Związek

Dlaczego nie możesz stworzyć udanego związku?

Gościnnie w Oh!me
Gościnnie w Oh!me
15 maja 2020
10 kroków do zbudowania dobrego związku
Fot. Flickr / @diffuser / CC BY – 10 kroków do zbudowania dobrego związku
 

Miłość i przywiązanie do drugiego człowieka stanowią pierwotne ludzkie pragnienia. Wszyscy szukamy i potrzebujemy miłości. Jak to jednak jest, że niektórzy potrafią stworzyć stabilny i zdrowy długoletni związek, podczas gdy inni w relacji z bliską osobą walczą o każdy dzień?

Napisano już wiele poradników na temat miłości i związków, w których możemy znaleźć wskazówki mające pomóc nam przywiązać do siebie partnera…pytanie czy, aby na pewno mają one właściwe zastosowanie w praktyce i na jak długo… Wszystkie rady typu: bądź niedostępna, nie dzwoń pierwsza, udawaj, że nie zależy Ci, nie mów tego, czy nie odkrywaj wszystkich kart na pierwszej randce sprawiają, że rozpoczynamy grę, której finał zakończy się porażką, a Twoje wystudiowane zachowanie nijak będzie się miało do Twoich prawdziwych potrzeb i uczuć. Będąc kimś, kim nie jesteś, pozwalasz drugiej osobie być z Tobą na jej warunkach, jak również kreowanie sztucznego zachowania, w dłuższej perspektywie zwyczajnie zemści się na Tobie i to boleśnie.

Utrata niezależności?

Według badań przeprowadzonych przez amerykańskich badaczy: Cindy Hazan i Philip Shaver przywiązanie do drugiej osoby odgrywa znaczącą rolę przez całe życie człowieka. W dzisiejszych czasach znaczenie przywiązania pozostaje mocno niedocenione. Uważamy, że zbytnia wzajemna zależność partnerów w związku odbiera nam niezależność. Kultywuje się przekonanie, że powinniśmy być samowystarczalni, emocjonalnie zdystansowani i zależni wyłącznie od siebie. Długoletni związek kojarzy nam się z utratą niezależności, zatraceniem swoich granic i poświęcaniem się dla drugiej osoby.  Nic bardziej mylnego! Okazuje się, że właśnie dopiero przy boku drugiej osoby, możemy stawać się niezależni, wzrastać i uczyć się samodzielnie stawiać kroki w tym życiu. Jak pokazują liczne badania, przywiązanie prowadzi do fizjologicznej jedności z drugą osobą. Dzięki przywiązaniu regulują się hormony, ciśnienie krwi, tętno i oddech. Co więcej, potrzeba posiadania kogoś jest częścią naszego wyposażenia genetycznego, a my jesteśmy zaprogramowani, aby tworzyć związki. A zatem, relacja z drugą osobą jest nam niezbędna do przetrwania. Pytanie, jak zatem znaleźć tę właściwą osobę, przy której to wszystko będzie możliwe?

Grom z jasnego nieba?

Nie znam chyba nikogo, kto nie lubiłby tych lekko łaskoczących, rozprowadzających ciepło po całym ciele motylków w brzuchu. Ten stan jest przyjemny. I to bardzo. To niepodważalne. Niestety to właśnie ten stan często mylnie nazywamy miłością. Jesteśmy odurzeni mieszanką związków chemicznych i neuroprzekaźników, które przewodzą sygnały pomiędzy neuronami. Czujemy się jak na narkotycznym haju (to właśnie dlatego wiele osób za wszelką cenę dąży do przysłowiowych motylków, zmieniając często partnerów) A jak mówi stare porzekadło…miłość jest ślepa… szczególnie w tej fazie początkowej, która trwa od 1,5 do maksymalnie 4 lat. Jak pokazuje biologia, mylimy stan euforycznego podniecenia z prawdziwą miłością. Emocje z uczuciem. Ten stan sprawia, że przestajemy być obiektywni. Druga strona jawi nam się wyłącznie jako wymarzony ideał. Widzimy jedynie to, co chcemy widzieć. Do czasu.

