Dom i wnętrze Ogród

Różanecznik- jak go pielęgnować, by zachwycał kwiatami i liśćmi?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
13 maja 2020
Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby
Fot. iStock
 

Różanecznik (rododendron) to krzew bardzo chętnie uprawiany ogrodach ze względu na piękne kwiaty i zimozielone liście. Szczególną ozdobą różaneczników są duże, koliste kwiatostany, przybierające różnorodne kolory. Te krzewy są często mylone z azaliami, więc warto wiedzieć, jak je od siebie odróżnić. Jakiej pielęgnacji wymaga różanecznik i jakie odmiany są u nas najpopularniejsze?

Różanecznik przywędrował do Europy z Azji w XVIII wieku i od tamtej pory cieszy się powodzeniem. W Polsce spotykamy najczęściej formy krzewiaste – od miniaturek do 2,5 metrowych krzewów. Na świecie moa one osiągać nawet 30 m wysokości, co czyni je dużymi drzewami. Różanecznik zaliczamy do grupy rododendronów, do których należą także wspomniane już azalie. Główna różnica między nimi polega na tym, że azalia swoje miękkie, nieco owłosione liście zrzuca na zimę, będąc bardziej odporną na mróz, natomiast różaneczniki są zimozielone i  źle wpływają na nie zimne wiatry. Ponadto liście azalii przybierają jesienią kolory  żółte, pomarańczowe, czerwone oraz brązowe przed opadnięciem. Azalie można także potraktować jako doniczkowy krzew, który można ustawić na balkonie.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różanecznik – odmiany

Różanecznik to roślina, której odmiany przyprawiają o zawrót głowy ilością. Wśród nich każdy znajdzie interesujący krzew do własnego ogrodu. Najpopularniejsze odmiany to:

  • różanecznik golfer – posiada jasnoróżowe kwiaty;
  • Francesca –  o krwiście czerwonych kwiatach;
  • Fantastica – niski różanecznik o jasno i ciemnoróżowych kwiatach;
  • rusty dane – o liściach kremowych lub beżowych;
  • best late – o białych kwiatach i jasnobrązowych liściach;
  • burletta – charakteryzuje się czerwonymi kwiatami i fioletowym spodem liści;
  • różanecznik Wiliamsa – cieszy oczy bordowymi liśćmi;

Różanecznik ma także odmiany typowo mrozoodporne, które znacznie lepiej znoszą zimę z naszym klimacie. Zaliczamy do nich m.in.: april snow, różanecznik jacksonii, alfred, nowa zembia, calsap, erato, roseum elegans i purpureum grandiflorum, helsinki university i haaga.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różaneczniki w zależności od odmiany mogą mieć nieco inny czas kwitnienia, a nawet ponawiać je jesienią, utrzymując kwiaty aż do pierwszych mrozów.

Różanecznik w ogrodzie – uprawa

Różanecznik w ogrodzie potrzebuje przemyślanej lokalizacji, która spełni jego dość wysokie wymagania. Krzew ten preferuje miejsca spokojne i lekko zacienione – nie posłuży mu pełne nasłonecznienie w ciągu dnia. Można wybrać dla nich miejsce pod koronami drzew, które osłonią przed silnym słońcem i wiatrami. Podłoże powinno być przepuszczalne, lekko kwaśne (4,5 – 5,5 pH) i bogate w próchnicę. Zanim uprawa dojdzie do skutku i różanecznik zostanie zasadzony w w wybranym miejscu, należy wykopać na głębokość ok. 50 cm i 80 cm szerokości. Do niego należy zasypać specjalną mieszankę dla rododendronów różaneczników. Gdy krzew trafi już na swoje miejsce, podsypujemy go ściółką z kory sosnowej. Ten zabieg pomoże chronić korzenie różanecznika przez przemarzaniem oraz lekko zakwasza ziemię. Ważne jest także płytkie ułożenie korzeni, aby roślina mogła swobodnie pobierać składniki pokarmowe.

