Lifestyle

21 wskazówek, które mogłyby uratować twoje małżeństwo przed rozwodem

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
16 lipca 2017
Fot. iStock/wundervisuals
 

Z tak wielu rzeczy nie zdajemy sobie sprawę, biorąc ślub, związując się z kimś przysięgą „ na dobre i na złe”. Gdybyśmy tylko wiedzieli, mieli świadomość wcześniej, udałoby nam się uniknąć rozczarowań i pretensji, które prowadzą do rozpadu małżeństwa, czy nieformalnego związku. 21 osobom zadano pytanie, co mogłaby uratować ich relację przed rozwodem. Odpowiedzi zawierają wskazówki – nie tylko dla tych, którzy planują związek „na stałe”…

1. Sukces twojego małżeństwa nie zależy od tego, jak piękną przysięgę złożysz przed ołtarzem. Zależy od tego, jak wiele pracy w nie wkładasz każdego dnia.

2. Podstawy waszej miłości muszą być solidne od samego początku. Jeśli to tylko fizyczne przyciąganie, albo coś powierzchownego, uczucie szybko się skończy.

3. Niektóre rzeczy w twoim małżeństwie będą frustrujące, ale tam, gdzie jest miłość, znajdzie się i cierpliwość.

4. Trawa nie zawsze jest bardziej zielona gdzie indziej. Nawet jeśli tak ci się wydaje.

5. Miłość to więcej niż pierścionek. Zanim się zdecydujesz na związek, zastanów się, czy mógłbyś się zestarzeć z tą osobą albo pielęgnować ją w chorobie? Czy ty sam mógłbyś na nią liczyć?

6. Lepiej jest się zatrzymać i ochłonąć, niż powiedzieć o jedno słowo za dużo.

7. Oboje nadajecie kurs waszemu związkowi.  

8. Jeśli twój partner odwraca się i unika rozmowy, czasem jedyne, co możesz zrobić to cierpliwie poczekać.

9. Małżeństwo nie zawsze jest ekscytujące. Szukaj małych, codziennych radości wypływających z tego, że jesteście razem.

10. Dobre małżeństwo oznacza, że czasem musisz ubrudzić sobie ręce. Uczestniczyć w nim każdego dnia, nie oczekując perfekcji.

11. Akceptuj swojego partnera, dopóki nad sobą pracuje.

12. Intymność to jedna z najważniejszych rzeczy, która wyróżnia twoje małżeństwo od innych relacji. Pielęgnuj ją.

13. Dobre małżeństwo wymaga zaangażowania dwóch osób, które wciąż uczą się o życiu i sobie nawzajem.

14. Czasem małżeństwo wymaga, abyś schylił się i zawiązał buty swojemu partnerowi, jeśli on nie może tego zrobić.

15. Bądź przygotowany na burze w twoim małżeństwie. I na to, że czasem poczujesz się samotny.

16. Dobre małżeństwo to dwoje partnerów, którzy pracują razem nad związkiem gdy jest trudno, i zawsze widzą światełko w tunelu.

17. Dobre partnerstwo jest proste, naprawdę. I sprawia, że czujesz się codziennie lepszy.

18. Jeśli twój partner ogranicza cię, decyduje za ciebie, podejmuje wszystkie decyzje, to nie jest miłość. To jest toksyczna kontrola.

19. Miłość pozwala drugiej stronie odpocząć i czasem być leniwym. Nie możemy być najlepsi 24/7.

20. Umiejętność słuchania i mówienia o swoich emocjach ma olbrzymie znaczenie.

21. Drobne gesty mogą doprowadzić do wielkich zmian na dobre w twoim małżeństwie.


Na podstawie: inspire.com


Lifestyle

Ptasi test osobowości. Jesteś gołębiem, sową, pawiem, a może orłem?

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
16 lipca 2017
Fot. iStock/THEPALMER
 

Uwielbiamy testy osobowości. Nawet jeśli to tylko zabawa, zawsze pozwalają nam na chwilkę zajrzeć troszkę głębiej, dowiedzieć się o sobie czegoś niespodziewanego, zastanowić się, czy tkwi w tym choć ziarnko prawdy. Poniższy test dzieli ludzi na cztery typy ptaków, tj. „neutralne gołębie”, „analityczne sowy”, „uspołecznione pawie” i „podejmujące decyzje orły „. Te grupy ptaków reprezentują różne osobowości. Wszystkie ptaki mają swoje podstawowe pragnienia, potrzeby emocjonalne, czynniki „kontrolujące” i cechy charakterystyczne.

