Lifestyle

Objawy depresji – tych sygnałów alarmowych nie wolno ignorować

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
11 marca 2021
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne
Fot. iStock
 

Objawy depresji mogą być różne, nie zawsze takie, z jakimi to zaburzenie jest powszechnie kojarzone. Depresja to coś więcej, niż tylko odczuwanie smutku i chęć przebywania w samotności. Często osoby z depresją wyglądają na zadowolone z życia, ale to jedynie pozory. Kiedy cierpi dusza, także ciało daje znać, że coś złego się dzieje. Jak rozpoznać objawy depresji?

Objawy depresji

Według statystyk Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest najczęściej spotykanym zaburzeniem psychicznym na świecie, oraz częstą przyczyną niezdolności do pracy. W ciągu całego życia cierpi z jej powodu kilkanaście procent światowej populacji osób dorosłych, z czego połowa spełnia kryteria depresji umiarkowanej lub ciężkiej. Kobiety z tym problemem zmagają się dwa razy częściej niż mężczyźni. Wiadomo także, że depresja częściej pojawia się u osób, u których w rodzinie występowały tego typu zaburzenia.

Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Mówiąc o depresji zazwyczaj oczami wyobrazi widzimy osobę przygnębioną, smutną, bez energii i uciekającą od spotkań towarzyskich. W rzeczywistości depresja może mieć tak wiele twarzy, że nie da się stworzyć jednego wzorca dla osoby cierpiącej na depresję. Może to być młoda osoba wyglądająca na duszę towarzystwa, która w samotności zrzuca maskę, cierpiąc bez świadków. Może to być także osoba, której zachowanie w wyraźny sposób manifestuje problem z depresją. Nie ma jednego schematu, dlatego tak ważne jest, by zwracać uwagę na niepokojące objawy, które mogą być spowodowane depresją.

Objawy depresji — psychiczne i neurologiczne

Każdy wielokrotnie doświadcza negatywnych emocji w swoim życiu, natomiast nie każdy będzie cierpiał na depresję. Aby mówić o depresji, stanom obniżonego nastroju muszą towarzyszyć także objawy takie jak np.: brak energii, niemożność odczuwania radości, niska ocena własnej wartości. Stan ten musi trwać dłużej niż 2 tygodnie, by mówić o depresji. Jakie objawy psychiczne i neurologiczne daje depresja?

Fot. iStock/Objawy depresji

Psychiczne i neurologiczne objawy depresji. Zaliczamy do nich m.in.:

  • Przenikliwe uczucie smutku — depresja charakteryzuje się odczuwaniem przytłaczającego smutku, poczucia żalu lub straty, które utrudnia codzienne funkcjonowanie. Trudno ukoić czy uciec myślami od tych uczuć, które stają się dominujące i wypierają inne uczucia.
  • Odczuwanie lęku  zaburzenia lękowe mogą towarzyszyć depresji, jako odpowiedź na towarzyszący jej stres. Odczuwanie lęku może być na tyle silne, by spowodować problemy ze strony organizmu, takie jak np. bóle głowy i brzucha, bezsenność.
  • Poczucie bezsensu — objawy depresji mogą przybrać postać poczucia niechęci do aktywności i zrezygnowania. Mogą pojawić się urojenia depresyjne wpędzające w odczuwanie poczucia winy, braku perspektyw, bycia skazanym na porażkę, bez szans na szczęście. Przy nasilonym poczuciu bezsensu mogą pojawić się myśli o śmierci, także samobójcze. Pojawienie się takich myśli wymaga konsultacji u psychiatry.
  • Bezsenność — problemy mogą dotyczyć zarówno momentu wyciszenia i zasypiania, jak i wybudzania się w środku nocy. W cięższych przypadkach depresji po nocnym wybudzeniu osoba cierpiąca na nią nie jest w stanie już zasnąć. Warto również wiedzieć, że bezsenność nie tylko jest objawem depresji, ale także zwiększa czterokrotnie ryzyko jej pojawienia się.
  • Problemy z koncentracją — w przypadku depresji może dochodzić do zaburzenia koncentracji uwagi. Również funkcje poznawcze oraz pamięć mogą ulec pogorszeniu.
  • Zaburzenie libido — osoby cierpiące na depresję mogą odczuwać zaburzenia libido, które mogą obejmować zupełny brak zainteresowania seksem. To działa także w drugą stronę, bowiem zaburzenia libido mogą wpływać na poczucie wartości, atrakcyjności, i prowadzić do rozwinięcia się depresji.
  • Dobowe wahanie samopoczucia — zauważono, że pacjenci cierpiący na depresję zazwyczaj gorzej czują się w godzinach porannych i południowych, natomiast w godzinach wieczornych samopoczucie jest nieco lepsze.
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Objawy depresji ze strony ciała (somatyczne)

Objawy depresji, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, mają charakter nawracający i przewlekły. Depresja odbija się także na zdrowiu, gdyż obciążona psychika obniża jakość życia osób chorych, powodując pogłębiające się negatywne zmiany w organizmie. W przebiegu depresji może pojawiać się:

  • Ból ciała — u osób cierpiących na depresję pojawia się ból całego ciała, lub np. pleców, czy w klatce piersiowej, który nie ma uzasadnienia  w urazie czy chorobie. W przypadku depresji stwierdza się u chorych obniżoną tolerancją na ból.
  • Brak energii chroniczne zmęczenie i brak energii mogą być spowodowane depresją. Przewlekłe zmęczenie i brak sił bywają powodem pozostawania w łóżku, odbierając osobom cierpiącym chęć do działania.
  • Problemy trawienne — układ pokarmowy jest wyjątkowo wrażliwy na stres i inne negatywne emocje, które towarzyszą depresji. Mogą się w związku z tym pojawiać zaparcia i biegunki, wzdęcia, nudności, skurcze i ból brzucha.
  • Brak apetytu — osoby cierpiące z powodu depresji często nie mają apetytu, ponieważ jedzenie przestaje sprawiać przyjemność. Z brakiem apetytu może się wiązać chudnięcie.
Objawy depresji - psychiczne, neurologiczne, somatyczne

Fot. iStock/Objawy depresji

Objawy depresji a wpływ na ryzyko rozwoju przewlekłych chorób

Depresja może prowadzić do rozwinięcia się poważnych chorób zagrażających zdrowiu i życiu. Dzieje się tak ze względu na stres oksydacyjny, który utrudnia usuwanie szkodliwych toksyn z ciała. Organizm gromadząc szkodliwe substancje obciąża pracę różnych narządów, co prowadzi do zaburzenia ich pracy. W dodatku depresja prowadzi do osłabienia układu immunologicznego, czyniąc organizm podatnym na rozwój chorób przewlekłych takich jak np.: choroby neurologiczne, choroby układu krążenia i serca, cukrzyca, niedoczynność  i nadczynność tarczycy.

Jeśli objawy depresji o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu utrzymują się przez 2–4 tygodnie, lub utrzymują się zaledwie 2–3 dni, ale powtarzają się często lub cyklicznie, wskazana jest konsultacja psychiatryczna. Bezzwłoczna konsultacja psychiatryczna konieczna jest w przypadku, gdy nasilenie objawów jest znaczne. Podjęcie leczenia właściwie dobranymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz psychoterapią ma na celu przywrócenie funkcjonowania pacjenta z czasu sprzed depresji i zapobieganie nawrotom.


źródło:  www.mp.pl ,www.psychiatria.pl 

Lifestyle

Objawy cukrzycy – co powinno skłonić do wizyty u lekarza?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
10 marca 2021
Objawy cukrzycy - typu 1 i 2
Fot. iStock

Objawy cukrzycy, zarówno typu I, jak i II, są dość charakterystyczne, ale mogą mieć nieco inny przebieg i nasilenie. Ponieważ cukrzyca, szczególnie typu II, jest chorobą coraz częściej diagnozowaną, warto wiedzieć, jakie objawy powoduje i co należy zrobić, gdy pojawi się coś niepokojącego?

Cukrzyca typu 1 i 2 – co je różni od siebie?

Mimo podobnych nazw i objawów cukrzyca typu 1 i 2 są chorobami, które wynikają z innych przyczyn.

Cukrzyca typu 1 

Cukrzyca typu 1, zwana insulinozależną, spowodowana jest zaburzeniami pracy układu odpornościowego, który zwraca się przeciwko komórkom β trzustki i prowadzi do ich zniszczenia. Ponieważ trzustka produkuje insulinę, jej uszkodzenie powoduje duży niedobór lub całkowity brak insuliny. Zazwyczaj cukrzyca typu I rozwija się wcześnie, najczęściej w dzieciństwie lub w wieku nastoletnim. Ten typ cukrzycy charakteryzuje się dużymi wahaniami  stężenia glukozy we krwi, a objawy towarzyszące temu są gwałtowne. Nie istnieje sposób na to, by zapobiec rozwojowi cukrzycy typu I.

Objawy cukrzycy - typu 1 i 2

Fot. iStock/Objawy cukrzycy

Cukrzyca typu 2

Rozwój cukrzycy typu 2 (insulinoopornej) spowodowany jest obniżeniem wrażliwości tkanek na insulinę. Choroba może rozwinąć się na dwa sposoby. Może nastąpić zaburzenie produkcji lub/i wydzielania insuliny, która wydzielana jest z opóźnieniem i dłużej niż powinna. W przypadku insulinooporności trzustka produkuje coraz więcej insuliny, by utrzymać stężenie glukozy we krwi w normie i pozyskiwać dla komórek energię.

Cukrzyca typu II jest chorobą określaną mianem cywilizacyjnej. Ogromny wpływ na jej rozwój ma niezdrowy tryb życia, szczególnie dieta bogata w niezdrowe tłuszcze i cukry. Najczęściej pojawia się u osób dorosłych, o nadmiernej masie ciała. Według statystyk aż  90% przypadków cukrzycy stanowi cukrzyca typu II.

