Zdrowie

Osy, pająki, komary, meszki, kleszcze, gzy, szerszenie… Jak radzić sobie z ukąszeniami?

Redakcja
Redakcja
23 czerwca 2021
Photo by Егор Камелев on Unsplash
 
Lato rozkręciło się na dobre, a wraz z nim wrócił problem gryzących owadów. Choć zazwyczaj tego rodzaju ukąszenia nie są groźne, a ich efekty – opuchlizna i swędzenie – znikają po kilku dniach, to jednak czasem wiążą się z bólem, dyskomfortem i innymi przykrymi dolegliwościami, a nawet zagrożeniem życia. Dowiedz się, na co trzeba szczególnie uważać.

Pszczoły, osy, pająki, komary, meszki, kleszcze, gzy, szerszenie…. Warto być przygotowanym na ich ewentualne ugryzienia, zwłaszcza u najmłodszych, szczególnie, że w ich przypadku nie możemy być pewni, czy nie wystąpi silna reakcja alergiczna.

Jeśli wiemy, że dziecko jest uczulone na jad owadów, to koniecznie pamiętajmy, aby mieć przy sobie zastrzyk z adrenaliną (tzw. EpiPen), który należy podać niezwłocznie po ukąszeniu.

„Warto zaopatrzyć się także w leki przeciwhistaminowe, które co prawda nie zastąpią zaaplikowania adrenaliny, ale w sytuacjach awaryjnych złagodzą objawy wstrząsu do czasu przyjazdu karetki. W momencie, gdy ukąszenie zdarza się po raz pierwszy i nie wiemy, czy u dziecka może wystąpić poważna reakcja alergiczna, kluczowa jest obserwacja. Najczęstszymi objawami wstrząsu anafilaktycznego są: przyspieszone tętno, zawroty głowy, wymioty i biegunka, a czasem także trudności z oddychaniem i utrata świadomości. W takiej sytuacji powinniśmy natychmiast wezwać pogotowie – radzi Grażyna Jędrzejczyk, lekarz pediatra z Centrum Medycznego CMP.

To oczywiście skrajne sytuacje, jednak warto być przygotowanym także na te z pozoru błahe. Dzięki temu nie tylko przyniesiemy dziecku ulgę, ale także zapobiegniemy rozprzestrzenianiu się chorób przenoszonych przez niektóre owady.

Ugryzienie komara: jak złagodzić skutki

Choć zazwyczaj nie są niebezpieczne, to potrafią być uciążliwe. Kto nie zna swędzących bąbli po ugryzieniach komarów? Uporczywe swędzenie często nie pozwala powstrzymać się od drapania, nawet do krwi. Czasem pojawia się też opuchlizna, która może świadczyć o uczuleniu na ślinę owada.

Gdy ukąsi komar:

  • użyj żelu blokującego wydzielanie histaminy (pamiętaj, że nie wszystkie preparaty są odpowiednie dla dzieci, dlatego przed ich użyciem przeczytaj ulotkę)
  • posmaruj skórę w miejscu ukąszenia maścią z pantenolem lub aloesem
  • ulgę mogą przynieść m.in. chłodne okłady.

Użądlenie osy: co robić

Jest ono bolesne. Warto wiedzieć, że osy potrafią być agresywne, a ponieważ nie pozostawiają żądła w ciele ofiary, mogą ukąsić kilkakrotnie.

Gdy użądli osa:

  • przemyj miejsce ugryzienia wodą z mydłem
  • w miejsce użądlenia przyłóż kompres z roztworem octu – jad osy ma charakter zasadowy, więc ocet zneutralizuje jego działanie.

Użądlenie pszczoły: jak reagować

Użądlenie pszczoły często mylone jest z ukąszeniem osy, ze względu na podobny wygląd owadów. Sposób żądlenia jest jednak zupełnie inny – podczas gdy osa może ugryźć wielokrotnie, pszczoła może zrobić to tylko raz, zostawiając jednocześnie w ciele ofiary swoje żądło, z którego wydzielają się toksyny.