Stan zakochania (chociaż zabrzmi to mało romantycznie) to wyłącznie chemia naszego mózgu. Swoista mieszanka wybuchowa naszych hormonów… prawdziwa miłość zaś rodzi się o wiele dalej, wtedy, kiedy nasza relacja wchodzi na zupełnie inne tory, stabilizuje się poziom hormonów…I niestety na tym początkowym, ślepym i jednocześnie, jakże fascynującym etapie popełniamy najwięcej błędów, które z czasem mogą wiele nas kosztować.

Błędy wynikają przede wszystkim z nieodpowiedniego doboru partnerów i powielanych schematów (właśnie dlatego możesz mieć wrażenie, że ciągle trafiasz na ten sam typ partnerów), spowodowanych głownie małą wiedzą na temat tworzenia związków.

3 style przywiązania

Wszystkich ludzi, bez względu na staż związku, w którym się znajdują można zaliczyć do jednej z trzech kategorii stylów przywiązania: styl bezpieczny, lękliwy i unikający. Podział na te 3 style pierwotnie powstał na podstawie obserwacji reakcji dzieci podczas testu rozłąki z matką i ponownego spotkania z nią. Z kolejnymi testami, okazało się, że ma zastosowanie także do osób dorosłych.

Według badań styl bezpieczny przejawia ponad 50% populacji, lękowy stanowy 20%, podczas gdy unikający styl przejawia 25%,  pozostałe 3-5% populacji stanowi rzadsza kategoria stanowiąca połączenie stylu lękowego i unikającego.

Czym się charakteryzują?

Styl bezpieczny

Osoby o bezpiecznym stylu przywiązania nie boją się bliskości, nie stosują gierek i nie muszą udawać trudnych do zdobycia. Komunikaty wysyłane przez taką osobę są jasne, proste, szczere i konsekwentne. Czują się dobrze w bliskim związku, są stabilne i nie boją się zaangażowania. Nawet na wczesnym etapie związku nie mają problemu z mówieniem o swoich uczuciach i konsekwentnie wyrażają je. Takie osoby potrafią wiązać się na lata, nie szukając wrażeń na boku.

Sygnały wysyłane przez osoby charakteryzujące się stylem bezpiecznym: wykazuje stałość, czujesz, że możesz mu ufać; podejmuje decyzje wspólnie z tobą; ma elastyczne spojrzenie na związek; dobrze potrafi komunikować problemy pojawiające się z w związku; podczas kłótni dąży do kompromisu; nie boi się zaangażowania ani zależności; nie postrzega związku jako ciężkiej pracy; jego zdaniem bliskość prowadzi do dalszej bliskości; szybko przedstawia cię znajomym i rodzinie; nie stosuje gierek; w naturalny sposób okazuje ci uczucia.

Styl lękliwy

Osoby o takim stylu przywiązania są niezwykle wrażliwe i wyczulone na najmniejsze sygnały ze strony swojego partnera. Bardzo szybko zakochują się i przywiązują do partnera. Czasem wręcz sprawiają wrażenie, jakby „wisiały” na drugiej osobie. Są przewrażliwione na wszelkie niedomówienia i gierki, które powodują zburzenie ich poczucia bezpieczeństwa.

Sygnały, po których możesz rozpoznać, że masz do czynienia z osobą o stylu lękliwym: pragnie dużo bliskości; jest niepewny i martwi się odrzuceniem;  jest nieszczęśliwy, jeśli nie jest z kimś w związku; stosuje różne gierki, aby utrzymać zainteresowanie;  jeśli coś mu przeszkadza nie potrafi tego wyrazić, oczekuje, że się domyślisz; stroi fochy i wybucha, łatwo bierze do siebie wszystko, co dzieje się w związku; pozwala drugiej stronie nadawać ton relacji, jest podejrzliwy i zazdrosny; uważa, że musi się ciężko starać, aby utrzymać relację.

