Uroda

Jak zlikwidować cienie pod oczami w naturalny sposób

Redakcja
Redakcja
2 sierpnia 2018
Fot. iStock/LittleBee80
 

Są oznaką niewyspania, zmęczenia, a czasem problemów zdrowotnych. Zdecydowanie nie dodają nam urody i trudno się z nimi uporać. Cienie pod oczami, czy, jak kto woli „poduszeczki” sprawiają, że czujemy się nieatrakcyjnie. A przeicież istenieje kilka naturalnych metod radzenia sobie z ta przypadłością.

Kilka naturalnych sposobów na cienie pod oczami

Surowy ziemniak

Pokrój go w talarki i połóż na zamknięte powieki na ok 20 minut. Woda skrobiowa, witaminy C, K i B sprawią, że cienie będą o wiele mniej widoczne.

Schłodzone mleko

Namocz w nim płatki kosmetyczne i połóż je na powiekach na 20 minut. To rozwiązanie przyjemnie schłodzi podrażnione i wrażliwe okolice oczu oraz

Zimna woda i olejek z witaminą C

Taki okład zmniejsza opuchliznę i sprawia, że zmarszczki wokół oczu są mniej widoczne.

Świeży ogórek (schłodzony w lodówce)

Właściwości przeciwzapalne ogórka w naturalny sposób zmniejszą obrzęk. Wystarczy położyć go na powiekach na 25 minut.

 Zamrożone torebki herbaty i woda

Taki okład poprawi krążenie krwi wokół oczu i zmniejszy obrzęk. Potrzymaj go przez ok 25 minut.

Białko kurzych jajek

Nałóż je delikatnym pędzelkiem pod oczami i potrzymaj przez 20 minut. Białko zmniejszy opuchliznę i rozjaśni cienie.

A jakie metody wy stosujecie, by cienie pod oczami były mniej widoczne?


Na podstawie: powerofpositivity.com

 


Uroda

Kto się boi szczęśliwych, rozwiedzionych kobiet? Szczęśliwe, zadowolone z życia mężatki

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
2 sierpnia 2018
Kto się boi szczęśliwych, rozwiedzionych kobiet? Szczęśliwe, zadowolone z życia mężatki
Fot. iStock/fladendron
 

Mają po trzydzieści, czterdzieści a może pięćdziesiąt lat. Całkiem niedawno, albo już jakiś czas temu rozwiodły się, zmieniły swoje życie. Są szczęśliwe, wolne, mają swoją niezależność, oddychają pełną piersią. Wreszcie, po związkowych, małżeńskich falstartach, cieszą się życiem, znowu mogą być sobą. Realizują swoje pasje, rozwijają się, mają więcej czasu by o siebie zadbać. Wyglądają jak milion dolarów. Komu to może przeszkadzać? Koleżankom.

Ewa ma 35 lat. Sama wychowuje sześcioletniego synka. Rozwiodła się dwa lata temu, po wyczerpującej batalii sądowej, takiej z wyciąganiem brudów kilka pokoleń wstecz.

– To był toksyczny związek – mówi.– Mój mąż jest człowiekiem dobrze sytuowanym, ale nie panuje nad złością i agresją. W pełni odczułam to dopiero wtedy, kiedy okazało się że zaszłam w ciążę. Była zagrożona od początku. Musiałam zrezygnować z pracy, byłam kompletnie uzależniona od męża. A on, jako świeżo upieczony pracownik olbrzymiej firmy, na wysokim, odpowiedzialnym stanowisku, wszelkie frustracje wyładowywał na mnie, w domu. To było jak uzależnienie. Nie chciał podjąć terapii, nie chciał rozmawiać, nie chciał nic zmieniać. Po drugich urodzinach Adasia, odeszłam, uciekłam właściwie, ze strachu o dziecko i o siebie. Rozwód był piekłem, mąż straszył mnie, że porwie dziecko, że mnie zniszczy. Dziś wreszcie jest między nami spokój, bo ja jestem silna i nie daję się zastraszyć, choć zdarzają się napięcia.

Przyjaciółka wspierała ją od samego początku. Ona i kilka jej dobrych znajomych. Kiedy Ewa się wyprowadziła od męża, razem szukały dla niej miejsca, w którym mogłaby zarzucić kotwicę. Udało się i Ewa zamieszkała razem z małym Adasiem w dwupokojowym mieszkaniu. Tu wreszcie poczuła, że jest wolna, że świat stoi przed nią otworem. A po rozwodzie, „nowe życie”  zaczęła od… remontu, żeby jeszcze mocniej odczuć, że znów wszystko zależy od niej, że ster jest w jej rękach.

