Lifestyle

Najpiękniejsze świąteczne chwile to te spędzone z najbliższymi. Prezenty dla całej rodziny

Redakcja
Redakcja
8 grudnia 2021
 
Pod choinką każdy szuka paczuszki ze swoim imieniem lub pełnioną w rodzinie „funkcją” – mama, dziadziuś. Są jednak takie prezenty, na których śmiało można napisać „DLA WSZYSTKICH”. Z pewnością należą do nich gry – planszówki, karcianki, gry zręcznościowe. Bawią się wszyscy, niezależnie od wieku. A taki czas, spędzony na zdrowej rywalizacji, śmiechu i bliskości, jest po prostu bezcenny i dla dzieci, i dla dziadków, rodziców. Bawcie się dobrze z grami Wydawnictwa REBEL

 

Dixit

Wesoła gra skojarzeń, która pobudza naszą kreatywność i zapewnia świetną zabawę w gronie rodziny lub przyjaciół. W każdej rundzie jeden z graczy zostaje Bajarzem. Spośród posiadanych na ręce kart wybiera jedną, a następnie wymyśla i głośno podaje do niej skojarzenie. To może być wszystko: słowo, zdanie, tytuł filmu czy piosenki… Następnie pozostali gracze spośród kart ze swojej ręki wybierają po jednej, która ich zdaniem pasuje do hasła. Wszystkie karty są tasowane, a uczestnicy, głosują, która karta była wybraną na początku przez Bajarza.



Splendor

Genialna w swej prostocie gra ekonomiczna, która nie nudzi się nawet po wielu partiach. Uczestnicy wcielają się w kupców handlujących kamieniami szlachetnymi. Pobierają żetony, by następnie wykorzystać je do rozwijania silnika produkcji.


Dobble

Spójrz na pierwszą kartę, którą trzymasz w ręku oraz na tę, która leży na środku stołu. Znajdź na nich wspólny symbol, nazwij go i szybko pozbądź się swojego kartonika. Teraz następny! Tylko nie zwątp, każda karta łączy się z inną tylko jednym symbolem! Dobble to rozrywka absolutnie dla każdego, ponadto w instrukcji opisane jest aż 5 wariantów gry!

Wsiąść do Pociągu: Europa

Rodzinna gra planszowa o wielkiej, kolejowej przygodzie. Uczestnicy budują trasy na mapie Europy, starając się połączyć miasta wskazane na kartach. W tym celu dobierają kolorowe karty wagonów, a gdy zdobędą odpowiedni zestaw, zagrywają je, by krok po kroku zajmować kolejne odcinki na planszy.



Lifestyle

Oswoić emocje – jak książki mogą wspierać dzieci w trudnych chwilach?

Redakcja
Redakcja
8 grudnia 2021
 

Kiedy myślę o książkach dla dzieci, dzielę je na trzy podstawowe kategorie. Pierwsza to książki edukacyjne. Druga – książki, które mają dostarczać rozrywki. Trzecia to książki lekarstwa. Takie opowieści, w których dzieci odnajdą bohaterów i bohaterki, z którymi mogą się utożsamiać, które pomagają dzieciom zmierzyć się z problemami, poruszają ważne tematy, pozwalają oswoić trudne emocje. Są wsparciem nie tylko dla małych czytelników i czytelniczek, lecz również dla ich rodziców, którym często po wspólnej lekturze łatwiej zainicjować rozmowę z dzieckiem na trudny temat.

Książkowa Basia wspiera dzieci od lat!

Jedną z książkowych bohaterek, po której przygody chętnie sięgają przedszkolaki, jest Basia. Dziewczynka z krwi i kości, lubiąca żelki, miewająca humorki i zmartwienia typowe dla
każdego kilkulatka. Od ponad 10 lat kolejne roczniki dzieci wspólnie z Basią oswajają nowe sytuacje. W najnowszej książce z serii Zofia Stanecka poruszyła ważny temat dziecięcego
prawa do decydowania o sobie i swoim ciele. Wydana pod patronatem Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę „Basia i granice” to jeden z najważniejszych tytułów, jakie w tym roku pojawiły
się na polskim rynku wydawniczym.