Styl unikający

Taka osoba wysyła sprzeczne informacje – o swoich uczuciach w stosunku do ciebie lub o swoim zaangażowaniu w Wasz związek. Taka osoba często podkreśla, jak bardzo tęskni za idealnym związkiem, ale daje Ci delikatne sygnały, że to raczej nie z Tobą. Bardzo pragnie poznać tę jedną jedyną/jedynego ale jakoś zawsze widzi jedynie wady – osoby lub okoliczności, które nie pozwalają mu/jej się zaangażować. Ignoruje Twój stan emocjonalny i robi to dalej po tym, jak zwrócisz mu/jej uwagę.

Sygnały, po których możesz rozpoznać, że masz do czynienia z osobą o stylu unikającym:

Wysyła mieszane sygnały; bardzo ceni sobie własną niezależność; wyraża się lekceważąco o poprzednich partnerach; tworzy fizyczny i emocjonalny dystans pomiędzy wami (pojawia się i znika kiedy on chce); podkreśla granice związku; ma nierealistycznie romantyczne wyobrażenie tego, jak powinien wyglądać związek; wykazuje brak zaufania (boi się wykorzystania przez partnerkę); ma problemy z wypowiedzeniem jasnym co jest między wami; podczas kłótni wybucha albo wychodzi; przysłowiowo zamiata problemy pod dywan.

Występuje jeszcze czwarty styl łączący style unikający z lękliwym

Teraz kiedy znasz już trzy style przywiązania, warto abyś przeanalizowała swoje związki (obecny i poprzednie). Zastanów się jak czułaś się w każdej relacji, jaki był jej początek i jaki koniec, jak się zachowywałaś i jak zachowywał się twój partner. Co działało, co ci przeszkadzało i dlaczego. Dokonanie takiego przeglądu ułatwi ci rozpoznanie swojego stylu, jak również stylu partnerów, których przyciągasz, często powielając te same schematy.

Czy styl jest nabyty na zawsze? Z pewnością duży wpływ na nasz styl przywiązania mają nasi rodzice i sposób w jaki się do nas odnosili, jak nas traktowali. Na dalszym etapie życie styl weryfikuje i zmienia się pod wpływem zebranych doświadczeń życiowych. Dobra informacja jest taka, że styl możemy świadomie zmienić – a przynamniej mamy ogromny wpływ na jego aktywację lub dezaktywację poprzez dobór właściwego partnera.

Najtrwalszy związek oczywiście mają szansę stworzyć osoby reprezentujące styl bezpieczny. Pozostałe połączenia, szczególnie połączenie stylu lękliwego z unikającym będzie bardzo trudną relacją, która będzie swoistą sinusoidą emocjonalną. Osoby lękliwe powinny zdecydowanie szukać partnerów o stylu bezpiecznym, osoby unikające mogą zaś mieć o wiele trudniejszą i dłuższą drogę do zmiany stylu na bezpieczny.

Aby uniknąć powielania schematu, w którym nie zaznałaś szczęścia, słuchaj i patrz uważnie, co mówi i czego nie mówi ci partner. To właśnie tutaj znajdują się informacje o stylu przywiązania danej osoby. Zaufaj swojej intuicji. Nie ignoruj pierwszych sygnałów.

Zacznij oceniać ludzi, z którymi się spotykasz w kontekście swoich potrzeb. Zamiast zastanawiać się jak możesz się zmienić, aby druga osoba Cię zaakceptowała, zacznij myśleć: Czy ta osoba może mi dać to, czego potrzebuję do szczęścia?

Poznając bliżej teorię przywiązania w oparciu o trzy wspomniane style, lepiej zrozumiesz siebie, jak i partnerów, swoje potrzeby i z kim masz szansę stworzyć szczęśliwy związek.