„W przypadku użądlenia dziecka przez pszczołę powinniśmy jak najszybciej usunąć żądło podważając je płaskim przedmiotem (np. zdezynfekowaną kartą kredytową lub dowodem osobistym) i delikatnie wysuwając je ku górze. Absolutnie nie wolno nam uciskać skóry dookoła żądła i używać pęsety! W żądle pszczoły znajduje się dodatkowy zbiorniczek z jadem, którego naruszenie powoduje uwolnienie większej ilości toksyn” – przestrzega Grażyna Jędrzejczyk z Centrum Medycznego CMP.

Gdy użądli pszczoła:

  • usuń żądło
  • miejsce ukąszenia przemyj wodą z mydłem
  • na opuchliznę przyłóż zimny kompres
  • uważnie obserwuj dziecko, aby rozpoznać ewentualne objawy reakcji alergicznej.

Ukąszenie przez kleszcza: co robić

Ich ugryzienie jest bezbolesne, ponieważ kąsając wprowadzają pod skórę substancję znieczulającą. Dlatego po powrocie ze spaceru lub zabawy na zewnątrz powinniśmy dokładnie obejrzeć skórę dziecka.

Gdy znajdziesz kleszcza wczepionego w skórę:

  • usuń go jak najszybciej – czas ma znaczenie: im szybciej to zrobisz, tym mniejsze ryzyko zakażenia przenoszoną przez kleszcze boreliozą
  • absolutnie nie smaruj kleszcza masłem lub inną tłustą substancją, która rzekomo ma ułatwić jego wyciągnięcie: kleszcz może wtedy zwymiotować i wprowadzić do organizmu dziecka zakaźne patogeny
  •  w celu usunięcia kleszcza warto skorzystać ze specjalistycznych przyrządów, w które warto zaopatrzyć się w aptece: dzięki temu można uniknąć komplikacji, a więc sytuacji, w której część pajęczaka zostanie w ciele
  • zdezynfekuj miejsce ugryzienia.

Jak zapobiegać ukąszeniom owadów i pajęczaków?

Zupełnie uniknąć ukąszeń latem się nie da, ale można postarać się zminimalizować ryzyko. Oto co możesz zrobić w ramach profilaktyki:

  • podczas zabawy na świeżym powietrzu, gdzie jest dużo owadów lepiej, aby dziecko nie miało na sobie jaskrawych, kolorowych ubrań przyciągających owady
  • choć to może być przyjemne i zdrowe dla stóp, lepiej aby dziecko nie chodziło po trawie boso
  • na wycieczki do lasu czy na łąkę zabieraj odzież wierzchnią, która ochroni odsłonioną skórę, najlepiej w jasnych kolorach, aby było dobrze widać owady
  • stosuj preparaty odstraszające owady (repelenty): pamiętaj, że nie wszystkie są odpowiednie dla najmłodszych – poradź się farmaceuty
  • jeśli masz podejrzenie, że dziecko może być uczulone na jad owadów, wybierz się z nim do alergologa, który przeprowadzi testy alergiczne, a w razie potrzeby odczulanie
  • zaszczep dziecko przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu
  •  wybierając się na łono natury miej przy sobie zestaw leków i sprzętów przydatnych w przypadku ukąszenia.

Oprac. mw, zdrowie.pap.pl

Źródło informacji: Serwis Zdrowie


Zdrowie

To, co zobaczyłaś tutaj jako pierwsze, odkrywa tajemnicę Twojej osobowości

Redakcja
Redakcja
23 czerwca 2021
 

Spójrz na poniższy obrazek, nie przyglądając się mu zbyt długo. Pierwsza rzecz, którą zobaczyłaś, może ujawnić kilka rzeczy o Twojej osobowości, z istnienia których być może nie zdawałaś sobie sprawy. To, co podświadomie widzisz jako pierwsze, mówi o tym, kim jesteś. Masz odpowiedź? To teraz sprawdź, co to mówi o osobie, którą jesteś.

Człowiek nie jest prosty. Geny, dzieciństwo, doświadczenia życiowe – to wszystko i wiele innych zmiennych kształtują naszą osobowość i charakter. To złożone i wyjątkowe zarazem. Osobowość obejmuje wszystkie myśli, wzorce zachowań i postawy społeczne, które wpływają na to, jak postrzegamy siebie i w co wierzymy, co myślimy o innych i otaczającym nas świecie.