Dobrze na wzrost rośliny wpływa sąsiedztwo oczka wodnego. Na zimę różaneczniki należy zabezpieczyć przed szkodliwym działaniem mrozu i zimnego wiatru. Należy zadbać o to, by przykryć krzewy włókniną lub gałązkami świerkowymi.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Różanecznik – pielęgnacja

Różanecznik w ogrodzie wymaga, by pielęgnacja była dostosowana do jego potrzeb. Należy przestrzegać ustalonych zasad, by uniknąć przykrych niespodzianek takich jak choroby i ostatecznie obumarcie rośliny.

Podlewanie

Różaneczniki nie lubią, gdy ich korzenie stoją w zbyt mokrej ziemi, stąd powinna być ona przepuszczalna. Krzew podlewamy regularnie, co jest ważne latem, gdy jest sucho. Na niedostatek wody różaneczniki reagują wiotczeniem, zwieszaniem się pędów i zwijaniem liści. Podlewanie w ciepłych miesiącach należy ograniczyć w sytuacji, gdy liście staną się szarozielone, co wskazuje na gnicie korzeni. Częstotliwość podlewania zaczynamy naturalnie ograniczać od końca lata i jesienią, by zimą, podczas niskich temperatur odstąpić od tej czynności. Różaneczniki podlewa się zimą jedynie w umiarkowanie ciepłe dni.

Nawożenie

Różanecznik zasilamy nawozem od kwietnia do połowy lipca. Nawozimy równomierne i w niewielkich dawkach, stosując się do wskazówek producenta. Zanim sięgniemy po nawóz, warto usunąć ściółkę spod krzewu, dopiero po tym zastosować nawóz i ponownie rozłożyć ściółkę pod krzewem. Świeżo posadzone krzewy nawozimy dopiero po miesiącu.

Usuwanie przekwitłych kwiatostanów 

To bardzo ważny element pielęgnacji różaneczników. Zaschnięte kwiatostany należy delikatnie usunąć ręką, nie uszkadzając nowych pąków. Ten zabieg zapobiegnie zawiązywaniu się nasion, a różanecznik „skupi się” na  wytwarzaniu nowych pąków kwiatowych i liści, przez co będzie się lepiej prezentować.

Różanecznik - odmiany, uprawa, pielęgnacja, choroby

Fot. iStock

Przycinanie

Jeśli chodzi o przycinanie różaneczników, ścierają się tu dwa poglądy. Zgodnie z pierwszym, różaneczników się nie przycina, natomiast drugi proponuje cięcie jako sposób na utrzymanie ładnego pokroju i pożądanej wielkości krzewu. Cięcie pielęgnacyjne polega na usunięciu przekwitniętych kwiatów i martwych pędów zazwyczaj w czerwcu, po przekwitnięciu kwiatów. Zabieg powtarzany jest co roku. Cięcie kształtujące ma wzmocnić krzew i nadać mu regularny pokrojów. Usuwa się gałązki, które nadmiernie wyrastają – należy je skrócić tuż nad liśćmi. Zabieg wykonuje się późną zimą i trzeba się liczyć po nim mniejszej ilości kwiatów na krzewie w danym roku. Cięcie radykalne przeprowadza się na zaniedbanych krzewach. Polega ono na usunięciu większości starych gałęzi, przeprowadza się je późną zimą lub wczesną wiosną, gdy roślina jeszcze odpoczywa. Jeśli różanecznik jest bardzo wyniszczony, wycina się część gałęzi nisko nad ziemią, czekając na nowe przyrosty. Jeśli roślina ich nie wypuści, należy odłożyć na bok pomysł radykalnego cięcia w kolejnym roku.

