Zdrowie

9 rzeczy, które mogą wydarzyć się, gdy odstawisz pigułki antykoncepcyjne

Redakcja
Redakcja
8 marca 2017
Fot. iStock / taratata
 

Tabletki antykoncepcyjne to popularny środek zapobiegania nieplanowej ciąży. O ile pigułki przyjmowane są regularnie oraz przestrzegane są inne, określone warunki, ich skuteczność szacowana jest na 99%. Zdarza się jednak, że kobiety przyjmujące pigułki cierpią z powodu skutków ubocznych — spadku nastroju, bólu głowy, niskiego libido, problemów skórnych, plamień międzymiesiączkowych, obrzęku piersi, czy drażliwości.

Bywa, że z tego powodu rezygnują z ich dalszego przyjmowania, podobnie jak te, które planują zajście w ciążę. Tak jak długotrwałe przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych wpływa w wyraźny sposób na funkcjonowanie organizmu, tak samo ich odstawienie również nie pozostaje bez znaczenia. W zależności od rodzaju tabletek i indywidualnych predyspozycji organizmu można spodziewać się następujących skutków odstawienia wynikających z rozregulowania gospodarki hormonalnej organizmu.

9 objawów, które można zaobserwować po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych 

1. Powrót do płodności

Po skończeniu przyjmowania tabletek z blistra, w ciągu kilku dni powinna pojawić się miesiączka i powrót do zwykłego, fizjologicznego cyklu. A wraz z nim do płodności. Jedno z przeprowadzonych badań pokazało, że 20% kobiet zaszło w ciążę w jednym cyklu po odstawieniu antykoncepcji.

2. Rozregulowanie cyklu miesięcznego 

Pigułka reguluje cykl menstruacyjny, pozwala skrócić czas trwania i intensywność krwawienia miesięcznego. Po odstawieniu pigułek przez pierwsze kilka miesięcy krwawienie może pojawiać się nieregularnie. Co więcej, należy liczyć się także z pojawieniem się PMS, a wraz z nim niechcianymi objawami przed miesiączką jak np. zły humor i drażliwość.

3. Utrzymanie wagi

Wbrew obiegowej opinii nie udowodniono wyraźnego związku między stosowaniem doustnej antykoncepcji i nadwagą. W 2014 roku podsumowano 49 przeprowadzonych badań, z których nie wynika istotny wpływ na masę kobiet przyjmujących pigułki (wyjątek: progestagen w zastrzykach antykoncepcyjnych). Odstawienie tabletek nie oznacza więc schudnięcia czy przybierania na wadze.

4. Pogorszenie kondycji skóry

Pigułki antykoncepcyjne, które łączą w estrogen i progestagen łagodzą trądzik u wielu kobiet, ponieważ mogą one obniżyć poziom  androgenu w organizmie, hormonu, który wpływa negatywnie na stan skóry. Po odstawieniu pigułek poziom hormonów zaczyna się wahać i problemy z cerą mogą się zaostrzyć.

Fot. iStock

Fot. iStock

5. Wypadanie włosów

Nadmierne wypadanie włosów może towarzyszyć odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych. Problem najczęściej ustępuje do pół roku po zaprzestaniu terapii. Jeśli mimo upływu czasu sytuacja się nie uspokoi, należy poszukać innych przyczyn, takich jak nadmierny stres czy PCOS (w tym przypadku może zadziać się na odwrót, włosków może przybywać w niechcianych miejscach np. na plecach lub nad wargą).

6. Spadek poziomu witaminy D3 w organizmie

Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych ma wpływ na poziom witaminy D w organizmie. Naukowcy sądzą, że zażywanie pigułek antykoncepcyjnych wpływa pozytywnie na metabolizm witaminy D w organizmie. Po odstawieniu pigułek może spaść poziom tej witaminy, na co szczególną uwagę powinny zwrócić kobiety planujące ciążę.

7. Bolesność piersi

Przyjmowanie pigułek najczęściej niweluje problem, który dotyka wiele kobiet przed spodziewaną miesiączką. Gdy tabletki antykoncepcyjne zostają odstawione, pojawiają się wahania progesteronu, co może skutkować bolesnością piersi.

8. Bóle głowy

To jedne z mniej sympatycznych skutków odstawienia antykoncepcji w tabletkach. Bóle głowy i migreny pojawiają się u połowy kobiet na całym świecie, tuż przed wystąpieniem okresu. Wynika to najprawdopodobniej ze spadku poziomu estrogenów w organizmie.

