobiota jelitowa[2]. Około 70-80% komórek układu odpornościowego znajduje się właśnie w jelitach[1], a na kształtowanie się mikrobioty w okresie pierwszych 1000 dni życia dziecka wpływa wiele czynników. Jak dbać o prawidłową mikrobiotę u dziecka? I czy istnieje sposób na zmniejszenie ryzyka rozwoju alergii? – odpowiadają Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta i Dr hab. Andrea Horvath w ramach akcji „MIKRObiota – WIELKI wpływ na przyszłość”, której inicjatorem jest Fundacja Nutricia.

Kto jest w grupie ryzyka alergii pokarmowej?

Termin mikrobiota określa mikroorganizmy (przede wszystkim bakterie) zasiedlające organizm człowieka, w tym głównie, ale nie wyłącznie przewód pokarmowy. Jelita i ich mikrobiota odgrywają kluczową rolę w rozwoju i funkcjonowaniu układu immunologicznego[3].

Proces dojrzewania układu odpornościowego jelit zależy w dużej mierze od rodzaju drobnoustrojów, czasu kolonizacji oraz sposobu karmienia dziecka.  Wiele  badań wskazuje na powiązania pomiędzy zaburzeniami równowagi mikrobioty przewodu pokarmowego (dysbiozą) a ryzykiem wystąpienia chorób alergicznych.

Dysbioza u noworodka może być wywołana nieprawidłową kolonizacją przewodu pokarmowego poprzez poród drogą cesarskiego cięcia, karmienie sztuczne, a także stosowanie antybiotykoterapii przez matkę w ciąży oraz u dziecka w pierwszych miesiącach życia.

Nawet krótkotrwałe stosowanie antybiotyków prowadzi do zmiany składu i liczebności drobnoustrojów zasiedlających przewód pokarmowy. Ocenia się, że cesarskie cięcie zwiększa ryzyko alergii o 30%[1], a stosowanie antybiotyków wiążę się z dwukrotnie wyższym prawdopodobieństwem wystąpienia astmy4. Na kształtowanie się mikrobioty we wczesnym okresie życia wpływają także inne czynniki środowiskowe np. pobyt w oddziale intensywnej opieki medycznej czy zanieczyszczenia środowiskowe. Szacuje się, że zanieczyszczenia, w tym palenie tytoniu, mogą zwiększać ryzyko infekcji dróg oddechowych przebiegających z obturacją (świsty) nawet o 20%[1] potwierdziły Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta i Dr hab. Andrea Horvath. O wystąpieniu alergii na pokarm decydują także czynniki genetyczne. Rozpoznanie alergii u rodziców bądź u rodzeństwa jest czynnikiem ryzyka wystąpienia alergii na pokarmy u dziecka – dodaje Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta.

·        Czy ktoś z najbliższej rodziny dziecka (rodzice, rodzeństwo) ma rozpoznaną alergię?

·        Czy w trakcie ciąży mama musiała stosować antybiotykoterapię?

·        Czy ciąża zakończyła się przez cesarskie cięcie?

·        Czy dziecko po urodzeniu karmione było w sposób mieszany lub wyłącznie mieszanką modyfikowaną?

·        Czy dziecko przyjmowało antybiotyki we wczesnym okresie życia?

W przypadku odpowiedzi „tak” na jedno lub więcej stwierdzeń ryzyko zaburzeń mikrobioty przewodu pokarmowego u dziecka – a co za tym idzie ryzyko alergii – wzrasta. Możesz wówczas poprosić lekarza o wskazanie najlepiej dopasowanej do potrzeb Twojego dziecka mieszanki modyfikowanej.

 Jak dbać o prawidłową mikrobiotę i obniżyć ryzyko wystąpienia alergii?

Obniżenie ryzyka alergii możliwe jest poprzez przywrócenie prawidłowej mikrobioty jelit. Badania wykazały, że mikrobiota dzieci, które rozwiną w przyszłości choroby alergiczne, w porównaniu z mikrobiotą zdrowych rówieśników, charakteryzuje się mniejszą bioróżnorodnością[4]. Dobrym sposobem na przywrócenie prawidłowej bioróżnorodności mikrobioty jelitowej jest odpowiedni sposób żywienia dziecka.