Różanecznik – choroby

Różanecznik przede wszystkim zagrożony jest przez choroby, które mogą mieć różne przyczyny. Rozróżniamy wśród nich:

  • choroby nieinfekcyjne – będące skutkiem złej pielęgnacji rododendronów,  np. żółknięcie liści i plamy na liściach związane z niedoborem składników pokarmowych lub niewłaściwym pH gleby;
  • choroby infekcyjne – to najczęściej choroby grzybowe, wynikające z ataku patogenicznego grzyba, np. fytoftoroza różanecznika, plamistość liści rododendronów, szara pleśń;
  • uszkodzenia –  związane z działalnością szkodników takich jak np.: chrząszcz opuchlak truskawkowiec, prześwietlik borówkowiec, mączlik różanecznikowy, mszyca różanecznikowa.

W zależności od przyczyny choroby, jaka dotyka różanecznik, należy podjąć szybkie działanie – zmienić sposób pielęgnacji lub zastosować odpowiednie preparaty zwalczające szkodniki lub grzyby.


źródło: poradnikogrodniczy.pl , fajnyogrod.pl , www.ogrodowisko.pl 

 


Dom i wnętrze Ogród

Nasturcja – wytrzymała roślina, która nie wymaga szczególnej pielęgnacji

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
13 maja 2020
Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa
Fot. iStock
 

Nasturcja to roślina, której nie brakuje w ogrodach, na trasach i balkonach. Od lat cieszy się powodzeniem, ponieważ nie można jej odmówić żywotności i uroku, w dodatku można ją jeść. Piękne kwiaty w rożnych odcieniach pomarańczy i czerwieni oraz okrągłe, soczyście zielone liście cieszą cały letni sezon. Jakiej pielęgnacji wymaga nasturcja i jakie odmiany najlepiej zasadzić?

Nasturcja niegdyś kojarzyła się z wiejskimi ogródkami, często wspinając się po drewnianych ogrodzeniach. Z biegiem czasu jednak przestała być kojarzona z sielskimi obrazami i zdobi tarasy oraz balkony dużych miast.

Nasturcja – charakterystyka

Do Europy nasturcja przywędrowała w XVI wieku, z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie jest dziko rosnącą rośliną. U nas jest uprawiana jako jednoroczna roślina, wysiewana z nasion w marcu lub kwietniu, kwitnąca aż do jesieni. Im jesień cieplejsza, tym dłużej utrzymują się kwiaty nasturcji.

Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa

Fot. iStock

Roślina ta charakteryzuje się okrągłymi ciemnozielonymi liśćmi na wąskich łodyżkach. Zazwyczaj od czerwca wśród liści pokazują się piękne kwiaty w żywych kolorach – beżu/jasnej żółci, pomarańczy, czerwieni i bordo. Są również odmiany o kwiatach dwubarwnych lub ozdobnych zielona-białych liściach. Kwiaty są typowe dla nasturcji i trudno je pomylić z innymi roślinami – mają pięć płatków i ostrogę.

Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa

Fot. iStock

Nasturcja – odmiany 

W sprzedaży dostępne są liczne odmiany, które spełniają różne wymagania. Można wybierać w kilku wariantach kolorystycznych oraz wielkości i sposobu wzrostu tych roślin.

Nasturcja pnąca (większa)

Nasturcja pnąca (większa, Tropaeolum majus) wypuszcza długie i gładkie pędy, które znakomicie pną się nawet do wysokości 4 metrów po różnego typu podporach, tworząc kwiecisty parawan. Kwiaty przybierają kształt otwartego kielicha o średnicy około 7cm. Kwiaty są w kolorze żółci, pomarańczy i czerwieni. Roślina wytwarza duże, tarczowate jasnozielone liście.

Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa

Fot. iStock

Nasturcja niska/karłowa

Popularna nasturcja niska/karłowa (Tropaeolum majus nanum) osiąga wysokość od 20 do 30 centymetrów, więc sprawdzi się jako roślina balkonowa do doniczek lub wiszących pojemników. Kwiaty wyglądem przypominają kielichy i osiągają średnicę ok. 5 centymetrów. Liście są tarczowate, zielone, osiągają średnicę ok. 7 cm. Niektóre odmiany mają tarczowate, zielone liście mogą mieć łagodnie falowane brzegi i marmurkowy deseń. Do najpopularniejszych odmian należą ‘Lady Bird’, ‘Alaska’, ‘Mahogany Jewel’.

Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa

Fot. iStock

Nasturcja kanaryjska

Nasturcja kanaryjska (Tropaeolum peregrinum) zwana również nasturcją włóczęgą, to pnącze dorastające do 4 metrów wysokości, szeroko się rozrasta. Roślina dzięki czepnym liściom nadaje się do obsadzenia ścian i pergoli, po których się pnie. Jej liście są ciemnozielone, klapowane liście o okrągłych krawędziach, natomiast kwiaty są szerokie na ok 2,5 cm, o wyrazistym, jasnożółtym kolorze.

Nasturcja –  uprawa, nasiona

Nasturcja jest rośliną niekłopotliwą w pielęgnacji. Służy jej podłoże mniej żyzne i przepuszczalne. W uprawie doniczkowej należy zapewnić nasturcji odpowiedni drenaż, np. stosując na dnie doniczki warstwę keramzytu. Roślina nie potrzebuje zasilania nawozami. W przypadku zbyt dużej ilości skladników odżywczych, cała siła nasturcji pójdzie w rozwój liści, kosztem pięknych kwiatów. Nasturcja lubi stanowiska słoneczne i zacienione. Roślina wymaga regularnego podlewania w czasie letnich upałów. Rośliny niedostatecznie nawodnione będą bardziej narażone na atak szkodników takich jak mszyce. Jednak podlewać należy z głową –  przelewanie nasturcji spowoduje żółknięcie jej liści. Pnącym odmianom nasturcji należy zapewnić podpory dla ich długich pnącz, na których utworzą gęsty kobierzec o bardzo ładnym wyglądzie. Taka kwietna „zasłona” znakomicie sprawdzi się na balkonie nie tylko na balustradzie, ale rozpięta na sznurach czy pergoli, osłoni od sąsiadów.

Nasturcja - pnąca, niska, kanaryjska, uprawa

Fot. iStock

Nasturcja – nasiona 

Nasturcja wydaje owoce (nasiona) podobne do żebrowanych orzeszków, dojrzewające od sierpnia do września. Najpierw owoce są zielone, następnie stają się jasnobrązowe i pomarszczone. Wyłuskane nasiona po oczyszczeniu przechowuje się w papierowych torebkach, w przewiewnym miejscu. W okolicy koło połowy maja można je wysiać bezpośrednio do gruntu, gdzie po ok. 2 tygodniach kiełkują.

Nasturcja – choroby

O ile nasturcja nie ma wielkich wymagań dotyczących pielęgnacji, trzeba szczególną uwagę zwracać na to, czy nie pojawiają się na niej różne owady. Nasturcje bywają smacznym kąskiem dla mszyc, przędziorków, a w ogrodzie także dla gąsienic motyli i ślimaków. W razie wystąpienia szkodników warto najpierw zastosować naturalne sposoby walki z nimi, zanim sięgniemy po chemię, która może szkodzić nasturcji. Dotknąć ją może także mączniak prawdziwy – grzyb, który kradnie z rośliny substancje pokarmowe i wodę, prowadząc do jej obumarcia.

Nasturcja w kuchni i w medycynie ludowej

Nasturcje są jadalne – owoce, liście i kwiaty mają swoje zastosowanie w kuchni. Kwiaty i liście o zaskakującym, pikanym smaku można dodawać do kanapek i sałatek. Zmiksowane liście z orzechami i oliwą z oliwek stworzą zielone, pikantne pesto do makaronu lub na kanapki. Zielone owoce nasturcji można zamarynować jak kapary.  Co więcej, roślina ma również właściwości lecznicze. Świeże liście i kwiaty nasturcji wykorzystuje się do nalewek lub maceratów. Można także zrywać i suszyć roślinę w sierpniu/wrześniu.

