Psychologia

4 sposoby na rozpoczęcie leczenia traum z dzieciństwa

Redakcja
Redakcja
2 czerwca 2021
Photo by engin akyurt on Unsplash
 

Trauma dziecięca odnosi się do długotrwałego, niszczącego wpływu na umysł i ciało z powodu czegoś psychicznie lub fizycznie niepokojącego w dzieciństwie. To odpowiedź zrodzona z niemożności radzenia sobie w trudnych i trudnych okolicznościach.

Wiele form traumy ma swoje źródło w młodości. Jeśli się z nimi nie uporasz, tego rodzaju urazy mogą pozostać w dużej mierze stłumione i nadal wpływać na twoje życie w znaczący i bolesny sposób. Jak więc możesz to przezwyciężyć? Oto cztery sposoby na rozpoczęcie leczenia traumy z dzieciństwa w celu zapewnienia sobie lepszej przyszłości.

1. ZAAKCEPTUJ

Wiele różnych etapów zdrowienia zaczyna się właśnie od akceptacji i jest to krok, który należy podjąć, gdy leczysz traumę z dzieciństwa. Nie możesz walczyć z czymś, do czego nie chcesz się przyznać, i nie możesz wyleczyć się z czegoś, o czym nie powiesz, że istnieje. To prosta prawda, ale za to bolesna do wprowadzenia w życie.

Oto kilka wskazówek dotyczących akceptacji:

  • DOSTRZEŻ RZECZYWISTOŚĆ
    Łatwo jest widzieć rzeczy tak, jak chciałabyś, żeby wyglądały, a nie takimi, jakie są w rzeczywistości. Osoby, które przeżyły traumę, często oszukują się fałszywymi wyobrażeniami. Wyobraźnia i pragnienie to potężne mechanizmy radzenia sobie z problemami, ale chociaż mogą zapewnić ci bezpieczeństwo na chwilę, ostatecznie zaburzają twoją zdolność konfrontacji z prawdą o sobie i o tym, co ci się przydarzyło w przeszłości. Nie osładzaj rzeczywistości – zobacz ją i całą jej brzydotę, naprawdę.
  • NAZWIJ PO IMIENIU TO, CO SIĘ STAŁO
    Mówienie prawdy na głos to zaskakująco skuteczny sposób na rozpoczęcie leczenia traumy. Oznacza to, że bez żadnych wątpliwości przyznajesz, że coś ci się stało. „Byłam maltretowana przez rodziców”. „Zostałam wykorzystana seksualnie przez (wstaw imię i nazwisko osoby)”. „Straciłam rodzinę w wyniku wypadku”. Te słowa są przerażające, ale często stanowią pierwszy krok do pełnej świadomości traumy.
  • BĄDŹ ŚWIADOMA SWOICH UCZUĆ
    Musisz poznać siebie, aby zaakceptować to, co czujesz. Kiedy doświadczasz silnych emocji lub traumy, zatrzymaj się i przyjrzyj tym uczuciom. Pozwolenie sobie na bycie świadomym swoich uczuć oznacza, że ​​jesteś w stanie zlokalizować różne problemy oraz ich wpływ na twoje życie.
  • ZROZUM, ŻE AKCEPTACJA NIE OZNACZA POGODZENIA SIĘ Z CZYMŚ
    Akceptacja czegoś nie oznacza, że ​​się z tym zgadzasz. Zaakceptowanie czegoś nie oznacza, że ​​się temu poddajesz – oznacza to, że rozumiesz i przyznajesz, że to się wydarzyło. Nie musisz się z tego powodu cieszyć. Musisz to zrozumieć i uświadomić sobie. I zaakceptować.

2. POZWÓL SOBIE POCZUĆ TĘ TRAUMĘ

Jedną z najtrudniejszych, ale prawdopodobnie najważniejszych, części leczenia traumy z dzieciństwa jest pozwolenie sobie na jej odczuwanie i doświadczanie oraz na wszystkie emocje, które się z tym wiążą. To ćwiczenie może być trudne, ponieważ nikt nie lubi wracać do trudnych przeżyć i jeszcze raz przerabiać bolesne chwile. Warto zauważyć, że wejście w tę fazę zdrowienia bez wsparcia lub profesjonalnej pomocy może nie być dobrym pomysłem. Możesz zacząć od małych kroków, otwierając się na to uczucie, oswajając się z nim, a następnie odprężając się – coś w rodzaju medytacji w odwrotnej kolejności.