Mleko matki zdecydowanie stanowi najlepszy pokarm dla niemowlęcia. Zawiera ono składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju dziecka a także składniki immunomodulujące, np. przeciwciała, które chronią je przed chorobami. Ponadto mleko matki w naturalny sposób kształtuje prawidłową mikrobiotę jelit niemowlęcia i tym samym wspiera rozwój układu immunologicznego.

W okresie niemowlęcym prawidłowy skład mikrobioty jelitowej pozytywnie wpływa na rozwój układu odpornościowego. Około 70-80% komórek układu odpornościowego znajduje się właśnie w jelitach. Mniejsza ilość korzystnych bakterii (np. z rodzaju Bifidobacterium) zaburza rozwój właściwej odpowiedzi immunologicznej. Towarzystwa naukowe na świecie są zgodne, że złotym standardem jest jak najdłuższe karmienie piersią – wyłączne przez pierwszych 6 miesięcy życia i kontynuowane nawet do ok. 2 roku życia malucha lub tak długo, jak chcą tego mama oraz dziecko, przy jednoczesnym rozszerzaniu jego diety. Zdarza się jednak, że mama nie może karmić piersią. W takiej sytuacji lekarz może zalecić zastosowanie mleka modyfikowanego najbardziej zbliżonego pod kątem składu do mleka matki – radzą Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta i  Dr hab. Andrea Horvath.

Akcja edukacyjna „MIKRObiota – WIELKI wpływ na przyszłość” ma na celu edukację i budowanie świadomości roli mikrobioty jelitowej w prewencji i leczeniu alergii pokarmowej. Przy wyborze mleka modyfikowanego lekarz powinien kierować się jego składem. Może brać pod uwagę m.in zawartość bakterii, w tym tych z rodzaju Bifidobacterium – najczęściej izolowanych z jelit zdrowych niemowląt i obecnych w mleku matki[5],[6].

Jeżeli dziecko znajduje się w grupie ryzyka wystąpienia alergii pokarmowej, warto pamiętać
o poniższych wskazówkach:

  • Karm piersią jak najdłużej, a wyłączne karmienie piersią stosuj przez pierwsze 6 miesięcy życia.
  • Jeśli karmienie piersią jest niemożliwe, po konsultacji z lekarzem możesz zastosować mleko o obniżonej alergenności tzw. mieszankę hipoalergiczną (HA).
  • Wprowadzanie produktów uzupełniających rozpocznij nie wcześniej, niż po ukończeniu przez dziecko 17. tygodnia życia i nie później niż w 26. tygodniu życia.
  • Pamiętaj, że nie ma wskazań do modyfikacji schematu żywienia w trakcie rozszerzania diety Twojego dziecka i unikania jakichkolwiek produktów, w tym tych potencjalnie alergizujących.
  • W razie niepokojących objawów pojawiających się po spożyciu nowych pokarmów skontaktuj się z lekarzem opiekującym się Twoim dzieckiem.

Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami u dzieci z alergią na pokarmy lub z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia chorób alergicznych ogólne zasady rozszerzania diety nie powinny odbiegać od tych stosowanych u dzieci zdrowych. Nie ma uzasadnienia naukowego dla opóźniania wprowadzania jakichkolwiek produktów,  w tym produktów tzw. potencjalnie alergizujących (np. jaj, mleka, ryb, soi, pszenicy) o ile wcześniej dziecko nie zademonstrowało po ich spożyciu objawów mogących sugerować ich nietolerancję.

