Psychologia Związek

Cztery supermoce, które daje ci toksyczny związek. Dobrze je wykorzystaj

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
14 sierpnia 2018
Fot. iStock/Peopelimages
 

Cały czas mówi się o tym, jak bardzo toksyczny związek jest dla nas zły, jak nas niszczy, poniewiera i upokarza. Szukamy sposobów na to, jak go rozpoznać, jak się z niego uwolnić. Jest jednak pozytywna rzecz, a raczej cztery. Cztery supermoce, które dzięki toksycznym związkom zyskujemy. Czasami warto spojrzeć na utarte już w nas przekonania z trochę innej perspektywy. 

Moc odpuszczenia

Wiele kobiet uważa, że może wszystkich uratować, dlatego tak długo tkwi w toksycznym związku, bo nie opuszcza jej nadzieja, że jemu też może pomóc.Jak to jest, że znosimy agresywne zachowania, manipulacje, poniżenia, bo uparcie wierzymy, że jednak on, pod naszym wpływem, się zmieni, że zrozumie, że warto być dobrym człowiekiem.  Alew końcu przychodzi ten moment, kiedy coś w nas pęka, bo gdy tkwisz w takim związku wystarczająco długo, nabywasz mocy odpuszczenia, odpuszczenia przejmowania się wszystkim tym, co on ci robi, co o tobie mówi. Zaczynasz zdawać sobie sprawę, że nie musisz pozwalać się ranić, że na to nie zasłużyłaś. I wtedy odchodzisz, żeby uratować siebie.

Moc zaspokajania swoich potrzeb

Wszystkie toksyczne związki mają jedną wspólną cechę: nigdy nie zaspokoją twoich potrzeb. Niezależnie od tego, czy są to potrzeby emocjonalne, fizyczne, czy nawet finansowe, toksyczny partner nigdy ich nie spełni. Nie jest w stanie, ponieważ zbyt bardzo pochłonięty jest zaspokajaniem tego, czego on chce.  Jeśli jest coś, czego toksyczna relacja może cię nauczyć, to z pewnością jak zacząć dbać o siebie, ponieważ w pewnym momencie zdajesz sobie sprawę, że tylko na siebie możesz liczyć. Pamiętam rozmowę z przyjaciółką, która dość długo była w toksycznej relacji. Kiedy analizowałyśmy, co ten związek jej dał, doszłyśmy do wniosku, że jedno – zyskała pewność, że sama może sobie w życiu poradzić, że nie potrzebuje nikogo, żeby być szczęśliwą.

Moc dostrzegania czerwonej flagi

Jednym z powodów, dla których wiele kobiet tkwi w toksycznych związkach, jest niedostrzeganie wywieszonych czerwonych flag, które ostrzegają je przed tym, w co się pakują. Nie chcemy tego widzieć, udajemy, że ich nie ma, bagatelizujemy. Ale – kiedy już zrozumiemy, w jakiej wykrzywionej relacji jesteśmy, zdecydowanie łatwiej zauważyć nam sygnały, które mówią: „Uważaj, to nie jest dobry facet dla ciebie”.  Ta supermoc zaoszczędza w przyszłości kłopotów, ponieważ powstrzymuje przed ponownym popełnieniem tych samych błędów i znalezieniem się w innej toksycznej relacji.

Moc wybaczania

Jeśli nie jesteś w stanie zdobyć żadnej z powyższych supermocy, postaraj się chociaż o tę – supermoc wybaczania.  Przebaczenie nie oznacza, że godzisz się z tym, jak on cię potraktował, jak zranił. Wręcz przeciwnie – wybaczenie to uwolnienie się z emocjonalnej pułapki. Dzięki tej supermocy odzyskasz kontrolę nad swoim życiem, w którym on już nie będzie mógł cię skrzywdzić.

Jeszcze jedno – tak naprawdę bardziej niż wybaczać jemu, wybacz sobie. Nie obwiniaj się za to, że tkwiłaś w takiej relacji. Musisz w końcu uwolnić się od poczucia winy i zacząć żyć.

Wyszłaś z toksycznego związku? Próbujesz się uwolnić? Zbierz swoje supermoce i użyj ich, kiedy zaczniesz budować swoje życie na nowo.


źródło: Peacquaters


Psychologia Związek

Wczesne objawy załamania nerwowego

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
14 sierpnia 2018
Fot.Splitshire / Daniel Nanescu / CC0 Public Domain
 

Termin „załamanie nerwowe” uznano za uzasadniony medycznie. Kiedyś używano go do definiowania szeregu chorób psychicznych, w tym ostrego zaburzenia stresowego, lęku i depresji. Dzisiaj opisuje się tym mianem intensywne objawy stresu i niezdolność radzenia sobie z wyzwaniami życiowymi. Często te objawy są konsekwencją zaburzeń zdrowia psychicznego. Załamanie nerwowe lub psychiczne jest zatem terminem używanym do opisania okresu intensywnego cierpienia psychicznego. W tym okresie nie możesz funkcjonować w codziennym życiu.

Jeśli dana osoba nie ma narzędzi – wewnętrznych i / lub zewnętrznych sposobów – do radzenia sobie ze swoimi stresorami, jest bardziej podatna na poważne zaburzenia lękowe.

Wczesne oznaki załamania nerwowego:

Skłonność do coraz częstszego sięgania po alkohol lub narkotyki

Załamanie psychiczne i nadużywanie substancji często idą w parze. Niestety, taki układ jedynie zaostrza problem i powoduje nasilenie wszystkich innych objawów.

