Związek

Prawdziwe małżeństwo nigdy nie dotyczy ciebie. Chodzi o kobietę, którą kochasz – jej potrzeby, jej nadzieje i marzenia

Sziti Mąż
Sziti Mąż
7 października 2018
Fot. iStock / AleksandarNakic
 

Mężczyźni i faceci się różnią, ba są zupełnie inni. Ok, może nie jest to jakieś wielkie odkrycie, ale tak naprawdę rzadko o tym myślimy, a jeszcze rzadziej próbujemy zrozumieć te różnice, raczej każde z nas chce przeciągnąć drugie na swoją stronę, zmienić. My – faceci w ogóle mamy na to wywalone.

Kiedy jakaś kobieta na naszą słowne szturchnięcie reaguje emocjonalnie, odbiera jak osobisty atak, z góry zakładamy, że to hormony, że jest szalona, niezrównoważona, że to z nią coś jest nie tak, a nie z kolegami, którzy śmieją się z naszych żartów.

„Jak możesz traktować mnie w ten sposób przed twoimi przyjaciółmi? Czy ty mnie nie kochasz?”.

„To był żart! Oczywiście, że cię kocham! Jesteś moją żoną, wszystko dla ciebie zrobię”.

„Więc nie bądź złośliwy w stosunku do mnie”.

„Przesadzasz. Dlaczego nie możesz z tego się śmiać, jak wszyscy? Więcej luzu”.

Wydaje mi się, że nie raz odbyłem taką rozmowę z moją byłą już żoną. Nie było przeprosin, a raczej pretensje, że właściwie o co ci chodzi.

Jak mogłem sądzić, że moja żona była zbyt emocjonalna? Przecież gdyby chodziło o żonę przyjaciela, o siostrę, kuzynkę, inną kobietę, to bym przepraszał, ale swoją żonę? Wkurzałem się, że źle mnie zrozumiała i oceniła. Miałem za nic, że poczuła się skrzywdzona przeze mnie, nie chciałem brać na siebie odpowiedzialności za jej uczucia, wolałem je zbagatelizować.

Ale było jeszcze coś, coś znaczeni gorszego. Otóż pomimo tego, że moja żona była najważniejszą osobą w moim życiu, nigdy tego nie udowodniłem w codziennym zachowaniu.

Wiele razy my – faceci, nie mamy pojęcia, że ranimy i denerwujemy kobiety, nie dopuszczamy takiej opcji, nawet, kiedy nam to mówicie. Wydaje się nam, że wyolbrzymiacie, że przesadzacie, że przecież nie mieliśmy nic złego na myśli. A jednak. Nawet jeśli nie robimy tego intencjonalnie i tak jest to mega słabe, a może nawet gorsze, bo stajemy się kompletnymi ignorantami.

Jedna z moich przyjaciółek, która jest po rozwodzie, poślubiła takiego głupiego męża jak ja. On nie jest złym człowiekiem, jest po prosty złym mężem. On, podobnie jak jak, kiedy słyszał, czego jego żona oczekiwała, dostawał zadyszki. A ona chciała zaangażowania w życie rodzinne. Masakra. Chciała czułości, poczucia bycia ważną. Horror. Dobrego seksu. Ufff.

Za każdym razem mówiłem swojej żonie: „Dlaczego zawsze chcesz ode mnie tych rzeczy, które czegoś ode wymagają, a nie od ciebie? To nie jest w porządku”. Czasami myślisz, że twoja żona, partnerka „sprawia ci kłopot”, kiedy chce spędzić wspólnie czas. To refren wszystkich dupków na całym świecie: „A co jest nie tak z naszym wspólnym czasem?!?”.

O jednym się przekonałem, ale niestety zbyt późno. Małżeństwo nie jest dla wszystkich. Nie żenimy się po to, by być szczęśliwi. W małżeństwie nie chodzi o naszą wygodę, o to, żeby nam było dobrze, chodzi o osobę, która poślubiłeś. O to, czy chcesz ją uszczęśliwiać, widzieć codziennie jej uśmiech, być częścią rodziny, którą z nią tworzysz

Prawdziwe małżeństwo (i prawdziwa miłość) nigdy nie dotyczy ciebie. Chodzi o kobietę, którą kochasz – jej potrzeby, jej nadzieje i marzenia.

Małżeństwo NIE jest po prostu umową, polega na dawaniu czegoś więcej.