1. Drzewa


Jeśli to drzewa przyciągnęły twój wzrok jako pierwsze, może to oznaczać, że jesteś ekstrawertyczką. Na zewnątrz jesteś silną osobą o aurze nieustraszonej, a wewnątrz jesteś odporna i niezależna. Chociaż możesz być delikatna i miła dla ludzi wokół ciebie, to nigdy nie mogą być ciebie pewni. Jesteś typem osoby, która mówi jak jest. Nie marnujesz czasu na pudrowanie, nawet jeśli to oznacza, że bywasz szorstka (również w miłości).

Najważniejsze dla ciebie jest dobro twoich bliskich i tym właśnie tłumaczysz często tę szorstkość. Pomaga ci też ona w zdrowym podejściu do krytyki. Masz tendencję do zwracania większej uwagi na to, co inni ludzie mogą o tobie pomyśleć, nie po to, abyś mogła dostosować się do ich oczekiwań, ale dlatego, że wiesz, że zawsze jest miejsce na poprawę. A ty lubisz się rozwijać. Rodzina i przyjaciele uwielbiają twoją otwartość, wprost zarażasz dobrym nastrojem. Jesteś pierwszą osobą, do której dzwonią, gdy chcą przeżyć nową przygodę, nigdy nie odmawiasz wyzwaniu.

2. Korzenie


Jeśli to korzenie przykuły twoją uwagę jako pierwsze, może to być znak, że jesteś cichą, spokojną osobą, która ma wiele do powiedzenia. Ale mówi to tylko tym, których starannie wybiera. Ważne jest dla ciebie spędzanie czasu z bliskimi. Upewnij się jednak, że poświęcisz czas również sobie, to niezwykle ważne. Twoje poświęcenie, ciężka praca i pedantyczna natura owocują, gdy robisz rzeczy, które absolutnie kochasz. Tyczy się to i pasji, i pracy, i relacji z ludźmi. Nie pozwalasz, aby cokolwiek przeszkodziło ci w osiągnięciu najgłębszych pragnień twojego serca.

Pozostajesz opanowana nawet podczas najtrudniejszych wyzwań, ponieważ nie pozwalasz emocjom brać górę. Myślisz jasno, a to pomaga zachować spokój, gdy pojawiają się problemy. Dlatego twoi przyjaciele i rodzina uwielbiają z tobą rozmawiać, ponieważ nie tylko jesteś świetnym słuchaczem, ale masz także bystry umysł, który wymyśla świetne rozwiązania. Chociaż ludzie nie mają na początku szansy poznać twojej prawdziwej natury, kiedy już cię poznają, widzą, że jesteś niezwykle utalentowaną osobą, która ma w sobie dużo miłości, którą chętnie się dzieli.

C. Usta

Jeśli to usta były tym, co zobaczyłaś jako pierwsze, może to być oznaką beztroskiej i „wyluzowanej” osobowości. Wolisz nie nosić w swoim sercu niepotrzebnych emocji ani bezsensownych myśli. Zamiast tego postanawiasz  wypełnić je radością z prostych przyjemności, które życie ma do zaoferowania. Podczas gdy inni mogą nie dostrzegać piękna w małych rzeczach, ty się nimi cieszysz i pozwalasz, by to wspaniałe uczucie zadowolenia cię napędzało.

Pogoń za ruchliwym, efektownym lub ponadnaturalnym stylem życia nie leży w twojej naturze. Lubisz, aby sprawy były nieskomplikowane, niezależnie od tego, czy chodzi o relacje, nawyki czy wzorce zachowań w twoim życiu. Twoi przyjaciele i rodzina uwielbiają szczerość i zaufanie, które od ciebie biją. Niezwykle trudno jest znaleźć ludzi, którzy wkładają tak szczery wysiłek w relacje w taki sposób, jak ty. Co więcej, nie jesteś zbyt sztywna ani uparty w poglądach. Twoja elastyczność i otwartość ułatwiają ludziom budowanie z tobą długotrwałych relacji.


