Lifestyle

UNICEF: Polska dopiero na 31. miejscu w rankingu jakości życia dzieci w krajach bogatych

Redakcja
Redakcja
4 września 2020
Fot. iStock
 

Na 38 badanych krajów UE i OECD, Polska zajmuje 31. miejsce w rankingu jakości życia dzieci, podaje UNICEF w najnowszym raporcie. Ranking został opracowany na bazie wskaźników dotyczących jakości życia dzieci w trzech obszarach: dobrostanu psychicznego, zdrowia fizycznego oraz kompetencji społecznych i edukacyjnych.

Samobójstwa, brak zadowolenia z życia, otyłość, niskie kompetencje społeczne i edukacyjne stają się coraz częstszymi problemami dzieci i młodzieży w krajach bogatych, podaje opublikowany dzisiaj raport UNICEF „Świat zależności. Czynniki wpływające na jakość życia dzieci w krajach bogatych”. Raport został opracowany przez Centrum Badawcze UNICEF Innocenti Research Center we Florencji.

Mimo że najbogatsze kraje świata dysponują pieniędzmi, zasobami i odpowiednimi strukturami, czyli wszystkim co jest niezbędne do tworzenia odpowiednich warunków życia dzieci, codzienne realia pokazują, że dla milionów z nich sytuacja w jakiej przyszło im dorastać jest daleka od tego, co możemy uznać za dobre dzieciństwo. Według autorów raportu, spośród wszystkich krajów Unii Europejskiej i OECD, dzieciom najlepiej żyje się w Holandii, Danii i Norwegii, a najgorzej w Stanach Zjednoczonych, Bułgarii i Chile.

Dane przedstawione w raporcie budzą obawę o jakość życia dzieci w krajach bogatych, także w Polsce. Niestety, sytuacja najmłodszych znacząco się pogorszyła z powodu pandemii koronawirusa i jej skutków. Jeśli w krótkim czasie nie podejmiemy zdecydowanych działań, wiele dzieci może nie mieć szansy na wykorzystanie swojego pełnego potencjału i zostać w tyle za rówieśnikami, powiedział Marek Krupiński, Dyrektor Generalny UNICEF Polska.

Dobrostan psychiczny

Zdrowie psychiczne oraz dobre samopoczucie to kluczowe elementy wpływające na jakość życia dziecka. W tym obszarze Polska zajęła 30. miejsce na 38 badanych krajów. Autorzy raportu porównali między innymi wskaźnik samobójstw wśród nastolatków w wieku 15-19 lat. Samobójstwo jest jedną z najczęstszych przyczyn śmierci młodych ludzi w krajach bogatych. Na 100 tysięcy polskich dzieci w wieku 15-19 lat prawie dziewięcioro popełnia samobójstwo. Najgorsza sytuacja jest na Litwie (18,2), w Nowej Zelandii (14,9) i Estonii (13,9), a najlepsza w Grecji (1,4). Dzieci, które mają mniej wspierających rodziców i te, które doświadczają dręczenia ze strony rówieśników, mają znacznie gorszy stan zdrowia psychicznego.

Zdrowie fizyczne, czyli co z kondycją dzieci?

Drugim obszarem analizowanym przez autorów raportu jest stan zdrowia fizycznego. W tym zestawieniu Polska zajęła 22. pozycję na 38 badanych krajów. Niestety, co trzecie dziecko w krajach bogatych jest otyłe lub ma nadwagę. To coraz częstszy problemem wśród najmłodszych. W Polsce ponad 1/4 dzieci cierpi na nadwagę lub otyłość. Najlepsza sytuacja jest w Japonii, a najgorsza w Stanach Zjednoczonych, gdzie problem ten dosięgnął już 42% młodych ludzi.

Warto dodać, że co drugi nastolatek w Polsce nie akceptuje swojego ciała. Zdecydowanie częściej dotyczy to dziewcząt niż chłopców. To znaczy, że dzieci w Polsce mają niestety bardzo niską samoocenę. Średnio, w krajach bogatych dwoje na pięcioro nastolatków uważa się za zbyt grubych lub zbyt chudych.

Kompetencje społeczne i edukacyjne

We wszystkich krajach UE i OECD, średnio 40% dzieci w wieku 15 lat nie posiada umiejętności czytania ze zrozumieniem i rozumowania w matematyce. Najgorzej jest w Chile, Rumunii i Bułgarii. Najlepsza sytuacja pod tym względem jest w Estonii, Irlandii i Finlandii. Polska w tym zestawieniu zajmuje bardzo wysokie, siódme miejsce.

