Lifestyle

Jeansy – najbardziej uniwersalne spodnie dla kobiet

Redakcja
Redakcja
19 stycznia 2022
 

Jeansy były modne, są modne i z pewnością modne będą za dziesięć czy dwadzieścia lat. Czy znamy bowiem kogoś, kto nie posiadałby w swojej szafie takich właśnie spodni? Są one najbardziej uniwersalnymi, jeśli w grę wchodzą możliwości ich wykorzystania. Można zakładać je zarówno na co dzień, jak również i na specjalne okazje. Można łączyć je ze sportowymi elementami, jak również i z nieco eleganckimi. Jeśli więc idealny wybór, to jak najbardziej jeansy zawsze okażą się być doskonałe. Mając je w szafie, można stworzyć modną stylizację, wybierając przy tym proste i niekosztowne rozwiązania.


Istotne znaczenie ma jedynie dobór odpowiedniego kroju do konkretnego typu figury. U jednych pań doskonale sprawdzą się spodnie rurki, z kolei inne kobiety zdecydowanie bardziej będą preferowały spodnie dzwony. Dla jednych idealnym wyborem będą jeansy z wysokim stanem, inne z kolei preferują jedynie te modele, które mają średni lub niski stan. Zawsze należy dopasować do siebie konkretne wybory, tak, aby czuć się w nich dobrze i tak samo dobrze też w tym wyglądać.

Kiedy można założyć jeansy?

Pomijając śluby, pogrzeby i inne temu podobne okoliczności, a także wizyty w sądzie czy na ważnym spotkaniu z klientem, gdzie obowiązuje elegancki wygląd, z całą pewnością jeansy można założyć absolutnie wszędzie. Każda kobieta jest w stanie z ich pomocą wymyślić stylizację tak naprawdę na każdą porę i okazję. Wychodząc do pracy, założyć można wysokie szpilki i białą koszulę, dopasowując do tego torebkę i odpowiednią biżuterię, by uzyskać look wręcz perfekcyjny, taki, który na każdej kobiecie będzie wyglądał po prostu idealnie. Stawiając na randkę z mężem, można połączyć jeansy z topem na ramiączkach i luźno założonym na to rozpinanym sweterkiem lub jeansową kurtką, by stworzyć rewelacyjną stylizację, jaką można podkreślić swoją figurę i swój jedyny w swoim rodzaju styl. Idąc na spacer z dziećmi, można wybrać jeansy z bluzą i trampkami, by wyglądając luźno, można było postawić
na maksymalną wygodę i pełen komfort.

Z czym połączyć jeansy?

Tak naprawdę, jak wspomnieliśmy powyżej, jeansy można połączyć ze wszystkim i zawsze będą one wyglądały dobrze. Pasują do szpilek, do kozaków, do trampek, sandałów i adidasów. Są idealne w zestawieniu z bluzami, t – shirtami, topami i swetrami. Można dzięki nim stworzyć zarówno stylizacje sportowe, jak również i eleganckie. Jeden wybór – 100% zadowolenia absolutnie wszystkich kobiet. I bez względu na okoliczność, te założone na kobiece ciało, zawsze będą bardzo dobrym wyborem.


Lifestyle

Borderline – niestabilna emocjonalnie „osobowość z pogranicza”. Czym się charakteryzuje i czy można leczyć to zaburzenie?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
19 stycznia 2022
Borderline
Fot. iStock
 

Borderline to inaczej „osobowość z pogranicza”, określana jako niestabilna emocjonalnie. Przez trudne, niekiedy toksyczne zachowania, budowanie bliskich relacji z typem borderline jest mocno obciążające dla partnera. Czym dokładnie jest osobowość borderline, jakie ma cechy, i na czym polega leczenie osoby nią dotkniętą?

Borderline — co to jest za osobowość?

Borderline (BPD – z ang. borderline personality disorder) to określenie oznaczające „osobowość z pogranicza”. Twórcą tego pojęcia jest Robert Knight. Zastosował on je wobec ludzi, których zaburzenia były „zawieszone”pomiędzy zaburzeniami psychotycznymi (schizofrenicznymi) a neurotycznymi (nerwicami). W przypadku pacjentów diagnozowanych jako borderline ten stan emocjonalny ulega ciągłym zmianom, jednocześnie będąc stabilnym.

Borderline jest typem osobowości, która jest trudna do zrozumienia przez otoczenie. Jego obecność prowadzi do trudności w funkcjonowaniu społecznym, czy zawodowym. „Osoby z pogranicza” bywają wybuchowi, mniej odporni na stres, próbują wpływać na zachowanie innych osób, miewają swoje natręctwa.

