Choroby Zdrowie

Dna moczanowa – objawy, których nie można ignorować

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
4 maja 2020
Dna moczanowa - objawy skórne, ból, leczenie
Fot. iStock/dna moczanowa objawy
 

Dna moczanowa to choroba, która w sposób niezwykle bolesny daje o sobie znać. Atakuje stawy, a nieleczona może prowadzić do trwałego kalectwa. Dna może przechodzić w różne etapy, które charakteryzują się innym natężeniem dolegliwości. Warto wiedzieć, jakie dokładnie objawy daje dna moczanowa na różnych etapach, by zadbać o zdrowie. 

Czym jest dna moczanowa?

Dna moczanowa, zwana wcześniej artretyzmem lub podagrą, to choroba, która rozwija się podstępnie. Aż siedem razy częściej zapadają na nią mężczyźni po 40 roku życia, natomiast u kobiet, jeśli już się choroba rozwija, dzieje się to po menopauzie. Jest wiele czynników wpływających na rozwój artretyzmu. Począwszy od obciążeń genetycznych i konieczności przyjmowania leków, skończywszy na niezdrowym trybie życia, nadużywaniu alkoholu i stosowaniu niewłaściwej diety.

Przyczyną problemów jest odkładanie się w tkankach kryształów moczanu sodu. Powoduje to zwiększające się w organizmie stężenie kwasu moczowego (hiperurykemii). Kwas moczowy może być produkowany nadmiernie, lub niewłaściwie wydalany z organizmu, co powoduje jego odkładanie. Ten proces jest najczęstsza przyczyną dny, jednak szacunki pokazują, że jedynie u co piątej osoby z hiperurykemią choroba się rozwija. Dna moczanowa najczęściej atakuje stawy, a objawy dotyczą ich i tkanek, które je otaczają. Choroba, poza stawami, może zająć także inne narządy, uszkadzając je.

dna

Fot. iStock/

Dna moczanowa – objawy

Dna moczanowa – objawy: okres bezobjawowej hiperurykemii

To pierwszy etap rozwoju choroby, który przebiega w sposób niezauważalny dla chorego. W tym czasie w tkankach odkładają się kryształy moczanu sodu, rozwija się stan zapalny w stawie, nie dając jeszcze żadnych widocznych objawów.

Dna moczanowa – objawy: ostre napady zapalenia stawów

Objawy w drugim etapie stają się wyraźne i bardzo dokuczliwe. Dna moczanowa daje o sobie znać bólem pojedynczego stawu. Ból jest o tyle charakterystyczny, że pojawia się tylko w nocy, utrudniając spokojny sen. Staw objęty stanem zapalnym robi się obrzęknięty, skóra jest zaczerwieniona, napięta i błyszcząca, z łuszczącym się naskórkiem. Skóra dotknięta dną staje się wyraźnie cieplejsza nad chorym stawem. Przy tym pacjenci często skarżą się na towarzyszące objawy – dna może powodować dreszcze, wysoką temperaturę i uczucie ogólnego rozbicia.

W tym samym czasie objawy mogą pojawić się na kolejnych stawach. Zazwyczaj stan zapalny obejmujący staw podstawy palucha, ale objawy mogą objąć stopy, staw kolanowy, barkowy, stawy palców rąk. Charakterystyczne jest również to, że objawy ustępują stopniowo w ciągu kilku dni, maksymalnie dwóch tygodni, niezależnie od leczenia.

Dna moczanowa - objawy skórne, ból, leczenie

Fot. iStock/dna moczanowa

Dna moczanowa – objawy: okresy międzynapadowe 

Po pierwszym ataku następuje okres wyciszenia dny moczanowej. Z pozoru wszystko wraca do normy, nie dzieje się nic niepokojącego, jednak bez diagnozy i odpowiedniego postępowania w chorobie, wystąpią następne ataki. Z czasem ataki występują częściej i pojawiają się w kolejnych stawach.