Kompetencje edukacyjne to jednak nie wszystko. Bardzo ważne miejsce w rozwoju młodego człowieka zajmują kompetencje społeczne. W Polsce, co trzecie dziecko deklaruje, że ma trudności w nawiązywaniu przyjaźni co wskazuje na niskie umiejętności społeczne. Ten wynik plasuje nasz kraj na czwartym od końca miejscu w tej kategorii. Gorzej jest tylko w Chile, Japonii i Islandii.

Wpływ uwarunkowań zewnętrznych na jakość życia dzieci

Raport UNICEF ocenia również elementy polityk społecznych prowadzonych przez poszczególne kraje, uwarunkowania ekonomiczne oraz stan środowiska. W tym zestawieniu na czele plasują się Norwegia, Islandia i Finlandia zaś na dole tabeli rankingowej znalazły się Grecja, Meksyk i Turcja. Polska zajęła bardzo dobrą, 13. pozycję na 41 analizowanych krajów, dla których były dostępne dane porównawcze.

Autorzy raportu docenili stosunkowo długi płatny urlop rodzicielski w Polsce oraz znaczący spadek ubóstwa wśród dzieci w naszym kraju. Najgorzej oceniane są nasze działania w zakresie zapewnienia zdrowych warunków środowiskowych – mamy jeden z najwyższych poziomów zanieczyszczenia powietrza wśród badanych krajów.

Na jakość życia dziecka ma również wpływ to, ile godzin tygodniowo pracują jego rodzice i czy są w stanie pogodzić obowiązki rodzicielskie z wymaganiami pracodawcy. Ważne jest czy rodzina ma wsparcie w najbliższym otoczeniu i czy ma na kogo liczyć w opiece nad dziećmi. Więcej od polskich rodziców pracują tylko rodzice w Turcji. Aż połowa polskich rodziców twierdzi, że miewają kilka razy w miesiącu trudności ze sprostaniem obowiązkom rodzicielskim właśnie z powodu zbyt długich godzin pracy.

Rekomendacje UNICEF

W celu poprawy jakości życia dzieci UNICEF apeluje o podjęcie następujących działań:

  1. Zmniejszenie nierówności w dochodach, obniżenie skali ubóstwa oraz zapewnienie wszystkim dzieciom dostępu do potrzebnych im zasobów i usług.
  2. Likwidację luki w dostępie do usług w zakresie zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży oraz podniesienie jakości tych usług.
  3. Rozwój polityki przyjaznej rodzinie, poprawę równowagi między życiem zawodowym a rodzinnym oraz zapewnienie dostępu do wysokiej jakości, elastycznych i przystępnych cenowo usług opieki nad małymi dziećmi.
  4. Wzmocnienie wysiłków na rzecz ochrony dzieci przed chorobami, którym potrafimy zapobiegać, w tym zwiększenie odsetka dzieci szczepionych na odrę.
  5. Wzmocnienie polityki dotyczącej walki z COVID-19 i zapewnienie, że państwowe cięcia budżetowe w związku z pandemią, nie będą dotyczyły polityki rodzinnej.

 


Lifestyle

Ciastka maślane – klasyczne, z cukrem, czekoladą lub marmoladą. Jak je upiec?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
4 września 2020
Ciastka maślane - z cukrem, czekoladą, marmoladą
Fot. iStock
 

Po ciastka maślane sięgamy chętnie i często. Nie potrzeba wielu produktów, ani wielkiego doświadczenia, by je upiec, więc warto sięgnąć po sprawdzony przepis i wypróbować sił. Niesłabnącą popularnością cieszą się ciastka maślane klasyczne, z cukrem, czekoladą lub marmoladą. Jak je upiec?

Jak nazwa wskazuje, ciastka maślane zawierają w swoim składzie masło, które nadaje im charakterystyczny smak. Jeśli mają to być prawdziwe maślane ciastka, nie należy zastępować masła margaryną, czy stałym olejem kokosowym. Dzięki wykorzystaniu masła będą delikatne, aromatyczne i pyszne, idealne jako przekąska do kawy i herbaty. Dodatek dżemu, marmolady, cukru waniliowego czy czekolady urozmaici ich smak.

Kruche ciastka maślane

To przepis na tradycyjne ciastka maślane, którym można nadawać dowolny kształt za pomocą foremki lub zwykłej szklanki. Aby ciastka maślane z przepisu wyszły idealnie, masło i jajko muszą być schłodzone bardzo dobrze.