Szybko okazało się, że mimo szczerych chęci, nie jest w stanie sobie sama ze wszystkim poradzić. W Warszawie ma świetną pracę jako ceniona i naprawdę dobra księgowa, ale jest sama, znikąd pomocy, jej rodzina pochodzi z południa Polski. Poszukując męskiej, fachowej pomocy, zadzwoniła do przyjaciółki, której mąż niedawno przeprowadzał remont domu.

– Poprosiłam o przekazanie moich pytań Maćkowi, razem z prośbą, czy mógłby przyjść obejrzeć ściany w łazience – mówi Ewa. – Piętnaście minut później przyjaciółka oddzwoniła. Maciek niestety nie może pomóc, powiedział, że nie zna się i że teraz jest bardzo zajęty.

Trudno, pomyślała Ewa. No to poszuka w Internecie, zapyta w sklepie budowlanym. Jakoś sobie poradzi. – Znamy się kilkanaście lat, do głowy by mi nie przyszło, że ta prośba może być odebrana jako coś nieprzyzwoitego – mówi.

Kilka dni później spotkała męża koleżanki w sklepie. Okazało się, że prośby o pomoc żona mu nawet nie przekazała. Wyszło niezręcznie, pośmiali się trochę, ale pozostało takie „dziwne” wrażenie. Ewa wolała już nie pytać Maćka o zdanie w kwestii łazienki.

Później podobna sytuacja powtórzyła się, kiedy zaczęła biegać. Odprowadzała syna do przedszkola i biegała  przed wyjściem do pracy. Kilka razy spotkała męża bardzo dobrej koleżanki. Raz pobiegli wspólnie fragment trasy. Nawet nie rozmawiali specjalne, zwykłe „cześć”. Ewa nie zna go dobrze. Nie ukrywali tego przed nikim, nie umawiali się, zwykły przypadek. Mimochodem, przy jakiejś okazji, Ewa powiedziała tej koleżance, że wie, że jej mąż też biega. Więcej ich drogi się nie skrzyżowały. Zmienił trasę i godzinę biegania, o czym doniosła jeszcze inna koleżanka. Podobno była babska narada,  że co ta Ewka, teraz wolna, biega, dobrze wygląda, to nie wiadomo co jej do głowy przyjdzie…

Zdziwiona Ewa usiadła w domu przed lustrem i pierwszy raz od dawna, zobaczyła w nim „atrakcyjną” siebie.  Ale żeby zaraz odbijać mężów koleżankom?

– Dopóki byłam nieszczęśliwa i zaniedbana, byłam niegroźna – śmieje się Ewa – teraz nie zapraszają mnie nawet na spotkania towarzyskie. Oficjalnie? „Bo wiesz, wszyscy będą z kimś, a ty sama jesteś. Żebyś nie czuła się nieswojo”…

Żeby jeszcze była typem „flirciary”. Ale zrobiła rachunek sumienia – jej stosunek do znajomych mężczyzn, mężów i partnerów koleżanek nie zmienił się po rozwodzie. Jest chyba jeszcze bardziej zdystansowana.

Karolina jest 7 lat po ślubie. Ma 43 lata, wysportowane, zadbane ciało i uwielbia się śmiać. Z uśmiechem jej pięknie i bardzo do twarzy. Rozwód był dla niej prawdziwym przełomem. Mąż, znany prokurator, znęcał się nad nią psychicznie.  – Żyłam w tym związku z przekonaniem, ze jestem nikim, że nie mam nic, bo tak naprawdę wszystko należy do niego – opowiada. Nie mieli dzieci, na szczęście. On musiał być zawsze na pierwszym miejscu, dziecka by nie zniósł. Po rozwodzie Karolina długo chodziła na terapię, długo uczyła się od nowa, że jest kimś wartościowym i mądrym.

Pozbierała się, razem z siostrą założyła własną firmę tłumaczeniową, jest szczęśliwa, dobrze zarabia. Jednak z licznego grona koleżanek, zostały jej jedynie dwie.