Objawy cukrzycy typu 1

Pierwsze objawy cukrzycy typu 1 zazwyczaj występują nagle, rozwijając się w ciągu kilku tygodni. W badaniu poziomu glukozy we krwi można zauważyć zwiększone jej stężenie.

Inne widoczne objawy cukrzycy typu 1 to:

  • wzmożone pragnienie — chory może wypijać nawet kilka-kilkanaście litrów płynów na dobę;
  • uczucie suchości w ustach;
  • wielomocz — gdy następuje wydalanie moczu w ilościach przekraczających prawidłową normę (niż 2500-3000 mililitrów w ciągu doby);
  • chudnięcie — niedobór insuliny w organizmie sprawia, że nie może on czerpać energii z dostarczanych mu węglowodanów dla mięśni i mózgu, stąd utrata masy ciała;
  • senność,
  • osłabienie,
  • skłonność do infekcji — osoby cierpiące na cukrzycę szczególnie często skarżą się na infekcje rozwijające się w układzie moczowym lub płciowym.

Zdarza się także, że pierwszymi zauważalnymi sygnałami o problemie jest kwasica cukrzycowa i śpiączka ketonowa. Kwasica jest stanem wynikającym z braku produkcji insuliny przez trzustkę, co prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia glukozy we krwi i zaburzeń metabolicznych. Z kolei śpiączka ketonowa wynika z  nieleczonej kwasicy, w której ciała ketonowe toksycznie wpływają na mózg. W konsekwencji dochodzi do zaburzeń świadomości i może skutkować utratą przytomności oraz śpiączką, która zagraża życiu.

Objawy cukrzycy - typu 1 i 2

Fot. iStock/Objawy cukrzycy

Objawy cukrzycy typu 2

Objawy cukrzycy typu 2 pojawiają się nieco później i nie tak intensywnie, jak w przypadku objawów przy cukrzycy typu I. Wiele chorujących na nią osób wykrywa cukrzycę przypadkowo, gdy są w trakcie diagnozowania innych chorób, lub wykonują okresowe badania kontrolne. Pierwsze objawy cukrzycy mogą być na tyle delikatne, że nie są z nią kojarzone, przez co rozpoznanie choroby bywa opóźnione. Najczęściej pojawia się uczucie zmęczenia, senności i napady głodu odczuwane także po posiłku.

Inne objawy cukrzycy typu 2 są podobne do objawów cukrzycy typu I. Należą do nich:

  • nawracające infekcje pęcherza;
  • gojenie się ran i zadrapań, które trwa dłużej, niż dotychczas, mimo że rany nie są poważne;
  • częste oddawanie moczu;
  • zwiększone uczucie pragnienia;
  • uczucie suchości w ustach;
  • zwiększony apetyt i uczucie głodu po posiłkach;
  • utrata masy ciała lub tycie pomimo braku zmian w diecie;
  • zmęczenie;
  • pogorszenie się wzroku;
  • bóle głowy;
  • spadek odporności na infekcje;
  • zaburzenia krążenia;
  • świąd skóry — szczególnie w okolicy pochwy i pachwin,
  • ciemne przebarwienia skóry nasilone w okolicy karku, pachy, pachwin;
  • mrowienie odczuwalne w palcach rąk i stóp;
  • częste infekcje grzybicze;
  • mężczyźni cierpiący na cukrzycę typu 2 mogą mieć kłopoty z erekcją.
Objawy cukrzycy - typu 1 i 2

Fot. iStock/Objawy cukrzycy

Objawy cukrzycy a badania i leczenie

Nie zawsze objawy cukrzycy są oczywiste dla osoby, która je odczuwa. Ponieważ na podstawie samych objawów nie można zdiagnozować cukrzycy, należy wykonać oznaczenie poziomu glukozy we krwi na czczo w godzinach porannych. W przypadku nieprawidłowego wyniku badania chory kierowany jest na test obciążenia glukozą (tzw. krzywa cukrowa).

W leczeniu chorych na cukrzycę typu 1 podstawowym lekiem jest insulina. Po zdiagnozowaniu cukrzycy typu 2 specjalista może przepisać leki zmniejszające insulinooporność. Jeśli to nie przyniesie oczekiwanego rezultatu i wartości glikemii wciąż będą się zwiększały, konieczne może być stosowanie insuliny. Poza farmakoterapią lekarz proponuje zmianę stylu życia na zdrowszy, wprowadzenie aktywności fizycznej oraz dietę. Po postawieniu diagnozy konieczna jest również odpowiednia modyfikacja diety.


źródło:  diabetyk24.pl, www.mp.pl ,diagnosis.pl

 


Zobacz także

Powiedz mi, jakie lody lubisz, a powiem ci kim jesteś. Akcja #rodzINKA. Tydzień II, wyzwanie 11

Wiosna w kolorze greenery. Tej wiosny bądź odważna i wyjdź z cienia

Ten duet nigdy nie zawodzi. Muzyczne hity 2019 roku w 4 minuty