Dna moczanowa przewlekła – objawy:  

Dna moczanowa przewlekła (zaawansowana) powoduje objawy mniej intensywne, ale utrzymujące się stale. Dzieje się tak po kilkunastu latach odkładnia kryształków moczanu sodu w tkankach. Złogi kryształów cały czas uszkadzają chrząstki, ścięgna i więzadła, czego wynikiem są widocznie zniekształcone stawy. Postęp choroby jest nieodwracalny i zawsze prowadzi do niepełnosprawności. Po długim czasie kumulowania się kryształów, zmiany mogą pojawić się również w innych miejscach ciała, przybierając postać guzów. Tzw. guzki dnawe najczęściej formują się na małżowinach usznych, w okolicy stawów stóp i rąk, a także w narządach wewnętrznych. Guzki mogą osiągać nawet wielkość jaja kurzego, a usytuowane przy nerwach, mogą je uciskać. W takim przypadku wycina się je podczas zabiegu chirurgicznego.

Dna moczanowa - objawy skórne, ból, leczenie

Fot. iStock/dna moczanowa objawy

Dna  moczanowa – objawy i leczenie

Objawy, jakie daje dna moczanowa powoduje, że leczenie należy dopasować do fazy choroby. W fazie bezobjawowej oraz w okresach międzynapadowych, nie stosuje się leczenia farmakologicznego, które niezbędne jest z kolei w okresach bólu. Ostre napady dny i jej formę przewlekłą leczy się niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz kolchicyną. Lek przeciwzapalne można podać bezpośrednio do zaatakowanego przez chorobę stawu. W leczeniu dny przewlekłej zaleca się leki hamujące produkcję kwasu moczowego, oraz zwiększające jego wydalanie. Niezwykle istotny wpływ na stan zdrowia chorego ma również przestrzeganie zaleconej przez lekarza diety niskopurynowej, oraz zmiana trybu życia na zdrowszy.


źródło: www.mp.pl 

Choroby Zdrowie

Łokieć tenisisty — jak załagodzić dolegliwości bólowe?

Redakcja
Redakcja
4 maja 2020
Fot. Materiały prasowe

Aktywność fizyczna to nieodzowny element zdrowego stylu życia. Pozytywny efekt niesie rozpropagowanie różnych form aktywności sportowych wśród amatorów. Począwszy od biegania, przez nordic walking, grupowe zajęcia fitness po bardziej wyrafinowane dyscypliny jak tenis czy golf, w dobrym tonie jest bycie fit. Jednak to właśnie amatorzy, osoby o niskiej świadomości swojego ciała i mechanizmów działania narządu ruchu są najczęściej w grupie ryzyka powstawania urazów i kontuzji. Dolegliwości bólowe mogą być odczuwane w stawach, mięśniach, kościach oraz ścięgnach i skutecznie zniechęcają do podejmowania różnych form wysiłku. Obok osób uprawiających sport, w grupie ryzyka znajdują się również osoby pracujące fizycznie oraz osoby starsze, u których wraz z wiekiem pogłębiają się zwyrodnienia kostno-stawowe. Najczęstszym przykładem mikrouszkodzeń w obrębie kończyny górnej jest tzw. łokieć tenisisty. Wbrew nazwie ból zlokalizowany jest w okolicy nadgarstka. W celu złagodzenia dolegliwości, zanim fizjoterapia zacznie dawać realne efekty, lekarze i fizjoterapeuci zalecają działający przeciwbólowo i przeciwzapalnie plaster leczniczy np. ITAMI.

Co to jest łokieć tenisisty?

„Łokieć tenisisty” (łac. lateral epicondylitis) to jednostka chorobowa polegająca na schorzeniu mięśni prostowników nadgarstka i zapalenia nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Mikrourazy, które powstają podczas przeciążania nadgarstka i struktur mięśniowo-ścięgnistych prostowników powodują ich zwłóknienia i nadtarcia. Dodatkowo następuje patologiczne wrastanie naczyń krwionośnych w uszkodzone tkanki. Dolegliwości bólowe, odczuwane w stawie łokciowym, wywoływane są przez zmiany zwyrodnieniowe prostownika promieniowego nadgarstka krótkiego. Do przeciążeń w jego obrębie dochodzi podczas utrzymywania stawu łokciowego w pozycji zgięcia, która występuje np. podczas siedzenia przy biurku w pracy. Dlatego schorzenie określane mianem „łokieć tenisisty” można odnieść do większej grupy niż jedynie do osób aktywnych fizycznie.