Czasami oznacza siedzenie cicho przy stole, słuchanie opowieści, które mogą cię nie interesować, ale robisz to, bo dla niej jest to ważne.

Czasami oznacza oglądanie filmu, który niekoniecznie sam być wybrał.

Czasami oznacza położenie się szybciej spać i mieć dobry seks, zamiast oglądać mecz Ligii Mistrzów.

Daj jej więcej niż tylko siebie, a jestem pewien, że dostaniesz wszystkie te rzeczy, których najbogatsi ludzie na świecie kupić nie mogą.

Radość.

Spokój.

Zadowolenie.

Szczęście.

Miłość.

Jestem prawie pewien, że będziesz żyć bez strachu i wstydu. Że będziesz chodzić z wysoko podniesioną głową, odwagą i dumą.

Jestem pewien, że zatrzymasz swoją rodzinę. I że twoje dzieci, gdy dorosną, będą też mieć cudowne związki.

Co się dzieje, kiedy małżeństwo nie dotyczy ciebie, ale kobietę, których kochasz?

Wszystko. Długo i szczęśliwie.


Związek

Stary, wiesz dlaczego twoja żona cię zdradzi i odejdzie z innym? Bo jej nie dostrzegasz zza swojego przerośniętego ego

Sziti Mąż
Sziti Mąż
5 listopada 2018
Fot. iStock/StockPlanets
 

Twoje życie właśnie wywróciło się do góry nogami? Jesteś w szoku? Bo jak to? Jak ona mogła? Co ona sobie wyobrażała? W końcu miała wszystko, wszystko, a zwyczajnie ciebie zdradziła? Zrobiła z ciebie jelenia? Kim ona jest?

Znam to. Kiedy dowiedziałem się, że moja żona ma kochanka, byłem wściekły i zrozpaczony jednocześnie. Myślałem – jak ona mogła mi to zrobić, przecież ja tak ją kocham! W głowie tylko przesuwałem obrazy, jak jej pomagam, jak się staram, ile z siebie daję, a ona okazała taką niewdzięczność?!?

Moje męskie ego rozbiło się o podłogę i nie mogłem go pozbierać. Moja żona odeszła, ma szczęśliwe życie, a ja zostałem z pytaniami, na które ona nie udzieliła mi już odpowiedzi. Najpierw ją obwiniałem, w końcu to ona odeszła do innego. Dopiero rozmowy z innymi kobietami, próba zrozumienia tego, co się naprawdę stało, pozwoliły mi spojrzeć na te sytuację inaczej. To było cholernie trudne, trudne dlatego, że zobaczyłem siebie oczami mojej żony. Nadętego egoistę, który był tak przekonany o swojej wyjątkowości, że nawet nie dopuszczał do siebie myśli, że żona może znaleźć kogoś lepszego. A jednak. Moja pycha, brak pokory, doprowadziły moje małżeństwo do rozwodu. Wiecie, co najbardziej boli? Świadomość, że mogłem tego uniknąć, że gdybym miał tę wiedzę, którą mam dzisiaj, nadal z moją żoną bylibyśmy w dobrym związku.

Dlatego uważaj, nie chciej dotrzeć do tego miejsca, w którym ja się znalazłem. I choć myślisz sobie teraz: „Daj spokój, stary, moja żona nigdy w życiu by mnie nie zdradziła”, uważaj, bo nie masz pojęcia z jakich powodów kobiety zdradzają.

Ona cię zdradzi, bo:

– nie wzmacniasz jej poczucia własnej wartości

I nie chodzi o to, że ty masz je budować, ale zapamiętaj – zdradzają kobiety mające niską samoocenę, które czują się niedoceniane, wiecznie krytykowane, gdy ktoś od nich nieustannie czegoś oczekuje. Nie mówisz jej, że pięknie wygląda, że jest cudowna, że ją podziwiasz za to, jak ogarnia waszą rzeczywistość. A jeśli ty jej tego nie mówisz, usłyszy to od innego faceta i uwierz – przepadnie.