Zdrowie

Rozwód, unieważnienie czy stwierdzenie nieważności – jak to jest w Kościele katolickim?

Redakcja
Redakcja
23 czerwca 2021

Takich historii nie brak, ani na pierwszych stronach gazet, ani w towarzyskich rozmowach. Jak to jednak możliwe, że – nie będąc wdową czy wdowcem – można ponownie złożyć przysięgę małżeńską przed Bogiem? O odpowiedź na to pytanie poprosiliśmy Karolinę Dokić-Pietuszko z portalu-katalogu ślubnego PlanujemyWesele.

Zgodnie z doktryną Kościoła katolickiego małżeństwo jest sakramentem, dlatego nie może być rozwiązane. Co, jeżeli komuś zależy na tym, aby móc wziąć po raz drugi ślub kościelny, nie będąc wdową ani wdowcem?

– Jedyną możliwością, dopuszczoną przez Kościół katolicki jest orzeczenie unieważnienia małżeństwa – wyjaśnia Karolina Dokić – Pietuszko z portalu-katalogu ślubnego PlanujemyWesele.pl.

– I tu koniecznie trzeba zwrócić uwagę na terminologię: w Kościele katolickim można uznać małżeństwo za nieważne, czyli, że nigdy nie było ono ważne, a nie unieważnić je! – podkreśla nasza ekspertka.

To jednak nie kwestia czyjegoś widzimisię – możliwość uznania małżeństwa zawartego w Kościele katolickim za nieważne obwarowana jest określonymi czynnikami. Proces kanoniczny, który do niego prowadzi podlega zupełnie innym przepisom niż proces cywilny. Podstawą do uzyskania pozytywnego wyroku Sądu lub Trybunału kościelnego są powody wymienione we wniosku i muszą one być bardzo istotne.

Jak wygląda droga do stwierdzenia, że małżeństwo jest nieważne? 

Do kancelarii sądów biskupich rocznie trafia ponad trzy tysiące wniosków o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Wiele osób jest przekonanych, że proces prowadzący do tego trwa latami. W istocie proces prowadzony w trybie zwyczajnym może zająć od roku do nawet czterech lat, co dla wielu osób, które z takim wnioskiem wystąpiły, może być procedurą ciągnącą się – w ich odczuciu – w nieskończoność.

Karolina Dokić-Pietuszko: – Problem ten w pewnym sensie rozwiązał papież Franciszek. Chcąc skrócić i ułatwić procedurę stwierdzenia nieważności małżeństwa wydał List Apostolski w formie motu proprio Mitis iudex Dominus Iesus („Pan Jezus łagodnym sędzią”). Reguluje on krótki proces tzw. Processus brevior, w którym pozytywny wyrok można otrzymać już w ciągu 4 dni! Niestety mogą z niego skorzystać tylko te osoby, w których małżeństwie okoliczności potwierdzające nieważność zawarcia małżeństwa są oczywiste. Co ważne, jest to okoliczność podobna do rozwodu za porozumieniem stron, ponieważ z wnioskiem o stwierdzenie nieważności muszą wystąpić zarówno mąż, jak i żona.

Od czego zacząć przygotowania do procesu?

Jedno z małżonków lub obydwoje zgłaszają się do adwokata kościelnego w kancelarii kanonicznej. Ten analizuje oraz przedstawia podstawy prawne i ocenia szanse na powodzenie procesu. Jeśli jego opinia jest pozytywna, sporządza się skargę powodową (według prawa cywilnego byłby to po prostu pozew), która kierowana jest do sądu biskupiego. W momencie, gdy zostanie ona przyjęta, następuje ustalanie przesłanki procesowej, czyli przedmiotu sporu. Ta stanowi podstawę dla prowadzenia procesu; sąd rozpoczyna zbieranie dowodów potrzebnych do udzielenia odpowiedzi na kluczowe pytanie: „Czy małżeństwo zostało zawarte w sposób nieważny”.