9. Wzrost libido

To z kolei najsympatyczniejszy objaw odstawienia pigułek. Mimo iż zmniejszanie ryzyka ciąży dla kobiety może wyzwolić czerpanie przyjemności z seksu, wiele z nas podczas przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych narzeka na spadek rozbudzenia seksualnego. Długo utrzymujący się spadek libido niekiedy negatywnie odbija się na życiu erotycznym w związku, co związane jest z obniżeniem poziomu testosteronu w organizmie kobiety. Po odstawieniu tabletek znika również problem z suchością pochwy a tym samym wzrasta satysfakcja ze zbliżenia.

Podobnie jak rozpoczęcie przyjmowania hormonalnych tabletek antykoncepcyjnych należy skonsultować z lekarzem ginekologiem, ich odstawienie również należy omówić ze specjalistą. To pozwoli na jak najłagodniejsze przejście z różnych poziomów hormonów w organizmie, w jak najmniej uciążliwy dla kobiety sposób.


źródło: www.health.comkobieta.wp.pl, www.medonet.pl


Zdrowie

Dziecko nigdy nie może być dorosłe. Drogi rodzicu, nie wstydź się poprosić o radę

Anika Zadylak
Anika Zadylak
8 marca 2017
Fot. iStock/KatarzynaBialasiewicz
 

Podcięła sobie żyły tak głęboko, że trzeba było zakładać szwy. Kiedy moja 12- letnia córka trafiła na oddział, po kolejnym omdleniu, a lekarz, po rozmowie ze mną i pierwszych badaniach zasugerował guza mózgu, pomyślałam, że to zły sen. Nie wiedziałam wtedy, że najgorszy koszmar miał się dopiero stać.

Dagmara: O mało nie straciłam dziecka

Kiedy tomografie i inne wyniki, wykluczały kolejne hipotezy, zapytano mnie, czy mamy jakieś problemy. Opowiedziałam pokrótce o naszym, niełatwym życiu i usłyszałam, że to chyba dusza mojej Agnieszki zachorowała. Dostałyśmy skierowanie do szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży. W karetce nie mogłam pojąć dwóch rzeczy. Jak mogłam nie zauważyć, że moją córkę, pożera depresja i zaburzenia żywienia. I jak mogłam do siebie dopuścić myśl, że przestała być już dzieckiem. Okazało się, że chciała być taką małą dorosłą i nie dźwignęła odpowiedzialności, jaką na siebie wzięła. Apeluję więc do wszystkich rodziców –  zwracajcie uwagę na swoich nastolatków, nie pozwólcie im za szybko wsiąknąć w tak zwaną dorosłość I pamiętajcie, że to jeszcze cały czas, potrzebujące opieki i wsparcia dzieci. Żeby nie było, za późno.

Córka Dagmary spędziła w psychiatryku prawie pół roku. Kilka razy zmieniano jej leczenie, starano się dostosować leki, tak, żeby nie przeszkadzały w nauce i codziennym funkcjonowaniu. Uczęszczała  na terapie grupowe i indywidualne, uczyła się siebie od nowa, a przede wszystkim tego, że jest nastolatką. Dziewczyną, której jedynym „zmartwieniem” ma być szkoła, sprzeczka z koleżanką, pierwszy chłopak i spotkania z przyjaciółmi.

–  Najbardziej byłam zła na samą siebie, że do tego dopuściłam, że jeszcze się nią chwaliłam. Bo taka rozsądna i mądra, taka samodzielna, potrafi ugotować i rachunki zapłacić. Ale też ogarnąć dom, zakupy i inne sprawy, kiedy ja nie dawałam rady. Nie mieliśmy łatwo, syn ciężko chorował, byłam sama, bywało różnie, ale zawsze mi się wydawało, że ona tego nie zauważa. Nie przeszło mi przez myśl, że jej musi być jeszcze ciężej, że się boi, że pewnych rzeczy nie rozumie, bo zresztą nie musi! Wtedy miała dopiero 12 lat, powinna jeździć na rolkach, a nie przejmować się obowiązkami dorosłych.

To trochę tak, jakbym zapomniała, że też kiedyś byłam nastolatką. Rodzice uczyli mnie odpowiedzialności, pilnowali, żebym za bardzo nie błądziła, miałam też swoje obowiązki owszem, ale nigdy, nie czułam się niczym obarczona. Byłam dziewczynką, która przesiadywała na trzepaku, bawiła się w berka, chodziła na szkolne dyskoteki. Nie musiałam się bać o kolejny dzień a za ścianą mojego pokoju, mieszkali zdrowi bracia. Potem na rodzinnej terapii, usłyszałam od mojej Agnieszki, że czuję się w domu, jak w więzieniu, jakby była ciągle osaczona lękiem i smutkiem. I, że mnie zawiodła, bo chciała pomóc, a dołożyła zmartwień. I wtedy mnie olśniło, że ja niby byłam, ale tak naprawdę, zostawiłam ją z tym wszystkim, zupełnie samą. I nie zrozumiałam sygnałów, jakie mi dawała. Nie zauważyłam ich, bo zapomniałam, że ona jest cały czas dzieckiem, które mnie potrzebuję, któremu to ja mam pomagać i być dla niego oparciem. A u nas, stało się  odwrotnie.