Przeczytaj opis każdego z ptaków i zastanów, się do której grupy należysz

Gołąb

Gołębie cechują się wysoką inteligencją emocjonalną, ale jednocześnie bardzo pasywną komunikacją.

Pozytywne cechy ludzi o osobowości gołębia

cierpliwy, hojny, godny zaufania, pełen szacunku dla innych, szczery, niezawodny, spokojny

Cechy mogące sprawiać kłopot:

zamknięty w sobie, unikający ryzyka, przewidywalny

Negatywne cechy ludzi o osobowości gołębia

zależny od innych, konformista, łatwowierny,

Fot. iStock/meweinreb

Fot. iStock/meweinreb

Sowa

Sowy cechuje wysoka inteligencja, a jednocześnie bardzo pasywna komunikacja.

Pozytywne cechy ludzi o osobowości sowy

spokojny, skrupulatny, dokładny, obowiązkowy, ostrożny, ciekawy,

Cechy mogące sprawiać kłopot:

Pamiętliwy, konserwatywny, przywiązany do szczegółów,

Negatywne cechy ludzi o osobowości sowy

nieufność, krytyczna postawa wobec samego siebie, mściwość, krótkowzroczność

Fot. iStock/mckenna71

Fot. iStock/mckenna71

Paw

Pawia wyróżnia duża inteligencja emocjonalna, a jednocześnie bardzo aktywna komunikacja.

Pozytywne cechy ludzi o osobowości pawia

gadatliwy, otwarty umysł, energetyczny, charyzmatyczny, „społecznik”, entuzjasta,

Cechy mogące sprawiać kłopot:

Emocjonalny, ryzykant

Negatywne cechy ludzi o osobowości pawia

rozkojarzony, samolubny, kontrolujący, dominujący, łasy na władzę

Fot. iStock/AnkDesign

Fot. iStock/AnkDesign

Orzeł

Orzeł posiada dużą inteligencję oraz zdolność aktywnej komunikacji.

Pozytywne cechy ludzi o osobowości orła

charyzmatyczny, szczery, podejmuje inicjatywę, niezależny, zmotywowany, czarujący, nieustraszony

Cechy mogące sprawiać kłopot:

agresywny

Negatywne cechy ludzi o osobowości orła

tępy, nieżyczliwy, egoistyczny, uparty, niecierpliwy, kontrowersyjny

Fot. iStock/HEPALMER

Fot. iStock/HEPALMER


Lifestyle

„Pozwoliłaś mi odejść, przez kilka miesięcy żyłem z tamtą kobietą. Żałowałem już chwilę potem, jak zamknąłem za sobą drzwi naszego mieszkania”

Listy do redakcji
Listy do redakcji
15 lipca 2017
Fot. iStock/kieferpix

Siedem lat temu, w małym, drewnianym kościele w górach (bo ty kochasz góry), przysięgałem ci wierność. O czym wtedy myślałem? Że to proste, przecież tak bardzo cię kocham. Sześć lat później „kochałem” już kogoś innego, a nasza przysięga uwierała mnie tak mocno, tak bardzo zapragnąłem wolności, że chciałem, żebyś zniknęła z mojego życia. Żałowałem, że cię mam. Wyobrażałem sobie, że to ty mnie zdradzasz, że już mnie nie kochasz, że okazałaś się kimś innym niż jesteś. Zarzuciłbym ci wszystko, byle tylko móc odejść, by z czystym sumieniem zacząć „coś nowego”. Z nią.

Ale nie, twoje uczucia, jak na złość, pozostały takie same. Niezmiennie kochałaś mnie tak samo, a może nawet jeszcze mocniej. Niezmiennie zarzucałaś mi na szyję ręce wracając z pracy i całowałaś w czoło, trochę po matczynemu, trochę jak mała rozbójniczka, ciekawa efektu. Jak to możliwe, że kiedykolwiek przestałem tego chcieć? Jak to możliwe, że zapragnąłem kogoś innego?

Zauważyłaś coś? Na pewno. Ale nic nie zrozumiałaś. Słyszałem raz twoją rozmowę z przyjaciółką: „Martwię się o niego, jest taki spięty, nerwowy – ta nowa praca to musi być dla niego olbrzymie obciążenie” … Zakląłem w myślach. Naprawdę musisz być taka troskliwa? I taka naiwna? Musisz być takim cholernym ideałem? Gdybyś chociaż raz, jeden jedyny raz dała mi powód, nawet najdrobniejszy…

Albo, gdybyś chociaż zaczęła mnie podejrzewać, szpiegować, sprawdzać telefon, robić awantury za późne powroty, za to, że zapomniałem o rocznicy (nie zapomniałem, specjalnie spóźniłem się z życzeniami i kwiatami), za to, że cię nie zauważam, że mnie nie interesujesz. Nie. Ty czekałaś, trwałaś, tuż obok. Martwiłaś się i czytałaś tylko w Internecie o depresji. Robiłaś ciepłą herbatę z cytryną i sokiem z malin. I podsuwałaś mi witaminy. Nienawidziłem cię.