Łokieć tenisisty – kogo może dotyczyć?

Szacuje się, że „łokieć tenisisty” dotyka około 3% populacji w grupie wiekowej pomiędzy 30. a 60 r. życia. W związku z tym, że przewlekłe dolegliwości bólowe w okolicy nadgarstka mogą być wywołane nawet niewielkimi, powtarzającymi się przeciążeniami może dotknąć niemal każdego z grupy ryzyka.

Do osób, u których najczęściej diagnozowane jest schorzenie, zwane „łokciem tenisisty” należą:

  • Sportowcy, zarówno zawodowi, jak i amatorzy – kulturyści, golfiści, tenisiści, siatkarze, koszykarze.
  • Seniorzy, u których wraz z wiekiem postępują zmiany degeneracyjne.
  • Pracownicy biurowi wykonujący zadania w nieprawidłowej pozycji siedzącej.
  • Pracownicy fizyczni wykonujący długo trwające, powtarzalne czynności.

Jak leczyć dolegliwości bólowe wywołane „łokciem tenisisty”?

Trudność w leczeniu „łokcia tenisisty” wiąże się z dużym stopniem podatności na nawracanie objawów. Sam proces przywracania zdrowia i sprawności może trwać od 6 miesięcy do 2 lat. Diagnostyka zapalenia nadkłykcia bocznego kości ramiennej zawsze rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem wraz z palpacyjnym badaniem klinicznym. Zwykle wykonuje się także specyficzne testy funkcjonalne, które wywołują odtworzenie odczuwanego przez pacjenta bólu. Niezbędne będzie także badanie obrazowe np. USG uszkodzonych tkanek.

Postępowanie lecznicze przy „łokciu tenisisty” można podzielić na dwa etapy.

1. Złagodzenie dolegliwości bólowych – wprowadzenie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Bardzo dobrze sprawdzą się samoprzylepne plastry lecznicze np. ITAMI, których zaletą jest miejscowe uwalnianie substancji czynnej jedynie w miejscu odczuwania bólu. Ogranicza to ryzyko występowania działań niepożądanych cechujących NLPZ podawane ogólnoustrojowo.

2. Postępowanie fizjoterapeutyczne obejmujące masaże, techniki mobilizacyjne oraz zabezpieczanie uszkodzonych struktur powięzi i mięśni poprzez kinesiotaping. W eliminacji objawów może pomóc zastosowanie krioterapii, naświetlania, fonoforezy i lasera. W niektórych przypadkach zasadne będzie zastosowanie stabilizatora oraz unieruchomienie stawu, w którym dochodzi do przeciążeń. Wszystkie zabiegi mają na celu regenerację zdegenerowanych i zmienionych chorobowo obszarów. Do rehabilitantów należy także edukacja pacjenta w zakresie profilaktyki przeciążeń i redukcji ruchów powodujących powstawanie „łokcia tenisisty”.

Łokieć tenisisty, czyli zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej to schorzenie wywołujące ból, przez co ograniczające codzienną aktywność. Powodzenie i czas leczenia zależy w dużej mierze od szybkiej reakcji ze strony pacjenta szybkiego zwrócenia się o pomoc do wykwalifikowanego specjalisty. Stosowanie leków i plastrów przeciwbólowych jest jak najbardziej wskazane w celu zmniejszenia dolegliwości, jednak tylko fachowa pomoc fizjoterapeutyczna i właściwa profilaktyka może uchronić przed ponownym wystąpieniem objawów.


Artykuł partnera


Choroby Zdrowie

Pokrzywa na obrzęki, anemię i słabe włosy. Dlaczego jeszcze warto sięgać po pokrzywę?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
4 maja 2020
Pokrzywa zwyczajna, żegawka, indyjska , na włosy, herbata
Fot. iStock/pokrzywa

Pokrzywa zwyczajna to ziele o niezwykłych właściwościach dla zdrowia i urody. Jest pomocna m.in. przy anemii i problemach ze słabymi włosami. Trudno wyobrazić sobie bez naparu z pokrzywy detoks czy odchudzanie. A to tylko ułamek tego, co potrafi poczciwa pokrzywa.