– dajesz jej powód do zemsty

Uważaj, balansujesz na cienkiej linii, flirtując z innymi kobietami, nieustannie podsuwając swojej żonie powody do zazdrości. Wydaje ci się, że jesteś macho, że te wpatrzone w ciebie kobiece oczy, dodają ci wartości, podnoszą twoje ego. Tyle tylko, że twoja żona może tego nie znieść, może mieć dosyć domyślania się, czy już ją zdradziłeś, czy jeszcze nie, więc ona zdradzi ciebie – a afekcie, w zemście za to, jak ją traktujesz, za to, że dla ciebie nie czuje się wyjątkowa.

– jest samotna w związku

Czy wiesz, że największym grzechem wobec związku jest zaniedbanie. Ja dzisiaj dopiero wiem, że moja żona faktycznie mogła czuć się jak niańka, pokojówka, doradca finansowy, kucharka, bardziej niż jak kobieta i żona. Jeśli o nią nie zadbasz, ona znajdzie sposób na wypełnienie emocjonalnej pustki w łóżku innego.

– brakuje jej seksu

Ilu facetów przyzna się, że nie uprawia seksu? Że ma problem ze wzwodem, że wolą obejrzeć jakąś pornografię lub poflirtować z nieznajomą na jakimś czacie? Faceci mają problem z seksem – mówmy o tym głośno, bo jak nie będziemy, to kobiety będą nas zdradzać z tymi, którzy akurat tego kłopotu nie mają. Ona w domu czuje się nieatrakcyjna, niepożądana, wyzuta ze swojej kobiecości przez męża, który jej nie dotyka, który ucieka przed seksem, nie dlatego, że ona go nie kręci, ale dlatego, że ma problem. Tylko skąd ona ma o tym wiedzieć?

– chce odejść

Tak, kobiety zdradzają, bo nie potrafią inaczej odejść, bo nie umieją same przed sobą się przyznać, że to już koniec, potrzebują bodźca, który wyzwoli ich ze związku. Jeśli ona dlatego cię zdradziła, nie masz czego zbierać. To już się stało. Ona podjęła decyzję.

Rozejrzyj się, zauważ ją, wpadnij dzisiaj do domu z kwiatami, kup bilety do kina, zrób coś dla niej, z myślą o niej. Niech poczuje się wyjątkowo. Stary, tak naprawdę nie musisz robić nie wiadomo czego, wystarczą proste, sprawdzone rzeczy – trochę twojej uważności, myślenia o niej, a nie tylko o sobie, chęci sprawienia jej przyjemności, zadbania, by poczuła się dobrze i wsio. To wszystko. Zrozum to, nim będzie za późno.


Związek

Jest jedna ważna rzecz, którą powinniśmy sobie uzmysłowić na temat rozwodu

Sziti Mąż
Sziti Mąż
5 września 2018
Fot. iStock/Marjan_Apostolovic

Dlaczego jest tak, że w przypadku rozwodu współczuje się kobiecie, ją się podziwia, jej szybciej chce cię pomóc, wesprzeć dobrym słowem. Jakby rozwód kompletnie nie dotyczył facetów. Oni zawsze sobie dadzą radę.

Gówno prawda, wydaje się wam, że faceci są nieczuli, że tylko potrafią się awanturować albo przejść do tego, co się stało w milczeniu? To kobiety płaczą, mówią o stracie, o tym, jak trudna to była decyzja, kiedy same składają pozew o rozwód. Jakby rozwód miał płeć – był tylko kobietą.

Rozwiodłem się. Moja żona ode mnie odeszła. I naprawdę myślicie, że zrobiło to na mnie mniejsze wrażenie niż na niej? Że pogodziłem się szybko z tym bądź co bądź traumatycznym przeżyciem? Że skoro nie mówiłem kolegom, nie żaliłem się, to rozwód był dla mnie łatwiejszy niż dla niej? To mit na temat rozwodów i rozstań.

Powiem wam coś, o czym faceci nie chcą mówić, może dlatego, że nie lubią obnosić się ze swoimi uczuciami, może nie chcą na zewnątrz epatować wszystkim tym, co w nich siedzi i gryzie ich od środka. A przecież smutek jest naturalną emocją w takiej sytuacji.

Rozwód jest jedną z najbardziej stresujących rzeczy, które mogą się wydarzyć w życiu, jest jak utrata najlepszego przyjaciela lub kogoś z rodziny. Przeżywa się żałobę. Faceci, tak samo jak kobiety, są zagubieni, bo nagle ich przyszłość zostaje ucięta, wszystko, co sobie planowali, co sobie wyobrażali, już nie istnieje. Ja się zastanawiałem, gdzie pojedziemy za rok na wakacje, a tu – koniec, kropka, nic dalej nie ma. Musiałem swoją przyszłość bez żony budować na nowo. To jakby ktoś cię okradł z marzeń, z planów, jakbyś stracił swoją tożsamość. Tak się czujemy.