W przypadku potwierdzonej – najlepiej testem eliminacji i prowokacji – alergii na białka mleka krowiego, zaleca się matce karmiącej piersią unikanie mleka  i jego przetworów:  jogurtów, śmietany, masła, wypieków zawierających w swym składzie dodatek mleka krowiego itp. Produktów tych nie wprowadza się także do diety dziecka, póki nie upewnimy się, że nabyło już tolerancję. Jeżeli dziecko nie jest karmione piersią, wymaga zastosowania zamiast mleka modyfikowanego preparatów mlekozastępczych o znacząco obniżonej alergenności tzw. mieszanek (popularnie zwanych hydrolizatami) o znacznym stopniu hydrolizy białka lub nawet mieszanek aminokwasowych. Należy pamiętać, że u dzieci z alergią na białka mleka krowiego należy systematycznie monitorować nabywanie tolerancji na mleko. Zbyt długo stosowane diety eliminacyjne, szczególnie w grupie dzieci z niewłaściwie dobranymi substytutami pokarmowymi (np. napojami roślinnymi zamiast pokarmu mamy) naraża je na niedobory wielu makro- i mikroskładników, a co za tym idzie na ryzyko zaburzeń procesów wzrastania – mówi dr hab. Andrea Horvath.

Jeśli dziecko w 1 roku życia nie może być karmione mlekiem matki, po rozpoznaniu alergii na białka mleka krowiego powinno otrzymać preparaty, jedynie o udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwie – dodaje Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta. Warto w tej sprawie wówczas zasięgnąć opinii lekarza.


Karmienie piersią jest najwłaściwszym i najbardziej optymalnym sposobem żywienia niemowląt oraz rekomendowanym dla małych dzieci wraz z urozmaiconą dietą. Mleko matki zawiera składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju dziecka oraz chroni je przed chorobami i infekcjami. Karmienie piersią daje najlepsze efekty, gdy matka prawidłowo odżywia się w ciąży i w czasie laktacji oraz gdy nie ma miejsca nieuzasadnione dokarmianie dziecka. Przed podjęciem decyzji o zmianie sposobu karmienia matka powinna zasięgnąć porady lekarza.

Prof. Elżbieta Jarocka-Cyrta

Klinika Pediatrii, Gastroenterologii i Żywienia Dzieci, Wydział Lekarski Uniwersytetu Mazursko-Warmińskiego

Sekretarz Sekcji Alergii na Pokarmy Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii Hepatologii i Żywienia Dzieci

Dr hab. Andrea Horvath

Klinka Pediatrii, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Przewodnicząca Sekcji Alergii na Pokarmy Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii Hepatologii i Żywienia Dzieci


O Fundacji Nutricia:

Misją Fundacji Nutricia jest edukacja o roli żywienia na różnych etapach życia człowieka. Wspieramy dzieci i rodziców, pacjentów oraz ich bliskich, jak również przedstawicieli środowiska medycznego, instytucji publicznych i organizacji pozarządowych, realizując działania edukacyjne na temat roli żywienia oraz finansując badania naukowe. Za pomocą naszych działań dążymy do: edukowania przyszłych pokoleń o kluczowej roli odpowiedniego żywienia w czasie 1000 pierwszych dni, ograniczenia skali problemu niedożywienia w chorobie oraz budowania nawyków umożliwiających zdrowe starzenie się.

Więcej na: www.fundacjanutricia.pl oraz www.facebook.com/FundacjaNutricia

[1] Forum Medycyny Rodzinnej 2013, tom 7, nr 6, 349–354

[2] Rola modyfikacji mikrobioty w zapobieganiu chorobom alergicznym i ich leczeniu”, Standardy Medyczne/Pediatria, 2020

[3] West CE et al. J Allergy Clin Immunol, 2015; 135: 3-13.

[4] „Rola modyfikacji mikrobioty w zapobieganiu chorobom alergicznym i ich leczeniu”, Standardy Medyczne/Pediatria, 2020

[5] Oozeer R. et al., Intestinal microbiology in early life: specifi c prebiotics can have similar functionalities as human-milk oligosaccharides, Am J Clin Nutr, 2013; 98 (suppl): 561S–71S.

[6] Martin R. et al., Appl Environ Microbiol, 2009; 75(4): 965–9.


