Kiedy odchodzi człowiek, który jest dla nas całym światem – umieramy wraz z nim. Nie ma terapii dla wszystkich, bo każda strata jest osobna i zawsze zostawia osobną wyrwę w sercu.
Lisa.M.Shulman jest profesorem neurologii na Uniwersytecie Maryland i autorką niezwykłego zapisu jej zmagań ze śmiertelną chorobą i śmiercią jej męża, wybitnego neurologa. „Mózg w żałobie” to poruszająca historia kobiety, która walcząc o życie swojego męża prowadziła dziennik, który dzisiaj stanowi jeden z najważniejszych dokumentów podejmujący problem rozumienia straty i uzdrawiania tożsamości człowieka, któremu przyszło oswoić się ze śmiercią bliskich:
„I właśnie o tym jest ta książka: o doświadczaniu utraty znanego ci życia i poszukiwanie sposobów na uzdrowienie emocjonalne. Od najwcześniejszych dni zachodziła potrzeba zrozumienia tej bezsensownej straty… (…)”.
Lisa M. Schulman od lat zajmowała się przekazywaniem pacjentom informacji, które zmieniały ich życie. Szczęśliwcem wydaje się ten, kto nie słyszał w swoim życiu tego werbalnego wyroku – „ to rak” – słowa po których wywrócony świat do góry nogami rozumieją tylko ci, którzy przez to piekło przeszli… Nikt nie jest i nie był przygotowany na taką wiadomość, a walka jest nierówna i każdy jest w niej sam. I kiedy, tak jak Lisa, walczymy o życie osoby, którą kochamy bardziej, niż własne życie, każdy dzień staje się traumą. – „Jako praktykujący neurolog myślałam, że jestem przygotowana – opowiadała Lisa. – Walczyłam. Minęło wiele miesięcy, zanim dostałam olśnienia i po raz pierwszy zobaczyłam swoje doświadczenie oczami neurologa. Uświadomiłam sobie, że problemem nie był smutek, lecz dezorientacja i złudzenie. To zachęciło mnie do zbadania, w jaki sposób utrata wpływa na mózg, a to, czego dowiedziałam się o traumie emocjonalnej, stało się podstawą przed i po utracie”.
Kiedy myślimy o urazie mózgu, zwykle myślimy o urazie fizycznym. Emocjonalna trauma utraty ma głęboki wpływ na umysł, mózg i ciało. Szczególnie wyraźnym przykładem jest zespół złamanego serca, w którym hormony stresu powodują nieprawidłowe ruchy serca oraz objawy bólu w klatce piersiowej i duszności.
„Mózg w żałobie”, ta niezwykła historia straty i dążenie do jej zrozumienia wyjaśnia, w jaki sposób mózg i ciało reagują i goją się po traumatycznej utracie. Jak możemy wykorzystać to nowe rozumienie traumatycznego urazu mózgu w celu przywrócenia równowagi emocjonalnej? Czy śmierć może nas czegoś nauczyć? Czy możemy wyjść z niej silniejsi? Lepsi? Jak działa mózg, by chronić nas podczas traumatycznych przeżyć?
Wszystkie odpowiedzi na powyższe pytania znajdziecie w szczerej i empatycznej relacji Lisy M. Shulman z jej osobistych traum. Bez tych odpowiedzi, nie można iść dalej przez życie…
Artykuł powstał we współpracy z wydawnictwem FILIA.
