Psychologia Związek

Drogi terapeuto, najpierw byłam „tą drugą”, teraz prześladuje mnie myśl, że on zdradzi mnie

Redakcja
Redakcja
6 czerwca 2019
szyja
Fot. Pixabay / barbora9 / CC0 Public Domain
 

Drogi terapeuto,

Nasz romans trwał osiem miesięcy. Ale znamy się ponad półtora roku temu. Przez cały ten czas wiedziałam, że jest z kimś związany, że zamierzają kupić mieszkanie. Między nami zaiskrzyło natychmiast. Siedzieliśmy obok siebie w pracy i rozmawialiśmy ze sobą codziennie, a potem wszystko stało się bardziej fizyczne. Pół roku później powiedział mi, że jest we mnie zakochany, że nie szuka już mieszkania z nią, bo zdał sobie sprawę z tego, że chce być ze mną. Mimo to potrzebował kolejnych 10 miesięcy, aby z nią zerwać, jak mówił, ze strachu i z „poczucia przywiązania”. Przez cały ten czas był z nami obiema na raz.

Ma 32 lata, a ja 24 i czuję, że mój ukochany naprawdę przechodził coś trudnego, więc zawsze wymyślałam dla niego nowe usprawiedliwienia. Odkąd jesteśmy oficjalnie razem, mam jednak większy problem. Nienawidzę myśli, która mnie prześladuje – świadomości, że byłam z nim związana od tak dawna, gdy miał jeszcze partnerkę i złamał dla mnie obietnicę, która jej złożył. Kocham go i uważam, że jego uczucie do mnie jest silne. Martwi mnie jednak, że był w stanie to zrobić – zdradzić ją. Nie mogę przestać myśleć, że zrobi mi to samo. Że pozna kogoś, dla kogo mnie zostawi. Boję się, nie potrafię się w pełni cieszyć naszą miłością i tym, co mam.

Opowiedz terapeuty

Droga K.,

Rozumiem twoje obawy i mądrze jest myśleć o tym, co oznacza początek waszej historii dla wspólnej przyszłości. Uważam jednak, że powinniście razem rozmawiać o twoich obawach. Razem wrócili do tego romansu, w który się zaangażowaliście. Obsesja to po prostu forma lęku, które odchodzą, gdy pojawia się otwarty, szczery dialog.

Dlatego, gdy ktoś oszukuje partnera, ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego to robi i czego nauczył się z tego doświadczenia. Niektóre badania pokazują, że ludzie, którzy oszukują, są bardziej skłonni by ponownie zdradzić,  ale ponad połowa osób, które oszukiwały wcześniej, nie powtarza błędów z przeszłości. Czasami zdrada jest związana z problemami w związku – nie tylko z tymi rzeczami, które nie działają, ale z faktem, że para ze sobą nie rozmawia. Czasami chodzi o problemy z intymnością lub przywiązaniem. Czasami ludzie zdradzają w odpowiedzi na kryzys zmieniający życie: po śmierci ukochanej osoby (rodzica, dziecka) lub w trakcie poważnej choroby partnera. Czuł się sparaliżowany, nie mogąc zdecydować, czy chce być z nią. Może to poszukiwanie mieszkania, w którym mieli razem zamieszkać zmusiło go do zadania sobie jakichkolwiek pytań.

To wszystko zrozumiałe – wiele osób ma wątpliwości co do swoich związków i lepiej omówić je przed decyzją o zakupie wspólnego lokum. Możesz mu nawet współczuć, z powodu rozterek które przeszedł, ale pamiętaj, on jest w wieku, w którym ludzie planują swoją przyszłość i wybierają życiowych partnerów.