Pokrzywa zwyczajna traktowana jest jak chwast, którego najczęściej pozbywamy się z ogrodów, a na spacerach po łąkach omijamy szerokim łukiem. A szkoda, bo to lecznicze ziele, które kojarzymy z parzącymi włoskami na liściach i łodydze, ma tak wiele wartości odżywczych i leczniczych zastosowań, że każdy znajdzie w jej działaniu coś dla siebie.

Pokrzywa zwyczajna – wartości odżywcze

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) to roślina pospolicie występująca, ale doceniana w ziołolecznictwie ze względu na korzeń, łodygę i liście, które są wartościowymi surowcami leczniczymi. Już od wieków wykorzystywano ją w medycynie ludowej, i obecnie znów cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Pokrzywa zwyczajna jest skarbnicą witamin i minerałów. Zawiera duże iloci witaminy C, K, E oraz B1, B2, B3, B5, znajdziemy tu minerały, takie jak: żelazo, magnez, krzem, mangan, miedź, cynk, selen, i inne. Zawiera kwasy organiczne, takie jak: kwas mrówkowy (odpowiada za parzenie pokrzywy), węglowy, szczawiowy, krzemowy, cytrynowy, jabłkowy, bursztynowy, fosforowy, chinowy, masłowy i inne. Ziele zawiera również kwercetynę i rutynę (flawoniody), karoten i ksantofil (karotenoidy), taniny, sterole, kwasy tłuszczowe, lecytyny, betainy, serotoniny i inne. Ziele jest również niskokaloryczne – w 100 g pokrzywy znajduje się tylko 42 kcal.

Pokrzywa zwyczajna, żegawka, indyjska , na włosy, herbata

Fresh stinging nettle leaves.Bowls with fresh nettle leaves

Pokrzywa – zastosowanie dla zdrowia

Bez wątpienia pokrzywa ma szerokie zastosowanie w lecznictwie, udowodnione licznymi badaniami.

Działa antyalergicznie

Pokrzywa wykazuje działanie antyhistaminowe, ze względu na zawartość pochodnych tyrozyny. Można po nią sięgać wspomagająco w leczeniu alergii.

Jest moczopędna i zmniejsza obrzęki

Moczopędne działanie pokrzywy znane jest od wieków i wykorzystywane w leczeniu kamicy nerkowej, zapaleniu dróg moczowych, oraz przy obrzękach. Stosowana jest również w łagodzeniu objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego u mężczyzn.

Wykazuje działanie przeciwreumatyczne

Pokrzywa stosowana jest w domowych kuracjach wspomagająco w leczeniu dny moczanowej, gośćca oraz na bóle stawów innego pochodzenia. Redukuje ona stany zapalne i łagodzi ból w przebiegu chorób stawowych, ponieważ przyspiesza usuwanie szkodliwego kwasu moczowego wraz z moczem. Wzmacnia również kości dzięki wysokiej zawartości krzemu.

Zmniejsza poziom cholesterolu 

Pokrzywa ma dobry wpływ na zmniejszenie poziomu LDL, cholesterolu całkowitego, poprawiając profil lipidowy. Wpływa również na obniżenie poziomu glukozy we krwi.

Pomaga przy anemii

Ziele wykazuje właściwości krwiotwórcze. Dzięki zawartości kwasu foliowego, żelaza, miedzi i witaminy K, pozytywnie wpływa na proces tworzenia czerwonych krwinek i hemoglobiny.

Pokrzywa zwyczajna, żegawka, indyjska , na włosy, herbata

Fot. iStock/napar z pokrzywy

Detoksykuje organizm

Pokrzywa przyspiesza przemianę materii i oczyszczanie organizmu ze szkodliwych substancji (np. mocznik). Oczyszcza i poprawia pracę wątroby, woreczka żółciowego, nerek i jelit, oraz wspiera regenerację organizmu.  Ponieważ ułatwia i reguluje trawienie, jest dobrym wsparcie podczas odchudzania.

Poprawia odporność

Ta pospolita roślina wykazuje działanie wpierające wytwarzanie w organizmie komórek odpornościowych 0 limfocytów T. Pokrzywa wspiera niszczenie chorobotwórczych wirusów, bakterii, oraz grzybów.

