Psychologia

13 trików psychologicznych, które ułatwią ci komunikację (z każdym)

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
18 października 2016
13 trików psychologicznych, które ułatwią ci komunikację (z każdym)
Fot. iStock/Klubovy
 

Chcemy mieć dobre relacje z innymi, oczekujemy otwartości i zrozumienia. I choć staramy się dawać od siebie to samo, czasami coś się po prostu „nie klei”. Tu z pomocą przychodzi nam znajomość kilku prostych technik, które mogą ułatwić nam budowanie lepszego porozumienia z otaczającymi nas ludźmi.

13 skutecznych, psychologicznych trików

1. Jeśli nie jesteś usatysfakcjonowany odpowiedziami, które otrzymujesz w trakcie rozmowy — na przykład osoba, z którą się konfrontujesz coś ukrywa, kłamie, albo nie wyraża się  jasno – więcej nie pytaj. Spójrz jej prosto w oczy, w milczeniu i przez dłuższą chwilę. Ta technika sprawia, że twój rozmówca poczuje się zmuszony szczerze wyjawić swoje prawdziwe myśli.

2. Jeśli ktoś podnosi głos lub cię obraża, jest agresywny, zbierz wszystkie siły aby się uspokoić i pozostań bierny. Pierwszą reakcją drugiej strony będzie złość (którą sam sprowokujesz), następną – poczucie winy z powodu własnego, agresywnego zachowania.

3. Jeśli spodziewasz się krytyki (przykrych komentarzy i obwiniania), zdobądź się na odwagę i stań jak najbliżej rozmówcy. Skrócenie dystansu sprawi, że twój adwersarz powie mniej negatywnych rzeczy, niż zamierzał.

4. Jeśli się bardzo czymś denerwujesz, żuj gumę lub jakiś owoc (na przykład suszony). Jedzenie posiłków kojarzy nam się ze spokojem i bezpieczeństwem, co naturalnie uspokaja.

5. Przed ważną rozmową lub egzaminem, wyobraź sobie, że osoba z którą się konfrontujesz jest twoim dobrym znajomym. Łatwiej ci będzie znaleźć odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.

6. Kiedy w towarzystwie wydarzy się jakaś zabawna sytuacja, instynktownie patrzymy na osobę, którą lubimy najbardziej, albo do której chcemy się zbliżyć.

7. Gdy kogoś poznajesz, okazuj radość. Uśmiechnij się, powiedz coś miłego. Z czasem, spotykając tę osobę kolejny raz, poczujesz, że twoja sympatia i radość ze spotkania jest szczera, pojawia się automatycznie.

8. Jeśli pracujesz „z ludźmi”, zaproponuj by w widocznym miejscu zamontowano lustro. Obecność tego prostego przedmiotu sprawia, że bardziej kontrolujemy nasze zachowanie, stajemy się uprzejmi, staramy się wypaść jak najlepiej i częściej się uśmiechamy Magia 😀 .

9. Jeśli chcesz zwrócić na siebie uwagę osoby, która ci się podoba, patrz przez dłuższą chwilę w przestrzeń tuż za jej ramionami. Kiedy złapiesz jej spojrzenie, łagodnie się uśmiechnij. To działa <3 !

10. Możemy kontrolować nasz stres. Kiedy się czymś denerwujemy, zaczynamy głębiej oddychać, nasze serce bije mocniej. Uspokój swój oddech i wyrównaj pracę serca. Poczujesz się lepiej i pewniej.

11. Kiedy spotykasz kogoś pierwszy raz, skup się przez chwilę na kolorze jego oczu. To pomoże wam przełamać lody i nawiązać lepszy kontakt.

12. Jeśli czegoś od kogoś chcesz, oczekujesz, poprzeczkę swoich wymagań postaw bardzo wysoko. Wtedy, najprawdopodobniej osoba, którą prosisz o coś ważnego nie zgodzi się twoje warunki, uzna je za zbyt wygórowane. Szybko poproś ją o wypełnienie jakiegoś mniej istotnego zobowiązania – zgodzi się. Ludzie mają tendencję do szukania sposobów na „zadośćuczynienie”,  jeśli odmówili komuś w ważniejszej sprawie, wcześniej.

 13. Staraj się zawsze wiedzieć co mówisz, mieć plan swoich działań (a przynajmniej sprawiaj takie wrażenie). To wzbudza zaufanie i wprowadza spokój w twoje otoczenie.


