Macierzyństwo Psychologia

Toksyczni ojcowie i to, co po nich w nas zostaje

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
3 lipca 2018
iStock/Nadezhda1906
 

Nie tylko matki ranią nas brakiem miłości. Okazywanie uczuć przez ojców jest tak dla nas również szalenie ważne, szczególnie w procesie dorastania. Przez lata ojcowie byli „odsunięci” od wychowywania dzieci, a główna odpowiedzialność w tej kwestii spadała na matki. Dziś rolę ojców rozumiemy zupełnie inaczej i uświadamiamy sobie, że ich wpływ na to, na jakich dorosłych wyrastamy jest także znaczący.

Wszyscy rodzice popełniają błędy. Ale kiedy te błędy się powtarzają, a twój ojciec zdając sobie z tego sprawę nie robi nic, by zmienić swoje postępowanie, a twoja matka jedynie go tłumaczy i usprawiedliwia, przenosząc ciężar winy na ciebie, popadasz w wyuczoną bezradność. Rośniesz w poczuciu, że rację ma ten, kto jest silniejszy, a twoje zdanie się nie liczy. Twoje życie jest zdominowane przez negatywne wzorce relacji z najbliższą osobą.

Ojciec emocjonalnie niedostępny lub skrajnie zaborczy, ojciec agresywny i apodyktyczny, ojciec uzależniony i współuzależniający emocjonalnie najbliższych… Jego obecność rzutuje na nasze życie od dzieciństwa, ale konsekwencje, te, najbardziej widoczne, odczujesz najboleśniej w dorosłym życiu. Najczęściej są to:

  • Angażowanie się w destrukcyjne relacje
  • Poczucie, że bliskość z drugą osobą jest zbyt ryzykowna i przynosi cierpienie/porzucenie
  • Oczekiwanie najgorszego od innych ludzi i / lub życia w ogóle
  • Problemy ze zrozumieniem tego, kim jesteś, co czujesz i czego chcesz
  • Obawa przed tym, że ludzie przestaną cię kochać, jeśli odkryją twoją prawdziwą osobowość
  • Kiedy ci się uda, czujesz niepokój i obawiasz się, że ktoś odkryje, że jesteś tylko oszustem
  • Czasami masz poczucie smutku lub złości bez wyraźnego powodu
  • Perfekcjonizm i poczucie, że nigdy nie jesteś usatysfakcjonowany
  • Trudności z uzyskaniem poczucia relaksu, spokoju
  • Pomimo chęci bycia innym, zachowujesz się dokładnie tak, jak twój ojciec
  • Czujesz, że ojciec nadal traktuje cię jak dziecko i odmawia ci statusu dorosłego
  • Większość ważnych decyzji w twoim życiu opiera się na aprobacie twojego ojca
  • Intensywnie reagujesz emocjonalnie i fizycznie na myśl o tym, że masz spędzić z nim czas
  • Boisz się z nim nie zgodzić, ponieważ manipuluje on tobą grożąc ci, robiąc wymówki, odcinając od pieniędzy (jeżeli pozostajesz w zależności finansowej), wpędzając w poczucie winy
  • Czujesz, że jesteś stale odpowiedzialny za to, jak on się czuje
  • Czujesz, że cokolwiek robisz, to nigdy nie jest wystarczająco dobre w jego oczach
  • Myślisz, że jeśli całkowicie dostosujesz się do jego oczekiwań, on zmieni się na lepsze.

Jeśli zauważyłeś u siebie więcej niż 4 podobne zachowania, „rany po toksycznym ojcu”, powinieneś włożyć wiele osobistej pracy w to, by odzyskać równowagę w życiu. Nie obawiaj się odciąć całkowicie od toksycznego rodzica. Czasem to najlepsze i jedyne rozwiązanie.


Na podstawie: cabinet-de-psychotherapie-psychocoaching.fr

 


Macierzyństwo Psychologia

Skąd wiedzieć, że czas się zatrzymać. 9 sygnałów, że pora odpocząć

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
3 lipca 2018
Fot. iStock/eggeeggjiew
 

Skąd wiesz, kiedy nadszedł odpowiedni moment, aby zatrzymać się i złapać oddech? Jakie sygnały przesyła nam nasze ciało, aby nam powiedzieć, że musimy odpocząć?

Kiedy potrzebujemy odpoczynku, nasz organizm zazwyczaj mówi nam o tym na różne sposoby. Ignorowanie tych sygnałów nie rozwiąże problemu, ale tylko pogorszy sprawę. Stres, zmęczenie, zniechęcenie, rozczarowanie… Powinniśmy koniecznie wsłuchać się w nie przez chwilę mocniej.