Aby zrozumieć istotę młodzieńczej depresji, trzeba uświadomić sobie, czym właściwie jest dla nastolatka okres przechodzenia z dzieciństwa w dorosłe życie. Niby wszyscy wiemy, że to czas bardzo trudny, ale chyba nie do końca zdajemy sobie sprawę, na czym ta trudność polega. Już sama burza hormonalna wynikająca z fizjologicznych przemian w organizmie prowadzi do rozchwiania emocjonalnego i potrafi dać się nastolatkowi we znaki. Trudno bowiem zapanować nad własną psychiką, gdy człowiekiem targają silne i na dodatek skrajne emocje. Nie mniej trudna staje się konfrontacja młodego człowieka z rzeczywistością. Kilkunastolatek zaczyna dostrzegać konflikty w rodzinie, a także biedę, przemoc, zakłamanie, kumoterstwo, niesprawiedliwość, które rządzą światem dorosłych. Z jednej strony się przeciw temu buntuje, z drugiej – odczuwa strach i beznadzieję. Dorastający człowiek zastanawia się, jak w przyszłości będzie wyglądało jego życie.

Terapia Agnieszki trwała blisko dwa lata. Dziś dziewczynka nie ma już stanów lękowych, przestała się okaleczać, zaczęła normalnie odżywiać i sypiać.

– Wiemy, że przed nami jeszcze kawał, długiej i krętej drogi. Teraz moja córka się uśmiecha, chodzi do psychologa raz na dwa tygodnie i nie bierze już leków. Mimo to, wiemy, że w każdej chwili może przyjść nawrót i znowu, trzeba będzie walczyć. Nic by się jednak nie udało, gdyby nie wsparcie specjalistów, gdyby nie zajęcia terapeutyczne i   pomoc, także ta dla mnie. Nie wiem, czy bym sobie z tym poradziła, gdyby nie rozmowy z terapeutami córki, wskazówki i opieka, jaką zostaliśmy otoczeni.

Do dziś boli mnie gdy słyszę, że ktoś nie zaprowadzi dziecka do poradni psychologicznej, bo to wstyd. Że się sąsiedzi dowiedzą i potem będą się śmiać, że nienormalne, że pomylone. Drogi rodzicu, jeśli nadal i długo oraz szczęśliwie chcesz być mamą czy tatą, to nie daj sobie wmówić podobnych bzdur. Jeśli zauważysz, że cokolwiek jest nie tak, nie wstydź się i nie bój, poszukać wsparcia i poprosić o radę. Pewnie brzmię jak jakiś slogan ale niestety, to przez to, że wiem co mówię. Tylko możliwie szybka reakcja i pomoc specjalistów, może wyrwać nasze nastoletnie dzieci, z piekła jakim jest depresja. I nasza czujność oraz pamięć o tym, że dziecko nigdy nie może być dorosłe.


Opis młodzieńczej depresji na podstawie: poradnikzdrowie.pl

 


Zdrowie

12 cytatów o rodzicielstwie, autorstwa wybitnych pisarzy

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
8 marca 2017
Fot. iStock/Nadezhda1906
Następny

O byciu rodzicem powiedziano już chyba wszystko. W księgarni znajdziecie mnóstwo poradników dotyczących wychowywania dzieci, w Internecie powstało tysiące blogów parentingowych. W sprawie dzieci (zwłaszcza cudzych), każdy ma swoje zdanie, pomysły i metody

Czemu zatem nie sięgnąć po kilka myśli o rodzicielstwie autorstwa uznanych pisarzy? Przed wami 12 cytatów dotyczących wychowania dzieci i relacji dziecko – rodzic.

Zobacz także

Poszło w cycki?! Pięć oznak, że pora do endokrynologa

Poszło w cycki?! Pięć oznak, że pora do endokrynologa

Ujędrniaj i wzmacniaj biust ćwiczeniami w domu. To działa lepiej niż kremy!

Nietypowe objawy chorób, które znacząco utrudniają właściwą diagnozę

Nietypowe objawy chorób, które znacząco utrudniają właściwą diagnozę