Źródło: brightside.me

 


Psychologia

Rozwiązanie konkursu „Chcę być mamą i obiecuję sobie, że…”

Redakcja
Redakcja
18 października 2016
Fot. iStock / Mixmike
 

Obiecuję sobie, że nigdy nie będę:
– siebie krzywdzić,
– winić,
– narzucać sobie wartości, w które nigdy nie wierzyłam „bo tak trzeba”,
– ani nie pozwolę na to, żeby zgubić siebie w pędzie, stresie, presji otoczenia,
– że sama  nie będę budować tej presji .

Obiecuję sobie dziś coś ważnego, dla siebie – bo od takiej obietnicy warto zacząć zupełnie nowy rozdział swojego życia.

Razem ze sponsorem nagród – Domowe Laboratorium, serdecznie dziękujemy wam za wasze obietnice! I bardzo mocno, trzymamy kciuki, żeby wszystkie te obietnice, ale i też marzenia – się wam spełniły!

Laureaci:

Joanna Jaczewska

AgniEszka Burek

Art Mo Ja

Iwona Maria Umerska

Aśka Ratajczak

Laureatów prosimy o kontakt mailowy w celu odbioru nagród w ciągu 7 dni od daty ogłoszenia wyników, tj do dn.: 24.10.2016 roku. Prosimy o przesłanie danych do wysyłki nagrody (imię i nazwisko, adres i nr telefonu) na adres e-mail: [email protected]. Otrzymanie danych potwierdzamy w odpowiedzi zwrotnej.

Prosimy o dołączenie w treści wiadomości poniższego oświadczenia:
Wyrażam zgodę na wykorzystanie i przetwarzanie przez Organizatora swoich danych osobowych uzyskanych w związku z organizacją Konkursu, wyłącznie na potrzeby organizowanego Konkursu, zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 z późn. zm.).

Nagrody:

Zestaw „Chcę być mamą”, składający się z:
 Owulacyjny LH Test

LH Test jest szybkim testem paskowym służącym do wykrywania ludzkiego hormonu LH o stężeniu równym lub wyższym niż 30 mIU/ml. Wykorzystuje zjawisko nagłego wzrostu poziomu hormonu LH w moczu kobiety. W opakowaniu LH Testu znajduje się aż 7 testów pasków, przy pomocy których można wyznaczyć najbardziej płodne dni w cyklu miesięcznym.

 Pink Test Super Czuły

Pink Test Super Czuły to Nowość w ofercie Domowego Laboaratorium. Dzięki podwyższonej czułość 10 mlU/ml test wykrywa nawet niewielkie ilości hormonu ciążowego hCG w moczu. Test wykrywa wczesną ciążę i można go stosować nawet na kilka dni przed spodziewanym terminem  miesiączki.

 Pink Test Express

Strumieniowy test ciążowy jest najwygodniejszym i najprostszym testem w użyciu. Sama możesz wybrać sposób jego aplikacji – końcówkę testu można skierować bezpośrednio pod strumień moczu, albo też, jak w przypadku testu paskowego, zanurzyć ją na około 10 sekund w moczu zebranym uprzednio do suchego i czystego naczynia.

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

Regulamin konkursu dostępny jest tutaj


Psychologia

7 mitów o chorobach psychicznych, w które wciąż wierzymy

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
18 października 2016
Fot. iStock / BraunS

Choroby psychiczne to temat, którego raczej staramy się unikać. W wyobrażeniu przeciętnego, zdrowego człowieka, osoba dotknięta chorobą psychiczną, jest co najmniej inna, dziwna, niebezpieczna. Chorzy psychicznie, często z braku dostatecznej wiedzy o swojej chorobie, żyją trochę z boku, ze stygmatem, napiętnowani. 

„Psychol”, „czubek”, „chory na głowę” to kilka z wielu określeń osób chorych psychicznie. Kojarzymy je z niestabilnością emocjonalną, białym pokojem bez klamek oraz zachowaniami zagrażającymi i samym chorym, i ich otoczeniu. Łatwiej omijać problem, bo nie do końca wiadomo, jak się zachować przy chorej osobie. A bardzo często reakcje wynikają z faktu, że wokół chorób psychicznych narosło wiele mitów i brakuje wiedzy. Co nie jest nam dobrze znane, wzbudza strach.