Problemy ze snem

Sen, podobnie jak alkohol i narkotyki, jest częstym mechanizmem radzenia sobie z problemem psychicznym. Zbyt dużo snu to taktyka unikania, a bezsenność z kolei wynika ze zbyt dużego pobudzenia (jak w przypadku nadużywania substancji).

Stałe poczucie zmęczenia

Ciało i mózg po prostu nie są zaprojektowane tak, by mogły być odporne na niekończący się stres. Cierpienie niszczy naszą energię – emocjonalną i fizyczną. Zmęczenie może również objawiać się jako zauważalna fizyczna słabość.

Objawy depresyjne

Tutaj nie ma niespodzianki; lęk i depresja są dwoma katalizatorami załamania nerwowego.

„Zamglenie świadomości”

„Zamglenie świadomości”, jest nieoficjalnym terminem medycznym oznaczającym anomalię ogólnego poziomu świadomości. Funkcje wykonawcze mózgu – uwaga, planowanie, samokontrola, podejmowanie decyzji i pamięć – szwankują.

Ataki paniki

Atak paniki to straszne doświadczenie, odczuwane przez jego ofiarę jako poczucie utraty zmysłów, a nawet umierania. Objawy obejmują trudności w oddychaniu, przyspieszone bicie serca, bóle w klatce piersiowej i ekstremalne zawroty głowy.

Zmiana stylu życia może pomóc w zapobieganiu załamaniom nerwowym. Dobre nawyki dotyczące stylu życia zmniejszają nasilenie i częstotliwość objawów, a także zwiększają prawdopodobieństwo wyzdrowienia. Osobom podatnym na załamania nerwowe zaleca się:

– regularne ćwiczenia: co najmniej trzy razy w tygodniu, przez 30 minut

– poznawanie i praktykowanie medytacji uważności

– unikanie narkotyków, alkoholu, kofeiny i innych substancji indukujących stres

– ustanowienie regularnego harmonogramu spania.


Na podstawie: powerofpositivity.com


Psychologia Związek

Co zrobić, kiedy on chce się rozstać, a ty pragniesz, by ta relacja trwała dalej. Nie pozwól złamać sobie serca

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
14 sierpnia 2018
Fot. iStock / NKS_Imagery

Powody, dla których się zakochujemy, są tak różne, że nie sposób poznać i opisać je wszystkie. Tak samo jest z rozstaniami, czasem nie da się ich w pełni zrozumieć ani wyjaśnić. Szczególnie trudno jest wtedy, gdy jedno z partnerów chce zakończyć związek, a drugie – nie. Jeśli jesteś po tej drugiej stronie, twój partner chce odejść, a ty pragniesz, by ta relacja trwała, nie wpadaj w panikę i nie rozpaczaj. Nie działaj pod wpływem emocji, nie daj się ponieść impulsom. Do miłości nikogo nie zmusisz i nie zatrzymasz go na siłę.

Musisz być świadoma sytuacji. Musisz przyjrzeć się powodom, które skłoniły drugą osobę do podjęcia tej decyzji.

Czy ten związek naprawdę się kończy?

Trwałe, stabilne relacje nie kończą się w jedną noc. Może zignorowałaś jakieś problemy w waszym związku, nieświadomie odepchnęłaś je na bok? Jeśli oboje byliście tak samo zaangażowani, warto podjąć próbę ratowania tej miłości. Jeśli twój partner oddalił się od ciebie emocjonalnie i nic nie wskazuje na to, by miał ochotę „wrócić”, lepiej nie marnować czasu. Żeby wiedzieć, na jakim etapie znajduje się relacja warto zrozumieć, że kiedy związek się kończy, szczególnie przejawia się to w jego głównych, trzech aspektach. Są nimi:

Kompromis:

Obejmuje on czas, zainteresowanie, słuchanie i dostępność. Jeśli każde z was żyje „swoim życiem”, albo życie drugiego nie wzbudza zainteresowania, jest to znak, który dowodzi, że związek się kończy.

Intymność:

Odnosi się do zaufania, komunikacji i wzajemnej akceptacji. Czy żaden z tych elementów nie zawodzi w waszej relacji?

Namiętność:

Oznacza zdrową seksualność, satysfakcjonującą dla obu partnerów. Obejmuje to także fizyczne okazywanie uczuć. Gdy jej brak, związek przechodzi poważny kryzys.

Jeśli spojrzysz na związek z dystansem i zdasz sobie sprawę, że trudności występują we wszystkich trzech aspektach , najlepszą opcją jest uznanie, że wszystko się skończyło.

Gdy tylko jeden z dwóch partnerów chce zakończyć związek

Czasami, chociaż miłość trwa i szukamy sposobów, aby ze sobą rozmawiać, druga osoba już podjęła decyzję. Nie możesz nic zrobić.

Powinnaś odpuścić, nawet jeśli nie jesteś w stanie zrozumieć jego powodów lub jesteś pewna, że się myli. Nie można wymusić trwałości związku. W tym momencie czas się pożegnać. Nie myśl o tym, co stanie się za tydzień, rok, dwa lata. Koncentruj się na teraźniejszości. Czas skupić się tylko na sobie. Nie czuj się winna, nie przewiduj przyszłości, nie podejmuj decyzji. Po prostu zadbaj o siebie i rób rzeczy, które lubisz. Miłość powróci do twojego życia.


Na podstawie: nospensees.fr

 


Zobacz także

Każda postać z Kubusia Puchatka reprezentuje chorobę psychiczną. Czy wiesz, kto jest kim?

Podwójne standardy, których doświadczasz w relacji z „przemocowcem”. Czy to właśnie czujesz?

Czekasz na miłość, którą zgubiłaś, bo byłaś zbyt zajęta tym, żeby go ratować? Może pora odejść, a nie marznąć wciąż na przystanku