Fot.iStock/ sałatka z nasturcją

Nasturcja zawiera witaminę C, glikozyd gorczyczny, organiczne związki siarki oraz sole potasu. To także roślinny antybiotyk, wykazujący działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Można ją stosować wewnętrznie przy przeziębieniu i mokrym kaszlu. Nasturcja reguluje trawienie, przyspiesza metabolizm, działa moczo- i żółciopędnie. Stosowana zewnętrznie jako napar leczy trądzik i łojotok, przyspiesza gojenie się ran. Zastosowana w płukankach wzmocni wypadające włosy.


źródło: www.e-ogrodek.pl , fajnyogrod.pl 

Dom i wnętrze Ogród

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Redakcja
Redakcja
13 maja 2020
Fot. iStock

Dieta Adele, czyli dieta sirtfood to nie tylko dieta odchudzająca, ale przede wszystkim sposób odżywiania, który warto stosować przez całe życie. To właśnie niej swoją spektakularna metamorfozę zawdzięcza sama Adele. Jak działa, na czym polega i czy jest smacznie?  Przeczytajcie.

Dieta sirt łączy ograniczenie kaloryczne ze spożyciem specjalnych zielonych koktajli, które są bogate w aktywatory sirtuin. Najważniejsze w diecie sirt są produkty, które należy włączyć do codziennego jadłospisu, a nie te, które trzeba wyeliminować. Na pierwszym etapie powinniśmy wykluczyć jedynie produkty przetworzone i niezdrowe (np. fast food, instant) oraz te z białej mąki. W porównaniu z innymi dietami nie są to duże restrykcje, a na początku stosowania diety sirt można schudnąć nawet trzy kilogramy tygodniowo! W pierwszych dwóch etapach dieta zakłada znaczne ograniczenie kalorii, ale trwa ono tylko przez kilka dni. (…)

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Post udostępniony przez Adele (@adele)

Dieta Adele – co jeść, by schudnąć?

Badania dowodzą, że aktywacja sirtuin to rezultat nie tylko ograniczenia kaloryczności posiłków (nie zalecamy tego w wariancie radykalnym), obniżenia temperatury otoczenia, stresu oksydacyjnego czy aktywności fizycznej. Podobnie działają niektóre składniki żywności, polifenole, na których opiera się  dieta sirt.

Dzięki polifenolom, czyli związkom stymulującym aktywność sirtuin, można zadbać o piękną sylwetkę, zdrowie i dobre samopoczucie. Jeśli w naszym codziennym jadłospisie będzie dużo polifenoli, to drastyczne i niskoenergetyczne diety nie będą już potrzebne.

Polifenole stanowią największą grupę naturalnych przeciwutleniaczy, które mają dobroczynne działanie na nasz organizm. Aktywują sirtuiny, wpływając na jakość i długość życia oraz, jak zapewniają twórcy diety sirt, pomagają schudnąć. Żywność sirtuinowa to produkty spożywcze o najsilniejszym oddziaływaniu aktywizującym na geny kodujące sirtuiny. Podstawą zdrowej diety sirtuinowej powinny być: warzywa, owoce, przyprawy, orzechy oraz tłuszcze bogate w polifenole.  (…)

Jak wskazują badania i analiza diety mieszkańców Stanów Zjednoczonych, spożycie pięciu głównych substancji aktywujących geny kodujące sirtuiny jest bardzo niewielkie i wynosi
ok. 13 miligramów dziennie. Przeciętny Japończyk zjada ich pięciokrotnie więcej – warto tutaj podkreślić, że mieszkańcy Kraju Kwitnącej Wiśni są jedną z najbardziej zdrowych i długowiecznych społeczności na świecie. Twórcy diety sirt twierdzą, że aby uzyskać najlepsze rezultaty, powinniśmy spożywać codziennie nawet kilkaset miligramów substancji pobudzających sirtuiny.