Uważam, że tę książkę powinny przeczytać wszystkie dzieci. Powinna się znaleźć w biblioteczce w każdym przedszkolu i stać się punktem wyjścia do warsztatów, na których nauczycielki i nauczyciele będą rozmawiać z dziećmi o szanowaniu granic. Tych cudzych i swoich własnych. W przedszkolu moich synów takie zajęcia z dziećmi połączone z lekturą Basi i granic już się odbyły. Dlaczego były potrzebne? Ponieważ większość przedszkolaków nie rozumie pojęcia granic. Podobnie jak Basia, która słysząc przy śniadaniu od zdenerwowanej zachowaniem dzieci mamy, że ta jest już „na granicy”, kojarzy te słowa wyłącznie z wakacyjnym wyjazdem. Jednocześnie odczuwa wiszące w powietrzu napięcie i do przedszkola idzie już w słabym nastroju.

Cytat: – Jestem na granicy. Jeszcze chwila, a wybuchnę. Basia spojrzała na nią z obawą. Nie chciała mieć wybuchniętej Mamy. I o jaką granicę chodziło? Przecież nigdzie nie wyjeżdżali! Basia bardzo chciała tozrozumieć, ale Franek krzyczał, a mina Mamy nie zachęcała do pytań. Poza tym i tak byli już spóźnieni.

Chce spokojnie przemyśleć poranne wydarzenia, ale co chwilę inne dzieci zawracają jej głowę. Kiedy jedna z koleżanek zaczyna Basię łaskotać wbrew jej woli, dziewczynka czuje
się już naprawdę paskudnie. I gdy wydaje się, że gorzej być nie może, Basia robi siku w rajstopki. Nie może się doczekać, aż łazienkę opuszczą inne dzieci, nie chce się przy nich
załatwiać i nie wytrzymuje.

Na szczęście w pobliżu jest wyrozumiała pani Marta, która ze spokojem wysłuchuje emocjonalnej, pełnej żalu i niezrozumienia opowieści Basi o Mamie na granicy, niechcianych
łaskotkach i niechęci do korzystania z toalety w towarzystwie. Gdy dziewczynka jest gotowa wrócić do grupy, nauczycielka rozpoczyna rozmowę z dziećmi o ich granicach. Mówi im, że mają prawo decydować, jak blisko ktoś może do nich podejść, czy chcą się przytulić. Mogą powiedzieć, że chcą pobyć same i inne osoby powinny to uszanować.

Cytat: – Nie ma się z czego śmiać – rzuciła pani Marta. – Pupy jak najbardziej też są wasze własne. Całe wasze ciała są tylko wasze i niczyje inne. To wy się nimi opiekujecie i wiecie, co one lubią, a czego nie. I to wy wyznaczacie granice, czyli mówicie innym, na ile chcecie, żeby ktoś się do was zbliżał, i czy chcecie być przytulani. I oznajmiacie, jeśli potrzebujecie pobyć sami ze sobą.Basia zerknęła na panią, a ona odwzajemniła spojrzenie i ciepło się uśmiechnęła.

Rozdaje dzieciom kredę i prosi, żeby narysowały na boisku okręgi. W ten sposób mogą pokazać kolegom i koleżankom, na ile mogą się do nich zbliżyć. Kółka są różnej wielkości,
bo dzieci mają różne granice.

Wraz z Basią dzieci mogą poznać całą paletę emocji i sposobów radzenia sobie z nimi. Pomoże w tym książka Basia. Wielka księga o uczuciach. Opisano w niej aż 45 „czuć” – tak
Basia nazywa emocje – między innymi lubienie i nielubienie, zachwyt i zaciekawienie, miłość i czułość. Ale też smutek, rozczarowanie, irytację, żałobę. Opowiadają o nich różne
osoby z otoczenia dziewczynki. Koleżanki, dziadkowie, rodzeństwo, a nawet Misiek Zdzisiek, ukochany pluszak Basi. Bohaterowie mówią, z czym kojarzą się im poszczególne
uczucia, dzielą się swoimi doświadczeniami i pomysłami na to, jak poradzić sobie ze smutkiem, stresem czy strachem.

