Klaudia Pingot. Psycholożka, trenerka i mówczyni, a wcześniej – przez lata – policjantka, która siedem ostatnich lat służby spędziła w Centralnym Biurze Śledczym i Komendzie Głównej, w wywiadzie kryminalnym. Dziś jest twórczynią Pola Quantum, prowadzi medytacje i wykłady, a w czasie pandemii potrafiła zebrać na jednym live’ie 28 tys. osób. Zawsze fascynowała mnie jej droga – z komendy do przestrzeni psychologii i duchowości – i to, jak wiele w tej rozmowie okazało się szczersze, niż się spodziewałam.
To rozmowa o drodze od munduru do medytacji: o tym, dlaczego dziewczyna, która marzyła o policji jak z filmów, kończyła na oględzinach zwłok, i co ją potem pociągnęło w stronę świadomości, intencji i sensu. O tym, że po latach w policji pierwszy w życiu atak paniki przeżyła dopiero wtedy, gdy pozwoliła sobie na kryzys – po rozstaniu, w depresji, leżąc na podłodze i wpatrując się w mrówki.
Rozdziały
Rozmawiamy o świecie rozwoju i duchowości: o Polu Quantum, o inteligencji duchowej, o tym, gdzie kończy się nauka, a zaczyna nadużycie fizyki kwantowej, i o różnicy między duchowością a „duchowatością”. To także szczera rozmowa o cenie bycia twórcą, o komentarzach „twoje pięć minut minęło” i o powrocie do siebie.
W tym odcinku usłyszysz między innymi:
Jak wyglądała jej realna droga w policji – od marzeń rodem z „Akademii Policyjnej” po trudne, traumatyczne początki i pracę w wywiadzie kryminalnym.
Co tak naprawdę łączy pracę w policji z psychologią i duchowością – i dlaczego jedno i drugie jest o poszukiwaniu porządku i sensu.
Dlaczego mimo ADHD zatęskniła za policją – nie za mundurem, ale za ramą i porządkiem, których zabrakło w kryzysie.
Bardzo szczera opowieść o depresji, ataku paniki i prostych sposobach na uziemienie się, gdy grunt się osuwa.
Czy można prowadzić innych, kiedy samemu jest się „w czarnej dupie” – i jak odpowiedziała sobie na to pytanie.
Jak powstało Pole Quantum, skąd wzięła się inspiracja Dispenzą i czym jest „inteligencja duchowa”, której psychologia nie obejmuje.
Gdzie w opowieściach o energii i fizyce kwantowej kończy się prawda, a zaczyna nadużycie – i dlaczego dziś mówi o tym z pokorą.
Uwalniać emocje czy je uznawać – o mapie świadomości Hawkinsa, o „duchowatości” i o pułapce sztucznego „wysokiego wibrowania”.
Dlaczego świadomie nie para się biologią totalną ani ustawieniami – i jak łatwo takie modele obarczają człowieka winą za własną chorobę.
Kulisy życia twórcy: zmiana modelu, rozstanie z zespołem, prawdziwe koszty – oraz powrót do pracy ze świadomością, obecnością i tym prostym „ja jestem”.
Czy ty też masz w sobie takie ciche pytanie: a jeśli nie ma nic więcej, to o czym jest to wszystko? Ta rozmowa nie daje gotowych odpowiedzi ani szybkich technik. Daje coś rzadszego – dwie osoby, które idą z dwóch różnych stron i spotykają się na tym samym: przy pytaniu o sens i obecność.
Subskrybuj kanał Gosia Ohme Podcast i wyślij ten odcinek komuś, kto właśnie stoi w swoim kryzysie i szuka drogi z powrotem do siebie.
