Macierzyństwo Małe dziecko Zdrowie

Popularne mity o diecie dziecka między 1.a 3. rokiem życia – sprawdź, czy je znasz

Redakcja
Redakcja
6 sierpnia 2020
Fot. Materiały prasowe
 

Pozory mogą mylić – dziecko w wieku 1-3 lata, chociaż nie jest już niemowlęciem, nie jest też małym dorosłym. Z tego powodu jego dieta nadal powinna różnić się od jadłospisu starszych członków rodziny. Rozprawiamy się z najpopularniejszymi mitami na temat diety juniora.

Dziecko po 1. roku życia jest gotowe na dietę rodziców – MIT

Jak pokazują badania, dzieci powyżej 1. roku życia są szczególnie narażone na niedobry żelaza, wapnia, witaminy D i błonnika pokarmowego. Aż 94% dzieci po 1. roku życia otrzymuje wraz z dietą niewystarczającą ilość witaminy D, a 42% ma niedobory wapnia[1]. Wynika to z błędnego przekonania, że małe dziecko to „mały dorosły”, a jego dieta może być taka sama jak ta stosowana przez starszych członków rodziny. Po ukończeniu 1. roku życia nadal doskonali się praca układu pokarmowego, a proces ten jest regulowany między innymi przez błonnik pokarmowy, który występuje w produktach zbożowych, warzywach i owocach. Błonnik poprawia perystaltykę jelit, reguluje wypróżnienia i zmniejsza ryzyko zaparć[2].

Jeśli kilkulatek ma rozszerzoną dietę, to mleko nie jest już jej ważnym elementem – MIT

Przy komponowaniu menu juniora warto pamiętać, że jego jadłospis (mimo wielu urozmaiceń) nadal powinien być dopasowany do wyjątkowych potrzeb małego brzuszka. Jest to spowodowane m.in. tym, że układ pokarmowy dziecka pełną sprawność osiągnie dopiero około 5.-7. roku życia. Ważnym elementem diety małego dziecka wciąż powinno być więc mleko i produkty mleczne. Junior w wieku 1-3 lata powinien otrzymywać 4-5 posiłków w ciągu dnia, a zgodnie z opracowanym przez Instytut Matki i Dziecka Modelowym talerzem żywieniowym w codziennym menu powinny się znaleźć 2 porcje mleka, w tym mleka modyfikowanego i 1 porcja produktów mlecznych[3].

Małe dziecko nie potrzebuje więcej składników odżywczych niż osoba dorosła – MIT

Dziecko między 1. a 3. rokiem życia nadal – szybko rozwija się i rośnie. W tym czasie jest bardzo aktywne, uczy się nowych rzeczy i zdobywa wiele umiejętności. Do tego intensywnego rozwoju jego młody organizm potrzebuje nawet 6 razy więcej witaminy D i 4 razy więcej żelaza, jodu i wapnia niż osoba dorosła[4]. Chociaż zaspokojenie takiego zapotrzebowania może wydawać się dla rodziców trudne, wybór np. odpowiedniego mleka modyfikowanego może pomóc zrealizować te szczególne wymagania małego brzuszka.

Każde mleko jest odpowiednie dla juniora – MIT

Do jadłospisu dziecka po 1. roku życia można wprowadzać w określonych ilościach mleko krowie oraz przetwory mleczne, takie jak jogurty, kefiry czy sery żółte. Trzeba jednak pamiętać, że zbyt wczesne włączenie mleka krowiego do diety małego dziecka wpływa na nadmierne spożycie przez nie m.in. białka[5]. Zawartość białka w mleku krowim jest 3 razy większa niż w mleku kobiecym. Taka ilość tego składnika może być obciążająca dla młodego organizmu, a w szczególności dla nerek. W badaniu przeprowadzonym we Francji 2005 roku sprawdzano spożycie białka u dzieci w wieku 12-24 miesięcy, które spożywały jedynie mleko krowie i inne produkty mleczne (w ilości minimum 250 ml). U dzieci spożywających mleko krowie zaobserwowano 3- lub 4-krotnie większe spożycie białka niż jest to rekomendowane[6].