Ciastka maślane - z cukrem, czekoladą, marmoladą

Fot. iStock

Kruche ciastka maślane — składniki:

  • 300 g mąki pszennej
  • 150 g masła
  • 70 g cukru pudru
  • 1 jajko
  • 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
  • szczypta soli
  • cukier puder do posypania

Przygotowanie:

  1. Do miski wsyp mąkę, włóż pokrojone na małe kawałki  mocno schłodzone masło oraz jajo, cukier puder,  proszek do pieczenia i odrobinę soli. Zagnieć szybko składniki  na jednolitą masę. Z ciasta uformuj kulę, lekko ją spłaszcz i owiń w folię spożywczą. Włóż do lodówki na minimum 1 godzinę.
  2. Na blat lub stolnicę posyp mąkę, wyłóż zimne ciasto i szybko je zagnieć. Rozwałkuj je na grubość ok. 5 mm, wytnij kształty foremką i ułóż je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.
  3. Piekarnik nagrzej do 180ºC (grzałka góra- dół). Piecz po kolei każdą porcję (po jednej blaszce na raz) ok. 12 minut do lekkiego zarumienienia.

Ciastka maślane z cukrem — przepis

Przepis na chrupiące ciastka maślane z cukrem nie jest niczym nowym, ale z chęcią wracamy do kulinarnych wspomnień z dzieciństwa.

Ciastka maślane - z cukrem, czekoladą, marmoladą

Fot. iStock

Ciastka maślane z cukrem — składniki

  • 1 żółtko ugotowane na twardo,
  • 2 surowe żółtka,
  • białko
  • 130 g miękkiego masła,
  • 180 g mąki,
  • 60 g cukru,
  • cukier (jako posypka)

Przygotowanie: 

  1. Żółtko ugotuj na twardo, białko odłóż do miseczki do posmarowania ciastek.
  2. W misce rozkrusz ugotowane żółtko, dodaj świeże żółtka, cukier — składniki zmiksuj do utworzenia się puszystej masy.
  3. Do masy dodaj mąkę i masło, wymieszaj.  Uformowane ciasto zawiń w folię i włóż do lodówki na minimum 30 minut.
  4. Po upływie tego czasu ciasto podziel na mniejsze części. Rozwałkuj je na grubość ok. 5 mm, wytnij kształty foremką i ułóż je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.
  5. Ciasteczka posmaruj białkiem i obsyp cukrem.
  6. W międzyczasie piekarnik nagrzej do 180ºC (grzałka góra- dół). Piecz ok. 10 minut do lekkiego zarumienienia.

Ciastka maślane z  czekoladą — przepis

Nie licząc cukru, ciastka maślane warto urozmaicić czekoladą. Można sięgnąć tylko po jeden jej rodzaj, lub przygotować mieszankę — np. czekoladę deserową, mleczną i gorzką jednocześnie.

Fot. iStock

Ciastka maślane z czekoladą — składniki: 

  • 100 g masła
  • 1 pełna szklanka mąki pszennej
  • 80 g brązowego cukru
  • 80 g białego cukru
  • 2 łyżki cukru wanilinowego
  • 1/3 łyżeczki soli
  • 1/3 łyżeczki sody oczyszczonej lub proszku do pieczenia
  • 1 jajko
  • 300 g czekolady (3 tabliczki)

Przygotowanie: 

  1. Mąkę przesiej do pierwszej miski, dodaj sól, sodę, cukier waniliowy i wymieszaj.
  2. W drugiej misce ubij masło z dodatkiem brązowego i białego cukru (przez ok.5 minut). Dodać jajko i ubijaj kolejne 5 minut. Wrzuć do miski z masłem i dodaj  sypkie składniki z pierwszej miski — zmiksuj wszystko.
  3. Posiekaj drobno czekoladę i dorzuć ją do masy — wymieszaj.
  4. Piekarnik nagrzej do 160ºC, a dużą blachę wyłóż papierem do pieczenia.
  5. Nabieraj ok. 2 łyżki masy, formuj kulki  i układaj w kilkucentymetrowych odstępach na blaszce. Delikatnie spłaszcz dłonią ciastka. Wstaw do nagrzanego piekarnika i piecz ok. 15 minut, do zrumienienia.

Uwaga — ciastka po upływie czasu pieczenia są jeszcze miękkie, ale zastygną podczas studzenia.

Ciastka maślane z marmoladą — przepis

Do ciastek maślanych najlepsza będzie marmolada (lub dżem) domowej roboty. Jeśli nie ma pod ręką domowych przetworów, nic nie stoi na preszkodzie, by sięgnąć po kupny produkt.