Pokrzywa na włosy – herbata, płukanka

Kiedy włosy sprawiają problemy, pokrzywa okazuje się doskonałą naturalną pomocą. Wywar z pokrzywy jest dobrym sposobem na przetłuszczającą się skórę głowy. Aby przygotować kurację, potrzebne są świeże lub suszone liście pokrzywy oraz gorąca woda. Pokrzywę (1 łyżeczka lub torebka na filiżankę) zalewamy gorącą wodą i studzimy. Przed zastosowaniem naparu myjemy głowę szamponem, a następnie płuczemy skórę głowy i włosy naparem. Nie spłukujemy go. Innym sposobem wzmocnienia słabych włosów jest napar – wtedy herbata na włosy zadziała od wewnątrz. Kuracja wymaga jednak dłuższego czasu i regularności stosowania. Ponieważ ziele zawiera krzem, siarkę i wiele cennych witamin i minerałów, wzmacnia nie tylko włosy, ale także paznokcie i skórę (pomaga szczególnie przy łojotoku i trądziku). Herbata z pokrzywy dostępna jest w aptekach i drogeriach, można również zaparzyć samodzielnie zebrane liście.

Pokrzywa indyjska

Mówiąc o właściwościach zdrowotnych pokrzywy, nie sposób pominąć pokrzywy indyjskiej. Pokrzywa indyjska jest również ziołem leczniczym, charakterystycznym dla medycyny hinduskiej. Właściwości lecznicze wynikają z obecności forskoliny, której największe stężenie jest w korzeniu rośliny. Tradycyjna medycyna hinduska wykorzystywała pokrzywę indyjską w leczeniu dolegliwości sercowo-naczyniowych, chorobach układu oddechowego, nadciśnienia, oraz, otyłości. Pokrzywa indyjska zdobyła u nas popularność szczególnie ze względu na przypisywane jest właściwości odchudzające. Niestety liczne badania przeprowadzone na temat związku forskoliny z odchudzaniem nie przyniosły jednoznacznej odpowiedzi, czy rzeczywiście pomaga ona redukować tkankę tłuszczową.

Pokrzywa zwyczajna, żegawka, indyjska , na włosy, herbata

Fot. iStock/forskolina

Pokrzywa żegawka

Pokrzywa żegawka (Urtica urens) często mylona jest z pokrzywą zwyczajną (Urtica dioica). Obie pokrzywy wyglądają praktycznie tak samo, mają podobny skład i najpewniej te same właściwości lecznicze. W przeciwieństwie do pokrzywy zwyczajnej, pokrzywa żegawka jest rośliną jednoroczną, która parzy dotkliwiej i może powodować objawy alergii.

żegawka

Fot. iStock/żegawka

Pokrzywa zwyczajna i żegawka – przeciwwskazania 

Pokrzywa zwyczajna i żegawka, mimo licznych zalet dla zdrowia, nie są polecane każdemu. Po ziele pokrzywy bez konsultacji z lekarzem nie powinny sięgać osoby cierpiące na cukrzycę i przyjmujące leki obniżające poziom cukru we krwi. Również przy przewlekłych chorobach nerek, po zabiegach chirurgicznych oraz przy chorobach narządów rodnych (krwawienia, mięśniaki nowotwór) nie powinny sięgać po pokrzywę. Uważać powinny na nią osoby cierpiące na nadmiar żelaza w organizmie, ponieważ pokrzywa podnosi jego poziom. Nawet zdrowe osoby nie powinny pić bez umiaru herbaty z pokrzywy, ponieważ jej właściwości moczopędne w nadmiarze mogą wypłukiwać sole mineralne z organizmu. Zaleca się dziennie wypijanie maksymalnie 3-4 filiżanek naparu.


źródło: www.czytelniamedyczna.pl ,akademiadietetyki.pl, atlas.roslin.pl

Zobacz także

Kobiece nowotwory – co warto o nich wiedzieć?

Czy wybaczanie innym nam popłaca?

Poszło w cycki?! Pięć oznak, że pora do endokrynologa

Poszło w cycki?! Pięć oznak, że pora do endokrynologa