Oto kilka wskazówek, jak pozwolić sobie poczuć traumę z dzieciństwa i zacząć ją leczyć:

  • Kiedy zaczniesz odczuwać emocje związane z traumą, nie reaguj skrajnie. Zamiast tego zatrzymaj się, zaakceptuj te emocje i uczucia. Pozwól im płynąć naturalnie, nie próbuj ich ukrywać ani zmieniać. Zamiast tego obserwuj je i zwracaj uwagę na to, jak reaguje na nie twoje ciało. Pozwól mu robić to, co chce. Płacz, krzycz, uderzaj w poduszkę, wyrażaj swoje emocje w sposób naturalny, tak jak potrzebujesz. Kiedy poczujesz, że skończyłaś, wyjdź z tego stanu i wejdź w stan refleksji.
  • Szukaj sensu w tym, co poczułaś. Czy możesz połączyć swoje emocje z tymi, które czułaś wcześniej? Czy potrafisz znaleźć korzenie tych uczuć i zdiagnozować ich wpływ na Ciebie? Co te emocje próbują ci powiedzieć? Jeśli to pomoże, możesz użyć technik malarskich albo dziennikarskich (opisz to, narysuj), żeby lepiej przeanalizować te myśli i znaleźć zawarte w nich przesłanie. Uwaga, nie uda się, jeśli nie pozwolisz sobie na autentyczne odczucie traumy.
  • Zamiast odrzucać obawy, zwracaj na nie uwagę. Czy tłumiłaś w sobie emocje? Czy wydawało Ci się, że jest lepiej, a w rzeczywistości było coraz gorzej? Czy Twoje życie jest pod wpływem traumy? W procesie leczenia najważniejsza jest szczerość ze sobą. Postaw na nią.

3. ZADBAJ O SWOJE ZDROWIE

Na początek rozprawmy się z powiedzeniem „w zdrowym ciele, zdrowy duch”. To nieprawda, że zdrowie fizyczne gwarantuje zdrowie umysłowe. Bycie zdrową fizycznie nie wyleczy Cię z traumy z dzieciństwa. Ale jednocześnie może pomóc. Twój stan zdrowia i dobre samopoczucie mogą mieć wpływ na stan psychiczny. Zdrowie psychiczne wpływa na fizyczne, co wpływa na psychikę, która ponownie wpływa na fizyczność. W związku z tym dbanie o siebie jest najważniejsze dla uzdrowienia, a także uczy cię być milszym i delikatniejszym dla ciała i umysłu. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci zacząć:

  • WYSYPIAJ SIĘ
    Trauma z dzieciństwa może utrudniać zasypianie. Z kolei, jeśli nie śpisz wystarczająco dużo, może to de facto pogorszyć twoje reakcje na traumę. Zarządzanie lepszą rutyną snu, przyjmowanie melatoniny i tworzenie lepszych warunków w sypialni to sposoby na poprawę jakości snu. Staraj się spać przez co najmniej 7 godzin w nocy.
  • JEDZ LEPIEJ
    Nie musisz jeść jak supergwiazda biegnąca w maratonie, żeby jeść lepiej. Pomogłoby, gdybyś nie przechodziła na diety lub nie ograniczała posiłków. Zamiast tego spróbuj dokonywać lepszych wyborów żywieniowych. Zaostrz swoją dietę, wybierając częściej produkty pełnowartościowe, rezygnuj z niezdrowych. Może to zmniejszyć stan zapalny, który wpływa na organizm, co z kolei poprawi stan psychiczny. To nie jest lekarstwo na wszystko, ale każda pomoc jest korzystna, gdy leczysz się po traumie.
  • NAUCZ SIĘ RADZIĆ SOBIE ZE STRESEM
    Według badań trauma z dzieciństwa sprawia, że ​​stajesz się bardziej wrażliwa na stres. Oznacza to, że ważniejsze niż kiedykolwiek jest nauczenie się pozytywnych sposobów radzenia sobie z poziomem stresu. Życie codzienne może być stresujące, ale ty dodajesz do tego jeszcze ból i trudność traumy. Naucz się znajdować zdrowe mechanizmy radzenia sobie, bądź bardziej świadoma swojego stanu psychicznego i naucz się dobrze na te stany reagować.