„Całe nasze szczęście albo nieszczęście zależy tylko i wyłącznie od jakości obiektu, z którym łączy nas miłość” – Baruch Spinoza Właśnie dlatego należy mądrze wybierać ludzi, z którymi chcemy się związać.

Artykuł powstał w oparciu o książkę: A. Levine, R. Heller – „Partnerstwo bliskości. Jak teoria więzi pomoże Ci stworzyć szczęśliwy związek?” wyd. Feeria

Aleksandra Gelo-Piesta – psycholog, certyfikowany coach, trener biznesu i rozwoju osobistego, trener mentalny, instruktorka PilaPartnerstwo bliskości. Jak teoria więzi pomoże Ci stworzyć szczęśliwy związektes. Ambasadorka zdrowego ciała, umysłu i duszy. Autorka holistycznego programu dla kobiet: Crazy Women Go Healthy  Więcej o mnie: www.crazywomengohealthy.pl

 


Związek

Szczury – jak się pozbyć niechcianych gości z domu?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
15 maja 2020
Szczury - jakie niosą zagrożenie i jak usunąć je z domu
Fot. iStock/szczury
 

Szczury to zwierzęta, które nie cieszą się powszechną sympatią. Kojarzone z brudem i chorobami, wzbudzają prawdziwy wstręt. Żartobliwie mówi się, że są tak odporne, że nawet bomba atomowa nie zakończy ich istnienia. Jeśli rzeczywiście ci niechciani goście pojawią się pod dachem, trzeba wiedzieć, jak ich wyprosić, nim narobią poważnych szkód.

Szczury – wierni towarzysze 

Szczury (Rattus) to gryzonie do których zaliczamy kilkadziesiąt gatunków. W Polsce najczęściej możemy spotkać  szczura śniadego i szczura wędrownego, które chętnie wpraszają się do ludzkich siedlisk i wcale niełatwo ich się pozbyć.

Szczur wędrowny (Rattus norvegicus), znany także jako szczur norweski i szczur rudy, charakteryzuje się zabarwieniem brunatnoszarym z żółtym odcieniem, z jaśniejszą stroną brzuszną. Jego ogon jest długi i nieowłosiony. Dorosłe szczury wędrowne osiągają długość tułowia od 20 do 30 cm, a ogona od 15 do 23 cm. Dobrze odżywione osobniki mogą osiągać jeszcze większe rozmiary – nawet 50 cm. W laboratoriach służy jako zwierzę doświadczalne. Poza tym, szczury laboratoryjne, podobnie jak myszy, hodowane są w domach, jako zwierzę towarzyszące.

Szczury - jakie niosą zagrożenie i jak usunąć je z domu

Fot. iStock

Szczur śniady (Rattus rattus) w Polsce najliczniejszy jest w portach morskich i na zachodzie, wzdłuż biegu Odry. Lokuje się  na strychach i w piwnicach domów, spiżarniach, na statkach oraz niekiedy w kanałach miast. Szczur śniady jest mniejszy i smuklejszy od szczura wędrownego, za to ma bardziej zaostrzony pyszczek, dłuższe uszy, duże oczy i ogon.  Długość głowy i tułowia wynosi 13-24 cm, a ogona 13,5-25 cm (razem około 40 cm). Ubarwienie szczura najczęściej jest czarne lub prawie czarne z szarą brzuszną stroną.

Szczury jako szkodniki

Szczury mają złą sławę nie bez przyczyny. W XIV wieku szczury, a w zasadzie pchły bytujące na nich, roznosiły  śmiertelną dżumę. Ponieważ gryzonie namnażały się szybko, wyjadały ludziom zapasy żywności, więc niechęć do nich była zrozumiała. Obecnie wcale nie jest lepiej. Gryzonie te są wszystkożerne i zjadają dziennie pokarmu odpowiadający 10% masy ich ciała.