Wcześniej uważano, że osobowość z pogranicza dotyczy najczęściej kobiet, bo aż ok. 70–75% osób z takim rozpoznaniem. Zakładano również, że u kobiet z borderline częściej występują zaburzenia odżywiania, a u mężczyzn częściej stwierdzano cechy osobowości antyspołecznej oraz nadużywanie substancji psychoaktywnych. Nowe badania przeprowadzone w USA podają, że to zaburzenie równie często występuje u kobiet  jak i u mężczyzn. Obie płcie z podobną częstotliwością cierpiały na zaburzenia lękowe i zaburzenia nastroju.

Co wpływa na tworzenie się „osobowości z pogranicza”?

Stan współczesnej wiedzy o bordeline pozwala zakładać, że szczególnie narażone na rozwój tego typu osobowości są dzieci zaniedbane przez opiekunów. Najczęściej wpływa na to niezaangażowana emocjonalnie i konfliktowa matka, oraz nieobecność emocjonalna lub fizyczna ojca. Negatywny wpływ na psychikę mogła mieć również rozłąka i utrata bliskich, stosowanie przemocy fizycznej, oraz doświadczanie molestowania seksualnego. Dysfunkcyjna rodzina zaburza więź dziecka z opiekunem, zabiera poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji, zmienia jego postrzeganie siebie i świata. Przez to osoby borderline stają się czujni, nieufni, uważają otoczenie za wrogie.

Fot. iStock

Borderline — objawy. Czym charakteryzuje się „osobowość z pogranicza”?

Typ osobowości borderline powoduje objawy, które są wyraźne przy tym zaburzeniu.

Zgodnie z klasyfikacją ICD-10 typ z pogranicza osobowości chwiejnej emocjonalnie, czyli borderline, musi spełniać przynajmniej trzy spośród następujących cech:

  • niejasności dotyczące obrazu własnej osoby;
  • brak precyzyjnych celów i preferencji;
  • angażowanie się w intensywne, niestabilne związki;
  • próby uniknięcia potencjalnego porzucenia;
  • groźby lub działania samobójcze i autodestrukcyjne;
  • stałe uczucie pustki wewnętrznej.

W codzienności pacjenci z osobowością nie radzą sobie z wyzwaniami i trudnymi doświadczeniami, ponieważ nie są zdolni do refleksji nad sobą i innymi. Cechuje ich skłonność tych osób do uzależnienia się od substancji psychoaktywnych. Boją się odrzucenia, przez co mogą podejmować nieprzemyślane, krzywdzące działania, by temu zapobiec. Towarzyszą im silne uczucie i wybuchy gniewu, nieadekwatne do sytuacji, zaburzenia poczucia własnej wartości, myśli o charakterze paranoidalnym. Objawy zaburzenia borderline bywają różne, w zależności od indywidualnej sytuacji osoby nim dotkniętej.

Borderline a związek 

Budowanie relacji z osobowością borderline jest niezwykle trudne. Dotknięci nią ludzie odczuwają emocje od euforii po głęboki smutek, często w krótkim czasie wpadają ze skrajności w skrajność, działają impulsywnie, w sposób nieprzemyślany. Towarzyszące im silne napięcie emocjonalne może prowadzić ją do zachowań autodestrukcyjnych. Zdarza się, że okaleczają się oni, doświadczają urojeń prześladowczych, podejmują próby samobójcze, co jest niezwykle obciążające dla bliskich. Przez otoczenie odbierani są negatywnie, często jako osoby niestabilne i niebezpieczne, co uderza także w ich rodziny. Często też niełatwą już sytuację utrudnia fakt, że częściej sięgają oni po substancje psychoaktywne, mogą przejawiać perwersje seksualne, czy też cierpią z powodu zaburzeń odżywiania.

Gdy w rodzinie funkcjonuje osobowość typu borderline, najbliżsi starają się w jakiś sposób ratować go, podać pomocną dłoń, choć bywa ona odrzucana. To trudne przeżycia, ponieważ wszystkie stany emocjonalne odbijają się na otoczeniu. Bliscy mogą odczuwać żal, złość, zniechęcenie, bezsilność, a także silny stres, bowiem ich starania nie przynoszą oczekiwanych efektów. Często i profesjonalna pomoc psychiatrów i psychoterapeutów nie przynosi upragnionych efektów. Taki związek może jednak być satysfakcjonujący i spełniony, ale warunkiem jest orientowanie się w problemach, które powoduje zaburzenie, zachęcanie do podjęcia terapii, a także stawianie jasnych granic.  Do tego konieczna jest psychoedukacja, która pozwoli lepiej zrozumieć drugą osobę.