4. ZNAJDŹ WSPARCIE

Wiele osób nie chce szukać wsparcia w leczeniu traumy. Proszenie o pomoc wiąże się z wieloma negatywnymi emocjami. Niektórzy uważają, że to czyni ich słabszymi lub że nikt nie może im naprawdę pomóc. Ale korzyści płynące ze wsparcia i pomocy w każdym procesie leczenia są niezaprzeczalne i należy z nich skorzystać.

Jeśli naprawdę chcesz wyleczyć się z traumy, musisz pozwolić sobie pomóc. Oto kilka sposobów na znalezienie wsparcia, aby rozpocząć proces leczenia:

  • POZWÓL INNYM SIĘ DO SIEBIE ZBLIŻYĆ
    Trauma z dzieciństwa często powoduje, że mamy trudności w relacjach z innymi ludźmi. Możesz czuć, że nie możesz zaufać innym lub twoja energia może zostać zmonopolizowana przez ciągłe utrzymywanie się w trybie przetrwania. Możesz preferować izolację lub czuć się nieswojo lub nawet przestraszona jakimikolwiek autentycznymi gestami dobroci, uczucia lub troski. Badania wykazały, że przebywanie z osobami, które Cię wspierają, może zwiększyć Twoje pozytywne myślenie w stosunku do siebie, ułatwiając tym samym wyleczenie z traumy.
  • SZUKAJ GRUP WSPARCIA
    Istnieje wiele grup wsparcia dla osób z traumą z dzieciństwa. Jeśli czujesz się na to gotowa, możesz spróbować dołączyć do jednej z nich i znaleźć tam wsparcie ludzi, którzy doskonale rozumieją, przez co przechodzisz. Może to pomóc Ci poczuć się mniej samotną. Możesz nauczyć się nowych technik radzenia sobie z traumą, które pomogą Ci w procesie zdrowienia.
  • IDŹ NA TERAPIĘ
    Znalezienie terapeuty, psychologa lub psychiatry specjalizującego się w traumie może być trudne i może zająć trochę czasu, zanim znajdziesz kogoś, z kim poczujesz się komfortowo. Ale ostatecznie proces leczenia traumy z dzieciństwa wymaga profesjonalnego wsparcia. Potraktuj to jako poważniejszą chorobę fizyczną. Nie powinno się przecież samej sobie robić operacji serca! Badania od dawna wykazują, że leczenie zespołu stresu pourazowego może być niezwykle efektywne, więc znajdź kogoś wykwalifikowanego do pracy z traumą.
  • POPROŚ O POMOC LEKARZA
    Ludzie często nie zwracają uwagi na fizyczne objawy chorobowe, które mogą się pojawić lub współwystępować z traumą z dzieciństwa. Choć to niełatwe, poszukaj lekarza, który rozumie te skutki i może pomóc w leczeniu.

Psychologia

To, co jako pierwsze dojrzysz na tym obrazku, wiele powie o Twojej osobowści

Redakcja
Redakcja
2 czerwca 2021
 

Kiedy obrazek staje się czymś więcej niż tylko obrazkiem? Kiedy zawiera w sobie złudzenie optyczne. Wtedy sposób, w jaki go odczytasz, może w rzeczywistości wiele powiedzieć o twojej osobowości. Co jako pierwsze rzuciło Ci się w oczy, kiedy zobaczyłaś ten obrazek?

1. Surfer

Jeśli pierwszą rzeczą, którą dostrzegłaś, jest surfer, oznaczać może, że jesteś osobą, która nie ma trudności z życiem tu i teraz. Nie jesteś kimś, kto tkwi w przeszłości lub zamartwia się przyszłością. Jak każda osoba, masz też dni, kiedy czujesz się źle lub coś cię niepokoi. Ale generalnie szybko rozwiązujesz problemy i znów się uspokajasz. Uwielbiasz żyć spokojnie i cieszyć się małymi radościami życia: spacerami z przyjaciółmi, uprawianiem sportu, zabawą w domu. Bez względu na to, gdzie jesteś i z kim jesteś, lubisz dobrze spędzać czas.