Może być tak, że on i jego ówczesna dziewczyna nie pasowali do siebie, a wy pasujecie do siebie świetnie. Ale zadaj sobie pytanie: kiedy teraz przeżywasz swoje chwile niepewności i lęki, jak on reaguje? Czy zapewnia cię, że nigdy cię nie oszuka – czyli robi coś, czego nikt nie może zrobić, ponieważ życie nie jest tak pewne, jak myślimy? Czy sam siebie poznał lepiej i wie, jakie błędy popełnił w poprzednim związku? Co sprawiło, że zdecydował się na romans zamiast najpierw pracować nad związkiem ze swoją ówczesną dziewczyną? Jak to się ma do tego, że nie miał czasu na to, by być sam po rozpadzie poprzedniego związku? Jak wyglądały jego poprzednie relacje – co było dla niego trudne? Czy w przeszłości zdradzał, gdy w jego związkach działo się źle? Czy obwinia swoją „byłą” za problemy w ich związku, czy może też widzi swoją winę? Innymi słowy, jaką prawdę odkrył o sobie samym, która sprawiłaby, że w relacji z tobą poradziłby sobie z trudnymi problemami w bardziej uczciwy sposób?

A potem zadaj sobie pytania dotyczące ciebie. Oboje przecież robiliście coś, o czym wiedzieliście, że jest nieuczciwe. Kiedy zaczniecie mówić o sobie i waszym związku na tym głębszym poziomie, ułatwi to poruszenie tematów, o których rozmawiają pary, które myślą o sobie na poważnie. W twoim przypadku może to być twoja różnica wieku i to, czego oboje chcecie w tym momencie swojego życia – czy jesteście gotowi na poważniejsze zobowiązanie w najbliższej przyszłości? Czy on jest? Czy oboje tego chcecie? Teraz, gdy romans się skończył, a zaczęło się prawdziwe życie, macie szansę zobaczyć siebie w bardziej realistycznym świetle. Chociaż te rozmowy mogą być trudne, wiedza, której dostarczają, może pomóc ci znaleźć odpowiedzi na twoje pytania i lęki.


Na podstawie: theatlantic.com


Psychologia Związek

Nie jest zadaniem dziecka leczyć blizny na duszy jego matki. Czym jest emocjonalne kazirodztwo

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
7 czerwca 2019
Fot. iStock/elenaleonova
 

Mam przyjaciółkę, która pozostaje w bardzo bliskiej relacji ze swoją matką. Kiedy dorastaliśmy, większość z nas zazdrościła jej tego magicznego porozumienia. My też chciałyśmy mieć mamę, z którą można rozmawiać o chłopakach, nakładać wieczorem na twarz maseczkę i plotkować. Wydawało mi się to wspaniałe, że one rozmawiają ze sobą o wszystkim, że znają swoje tajemnice.

A. i jej mama były naprawdę najlepszymi przyjaciółkami i nie widziałam w tej relacji ani jednego minusa. Ale z czasem, kiedy my, dziewczyny powoli zaczynałyśmy ustalać granice między nami a rodzicami, A. zdawała się kompletnie tego nie potrzebować. My jeździłyśmy na wspólne wakacje w góry, ona z matką nad morze. My wymykałyśmy się po cichu na pierwsze randki, ona szła z matką do kina.

Dopiero, gdy A. zapragnęła się z kimś spotykać, zdałyśmy sobie sprawę z tego, że sprawy zaszły zdecydowanie za daleko. W końcu, podczas pewnej szczerej rozmowy A. sama przyznała, że nic z jej życia nie zostało „tylko dla niej” – nawet życie miłosne. Kiedy A. próbowała poluzować nieco więzi łączące ją z matką, ta szantażowała ją emocjonalnie, wypominając każdą wydaną na wspólne wakacje czy wyjście złotówkę. „Jak śmiesz być niewdzięczna? Poświęciłam ci wszystko, w przeciwieństwie do twojego wiecznie nieobecnego ojca”.

Emocjonalne kazirodztwo jest rodzajem nadużycia, w którym rodzic widzi w swoim dziecku wsparcie emocjonalne, którego normalnie oczekujemy od osoby dorosłej. Ta sytuacja ma miejsce, jeśli jesteś rodzicem i prosisz dziecko o radę w sprawach dorosłych, opierasz się na nim, aby wzmocnić własne ego, lub nadmuchać poczucie własnej ważności, czyniąc dziecko odpowiedzialnym za swoją terapię lub zarządzanie kryzysowe, lub – jak w przypadku matki A. – spodziewając się, że twoje dziecko będzie twoim najlepszym przyjacielem.