Mity dotyczące chorób psychicznych, które należy obalić

1. Tylko słabi ludzie chorują psychicznie

Prawda jest taka, że zachorować może każdy, zarówno osoba o silniejszej, jak i słabszej konstrukcji psychicznej. Choroby psychiczne nie są wynikiem słabości, lecz połączeniem doświadczeń życiowych (traumy) i podłoża biologicznego. To, w jakim stopniu ktoś jest podatny na zaburzenia i choroby, wynika nie tylko z danej sytuacji i kondycji psychicznej człowieka, ale i mieszanki genów, które warunkują pewne predyspozycje.

2. Nie można uciec od choroby

Ponieważ choroby psychiczne, podobnie jak nowotwory mogą być zapisane w genach, predyspozycje do zachorowania stają się większe. W wielu przypadkach choroba nie musi dotknąć danej osoby. O ile trudno uciec przed genami, z powodzeniem można minimalizować czynniki ryzyka, takie jak np.ekspozycja na traumatyczne przeżycie, które wpływa na prawdopodobieństwo, że narażone na nią osoby, będą miały problemy ze zdrowiem psychicznym.

3. Dzieci nie chorują psychicznie

Niestety, to nie prawda. Może się wręcz okazać, że liczba dzieci z zaburzeniami psychicznymi jest niedoszacowana, ponieważ objawy u małych pacjentów nie są brane serio, ale raczej jako cecha charakteru czy fanaberie inaczej zachowującego się dziecka. Z tego powodu mniej niż 20% dzieci i młodzieży z rozpoznawalnymi zaburzeniami psychicznymi jest leczona, zgodnie z ich potrzebami, a to rzutuje na ich przyszłość. Statystyki wskazują, że połowa wszystkich zaburzeń psychicznych daje sygnały przed ukończeniem 14. roku życia, a trzy czwarte z nich rozpoczyna się przed wiekiem 24. lat.

4. Choroby psychiczne są nieuleczalne

Trudno rozpatrywać problem leczenia chorób psychicznych w kategoriach wyleczenia lub jego braku. Tu bardziej mówi się o progresie lub regresie, ponieważ stan chorych może się poprawiać i wiele z nich jest w stanie żyć, pracować, uczyć się i w pełni uczestniczyć w ich społecznościach. Leczenie to długotrwały proces, który może przynieść spodziewany efekt.

Fot. iStock / BraunS

Fot. iStock / BraunS

5. Osoby chore psychicznie nie nadają się do zwykłej pracy

To również nie do końca prawda. Pracownicy, którzy mają problemy psychiczne, ale otrzymują skuteczne leczenie, są tak samo wydajni, jak inni. W wielu przypadkach nie ma powodu z miejsca skreślać osoby leczącej się psychicznie. Wręcz przeciwnie — satysfakcjonująca praca może być czynnikiem stabilizującym stan pacjenta.

6. Tylko specjalista może pomóc choremu psychicznie

Owszem, terapia oraz leczenie farmakologiczne są często kluczem do sukcesu, ale wsparcie bliskich jest równie ważne. Osoby bliskie mogą nie tylko trwać przy chorym, ale wspierać go poprzez wyszukiwanie terapii, zachęcanie do podjęcia aktywności, zaangażowaniu w postępy w leczeniu. Ważne jest by bliscy nie zgadzali się na przyklejenie choremu etykiety „dziwaka” i w razie potrzeby rozmawiali z otoczeniem na temat choroby, by rozwiać niedopowiedzenia.

7. Wystarczy leczenie farmakologiczne 

Niestety nie wystarczy wziąć kilka tabletek, żeby zapomnieć o problemie. Samo leczenie farmakologiczne nie daje takich efektów, jak połączenie farmakologii i dobranej do potrzeb pacjenta terapii. Spotkania ze specjalistą pomagają w budowaniu pewności siebie oraz uczą sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Żadne leki nie dadzą choremu narzędzi i umiejętności, które pozwolą na zwyczajne funkcjonowanie w społeczeństwie.


źródło: charaktery.eupsyche.com.pl


Zobacz także

10 zdań, których nie powinnaś wypowiedzieć, kiedy dziecko pyta cię o to, co zobaczyło w sieci (a nie powinno)

Chłopaki nie płaczą? To źle. Dlaczego mężczyźni nie powinni wstydzić się łez

10 rzeczy, których NIGDY nie powinnaś robić w relacji z narcyzem. Wystrzegaj się ich