2. Wieloryb

Jeśli Twój wzrok od razu skupił się na wielorybie, możesz być osobą o wielkich celach życiowych i wielkich możliwościach, by je osiągnąć. Kiedy chcesz czegoś całą sobą, osiągasz to. Potrafisz włożyć całą swoją energię w zdobycie tego, czego pragniesz. Jesteś też zbyt wymagająca dla siebie, co często prowadzi Cię do niepotrzebnego stresu. Ale wiesz, jak radzić sobie z lękiem i przezwyciężać napięcie. Ludzie podziwiają Twoje osiągnięcia. Niektórzy są o ciebie zazdrośni. Ale nie dbasz o to, co mówią o Tobie inni. W Twoim życiu jest tylko jedna ważna opinia: Twoja własna.

3. Księżyc i jego odbicie

Jeśli pierwszą rzeczą, która rzuciła Ci się w oczy był księżyc i jego odbicie w wodzie, to dlatego, że jesteś bardzo kreatywną osobą. Możliwe, że jesteś trochę samotna. Po prostu nie lubisz, gdy ktoś Cię martwi i wolisz zostać sama ze sobą. Nie boisz się samotności, wręcz przeciwnie – potrzebujesz jej. Czasami masz problemy z codziennymi sprawami: płaceniem rachunków, punktualnością, umówioną wizytą u lekarza, rutyną. Jesteś duszą kochającą wolność, więc lubisz żyć we własnym tempie. Nie lubisz być ograniczana i wsadzana w ciasne ramy. Z drugiej strony, kiedy masz miejsce i czas na rozwijanie swojej kreatywności, rozkwitasz duchowo!


Psychologia

7 oznak, że jesteś wyczerpana emocjonalnie i nawet nie zdajesz sobie z tego sprawy

Klaudia Kierzkowska
Klaudia Kierzkowska
2 czerwca 2021

Wyczerpanie emocjonalne przejawia się w poczuciu braku energii, ogólnego zmęczenia, impulsywności i zwiększonej drażliwości. Czujemy się wyeksploatowane i beznadzieje. Regeneracja ciała i umysłu nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Być może wszystkiemu winna jest praca, wypalenie zawodowe, toksyczny związek lub niespełnienie w życiu – takie po prostu. Niezależnie od przyczyny pojawiają się negatywne emocje, poczucie winy i bezradność. Oto 7 oznak, świadczących o tym, że jesteś wyczerpana emocjonalnie. Zrób coś z tym!

1.Pochłaniają cię emocje – nawet te małe

Kiedy dochodzimy do punktu, w którym każda negatywna emocja grozi całkowitym wykolejeniem to znak, że coś jest nie tak. Dzieje się coś niepokojącego. Brakuje nam odporności, osiągamy punkt nasycenia emocjonalnego. Jesteśmy przeciążone. Wydaje ci się, że to nic groźnego, mała niedogodność? Przecież to nie problem. Nic bardziej mylnego! Właśnie nastał punkt krytyczny problemu, który narastał od dłuższego czasu. I nie chodzi o to, by naprawiać to co na powierzchni, to co jest widoczne dla naszych oczu. Musisz znaleźć siłę i zdobyć się na odwagę, by zobaczyć, co znajduje się pod spodem. W głębi.

2. Czujesz głębokie poczucie porażki

Kolejnym – kluczowym – znakiem, wskazującym na to, że możesz doświadczać emocjonalnego wyczerpania, jest fakt, że patrzysz na rzeczy z perspektywy „wszystko albo nic”. Być może wydaje ci się, że każda kolejna rzecz i każde kolejne wyzwanie może cię złamać – co oczywiście jest nieprawdą. Musisz zdać sobie sprawę i co najważniejsze –pogodzić się z tym – że w życiu nie wszystko nam się udaje. Jednak to nie oznacza, że jesteś beznadziejna, a rzeczywistość staje się ciemniejsza. Nie próbuj przekraczać granicy na siłę, powtarzając – nigdy więcej.