Szczury - jakie niosą zagrożenie i jak usunąć je z domu

Fot. iStock

Szczury nadal wyjadają i niszczą plony oraz zapasy, czynią materialne szkody w gospodarstwie domowym. Wcale nierzadkie są przypadki, w których te gryzonie zakładały swoje gniazda, uszkadzając instalację elektryczną w budynku, powodując pożar. Ich zęby są niezwykle mocne i mogą nimi przegryźć różne materiały, drążąc tunele, uszkadzając ściany. Te gryzonie bywają bardzo agresywne. Zdarzały się pogryzienia ludzi oraz zwierząt domowych przez szczury, czy wygryzania dziur w ciałach np. świń. Przestraszony szczur bez drogi ucieczki może doskoczyć na wysokość twarzy dorosłego człowieka, by zaatakować.

Poza tym szczury niosą niebezpieczeństwo dla zdrowia. Są one nosicielami 56 różnych chorobotwórczych wirusów, bakterii i  pierwotniaków, wywołujących groźne choroby. Stanowią zagrożenie nie tylko dla człowieka, ale i dla zwierząt hodowlanych. Zagrażają tak samo zdrowiu ludzi, jak i zwierząt hodowlanych.

Szczury – jak wyprosić je z domu?

Obecność szczurów w domu nie jest krzepiąca, więc nie dziwi chęć jak najszybszego pozbycia się tych gryzoni. Do dyspozycji są mniej i bardziej humanitarne metody działania.

Fot. iStock

Kot

Szczury wprost nie znoszą zapachu wydzielanego przez kota, ponadto naturalny instynkt kota zachęca go do polowań. Bardzo rzadko się zdarza, by zakładały gniazdo tam, gdzie rządzi kot.

Żywołapki 

Żywołapki to skrzyneczki z mechanizmem zamykającym drzwiczki za szczurem. Do pułapki wkłada się wabik – jedzenie. Gdy zwabiony szczur wejdzie do środka, klapka lub drzwiczki się zasuwają, a gryzoń zostaje uwięziony w pułapce, skąd można go daleko od domu wypuścić. Żywołapkę można wykorzystywać wielokrotnie.

Klasyczne pułapki 

Pułapka działa w oparciu o prosty mechanizm. Nakłada się na nią w odpowiedni sposób przynętę, a gdy szczur wejdzie na łapkę i złapie jedzenie, klamra gwałtownie się zamyka, łamiąc szczurowi kręgosłup.

Chemiczne trucizny

Tzw. trutki powodują śmierć gryzonia po ich spożyciu. Przy ich stosowaniu należy być bardzo ostrożnym i lepiej unikać ich w przypadku obecności małych dzieci i zwierząt domowych. Co prawda w składzie trutek jest gorzki benzoesan denatorium, który ma odrzucić smakiem od próby spożycia trutki przez człowieka, ale trutkę dla bezpieczeństwa należy umieścić w miejscach niedostępnych dla dzieci i domowych zwierząt. Można zastosować trutki w płynie, wylewając je na podstawkę lub nasączając nimi  np. chleb lub owoce. Standardowo można zakupić też je w postaci granulek, kostek lub pasty. Trutki zaczynają działać z kilkudniowym opóźnieniem, więc szczury, będące szybko uczącymi się stworzeniami, nie kojarzą śmierci współbratymców ze zjedzeniem trutki. Niektóre preparaty zawierają również substancję mumifikującą, która uniemożliwia rozkład ciała szczura, więc po pewnym czasie nie wydziela się odrzucający odór.

Szczury - jakie niosą zagrożenie i jak usunąć je z domu

Fot iStock

Deratyzacja

Deratyzacja, czyli zwalczanie szczurów, to zadnie dla profesjonalistów. Dzięki zastosowaniu metod chemicznych lub biologicznych wyłapują lub uśmiercają szczury, po czym usuwają padłe gryzonie oraz je utylizują. Na końcu  specjaliści czyszczą i dezynfekują miejsca, w których padły szczury. Mogą również pomóc zabezpieczyć dom czy posesję przez ponownym pojawianiem się gryzoni.