Choroby

Objawy raka płuc – co powinno wzbudzić niepokój?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
19 lutego 2021
Objawy raka płuc
Fot. iStock

Objawy raka płuc zazwyczaj pojawiają się bardzo późno, a to sprawia, że rokowania dla osób cierpiących na nowotwór płuc nie są zazwyczaj dobre. Warto wiedzieć, czym jest rak płuc, jakie daje objawy, i co zrobić, gdy pojawią się niepokojące sygnały.

Rak płuc — podstępny przeciwnik

Rak płuc jest chorobą, która ujawnia się bardzo późno, rozwijając się w ukryciu przez kilka, a nawet kilkanaście lat. Często się zdarza, że gdy pacjenci otrzymują diagnozę z potwierdzeniem raka płuc, mają także przerzuty do innych narządów, a to negatywnie wpływa na szanse wyleczenia. Rak płuc jest nowotworem, który jest przyczyną aż 1/3 zgonów na tle wszystkich nowotworów złośliwych. To najczęściej występujący nowotwór u mężczyzn w Polsce, i drugi co do częstości występowania u kobiet. Co roku taką diagnozę słyszy ok. 22 000 osób.

Objawy raka płuc

Fot. iStock/Objawy raka płuc

Szczególnie narażeni na zachorowanie są palacze, także bierni, oraz osoby mające styczność z metalami ciężkimi i różnymi substancjami chemicznymi. Znaczenie mają również predyspozycje genetyczne oraz nieleczone, lub źle leczone infekcje dróg oddechowych.

Pierwsze objawy raka płuc

Guz nowotworowy w płucach może wzrastać bez żadnych objawów wiele lat. Gdy sygnały choroby pojawiają się, bardzo często są zrzucane na karb zwykłego przeziębienia, przemęczenia, czy w przypadku palaczy — na efekt wieloletniego nałogu.

Pierwsze objawy raka płuc

  • kaszel — długotrwały, uciążliwy, utrzymujący się ponad 2-3 tygodnie kaszel, zawsze powinien wzbudzić obawy i zachęcić do kontroli; Statystyki pokazują, że nawet 75% pacjentów obserwuje u siebie ten objaw;
  • wydzielina z krwią — kaszlowi w przypadku raka płuc może towarzyszyć odkrztuszanie wydzieliny z krwią, co zauważyło u siebie aż 1/3 chorych na raka płuc. Taka sytuacja wymaga pilnej wizyty u lekarza;
  • chrypka — jeśli chrypka utrzymuje się dłużej niż 3 tygodnie, trzeba znaleźć przyczynę takiego stanu. Na to uwagę powinny zwrócić szczególnie osoby nałogowo palące tytoń, które zbyt często tego typu problemy zrzucają na karb nałogu.
Objawy raka płuc

Fot. iStock/Objawy raka płuc

Późne objawy raka płuc

Późne objawy raka płuc pojawiają się najczęściej już w stadium zaawansowanym, gdy choroba poczyniła spustoszenia w organizmie. W zaawansowanym stadium mogą pojawiać się coraz bardziej niepokojące objawy ze strony układu oddechowego, takie jak:

  • duszności — mogą mieć wiele przyczyn, ale bywają także objawem raka płuc. Na duszności w chorobie nowotworowej płuc skarży się ponad połowa pacjentów. Przyczyną duszności jest zazwyczaj rozrost guza, który blokuje drożność oskrzeli;
  • świszczący oddech — rozrastający się w płucu nowotwór może zawężać światło oskrzeli lub tchawicy, i stąd pojawia się charakterystyczny świszczący wydech. Zauważenie takiego objawu powinno skłonić do szybkiej konsultacji lekarskiej;
  • ból w klatce piersiowej — gdy nowotwór płuc nacieka na ścianę klatki piersiowej, kości żeber lub kręgosłupa, może powodować bóle w tych obszarach. Na silne dolegliwości bólowe w klatce piersiowej skarży się od 25% do 50% chorych na raka płuc.