3. Jesteś nadwrażliwa

Nadwrażliwość nie oznacza, że przesadnie reagujesz na pewne rzeczy. Oznacza, że jesteś bardziej świadoma tego, co się dzieje. Zdajesz sobie sprawę, że jesteś w punkcie krytycznym i wystarczy jeszcze tylko jedna mała wpadka, jedna niedogodna sytuacja, a przestaniesz sobie radzić. Jak postąpić w takiej sytuacji? Zamiast zużywać energię na
kontrolowanie tego co jest wokół ciebie, wykorzystaj ją, aby spróbować zrozumieć, dlaczego jesteś tak wyczerpana i rozdrażniona. Być może w pewnych obszarach swojego życia nie jesteś sobie w stanie poradzić. Może istnieją ważne potrzeby, które nadal ignorujesz. Nie musisz szukać siły i chęci, by przebić się przez kolejny drobny dyskomfort. W pierwszej kolejności musisz znaleźć siłę i chęć, by zobaczyć co cię do tego miejsca doprowadziło.

4. Walczysz o wolę pójścia naprzód

Wraz z poczuciem beznadziejności, miewasz trudności z wyobrażeniem sobie, jak podążać do przodu. Nie potrafisz przewidzieć, jak będzie wyglądało twoje życie. Dlaczego tak się dzieje? Najprawdopodobniej dlatego, że próbujesz mentalnie poradzić sobie z ogromnymi pytaniami, na które nie ma jeszcze jasnych odpowiedzi. Nie dotyczy to tylko ciebie — dotyczy to nas wszystkich. Zacznij planować dzień po dniu, nie wybiegaj w przyszłość. A jeśli to za dużo, za trudne – planuj życie z godziny na godzinę. Zapytaj samą siebie – czego potrzebujesz? Zaspokajaj swoje potrzeby. Bądź szczera sama ze sobą, szczególnie w kwestii tego, co cię niepokoi i właśnie od tego zacznij pracę.

5. Boisz się, że zostaniesz „wyzwolona”

Twój stopień kontroli emocjonalnej jest niski. Główny problem polega na tym, że nie jesteś w stanie kontrolować tego co myślą, mówią i robią wszyscy wokół ciebie.

6. W kwestii uczuć jesteś zbyt albo niewystarczająco ekspresyjna 

Reagujesz na wszystko bardzo emocjonalnie. Walczysz ze skrajnymi emocjami – płaczesz niemalże przez cały dzień, albo jest bardzo obojętna na to co dzieje się dookoła. Emocje są niezrównoważone. Co zrobić? Musisz zacząć pracować nad przetwarzaniem emocji w czasie rzeczywistym. Musisz zaakceptować to co czujesz, jednocześnie rozumiejąc, co jest, a co nie jest odpowiednim miejscem i czasem, aby zareagować na to uczucie.

7. Jesteś gotowa na zmianę

Pomimo, że czujesz się tak przygnębiona, faktycznie jesteś gotowa na przemianę – najważniejsze, że zdajesz sobie z tego sprawę. W głębi duszy wiesz, że twoje życie „nie działa” i „nie działało” już od jakiegoś czasu. W pierwszej kolejności musisz zaakceptować, zrozumieć, że nie ma jednego, pojedynczego problemu, który dotyczy ciebie lub twojego życia. To zbiór problemów, trosk i niedogodności, które się na siebie nakładają i kumulują. Nie możesz już dłużej żyć wypierając się swoich uczuć. Musisz szanować siebie!

https://thoughtcatalog.com/

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:

         Wewnętrzny spokój zaczyna się od… badań krwi

Coraz częściej nie wytrzymujemy tempa i presji otoczenia. Jak sobie pomóc?

Odłącz się od gniazdka

Grzyb do zadań specjalnych, czyli soplówka jeżowata i cztery korzyści dla mózgu

Ci którzy mogli, przenieśli się na wieś. No ale co dalej? Pandemia trwa, a nasze emocje… Właśnie: co z nimi?

Jak zmienia się twoje ciało, gdy odpuszcza stres?

„Wszystko się kręciło dobrze do czasu, gdy zaczęło wymykać się spod kontroli”

Brak motywacji, znużenie, stres – jak w naturalny sposób sobie z tym poradzić?


Zobacz także

19 rzeczy, które powinnaś odpuścić sobie jeszcze przed Nowym Rokiem

Żyjąc na pograniczu, stabilnie niestabilna. Czym jest osobowość borderline?

5 mitów na temat schizofreników, które są dla nich szczególnie szkodliwe