źródło: www.szkodniki.waw.pl ,  www.ekologia.pl 

Związek

Bielizna termoaktywna dla dzieci – jak wybrać?

Redakcja travelduck.pl
Redakcja travelduck.pl
15 maja 2020
Fot. Materiały prasowe

Bielizna termoaktywna została stworzona z myślą o osobach aktywnych, w tym dzieciach. Wybór odpowiedniej dziecięcej bielizny termoaktywnej może przysporzyć o zawrót głowy. Jaką bieliznę wybrać dla naszych pociech? Na co zwracać uwagę przy zakupie tak ważnego elementu stroju sportowego?

Bielizna termoaktywna – co to takiego?

Bielizna termoaktywna to odzież, często dwuwarstwowa, która pomaga w zachowaniu odpowiedniej ciepłoty ciała i umożliwia odprowadzenie wilgoci na zewnątrz. Nie, bielizna termoaktywna nie ma funkcji rozgrzewającej, ona utrzymuje ciepło oddane przez organizm, zatrzymuje chłód na zewnątrz i odprowadza pot.

Najczęściej odzież termoaktywna produkowana jest z takich materiałów, jak polipropylen i poliamid. Często zdarza się, że bielizna termoaktywna dla dzieci wzbogacona jest jonami srebra, która wykazują działanie bakteriobójcze i niwelują nieprzyjemny zapach.

Bielizna termoaktywna dla dzieci – kiedy zakładać bieliznę termoaktywną?

Bielizna termoaktywna jest przydatna, gdy dzieci uprawiają sporty outdoorowe, takie jak: nordic walking, jazda na rowerze, narciarstwo, bieganie lub trekking w górach.

Krótko mówiąc, bielizna termoaktywna może przydać się naszym pociechom podczas ferii, gdy szaleją na stoku narciarskim, jeżdżą na sankach, a nawet, gdy rzucają się śnieżkami. Wtedy, gdy na dworze niska temperatura, bielizna termoaktywna zapewnia maksymalną ochronę przed zimnem.

Dziecięca bielizna termoaktywna – cechy. Na co zwracać uwagę?

Wybierając bieliznę termoaktywną dla swoich pociech, warto zwrócić uwagę na:

  • Skład materiału – bielizna termoaktywna jest wykonana z różnych materiałów, tj. polipropylen, poliamid czy poliester. Ważne, aby były to materiały oddychające, odprowadzające nadmiar ciepła oraz wilgoci podczas wysiłku, pozwalające chronić organizm zarówno przed przegrzaniem, jak i wychłodzeniem. Co więcej, wiele modeli zapewnia dodatkową wentylację, np. w miejscach o wzmożonej potliwości.
  • Komfort – bielizna termoaktywna dla dzieci, aby spełniała swoją funkcję, powinna być idealnie dopasowana do ciała. Bielizna termoaktywna nie może się podwijać czy rolować. Powinna zapewniać pełną swobodę ruchów. Dobrym wyborem będzie bielizna bezszwowa, która eliminuje obtarcia oraz “nieprzyjemne drapanie”.
  • Higienę – wiadomo, że antybakteryjność i antyalergiczność bielizny termicznej mają wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo naszych dzieci. Warto wybierać materiały, które ograniczają powstawanie nieprzyjemnych zapachów i nie uczulają, co jest bardzo ważne w przypadku delikatnej skóry dzieci.

Fot. Materiały prasowe

Bielizna termoaktywna dla dzieci – z dodatkiem wełny merino?

Bielizna termoaktywna z dodatkiem wełny merino jest niezwykle ceniona przez osoby aktywne. Dlaczego więc nie kupić jej naszym dzieciom? To naturalne włókno o wysokim wskaźniku izolacji ciepła uzyskane z merynosów. Jest delikatne, przyjemne w dotyku i, co najważniejsze, naturalne.