Fot. iStock

Leczenie borderline

Osobowość typu borderline może zostać poddana łączonej terapii farmakologicznej i psychologicznej. Podawanie leków ma na celu nie wyleczenie, ale obniżenie stopnia nasilenia towarzyszących objawów, np. lęku, czy gwałtownych zmian nastroju. Trzeba pamiętać, że skuteczność tych leków bywa różna. Ponadto ze względu na skłonność tych osób do uzależnienia się od substancji psychoaktywnych, nie poleca się podawania leków uspokajających.

Konieczne jest także zastosowanie psychoterapii, z których szczególnie polecana jest:

  • psychoterapia psychoanalityczna;
  • terapia Fonagy’ego i Batemana oparta na mentalizacji (MBT);
  • terapia skoncentrowana na przeniesieniu TFT Kernberga;
  • terapia dialektyczno-behawioralna (dialectical behavior therapy) Linehan.

Borderline jest zaburzeniem trudnym do okiełznania, ale nie zawsze z góry skreślonym. Warto podjąć walkę o bliską osobę, mając jednak świadomość, jak wiele energii, zaangażowania i czasu będzie wymagał cały proces. Na efekty trzeba czekać czasem całymi latami. Aby zwiększyć szansę na powodzenie, konieczna jest współpraca pacjenta ze specjalistami i jego intensywna praca nad sobą. Nie mniej istotne jest trwałe wsparcie i ciągła motywacja ze strony bliskich osób.


źródło:  www.mp.pl, psychoterapiacotam.pl

Lifestyle

Witamina D3 – co należy o niej wiedzieć?

Redakcja
Redakcja
19 stycznia 2022

Zróżnicowana i właściwie zbilansowana dieta jest bardzo ważna dla zachowania zdrowia oraz dobrego samopoczucia. Powinna zawierać niezbędne minerały oraz witaminy, w tym witaminę D3 nazywaną również witaminą słońca. Czasami jednak zdarza się, że organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych. Przy takich niedoborach mogą pojawić się poważne konsekwencje zdrowotne.


Właściwie skomponowana dieta – choć bardzo istotna – w rzeczywistości również może nie pokrywać dobowego zapotrzebowania na witaminę D3. Dzieje się tak, dlatego że w pożywieniu występuje ona w niewielkich ilościach. Skąd zatem powinniśmy ją czerpać?

Jak dostarczyć witaminę D3 do organizmu?

Okazuje się, że najbogatszym źródłem witaminy D3 jest… organizm człowieka. To dlatego, że potrafi on samodzielnie syntetyzować ten związek pod wpływem światła słonecznego. Witamina D3 powstaje w skórze człowieka, skąd transportowana jest krwiobiegiem do innych tkanek i narządów. Co jednak dzieje się wtedy, kiedy dni są pochmurne? Okazuje się, że przy niesprzyjającej pogodzie (dotyczy to zwłaszcza okresu jesienno – zimowego) zapotrzebowanie organizmu na ten związek może nie zostać zaspokojone. Wtedy
zachodzi konieczność suplementacji, czyli dostarczania witaminy w postaci specjalnie skomponowanych preparatów.

Jak często występują niedobory witaminy D3?

Na niedostatki witaminy słońca narażeni są mieszkańcy obszarów leżących w strefie klimatu umiarkowanego, w tym Polacy. Są to obszary charakteryzujące się stosunkowo niedużą ilością dni słonecznych. O ile bowiem latem nie narzekamy zwykle na brak słońca, o tyle jesienią i zimą (gdy dzień staje się zdecydowanie krótszy, a niebo często zasnute chmurami) już tak. Na niedobory mogą być narażone również osoby starsze, które zdecydowanie mniej przebywają na słońcu, a także osoby otyłe. Witamina D3 należy do związków rozpuszczalnych w tłuszczach, a nadmiar tkanki tłuszczowej sprawia, że duża jej ilość zostaje w tej tkance zmagazynowana. W konsekwencji stężenie witaminy D3 w krwiobiegu może być zbyt niskie.

Witamina D3 i konsekwencja jej niedoborów

Skutki niedostatków witaminy D3 w organizmie mogą być bardzo poważne. Wymienia się tu między innymi obniżenie nastroju, brak energii, a nawet depresję. Inne poważne objawy to nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów oraz bóle kości, a u dzieci krzywica. W zapobieganiu niedoborom pomaga przyjmowanie suplementów. Na rynku jest sporo preparatów o różnym stężeniu tej witaminy, dzięki czemu odpowiadają one potrzebom różnych grup pacjentów. Niektóre z tych preparatów są dodatkowo wzbogacane
innymi witaminami.


Zobacz także

10 zasad zarządzania pielęgnacją skóry według filozofii kaizen

Sekret stulatków z Okinawy

„Nigdy nie będę taka jak moja matka” – mówimy, a potem boleśnie przekonujemy się, że właśnie takie jesteśmy. Za co warto podziękować każdej mamie?