Jeśli z uzasadnionych względów karmienie piersią nie jest możliwe lub nie jest kontynuowane po 1. roku życia dziecka, to odpowiednio dobrane do wieku mleko modyfikowane jest produktem o składzie najbardziej dopasowanym do potrzeb młodego organizmu. Mleka modyfikowane Bebiko Junior[7] podobnie jak mleko krowie są cennym źródłem wapnia, a do tego zawierają do 155 razy więcej witaminy D, 15 razy więcej witaminy C, 15 razy więcej witaminy E, 12 razy więcej żelaza, 6 razy więcej jodu niż mleko krowie[8]. Właśnie dlatego Bebiko Junior to więcej niż mleko! Podając 2 kubki po 200 ml tego mleka modyfikowanego, rodzice mogą lepiej realizować zapotrzebowanie dziecka m.in. na te istotne witaminy i składniki mineralne, ważne dla jego prawidłowego rozwoju.

Ważne informacje: Karmienie piersią jest najwłaściwszym i najtańszym sposobem żywienia niemowląt oraz jest rekomendowane dla małych dzieci wraz z urozmaiconą dietą. Mleko matki zawiera składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju dziecka oraz chroni je przed chorobami i infekcjami. Karmienie piersią daje najlepsze efekty, gdy matka prawidłowo odżywia się w ciąży i w czasie laktacji oraz gdy nie ma miejsca nieuzasadnione dokarmianie dziecka. Przed podjęciem decyzji o zmianie sposobu karmienia matka powinna zasięgnąć porady lekarza.


[1] Raport z badania „Kompleksowa ocena sposobu żywienia dzieci w wieku od 5. do 36. miesiąca życia” – badanie ogólnopolskie 2016 rok, Weker H., Socha P., wsp., Instytut Matki i Dziecka, Warszawa 2017.

[2] Weker H., Barańska M., Strucińska M., Poradnik żywienia dziecka w wieku od 1. do 3. roku życia, Instytut Matki i Dziecka, 2012.

[3] Weker H., Barańska M., Strucińska M., Poradnik żywienia dziecka w wieku od 1. do 3. roku życia, Instytut Matki i Dziecka, 2012.

[4] W przeliczeniu na kg masy ciała, zgodnie z: Normy żywienia dla populacji Polski, pod red. M. Jarosza, IŻŻ, Warszawa 2017.

[5] Weker H., Barańska M., Strucińska M., Poradnik żywienia dziecka w wieku od 1. do 3. roku życia, Instytut Matki i Dziecka, 2012.

[6] Ghisolfi J, Fantino M, Turck D, Potier de Courcy G, Vidailhet M: Nutrient intakes of children aged 1-2 years as a function of milk consumption, cows’ milk or growing-up milk. Public Health Nutr 2012; 4: 1-11.

[7] Bebiko Junior 3 NUTRIflor Expert, Bebiko Junior 4 NUTRIflor Expert, Bebiko Junior 5 NUTRIflor Expert.

[8] Wartości te zostały opracowane na podstawie porównania ilości składników zawartych w dwóch kubkach 200 ml mleka modyfikowanego Bebiko Junior i dwóch kubkach 200 ml mleka krowiego 2%.

Artykuł powstał we współpracy z marką Bebiko


Macierzyństwo Małe dziecko Zdrowie

Hipochondria, czyli 11 symptomów silnej nerwicy

Redakcja
Redakcja
7 sierpnia 2020
Fot. iStock/AJ_Watt
 

Hipochondria, wbrew powszechnym opiniom, nie jest udawaniem, czy też maskowaniem choroby, ani histerycznymi próbami zwrócenia na siebie uwagi. Hipochondria jest ciężkim zaburzeniem lękowym, które sprawiają, że nieustannie martwisz się o swoje zdrowie. Najmniejszy ból lub ukłucie w ciele może sprawić, że wierzysz, że zachorujesz lub nawet umrzesz.

Jeśli jesteś hipochondrykiem, obsesyjnie boisz się pogorszenia stanu zdrowia. Zaburzenie jest na tyle poważne, że potrafi zniszczyć twoje relacje z bliskimi osobami oraz skutecznie pokrzyżować życiowe plany. Lęk przed chorobą i wyobrażanie sobie jej objawów stają się manią, z którą nie sposób poradzić sobie samemu.

Najczęstsze symptomy hipochondrii:

Kompulsywne, niekontrolowane napady paniki, podejrzenia ciężkiej choroby

Silny niepokój z powodu drobnych dolegliwości (lekki ból, katar)

Stała, wzmożona troska o własne samopoczucie

Brak zaufania do lekarzy i wyników badań dotyczących stanu zdrowia, histeryczne „samodiagnozowanie się”

Nieuzasadnione obawy z powodu określonej lub nieokreślone dolegliwości medycznej

Lęk przed chorobą, który powoduje, że nie możesz normalnie funkcjonować i podejmujesz absurdalne działania (np ciągle zamykasz okna w obawie przed przeziębienie, a pozostali członkowie rodziny „duszą się” z powodu upału)

Ciągłe badania pod kątem różnych objawów choroby

Regularne umawianie się na wizyty lekarskie dla „upewnienia się”, że wszystko jest w porządku lub unikanie wizyt kontrolnych z powodu obawy, że lekarz może znaleźć poważną chorobę

Unikanie osób, miejsc lub wydarzeń z powodu strachu przed wyimaginowanym zagrożeniem dla zdrowia.