W trakcie procesu każde z małżonków i świadkowie składają zeznania przed sądem, każdy z nich indywidualnie. Jeśli osoba pozwana nie stawi się na wezwanie sądu i nie dostarczy usprawiedliwienia nieobecności, proces będzie toczył się nadal, tylko już bez jej udziału. Po zamknięciu postępowania dowodowego następuje przygotowanie sprawy do wyrokowania. Należy podkreślić, że w świetle prawa kanonicznego, to ten, kto coś twierdzi (np. że małżonek ukrył chorobę psychiczną) ma obowiązek dowodzenia tego [Kan. 1526 – § 1].

– Podstawą uznania małżeństwa za nieważne przez Sąd lub Trybunał kościelny są mające znaczenie powody, dla których małżonkowie nie chcą ze sobą dalej żyć, będąc małżeństwem w pojęciu katolicyzmu. Najczęściej takie wnioski dotyczą zawarcia małżeństwa w sposób niezgodny z kanonami Kodeksu kanonicznego – tłumaczy Karolina Dokić-Pietuszko z PlanujemyWesele.

– Do naruszeń tych zaliczyć należy przede wszystkim istniejące już małżeństwo z inną osobą (potocznie bigamia), zbyt młody wiek małżonka, impotencję, a także powody związane
z różnicą wyznaniową czy wykonywanie profesji kapłańskiej lub zakonnej. Do powodów, które także można wskazać we wniosku jest zatajenie przed ślubem przez jedno z narzeczonych choroby psychicznej lub… bezpłodności.

– Kościół katolicki może też unieważnić związek zawarty bez zgody małżeńskiej. Mowa tu o sytuacjach, w których użyto podstępu lub substancji psychotropowych, a także dotyczących braku minimum małżeńskiego poznania, nieleczonych chorób psychicznych jednego z małżonków oraz… fałszywości uczuć, na przykład w celu uzyskania korzyści majątkowych itp. – dodaje Karolina Dokić-Pietuszko.

Jak sprawić, aby małżeństwo kościelne zostało uznane za nieważne?

Najprostszym rozwiązaniem jest udanie się do adwokata kościelnego, który udzieli porady, pomoże skompletować niezbędne dokumenty, a najczęściej poprowadzi sprawę od początku do końca. Gdzie szukać takiego specjalisty? – Listy adwokatów kościelnych znajdują się na stronach internetowych sądów biskupich.

Jakie dokumenty są potrzebne do sporządzenia skargi?

Różne sądy biskupie wymagają dołączenia różnych załączników do skargi powodowej. Wśród najczęściej wymaganych dokumentów wymienić można:  metryki chrztu obydwu stron, świadectwo ślubu kościelnego, cywilny wyrok rozwodowy (jeżeli został uzyskany) oraz dane wskazanych świadków. Cześć osób dołącza publiczne, ale i prywatne materiały dowodowe, takie jak: orzeczenia i zaświadczenia lekarskie (np. od psychiatry, ale i androloga czy ginekologa oraz materiały z dokonanych obdukcji), dokumenty z policji. Sąd zezwala także na dołączenie do materiałów dowodowych maili, pamiętników oraz listownej korespondencji.

Jakie mogą być powody stwierdzenia nieważności małżeństwa?

Małżeństwo istniejące w ramach Kościoła katolickiego może zostać uznane za nieważnie, gdy zostało zawarte mimo istnienia którejś z przeszkód zrywających kanony* 1083 – 1094 Kodeksu kanonicznego (czyli niezgodnej z nimi).

Należą do nich: 