Fot. iStock

Ciastka maślane z marmoladą — składniki:

  • 220 g mąki pszennej
  • 40 g mąki ziemniaczanej
  • 100 g cukru pudru
  • 200 g masła
  • aromat waniliowy
  • marmolada — dowolna

Przygotowanie:

  1. Masło (w temperaturze pokojowej) utrzyj z cukrem pudrem na puszystą masę. Do puszystej masy dodaj aromat waniliowy (ilość wg uznania), obie mąki (przesiane) i zmiksuj do otrzymania gładkiej masy. Ciasto wstaw do lodówki na 1-2 godziny.
  2. Po upływie czasu z ciasta uformuj kulki i je spłaszcz, wyłóż na blaszkę z papierem do pieczenia. Na środek ciastek nałóż marmoladę.
  3. W międzyczasie piekarnik rozgrzewamy do 220ºC, włóż ciastka do nagrzanego piekarnika i obniż temperaturę do 200ºC.  Piecz ok. 10-15 min, aż ciastka się zrumienią.

źródło:  www.przyslijprzepis.pl, www.kwestiasmaku.com 

Lifestyle

Jak bije narcyz? Pięć rodzajów przemocy (często fizycznej), której narcyz używa w związku

Hanna Szczygieł
Hanna Szczygieł
3 września 2020
Fot. iStock

Partnerka narcyza widziała już naprawdę wiele. Taki związek to ciągły taniec na krawędzi, balansowanie nad przepaścią z przepaską na oczach. Czasem uda się podglądać przez prześwitujący materiał, coś podejrzeć, w porę odsunąć się od urwiska. Czasem nie. A gdy tańczysz nad przepaścią, prędzej czy później spadniesz. Wiesz, że musisz umieć spadać… i spadać, wciąż od nowa.

Bywa jednak, że ktoś pchnie cię z całej siły i wtedy naprawdę się boisz. Nie jest to strach ja co dzień. Ten jest gorszy. Czy zdarzyło się, że „twój” narcyz posunął się za daleko? Stracił nad sobą kontrolę i stał się przerażająco zły? Czy użył fizycznej przemocy, a ty miałaś poczucie, że w jakiś sposób go sprowokowałaś? Byłaś na siebie zła, że w porę nie dostrzegłaś, że jesteś zbyt blisko skraju?

Narcystyczny partner zawsze obwinia a swoje zachowanie ofiarę. „Zdenerwowałaś mnie”, „Jeśli tego nie będziesz mówić (ani nie zachowasz się tak), to nie będę musiał tego robić” lub „To przez ciebie jestem taki”.

Typowe uwagi. Za każdym razem, w każdym narcystycznym domu, na całym świecie – jak kalki.

Zwykle te stwierdzenia są wciśnięte między bezczelne przeprosiny (jeśli masz szczęście, że je usłyszysz). Najważniejsze jest to, że pod koniec tyrady ich gwałtowna reakcja była spowodowana przez innych, a nie ich. On nie chciał – został zmuszony. A ty, no cóż, powinnaś się co najmniej wstydzić, a najlepiej żałować i przepraszać, że do tego doprowadziłaś… Brzmi znajomo?

Istnieje wiele form przemocy. To, że nie masz siniaków i podbitego oka, nie oznacza, że ​​nie było okrucieństwa, przemocy, zaniedbywania ani wyzysku. Ta przemoc fizyczna, bazująca na sile, nie zawsze musi uderzyć. Może robić inne rzeczy. Równie okrutne i niedopuszczane. Jak „bije” narcyz?

Pięć rodzajów przemocy (często fizycznej), której narcyz używa w związku

Zastraszanie

Narcystyczny małżonek lub partner staje się tyranem, stojąc nad ofiarą, patrząc na nią z góry lub stając „prosto w twarz”, a następnie odmawiając wycofania się.

To pierwszy etap przemocy fizycznej, w której przecież nikt nikogo jeszcze nie dotknął. Dlaczego fizycznej? Choć ta metoda łączy w sobie strach (czyli przemoc psychiczną) bazuje na fizycznej barierze, na odebraniu możliwości ucieczki.

Narcyz ,może rzucać przedmiotami, niszczyć je lub rzucać o ściany i drzwi niebezpiecznie blisko Ciebie.

Jest to taktyka zastraszania mająca na celu przestraszenie i zmuszenie do uległości poprzez poinformowanie współmałżonka, że ​​jest w stanie wyrządzić mu fizyczną krzywdę. To swoiste „PATRZ i zastanów się, co teraz zrobisz”.