Późne objawy raka płuc nie muszą dotyczyć jedynie dróg oddechowych

Może pojawić się także:

  • problem z przełykaniem — problem z przełykaniem pokarmów mogą powodować powiększone węzły chłonne śródpiersia, które wywierają nacisk na przełyk;
  • utrata masy ciała — gwałtowne chudnięcie jest objawem zaawansowanej choroby nowotworowej i pojawia się u ponad połowy pacjentów cierpiących na raka płuc. Przyczyną gwałtownego chudnięcia i wyniszczenia organizmu są zaburzenia metaboliczne, które wynikają z rozwoju raka. Przyczynić się do chudnięcia mogą także trudności w połykaniu, jeśli guz uciska na przełyk;
  • przewlekłe zmęczenie i brak energii — bardzo często zrzucane na karb stresującego trybu życia lub braku odpowiedniej ilości snu. Zmęczenie często obserwowane jest jako objaw towarzyszący chorobom nowotworowym. Jeśli zmęczenie przeciąga się w czasie, warto sprawdzić ten stan u lekarza;
  • stany podgorączkowe gorączka jest najczęściej objawem zakażeń, którym choroba nowotworowa sprzyja, może być również pierwszym objawem progresji choroby lub zmian przerzutowych;
  • zespół żyły głównej górnej — zespół żyły głównej górnej powoduje bardzo charakterystyczne objawy, które wynikają z rozrostu guza płuc. W przebiegu tego zespołu może pojawić się zaczerwieniona skóra na twarzy, obrzęki twarzy i szyi. Temu może towarzyszyć duszność, kaszel, chrypka, bóle w klatce piersiowej, zawroty i bóle głowy. Dzieje się tak na skutek braku możliwości odprowadzania chłonki z części klatki piersiowej uciśniętej przez guz.
Objawy raka płuc

Fot. iStock/Objawy raka płuc

Objawy raka płuc a przerzuty

Ponieważ rak płuc jest nowotworem złośliwym, rozwija się on nie tylko zajmując płuca, ale także dając przerzuty na inne narządy, lub węzły chłonne. Rak płuc może także naciekać, czyli powodować wnikanie komórek nowotworowych w sąsiednią tkankę.

W zależności od tego, gdzie rak zostanie rozsiany, w organizmie mogą pojawić się odmienne objawy raka płuc:

  • przerzuty do węzłów chłonnych mogą powodować ich powiększenie;
  • przerzuty do kości prowadzą do odczuwania bólu i pojawiających się nieuzasadnionych złamań;
  • zmiany pojawiające się w mózgu mogą skutkować napadami padaczkowymi;
  • przerzuty do wątroby wpływają na pojawienie się cech żółtaczki u pacjenta.

Fot. iStock/Objawy raka płuc

Co zrobić, jeśli pojawią się objawy raka płuc?

W przypadku zaistnienia podejrzanych objawów należy jak najszybciej udać się do lekarza, który zleci odpowiednie badania:

  • RTG klatki piersiowej — to podstawowe badanie pozwala określić lokalizację nowotworu, określenie jego wielkości, sprawdzenie, czy są jeszcze inne zmiany;
  • tomografia komputerowa — pozwala ocenić stopień zaawansowania nowotworu;
  • pozytonowa tomografia emisyjna (PET) — jest przydatna do stwierdzenia obecności przerzutów raka płuc;
  • morfologia krwi oraz ocena ogólna moczu;
  • stężenie markerów nowotworowych CAE i CA 125;
  • badanie histopatologiczne — umożliwia rozróżnienie raka drobnokomórkowego płuca od typu niedrobnokomórkowego.

Na podstawie wyników badań potwierdzających obecność nowotworu, chory poddawany jest dobranej do indywidualnej sytuacji terapii.


źródło:  www.zwrotnikraka.pl, www.mp.pl 

Zobacz także

Rak piersi objawy - jak rozpoznać? Samobadanie piersi

Rak piersi – objawy, które mogą świadczyć o niebezpieczeństwie

Rak przełyku - czynniki ryzyka, objawy, leczenie, rokowania

Rak przełyku – jeden z najbardziej zabójczych nowotworów. Co trzeba o nim wiedzieć?

Tłuszczak - co to jest, jak się go leczy, tłuszczakomięsak

Tłuszczak – czym jest ta zmiana i czy jest groźna dla zdrowia?