Jej włókna są wypełnione powietrzem, dzięki czemu zapewnia dobrą termoregulację i umożliwia utrzymanie suchej skóry. Ponadto, materiał nie chłonie nieprzyjemnych zapachów, a także wykazuje właściwości bakteriostatyczne. Specjalistą, jeśli chodzi o bieliznę termoaktywną z dodatkiem wełny merino, jest firma Brubeck.

Bielizna termiczna dla dzieci a temperatura

Dziecięca bielizna powinna być dostosowana do temperatury, w jakiej mogą ćwiczyć nasze pociechy. Bielizna termoaktywna do ćwiczeń w okresie przejściowym (wiosna/jesień), czyli gdy na dworze jest powyżej 5°C, wykonana jest z mieszanki poliestru (lepsza oddychalność) oraz poliamidu (ciepło).

Na okres zimowy, gdy temperatury są ujemne, warto wybrać cieplejszą bieliznę termoaktywną wykonaną z polipropylenu oraz wełny merino.

Jak dobrać bieliznę termoaktywną dziecku?

Na rynku dostępne są bokserki, koszulki, spodnie, getry oraz całe komplety. Ważne, aby bielizna termoaktywna była jak najlepiej dopasowana. Za luźny strój nie będzie w pełni spełniać swoich zadań, ograniczy ruchy dziecka i zmniejszy odczuwany komfort termiczny.

Ważny jest rozmiar. Wybierz taki, który najlepiej będzie przylegał do ciała dziecka. W sklepach stacjonarnych oraz online dostępna jest bielizna termiczna dla dzieci w rozmiarach od 92 do 158 cm.

Bielizna termoaktywna dla dzieci – dodatki

Przy zakupie stroju warto zwrócić uwagę na dodatkowe elementy, jakie może posiadać odzież termoaktywna. Niektóre koszulki mają wzmocnioną strukturę na łokciach, która zapewnia ochronę podczas uderzenia oraz specjalne elementy wentylacyjne pod pachami. Ponadto, bielizna termoaktywna dostępna jest wielu kolorach i wzorach, dzięki czemu ubiór naszego dziecka nie będzie nudny.

Fot. Materiały prasowe

Jak dbać o bieliznę termoaktywną?

Aby bielizna termoaktywna długo służyła dzieciom, należy o nią odpowiednio dbać. Bieliznę termoaktywną pierze się po każdym wysiłku fizycznym. Podczas ćwiczeń ciało się poci, a to sprzyja gromadzeniu się bakterii i grzybów. Powstaje też nieprzyjemny zapach, który można usunąć wyłącznie poprzez wypranie odzieży.

Bieliznę termoaktywną można prać zarówno ręcznie, jak i w pralce automatycznej, najlepiej wybierając program “pranie odzieży sportowej” lub w temperaturze 30°C. Prać należy w specjalnym środku do prania odzieży sportowej lub w delikatnym proszku do prania.

Najlepiej, gdy ubranie włożone jest do specjalnego worka (możesz kupić go w każdym sklepie sportowym). Zrezygnuj ze wszelkich płynów zmiękczających, mechanicznego suszenia oraz prasowania.

Dzieci praktycznie bez przerwy są w ruchu. Dlatego też tak ważne jest zapewnienie im odpowiedniego zimowego ubioru. Bielizna termoaktywna dla dzieci sprosta wyzwaniom i pozwoli na uprawianie sportów zimowych.

Materiał prasowy Travelduck


Zobacz także

Dlaczego poślubisz niewłaściwą osobę. 5 bardzo złych, ślubnych motywacji

Pozycje seksualne, których faceci nie znoszą, choć nam wydaje się, że jest inaczej

Miłość na serwisie. Jak naprawić popsuty związek?