Chociaż nie ma faktycznego kontaktu fizycznego, groźba uszkodzenia ciała jest tak samo realna, jakby już się wydarzyła.

Izolacja

Czy twój partner lub mąż zamknął cię kiedyś „za karę” w mieszkaniu i zabrał klucze? Zostawił, może zabrał ze sobą dziecko i skazał na niemoc, na czekanie, czy w ogóle wróci. Narcyz  znacznie ogranicza zdolność partnerki do ucieczki, zwłaszcza w niebezpiecznych sytuacjach.

Na przykład: Może uwięzić cię w samochodzie i straszyć lekkomyślną i niebezpieczną jazdą.

Mogą narazić innych na trudne warunki pogodowe lub środowiskowe. Mogą zabrać małżonka w totalnie opustoszałe i przerażające miejsca. Lubują się w wyzwania strachu.

Kiedy masz wypadek, kontuzje, jesteś chora – uniemożliwiają ci uzyskanie pomocy, bagatelizują.

Mogą zniszczyć ważne i osobiste dla ciebie przedmioty, nazywając je nieistotnymi.

Wszystko po to, aby zmusić małżonka do polegania wyłącznie na nich i ufania tylko ich osądowi.

Zastawiasz się, jak daleko może posunąć się narcyz? Odpowiedź brzmi: nie ma żadnej granicy.

Uwięzienie

Tak, uwięzienie. Serio. Kontakt fizyczny rozpoczyna się od powstrzymania cię przed oddalenie, ucieczką czy uniknięciem konfrontacji.

Narcyz zblokuje drzwi, zamknie je i pozbawi cię klucza. Powoduje to poczucie uwięzienia lub po prostu uwięzienia bez możliwości ucieczki. Na czyich warunkach teraz gracie?

Ponieważ poprzez izolację zademonstrował już, co chciał, zmanipulował, uwięzienie staje się obietnicą dodatkowej agresji.

Kiedy się zaczyna, jest to znak ostrzegawczy, aby natychmiast uciekać. Póki jeszcze można.

Agresja

Należy pamiętać, że jakakolwiek siła fizyczna powodująca ból, dyskomfort lub uraz jest całkowicie nie do przyjęcia w związku. Istnieje wiele rodzajów agresji, takich jak: bicie, kopanie, uderzanie pięścią, wykręcanie ramion, pchanie, bicie, popychanie, gryzienie, uderzanie, uderzanie przedmiotami, potrząsanie, szczypanie, podduszenie, wyrywanie włosów, ciągnięcie, przypalanie, cięcie, kłucie i karmienie na siłę (w tym przedawkowanie lub nadużywanie narkotyków). Ponieważ narcyz będzie obwiniał współmałżonka za swoje brutalne zachowanie, nie przestanie używać siły po jej rozpoczęciu. Zamiast tego znajdzie więcej powodów, by usprawiedliwić swoją brutalność.

Zagrożenie życie

To najbardziej niebezpieczny etap, ponieważ twoje życie jest zagrożone. Zastraszanie i izolacja stają się tak zwyczajne, że małżonek jest odrętwiały na jego skutki. Uwięzienie staje się grą, a agresja jest oczekiwana i już nie szokuje ofiary. Narcyz zdaje sobie wtedy sprawę, że nie panuje już na tym samym poziomie strachu, więc eskaluje ataki. Słowne groźby zabicia współmałżonka, członków rodziny lub siebie, są mieszane z przemocą fizyczną i użyciem broni. Nie zostawaj. Uciekaj natychmiast.

Nie wszyscy narcyzi uciekają się do przemocy fizycznej, niektórzy nigdy nie wykraczają poza zastraszanie i manipulację. Nie wszyscy sprawcy przemocy fizycznej są narcyzami, niektórzy cierpią na inne choroby psychiczne. Ale narcystyczny sprawca przemocy fizycznej nie jest kimś, kogo można lekceważyć. Bez względu na to, co mówią, nie możesz ich naprawić. Jest to decyzja, którą muszą podjąć sami dla siebie i żeby było to możliwe, najpierw muszą przyznać kim są.


Na podstawie: pro.psychcentral.com

Zobacz także

6 błędów powodujących, że warzywa, które jesz, są mniej wartościowe

5 powodów, by złapać za hantle. Akcja #ŁapENDORFINY, wyzwanie #22

FOBU. Kiedy w sercu jest więcej strachu, niż miłości