1. Czujesz się zmęczony, bardziej zmęczony niż zwykle

Zmęczenie spowodowane długotrwałym i / lub intensywnym wysiłkiem fizycznym lub psychicznym jest normalne. Nie jest normalnym jednak, jeśli utrzymuje się ono jednak dzień w dzień, od momentu, kiedy wstajesz rano z łóżka.

2. Nie możesz „wytrzymać” całego dnia bez wspomagania się używkami

Czy kofeina, alkohol, tytoń, cukier, czy jakikolwiek inny rodzaj narkotyku, oszukiwanie organizmu używkami, jedynie tymczasowo niweluje zmęczenie. Szybko złapiesz się na tym, że potrzebujesz coraz większej dawki.

3. Bardzo trudno jest ci się skupić

Czy to ze względu na zmęczenie, czy z jakiegokolwiek innego powodu, jednym z pierwszych sygnałów, że trzeba trochę zwolnić, jest niemożność skupienia się na zadaniach, które wykonujesz

4. Pracujesz coraz dłużej

Ale nie oznacza to, że robisz więcej. Po prostu spada twoja wydajność.  Zaczynasz tracić produktywność z powodu zmęczenia i trudności z koncentracją, w pewnym sensie masz wrażenie, że musisz pracować dłużej, aby zrekompensować ten spadek wydajności.

5. Zawsze myślisz o pracy

Ciekawy jest fakt, że gdy ktoś potrzebuje przerwy, pomimo zmęczenia i wysiłków, w rzeczywistości nie można myśleć o niczym innym, tylko o zadaniach, które musi wykonać. Nawet kiedy możesz odpocząć, czujesz się winny, nawet jeśli nie musisz iść do pracy, nadal pracujesz, bo o tym myślisz

6. Jesteś ciągle w złym nastroju

Zmęczenie zwykle wpędza nas w zły nastrój. Ale kiedy jest ekstremalne, a ciało naprawdę potrzebuje przerwy, ten zły nastrój zostaje na stałe. Jeśli dodatkowo, masz tendencję do bycia cynicznym, nieuprzejmym, złośliwym, pora się zatrzymać i odpocząć.

7. Masz problem z zapamiętywaniem

Zmęczenie i stres mogą powodować trudności w zapamiętywaniu nawet prostych informacji. „Gubisz” klucze, nie pamiętasz czy posoliłeś ziemniaki, mylisz podstawowe pojęcia…Twój umysł jest przemęczony.

8. Twój stan zdrowia się pogarsza

Stałe zmęczenie i stres wpływają na układ odpornościowy, dlatego twój stan fizyczny pozostawia wiele do życzenia, stajesz się bardziej wrażliwy na przeziębienia i grypę, możesz także doświadczyć utraty wagi lub utraty wagi, bólu głowy lub częstych migren.

9. Popełniasz coraz więcej błędów

Takich małych, „głupich”, których można było z łatwością uniknąć. Wszystko dlatego, że nie możesz teraz zyskać szerszej perspektywy i nie jesteś odpowiednio skupiony.

Pora zaplanować urlop! 🙂


Na podstawie: nospensees.fr

 


Macierzyństwo Psychologia

Żyjesz z narcyzem? Jeśli nie chcesz wywołać wojny, nie mów mu tych pięciu rzeczy

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
3 lipca 2018
Fot. iStock/gpointstudio

Rozmowa z narcyzem – kimś, kto ma zawyżone (i niewzruszone) poczucie własnej wartości – jest jak chodzenie po polu minowym. Każde słowo, które wypowiesz, może wywołać furię. Czasami zastanawiasz się trzy razy, zanim coś powiesz, byleby nie doprowadzić do wielkie awantury tak naprawdę zrodzonej z niczego – jedynie ze źle dobranych słów. 

W relacji z narcyzem bardzo często to my czujemy się winni, jego zmianom nastrojów, tego, że mu przykro czy źle. Jest w stanie nam wmówić, że jego zdenerwowanie to tylko wynik naszego zachowania. Ale to nieprawda. Ludzie o osobowości narcystycznej nie radzą sobie kompletnie z regulowaniem własnych emocji i frustracją. Są często jak 3-latki, które nie tolerują silnych bodźców uczuciowych. I żeby nie pokazać swoich słabości, najczęściej nas atakują – wiadomo – agresja, to najlepsza obrona. Narcyzi kontrolują innych poprzez napady złości, ich gniew wywołuje w najbliższych niepokój i przerażenie, dlatego im ulegamy, odpuszczamy, co więcej – zaczynamy się zastanawiać, czy to my powinniśmy się zmienić.

Jeśli już jesteś w bliskiej relacji z narcyzmem, warto wiedzieć, jak z nim rozmawiać, by nie zamienić rozmowy w piekło.