Po rozwodzie nie spałem, brałem leki, bo mój nastrój spadł drastycznie. Tak, owszem, robimy dobrą minę do tej kiepskiej gry. Śmiejemy się, jak kumple poklepują nas po plecach mówią: „Zazdroszczę ci stary tej wolności” albo „Noo teraz to poszalejesz”. Znam facetów, którzy po rozwodzie zaczęli pić, wpadli w hazard, jakby pustkę, która powstała w ich życiu, chcieli zapełnić byle czym, byle szybko. Wiecie, co jest najlepsze – że żadne z nich nie poprosił o pomoc, nie zgłosił się do specjalisty, nie pokazał po sobie, że nie radzi sobie z tą sytuacją.

Często słyszę albo czytam, jak kobiety mówią, że po rozwodzie zaczęło się ich prawdziwe życie. Zrozumiały, co lubią, co chcą zrobić, zmieniły pracę, miejsce zamieszkania, fryzurę. Takie nowe prawdziwe życie. A faceci? Znacie faceta, który po rozwodzie wziął się z życiem za bary? Ja nie znam. A jeśli już to jakieś wyjątki. Wiem po sobie, że nie zmieniłem nic. Miałem pretensje do świata za to, co się stało, ale nie dało mi to kopniaka w tyłek, nie zmusiło do działania, przez długi czas nie pokazało, że muszę zadbać o siebie. W końcu zawsze dbała o mnie żona – zbyt późno to zrozumiałem.

Myślałem, że wszystkie te przygodne związki, znajomości na jedną noc to plusy życia po rozwodzie. Faceci często wpadają w tę pułapkę – nagle okazuje się, że nie potrafią funkcjonować bez kobiety u boku, takiej, które będzie ich podziwiać, która się nim zajmie, której będą mogli się wygadać lub która akceptuje nas takimi, jakimi jesteśmy. To jest paradoks rozwodu – dopiero, gdy zabraknie przy nas na stałe kobiety, zaczynamy szukać nerwowo innej, każdej, żeby poczuć się bezpiecznie. Próbuję zrozumieć skąd to się bierze. Skąd w kobietach taka siła, taka moc sprawcza i ta pewność, gdy zostają same. A my stajemy jesteśmy jak dzieci we mgle. Nie wierzycie? Przejrzyjcie portale randkowe – tam jest zdecydowanie więcej rozwiedzionych mężczyzn niż kobiet.

Jest jeszcze jedno – tęsknimy za dziećmi. Bardzo. Choć rozstaliśmy się we względnej zgodzie, choć dzisiaj po pięciu latach mamy dobry kontakt, to jednak widywanie dzieci w weekendy, po jednym dniu w tygodniu jest tym, z czym najtrudniej mi sobie poradzić. Nie zmieniam ustalonych zasad, bo nie o moje widzimisię chodzi, tylko o poczucie bezpieczeństwa dzieci. One w utartym schemacie czują się pewnie, gdy chcą się ze mną spotkać poza ustalonym planem, nie ma z tym problemu. Ale mi serce pęka, chciałbym co noc móc tulić je do snu, jeść z nimi kolację, budzić rano… Który facet mówi o tym głośno? Który dzwoni kilka razy dziennie do swoich dzieci, spytać, co słychać? Usuwamy się na bok ze świadomością, że tak będzie lepiej dla naszych dzieci, musimy swoje emocje schować głęboko. To mama czuje się spełniona, dzieci są z nią, każdego dnia i z nią są szczęśliwe – muszę sobie o tym przypominać.

Więc dla kogo rozwód jest trudniejszy?

Rozwód jest trudny dla kobiet.

Rozwód jest trudny dla mężczyzn.

Rozwód jest trudny dla KAŻDEGO.

Jeśli już szukamy uogólnień to prawda jest jedna – w rzeczywistości podczas rozwodu każdy cierpi. Wszyscy odczuwają zawód i mają poczucie straty. Rozwód nie ma płci. Pamiętajcie o tym, nim facetowi pogratulujecie wolności.