Efekty emocjonalne i psychologiczne tych nieodpowiednich więzi są niezaprzeczalne. Ich dynamika często blokuje dzieci między uczuciem przytłoczenia a dumą z emocjonalnej odpowiedzialności. Dziecko ostatecznie przyjmując rolę rodzica, często traci istotę swojego dzieciństwa. Pewnie nie widzisz tej niszczącej dynamiki, gdy patrzysz na uroczą pięciolatkę, pocieszającą swoją zrozpaczoną po rozstaniu z partnerem matkę. Ale ta mała dziewczyna wyrośnie na 30-latkę, wiecznie bojącą się o swojego rodzica.

Jak działa ten mechanizm? Wyobraź sobie taką sytuację: małe dziecko znajduje zwiniętą w łóżku matkę, łkającą w niekontrolowany sposób.  Podchodzi do matki, by ją pocieszyć, zaniepokojone i nieco przestraszone tym widokiem. Dziecko mówi: „Nie płacz, mamo. Bardzo Cię kocham! Jeśli przestaniesz płakać, dam ci wszystkie moje zabawki! ”I ściska matkę. Matka podnosi wzrok i z uśmiechem na twarzy mówi: „Dziękuję kochanie, zawsze sprawiasz, że mama czuje się lepiej. Widzisz – mówi, wycierając oczy. – Mama już nie jest smutna. Potrzebowała tylko, żebyś ją przytulił.”.

Kiedy normalne staje się, że pocieszenie płynie od dziecka do rodzica, a nie na odwrót, dzieci zaczynają rozumieć, że utrzymanie dobrego samopoczucia mamy lub tatusia jest ich obowiązkiem i zaczyna dziać się źle. Powiedzmy sobie jasno: nasze emocje nie są odpowiedzialnością innych ludzi –  uczymy się tego, obserwując naszych rodziców. Za każdym razem, gdy zrzucamy nasz bagaż „dorosłych” na nasze dzieci lub robimy z nich sędziów w konflikcie dorosłych, uczymy je, że inni ludzie stoją u steru naszej stabilności i szczęścia. Gdy dzieci zaczną dorastać, będą szukać związków z osobami niedostępnymi emocjonalnie lub całkowicie unikać intymności. Staną się dorosłymi, którzy są bardzo opiekuńczy, ale nie dbają o swoje własne emocje.


Psychologia Związek

Szparagi w szynce z grilla – przepis

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
6 czerwca 2019
Szparagi w szynce przepis
Fot. iStock – Szparagi w szynce przepis

Kto kocha szparagi ten doskonale wie… 🙂 Szparagi w szynce z grilla, to absolutny obłęd, po prostu niebo w gębie! Przepis jest banalnie prosty! Spróbujcie koniecznie, zanim sezon się skończy!

Szparagi w szynce – przepis

Wersja z grilla.

Składniki:

  • Paczka zielonych szparagów
  • Oliwa z oliwek
  • Szynka parmeńska lub inna szynka suszona/dojrzewająca
  • Świeża bazylia
  • Sól, pieprz – najlepiej grubo mielone

Przygotowanie:

Umyte i obrane szparagi smarujemy oliwą.

Zawijamy w plasterek szynki. Układamy na grillu (może to być domowy, elektryczny grill).

Opiekamy, aż pojawią się charakterystyczne czarne paski z rusztu – obracamy na chwilę na drugą stronę.

Zdejmujemy szparagi i posypujemy przyprawami: posiekanymi ziołami, solą i pieprzem.

szparagi w szynce

Fot. iStock

Odwiedź nas na Facebooku!


Zobacz także

5 twarzy narcyza. Typy osobowości, od których bezpieczniej się trzymać z daleka

Jak radzić sobie z agresywnymi ludźmi. Nie daj się wciągnąć w manipulację, nie pozwól się kontrolować

Zanim wyznasz komuś miłość, odpowiedz sobie na te 6 pytań. Nie pożałujesz

Zanim wyznasz komuś miłość, odpowiedz sobie na te 6 pytań. Nie pożałujesz