Samopoczucie i potencjalne dolegliwości jako temat rozmów

Regularne przeszukiwanie Internetu pod kątem oznak możliwych zaburzeń

Hipochondria jest silną nerwicą i warto zdawać sobie z tego sprawę, aby zrozumieć i odpowiednio wspierać osoby nią dotknięte. Niestety, tak jak depresja, bywa często lekceważona i wyśmiewana jako przejaw nadmiernego „rozczulana się” nad sobą.


Macierzyństwo Małe dziecko Zdrowie

Mrówki – pracowici, choć niepożądani współlokatorzy. Jak się pozbyć mrówek z domu?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
6 sierpnia 2020
Mrówki - faraonki w domu, sposoby na mrówki
Fot. iStock

Mrówki to niewielkie owady, których obecność w domu nikogo nie cieszy. Już zaobserwowanie jednej małej mrówki może być sygnałem, że należy się mieć na baczności, bo zapewne jest ich o wiele więcej. Jak usunąć mrówki z domu naturalnymi środkami i zniechęcić je do powrotu?

Mrówki, z którymi możemy mieć do czynienia

Mrówki to owady należące do rzędu błonkówek, które w zależności od gatunku mogą różnić się od siebie wyglądem i zwyczajami. Jedne żyją np. w gniazdach w ziemi zwanych kopcami, kolejne gnieżdżą się w szczelinach drzew, a jeszcze inne szukają miejsca dla siebie w ludzkich siedzibach, np. pod panelami w mieszkaniu.

W mieszkaniach czy budynkach gospodarczych możemy spotkać różne gatunki mrówek:

  • gmachówki — o czerwonobrunatnym pancerzu, które mogą osiągać nawet 16 mm długości. Zazwyczaj spotkamy je w lasach, ale zdarza się, że mogą zagnieździć się w drewnianych domkach;
  • hurtnice — czyli mrówki europejskie, to jeden z najczęściej spotykanych w Polsce gatunek mrówek. Mogą one osiągać rozmiar do 9 mm, charakteryzują się brunatną barwą pancerza. Można ją spotkać wewnątrz budynków, w których zakładają gniazda;
  • mrówki darniowe — osiągają wielkość do 8 mm, mają czarno-brunatny pancerz, żywią się padliną. Zimą, szukając ciepła, zakładają gniazda w budynkach;
  • faraonki — to mrówki najczęściej spotykane w naszych domach. Lubią zakładać gniazda w różnych pomieszczeniach, bardzo szybko się rozmnażają. Ich korpusy miewają od kolor od żółtego po ciemnoczerwony. Ich ulubionym pożywieniem są produkty zawierające białko i cukier.

Fot. iStock

Mrówki faraonki w domu

Faraonki to mrówki, które są uciążliwymi współlokatorami. Są wszędobylskie, poruszają się nawet po rurach, a ponieważ mają niewielki rozmiar, są w stanie wędrować po całym domu i wchodzić w miejsca z pozoru niedostępne, wchodzić na przykład pod listwy i w szczeliny, skąd niełatwo się ich pozbyć. Inne gatunki spotykane w ogrodach uszkadzają rośliny przez drążenie komór i nadgryzanie korzeni, chronią mszyce, które bywają utrapieniem roślin.

Faraonki szukając pożywienia, zanieczyszczają je, i mogą przy okazji roznosić chorobotwórcze drobnoustroje. Te owady mają ciekawy system powiadamiania reszty pobratymców z gniazda o źródle pokarmu. Gdy znajdą pożywienie, wracając do gniazda pozostawiają na ścieżce feromony, które mówią innym mrówkom, dokąd powinny pójść. Stamtąd mrówki, jedna za drugą, mogą przenosić pokarmy do gniazda. Nie gardzą słodyczami, wypiekami, mięsem, karmą dla kota czy psa, a także gotowanymi jajkami.

Mrówki - faraonki w domu, sposoby na mrówki

Fot. iStock

Sposoby na mrówki w domu — jak się ich pozbyć?