Tamtego dnia też nic nie podejrzewałaś, obejmując mnie mocno, ufnie, jak zwykle. Odsunąłem cię, zapaliłem papierosa. Bez jednego słowa, w kompletnej ciszy. Jak kocica zwinęłaś się w kłębek na twojej ulubionej kanapie. Pewnie pomyślałaś, że mam ciężki dzień. Kolejny. Jak to możliwe, że byłaś aż tak wyrozumiała?…

„Nie rób scen” – rzuciłem prosto z mostu, a ty zdziwiona szeroko otworzyłaś oczy. Wiedziałem, doskonale wiedziałem, że nawet nie podejrzewałaś co właściwie chcę ci powiedzieć. „Już cię nie kocham. Musimy się rozwieść. Chcę być z kimś innym”.  Znowu cisza. Myślałem, że gdy tylko to powiem, zaczniesz krzyczeć, płakać, zadawać pytania. A ty tylko leżałaś na tej kanapie i patrzyłaś na mnie, intensywnie, długo, próbując pojąć, co właściwie się wydarzyło. Odwróciłem wzrok. Byłem tak bardzo pewny, że tego chcę. Musiałem zakończyć to wszystko jednym cięciem. Żadnych „chodźmy na terapię”, ani „błagam cię, spróbujmy uratować ten związek”. Nie powiedziałaś nic.

Tego, co zobaczyłem w twoich oczach, kiedy się do ciebie ponownie odwróciłem, nie zapomnę do końca życia. Zaskoczenie, ból, łzy i najgorsze – niedowierzanie. Tak silna była twoja wiara we mnie. Tak mocno mi zaufałaś. Zabrałem ci tę ufność w kilka sekund. Wstałaś. Pomyślałem, że za chwilę upadniesz, albo że wybuchniesz – złością, agresją, nienawiścią. Że zadasz mi teraz setki pytań – o nią. Nic takiego się nie wydarzyło.

Wstałaś, po cichu poszłaś do sypialni, spod łóżka wyjęłaś moją walizkę. „Proszę, spakuj się teraz, kiedy mnie nie będzie” – wyszeptałaś, włożyłaś trampki na nogi i wyszłaś. Zaniemówiłem. Inaczej to miało wyglądać, inaczej miałaś się zachować. Miałaś usłyszeć ode mnie, że nie zmienię zdania, że to koniec, że rozmowy nic nie dadzą. Nie dałaś mi szansy, żebym był jeszcze bardziej okrutny. Cała Ty.

Pozwoliłaś mi odejść. Przez kilka miesięcy żyłem z tamtą kobietą. Każde kolejne były coraz trudniejsze, bo okazywało się, że to tylko chwilowe zauroczenie, przyciąganie czysto fizyczne, które skończyło się zanim zdążyliśmy się lepiej poznać. To szaleństwo nie było warte ani jednej Twojej łzy. Nie umiem powiedzieć Ci jak bardzo żałuję. Żałowałem już chwilę potem, jak zamknąłem za sobą drzwi naszego mieszkania.

W przeddzień kolejnej rocznicy naszego ślubu zaczynam rozumieć swój błąd i to, jak bardzo cię skrzywdziłem. To o całe dwanaście miesięcy za późno. Nie śmiałbym prosić cię o drugą szansę. Wiem, że tego nie chcesz. Zbyt wiele kosztowała cię ta moja zdrada i sposób, w jaki odszedłem.

Wiem, że znowu się uśmiechasz, że zdarza ci się spotykać z tamtym dawnym znajomym ze studiów, na kawę i spacer. Nie mam prawa być zazdrosnym. Sam się go pozbawiłem. Za tydzień spotkamy się w sądzie i jeśli wszystko pójdzie po twojej myśli, znów staniemy się dwojgiem wolnych osób.


Zobacz także

Bo na babach to nie da się polegać

„Bo na babach to nie da się polegać”. Zimna miłość, zimny wychów, matki, córki, mocarzowe, hejterki

Różnice Pokoleniowe

Podsumowanie drugiego tygodnia akcji #Bądź Dobra dla siebie. Dla kogo nagrody?