  • istniejące już małżeństwo z inną osobą,
  • młodociany wiek małżonka (14 lat dla kobiety i 16 dla mężczyzny),
  • niezdolność płciowa (impotencja),
  • odmienność religii (ślub z osobą, która nie została ochrzczona, a deklarowała się i złożyła przysięgę jako katolik),
  • naruszenie przyzwoitości publicznej,
  • święcenia kapłańskie, śluby lub wykonywanie profesji zakonnej,
  • uprowadzenie (w tym zmuszenie do małżeństwa),
  • tak zwana przeszkoda występku (tzw. małżonkobójstwa),
  • pokrewieństwo w linii prostej (czyli: dzieci, rodzice, wnuki, prawnuki) i do czwartego stopnia linii bocznej**
  • powinowactwo (w linii prostej) – mówimy o nim, gdy zachodzi tylko więź prawna pomiędzy małżonkiem a krewnymi drugiej strony, np. dziecko żony, teść i teściowa to powinowactwo I stopnia, szwagier, czyli mąż siostry to już powinowactwo II stopnia,
  • pokrewieństwa prawnego (powstałego w wyniku adopcji, czyli matka i przysposobiony syn lub ojciec i przysposobiona córka),
  • małżeństwo może zostać uznane za nieważnie, jeśli zostało zawarte na skutek braków dotyczących zgody małżeńskiej. Zostały one określone przez prawodawcę w kanonach 1095- 1107 Kodeksu.
  • użycie podstępu przy zawieraniu małżeństwa (umyślne wprowadzenie w błąd),
  • pozbawienie używania rozumu (np. przez podanie substancji psychotropowych),
  • brak minimum małżeńskiego poznania,
  • niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej (na przykład nieleczone choroby psychiczne),
  • poważny brak rozeznania oceniającego co do istotnych praw i obowiązków małżeńskich (na
    przykład brak umiejętności społecznych, bycie wykluczonym ze społeczeństwa w wyniku uzależnień, itp.),
  • symulacja (np. udawanie uczuć i intencji, czy manipulowanie poprzez wzbudzenie współczucia),
  • wykluczenie któregoś z istotnych przymiotów lub elementów małżeństwa (jedność, nierozerwalność, zrodzenie i wychowanie potomstwa – na przykład poddanie się wazektomii),
  • zawieranie małżeństwa pod warunkiem (na przykład włączenia majątku wyłącznego do majątku wspólnego lub odmówienia rodzicom wspólnego zamieszkania, itp.)
  • przymusu i bojaźni.

Przyczyną do uznania, że małżeństwo jest nieważne mogą być też zastrzeżenia lub domniemanie braków dotyczących sposobu zawierania małżeństwa. Dotyczy to w szczególności kapłana, który jest obecny przy zawieraniu małżeństwa.

Niezbędne jest do tego posiadanie przez niego odpowiedniego upoważnienia oraz zobowiązanie do zawierania małżeństwa przez katolików (według formy kanonicznej).

Podstawy prawne

W procesie o uznanie małżeństwa za nieważne, bardzo istotne są podstawy prawne – te jednak zostały wymienione w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku. Tymczasem tylko w oparciu o konkretne przyczyny można uznać, że stwierdzono nieważność małżeństwa.

Mogą to być:

  • niemożność posiadania potomstwa,
  • alkoholizm,
  • niedojrzałość emocjonalna,
  • wykluczenie nierozerwalności małżeństwa,
  • nimfomania,
  • uprawianie hazardu,
  • choroby psychiczne,
    wykluczenie wierności małżonków
  • oraz – uwaga! – błąd co do przymiotu osoby. Przedmiot takiego błędu to element stanowiący o czyjejś naturze – atrybut moralny lub duchowy, zaleta, cnota, stan społeczny, a także narodowość, nieskazitelność obyczajów, płodność, zdolność do prokreacji czy wykonywany zawód.

 

PlanujemyWesele.pl to portal ślubny i katalog posiadający w swojej bazie ponad 17 tysięcy usługodawców z branży ślubno-weselnej z każdego regionu Polski. Portal to także porady ekspertów, inspiracje, reportaże ze ślubów czytelników i piękne sesje plenerowe. Każdego miesiąca PlanujemyWesele.pl inspiruje i łączy z usługodawcami ponad 140 tysięcy par młodych. W tym roku firma obchodzi swoje 13. urodziny, osiągając oglądalność serwisu na poziomie 1,5 mln odsłon


Zobacz także

Cukrzyca to nie wyrok!

Twój mężczyzna ma problem z wypadającymi? Sprawdź, jak temu zaradzić!

Jak to, co czujesz „zawiesza się” w twoim organizmie, czyli co to znaczy, kiedy boli głowa