5 rzeczy, których nie powinniśmy mówić w rozmowie z narcyzem

„Nie zrobiłabym tego w ten sposób”

Nawet jeśli użyjesz takiego sformułowania w dobrej wierze – jako wstępu do konstruktywnej krytyki, narcyz usłyszy tylko, że nie zrobił czegoś dobrze i że ty możesz zrobić to lepiej. To podwójny cios dla poczucia jego własnej wartości. Wszystko, co pokazuje ich w niezbyt pozytywnym świetle, jest dla osobowości narcystycznej nie do zniesienia.

Lepiej użyj: „Popracujmy nad tym, żeby to zrozumieć”.

„Jesteś w błędzie”

Osobowości narcystyczne zupełnie nie radzą sobie z bezpośrednią konfrontacją. Z natury są wojownikami, więc będą walczyć ze wszystkich sił, by tobie udowodnić, że się mylisz. Albo obrażą się, przestaną odzywać w ten sposób stosując przemoc w waszej relacji. Jasne, że nie możesz trzymać języka za zębami i się nie odzywać, ale chcąc doprowadzić do rozmowy i konfrontacji lepiej zacznij od: „Kurczę, widzę to trochę inaczej…”.

„Co jest z tobą nie tak?”

W swoich myślach zadawaj pytań, ile tylko chcesz, tylko nigdy nie ulegaj pokusie, by zadać je naprawdę. Narcyzm jest bardzo wrażliwy odnośnie swojej samooceny i nienawidzi być postrzegany jako „inny, gorszy”. Aby dowiedzieć się, co do diabła dzieje się w umyśle narcyzów, wybierz słowa, które odzwierciedlają empatię i chęć zrozumienia, jak im pomóc. Lepiej powiedz: „Wygląda na to, że dużo się dzieje w twoim życiu. Chcesz o tym porozmawiać?”

„Ale ty nigdy ____”

„Ale ty nigdy nie widziałeś tego filmu”, „Nigdy nie byłeś na tej imprezie, pamiętasz?”, „Nigdy nie przeczytałeś tej książki”. I choć wydaje ci się naturalne zwrócenie uwagi, że ktoś kłamie i mówi głupoty, lepiej odpuść sobie zwracanie publicznie uwagi narcyzowi – wpadnie on w szał i zmiesza cię z błotem. Zamiast tego, możesz dać innym do zrozumienia na osobności, że nie słyszą faktów, tylko wymyślone historie.

„To nieprawda”

Ponieważ narcyz jest skupiony na utrzymywaniu nadętego poczucia siebie, jest wyczulony na wszystko, co mogłoby je podważyć. Dlatego właśnie ludzie o narcystycznej osobowości nie przejmują się prawdą. Jedyne, co ma dla nich znaczenie, to poczucie wygranej.  Dlatego nawet jeśli dysponujesz mocnymi dowodami, które wspierają twoją pozycję w sposób delikatny i uzasadniony, narcyz zacznie je traktować jak osobisty atak w pełnym wymiarze. Każdy twój argument wywoła u niego agresję, zrobi wszystko, by cię poniżyć i zniwelować twoje racje.

Jak więc radzić sobie z narcyzem? Cóż, to nigdy nie jest łatwe. Często pytacie w wiadomościach do nas, czy narcyz może się zmienić. Niestety, prawda jest taka, że zmienia się bardzo rzadko, to trwająca przez całe życie cecha osobowości, która na ogół z wiekiem się pogarsza…

Dla własnego zdrowia psychicznego, spokoju i szczęścia – zdystansuj się na ile to możliwe w tej relacji. Przestań oczekiwać empatii, która nigdy nie nadejdzie, szacunku, którego nigdy nie zostanie zaoferowany i kompromisu, który nigdy nie nastąpi. Cierpimy w związkach z narcyzami, łamiemy dla nich nasze serca, bo wciąż mamy nadzieje, że w końcu nadejdą lepsze dni. Ale one nie nadejdą, może pojawiają się na ułamek sekundy, gdy on będzie cię potrzebował, żeby samemu lepiej się poczuć. Chroń siebie, jeśli nie możesz się rozstać i bądź przygotowana na to, że nadal wiele rzeczy, które będziesz robić w dobrej wierze, obrócą się przeciwko tobie.


źrodło: msn.com

 


Zobacz także

Czas mijał. Żyłam ze świadomością, że podejmując te trzy, najważniejsze decyzje, popełniałam błąd za błędem. Nie chciałam tego...

Nie chciałam tego dla mojej córki, przestałam chcieć tego dla siebie. Oddycham, żyję, ale przede wszystkim – czuję

Cała prawda o tym, jak to jest kiedy spotkasz kogoś w niewłaściwym momencie

Depresja wpływa nie tylko na psychikę, ale także na ciało. Powikłania mogą być poważne