­– Miałam zawsze dużo znajomych. Wszystkie zgodnie twierdziły: „powinnaś go rzucić, zacząć nowe życie, znaleźć faceta”. Z tych, z którymi nadal jestem blisko, jedna jest samotna z wyboru, druga szczęśliwie zamężna. Szczęśliwie – podkreśla Karolina – czyli nie obawia się rozwódek. Karoliny nie zaprasza się na spotkania towarzyskie, odkąd zafundowała sobie „metamorfozę” – nową fryzurę i kolor, które odmłodziły ją o dobre 10 lat. No i odkąd okazało się, że ma całkiem niezłe nogi. Na Sylwestra chodzi do kina, na seanse filmowe, albo wyjeżdża w góry. Karolina chciałaby się zakochać, ale nie goni za miłością. Uważa, że jak coś ma przyjść, to przyjdzie i nie należy tego przyspieszać. Na ostatnim spotkaniu towarzyskim z dawnymi koleżankami – imieninach jednej z nich – miała na sobie piękną, niebieską sukienkę odsłaniającą ramiona.  Bała się przywitać z partnerami koleżanek, bo czuła niespokojne spojrzenia ich żon. A panowie, owszem spoglądali, zagadywali. Na wszelki wypadek odpowiadała monosylabami.

– Śmiałyśmy się potem z tymi moimi dwiema koleżankami, „które zostały”. Że dorośli ludzie, a się tak pilnują. Że tyle lat związku, a pojawia się „wolna” kobieta i nagle panika. Ale tak na dłuższą metę, nie czuję się z tym dobrze.

Karolina i Ewa uważają, że ich otoczeniu nie na rękę z tą ich wolnością, niezależnością, na nowo odkrytą kobiecością.  – Zobacz – mówi Ewa – tyle się mówi, żeby kobiety o siebie walczyły, żeby uciekały od złych relacji. Ale kiedy to się dzieje, kończy się babska solidarność…


Uroda

Mops skradł serce Mikołaja Roznerskiego. Nagrania dubbingu do filmu „Patryk” trwają w najlepsze

Redakcja
Redakcja
2 sierpnia 2018
Fot. Materiały prasowe

W studiu nagraniowym pojawił się Mikołaj Roznerski. Aktor wcielił się w postać Olivera, przystojnego weterynarza, który zawróci w głowie Sarze.

„Oliver z całego serca kocha zwierzęta  i … siebie. Mimo wszystko to dobry chłopak ”, powiedział aktor.

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Na nagraniach nie mogło zabraknąć mopsa Bestii, czyli naszego „polskiego” Patryka. „Hau, hau. Hauuuuu, hau” (tłumaczenie: Z Mikołajem zakumplowałem się od razu. Umówiliśmy się na spacer i drapanie za uchem), rzekł Bestia. „Bestia wykazał się ogromnym profesjonalizmem. Taki psiaktor zasługuje na prawdziwego psiOscara”, dodał Mikołaj.

Patryk” to wzruszająca komedia o tym, że niektóre kłopoty mogą się okazać zbawieniem, szczególnie jeśli mają cztery łapy, ogon i wielki apetyt… na miłość.

„Dziennik Bridget Jones” i „Był sobie pies” w jednym! Po smyczy do serca!

Życie Sary Francis stoi na głowie. Ostatnia rzecz jakiej jej teraz trzeba to mały, nieporadny ktoś, kim trzeba się opiekować. Szczególnie jeśli ten ktoś ślini się, chrapie i wyżera, co lepsze kąski z kuchennego śmietnika. A jednak! Sara dostaje w spadku rozpieszczonego, humo­rzastego mopsa, który z niewymuszonym urokiem zmienia jej każdy dzień w chaos! Wkrótce okaże się jednak, że ten czworonożny rozbój­nik o spojrzeniu niewiniątka ma w sobie takie pokłady ciepła i miłości, że nie sposób mu się oprzeć. Niechciany kudłaty lokator staje się wkrótce najlepszym przyjacielem Sary, a jej życie zaczyna nabierać zupełnie nowych barw, gdy okazuje się jak wielu przystojniaków ma słabość do uroczych psiaków.

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Partnerem filmu jest MOPS – Mopsi Ośrodek Przyjaźni i Szczęścia

REŻYSERIA DUBBINGU:

Artur Kaczmarski

OBSADA POLSKIEJ WERSJI JĘZYKOWEJ:

Julia Kamińska

Mikołaj Roznerski

REŻYSERIA:

Mandie Fletcher

OBSADA ORYGINLNA:

Jennifer Saunders („Absolutnie fantastyczne: Film”)

Ed Skrein („Deadpool”, „Transporter: Nowa moc”, „Gra o tronh”)

Beattie Edmondson („Bridget Jones 3”, „Absolutnie fantastyczne: Film”)

GATUNEK: komedia

PRODUKCJA: Wlk. Brytania 2018

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe


Zobacz także

Hity pielęgnacyjne na koniec lata!

„Kobieta ma tyle lat, na ile zasługuje”. Jak wybrać klinikę urody – radzi ekspert

Dieta gorsetowa. Czy może istnieć gorszy sposób na odchudzenie talii?