Komponowanie posiłku

Jak podkreślają Goggins i Matten (a my w pełni ich popieramy), najlepiej spożywać substancje odżywcze w postaci jak najbardziej naturalnej, urozmaicając i łącząc różne składniki w posiłku tak, aby jak najlepiej wykorzystać moc substancji aktywnych biologicznie. Jest to tak zwany efekt synergii, czyli uzupełniania się składników i wzmacniania aktywności danej substancji.

Okazuje się, że pojedynczy składnik wyizolowany z danego produktu ma słabsze działanie na organizm niż pełnowartościowy produkt spożywczy. Przykład: resweratrol w formie suplementu diety jest słabo przyswajalny, ale już spożyty w postaci czerwonego wina, w którym występuje w towarzystwie innych polifenoli, osiąga nawet sześciokrotnie wyższą biodostępność.

Dieta Adele, czyli przepisy bogate w sirtuiny:

Sałatka z mango i czerwonej cebuli

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Fot. Materiały prasowe

1-2 porcje

Składniki:

  • dojrzałe mango
  • 2 pomidory
  • czerwona cebula
  • 2 garście kolendry
  • ¼ ostrej papryczki chili
  • ½ limonki
  • łyżka oliwy
  • sól i pieprz

Przygotowanie:

Mango obierz i pokrój w kostkę.

Pomidory pokrój w grubą kostkę.

Cebulę pokrój w drobną kostkę, pokrop sokiem z limonki, odłóż na 15-20 minut.

Kolendrę posiekaj dość grubo, chili bardzo drobno.

Składniki wymieszaj, dopraw do smaku i polej oliwą.

Mus czekoladowy z banana

Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

Fot. Materiały prasowe / Dieta Adele? Gwiazda swoją przemianę zawdzięcza diecie sirtfood, to rewolucyjna metoda

2 porcje

Składniki:

  • dojrzały banan
  • łyżka naturalnego kakao
  • łyżka 100% masła orzechowego (opcjonalnie)
  • sok z limonki do smaku

Przygotowanie:

Banana obierz i włóż do kielicha blendera.

Dodaj kakao, limonkę i ewentualnie masło orzechowe.

Zmiksuj wszystko na gładką masę.

Podawaj mus z waflami ryżowymi lub z pieczywem pełnoziarnistym.


Fragment poradnika Wydawnictwa RM Jedz i chudnij z dietą SIRT, 2020 r. Zdjęcia przepisów pochodzą z książki.

Fot. Materiały prasowe

Prawie 100 przepisów na koktajle sirtuinowe, pyszne sałatki, a także wiele innych receptur z produktami bogatymi w sirtuiny.

Aby cieszyć się zdrowiem i ładną sylwetką, nie trzeba odmawiać sobie jedzenia. Z pomocą przychodzą substancje zwane sirtuinami. Stosunkowo niedawno odkryte odgrywają ważną rolę w regulacji długości życia, a tym samym w terapii wielu chorób związanych z podeszłym wiekiem i otyłością. Dieta SIRT, polegająca na spożywaniu produktów z wysoką zawartością aktywatorów sirtuin, może wpływać na metabolizm tłuszczów i węglowodanów, a także opóźnić starzenie i wydłużyć czas życia.

Autorki, doświadczone dietetyczki, proponują autorską wersję oryginalnej diety SIRT rodem z Wysp Brytyjskich: zdrowszą, mniej rygorystyczną i bogatszą kalorycznie. Omawiają różne produkty dostarczające sirtuin, w tym słynne TOP 20, czyli dwadzieścia pokarmów, które zawierają ich najwięcej, takich jak jarmuż, pietruszka, czerwone wino, truskawki, rukola. Podpowiadają, jak wykorzystać je w kuchni.


Zobacz także

Zatrudnienie pomocy domowej to nie wstyd!

Rasy psów - duże, małe, dla dzieci, charakterystyka

Rasy psów – małe, duże, i przyjazne dla dzieci. Które z nich cieszą się największą popularnością?

A czy ty masz swój kawałek podłogi? Nie, nie rodzinny. Swój własny