Porządek to podstawa

Walka z mrówkami faraona nie należy do łatwych. Domowe sposoby na mrówki można wykorzystać jako środek zapobiegawczy lub wtedy, gdy jest ich jeszcze niewiele.

Jeśli mrówki pojawią się w domu, przede wszystkim warto postarać się namierzyć gniazdo. Może to nie być łatwe, ale znalezienie go pozwoli na skuteczniejszą likwidację kłopotu u źródła. Należy przy okazji poszukiwań mrówek uszczelnić, zagipsować lub zamurować wszelkie dziury w domu, lub mieszkaniu, przez które mrówki mogą dostawać się do wewnątrz.

Konieczna jest dbałość o szczególną higienę. W domu należy posprzątać pod szafkami, zabezpieczyć żywność, do której ściągają mrówki, taką jak np. cukier czy płatki śniadaniowe, wkładając je do opakowań szczelnie zamykanych. Na blatach nie powinny zostawiać luzem słodkie owoce, bułki, okruchy i inne pokarmy, którymi żywią się te owady. W przypadku tych owadów dbałość o czystość i usuwanie na bieżąco wszelkich resztek może przynieść dobre efekty.

Fot. iStock

Naturalne sposoby na mrówki

Na początku można spróbować zwalczyć owady jedną z wielu dostępnych naturalnych metod. Szczególnie polecane jest spryskiwanie lub posypywanie miejsc, w którym bywają mrówki sokiem z cytryny, octem, solą, pieprzem, cynamonem, czy roztwór wody i drożdży. Pomocne może być rozłożenie ziół takich jak lawenda, bazylia, czy mięta, które są naturalnym odstraszaczem mrówek. Suszone zioła można umieszczać w szafkach wśród żywności, a żywe postawić w doniczce na tarasie lub zasadzić w ogrodzie. Mrówki stosują przede wszystkim zmysł węchu, więc ich receptory na czułkach są bardzo wrażliwe na zapachy, szczególnie te zniechęcające.

Najprostszą domową pułapką na mrówki może się okazać zostawiony na dużej kartce chleb z miodem albo rozsypany cukier.  Do tych pokarmów zbiegną się faraonki i wtedy będzie można za jednym zamachem usunąć ich większą ilość. Innym, bardziej zdecydowanym sposobem walki z mrówkami jest przygotowanie przynęty z ugotowanego żółtka z boraksem, ilości 1g boraksu na 10g żółtka. Mrówki przeniosą truciznę do gniazd, co spowoduje śmierć owadów. Przynętę należy wykładać co 2–3 dni.

Środki chemiczne przeciwko mrówkom

Jeżeli jest ich naprawdę dużo i naturalne sposoby na mrówki w domu nie przynoszą oczekiwanych efektów, trzeba sięgnąć po środki chemiczne. Przykładem jest odpowiedni spray na owady, który likwiduje napotkane pojedyncze osobniki, a także całe gniazda. W  tym przypadku należy zwrócić uwagę, by unikać kontaktu dzieci i zwierząt z owadobójczym sprayem.

Pomocne będzie rozmieszczenie pułapek z trucizną, które wabią owady. Mrówki znoszą do gniazd truciznę, która je likwiduje. Dostępne są trutki w postaci granulatu do rozsypania w miejscach, w których często pojawiają się faraonki. W tym przypadku należy umieścić je tak, by zwierzęta i małe dzieci nie miały do nich dostępu.

Mrówki - faraonki w domu, sposoby na mrówki

Fot. iStock

Bardziej bezpiecznym sposobem, który nie ma działań ubocznych, jest zakup urządzenia emitującego ultradźwięki. Urządzenie jednak działa na dorosłe osobniki, więc musi pracować non stop kilka tygodni, by unieszkodliwiło też mrówki, które dopiero się wylęgną.

Z mrówkami należy walczyć od razu, gdy tylko zauważymy pierwsze osobniki, ponieważ dość szybko zakładają one kolejne gniazda, które stają się nowymi koloniami trudnymi do wytępienia. A że w każdym takim gnieździe mrówek może znaleźć się nawet kilka królowych, które składają jaja, zwiększając liczebność mrówek w danym miejscu.


źródło:  muratordom.pl ,www.myrmeblog.pl 

Zobacz także

Sygnały alarmowe w zachowaniu twojego dziecka, które możesz zaobserwować podczas zabawy

Mamo, proszę, nie wychowuj MOJEGO dziecka

Zdrowie Kobiety – wsparcie i edukacja pacjentek