Gdy mówienie o emocjach jest trudne…

Nie wszystkie dzieci chcą jednak o emocjach rozmawiać. Często dlatego, że nie chcą martwić rodziców – zabieganych, zestresowanych, zajętych pracą. Choć przeżywają trudne chwile, nie dają nic po sobie poznać. Tak jak rodzeństwo, którego przygody opisała Emilia Kiereś w ciepłych i niosących nadzieję książkach „Srebrny dzwoneczek” i „Złota gwiazdka”. W pierwszej z nich poznajemy siedmioletnią Marysię, spokojną dziewczynkę, którą w ciągu kilku najbliższych miesięcy czeka wiele życiowych zmian. Zostanie straszą siostrą, pójdzie do pierwszej klasy, po raz pierwszy w życiu spędzi wakacje bez rodziców, bo ciężarna mama nie ma siły na podróże. To wszystko napawa Marysię lękiem. Cieszy się, że będzie miała brata, ale nie jest pewna, czy będzie dobrą siostrą. Ma natomiast pewność co do tego, że w szkole nikt jej nie polubi, że nie będzie miała żadnych przyjaciół. Teraz jest wyśmiewana i popychana na podwórku, dlaczego w klasie miałaby być traktowana inaczej? Dorośli bagatelizują jej obawy. „Jesteś wesoła i ładna, nie da się ciebie nie lubić” – mówią i uważają sprawę za zamkniętą.

Cytat: – …Nie wiem, czy te wszystkie dzieci… no… czy będą miłe… i czy w ogóle mnie polubią. Ciocia spojrzała na nią poważnie. – Ciebie nie można nie lubić – zapewniła. – Na pewno znajdziesz wielu przyjaciół. Mówiła to samo co rodzice! – a jednak Marysia nie poczuła się bardzo pokrzepiona.

W trakcie wakacji na wsi u cioci Marysia poznaje dziewczynkę, która jest bardziej nieśmiała od niej samej. I znajduje w sobie siłę, żeby przekonać koleżankę, że mogą się zaprzyjaźnić i miło spędzać razem czas. Ratuje też kota dręczonego przez dzieci z sąsiedztwa i dotrzymuje towarzystwa samotnej starszej pani, która mieszka za płotem. To wszystko sprawia, że staje się odważniejsza i zaczyna patrzeć w przyszłość z nadzieją, a nie z lękiem.

O tym, że Marysia została dobrą siostrą, przekonujemy się podczas lektury Złotej gwiazdki – toczącej się kilka lat później historii Antka, którego narodzinami zakończył się Srebrny
dzwoneczek. Tym razem to chłopiec uczy się nowej roli. Niedawno przestał być najmłodszym dzieckiem w rodzinie i musi pogodzić się z tym, że mama poświęca większość czasu
noworodkowi. Wydaje mu się, że nikt nie zwraca na niego uwagi, że jest nikomu niepotrzebny. Zazdrość miesza się z miłością do małego braciszka, Stasia. Nieczęsto w literaturze dziecięcej opisywane są emocje środkowego dziecka, które na nowo musi zdefiniować swoje miejsce w rodzinie.

Cytat: Stasiek zaczął popłakiwać głośniej, więc mama przemówiła do niego łagodnie i cicho, głaszcząc go po łysawej główce. Antek spojrzał na nich przeciągle, czując nagle lekkie ukłucie gdzieś w środku. Naszła go ochota, żeby przytulić się do mamy, ale wydawało mu się, że w tej chwili byłoby to nie na miejscu. W tej chwili mama należała do Staśka.

Perspektywa chłopca zmienia się, kiedy poznaje dziewczynkę tęskniącą za bratem, który czeka w szpitalu na poważną operację. Antek stara się, żeby Iga nie spędziła nadchodzącego
Bożego Narodzenia samotnie. Pomaga jej uporać się z lękiem i smutkiem z powodu rozdzielenia z całą rodziną – szpital jest daleko, a rodzice dziewczynki czuwają przy łóżku
syna. To kolejny motyw, który rzadko pojawia się w książkach dla dzieci. Przyjaciele są dla siebie wsparciem w trudnych chwilach. Tym wsparciem mogą się podzielić z dziećmi, które sięgną po książki.

Możliwość utożsamienia się z osobą, która przeżywa podobne rozterki, może być dla dzieci bardzo wspierająca. Książkowe historie dla najmłodszych bowiem zazwyczaj dobrze się
kończą, podsuwają też pomysły na rozwiązanie problemów. Już sama świadomość, że na świecie jest więcej małych ludzi, borykających się z podobnymi problemami, może dodać
otuchy.


Lifestyle

Sok z pokrzywy to skarbnica cennych dla zdrowia substancji. Łagodzi obrzęki, zapobiega anemii, wzmacnia włosy, i nie tylko

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
8 grudnia 2021
Sok z pokrzywy
Fot. iStock

Sok z pokrzywy jest wartościowym dodatkiem do diety. To jeden z naturalnych i wysoko cenionych sposobów na wzmocnienie organizmu i zapobieganie różnym problemom zdrowotnym. Pokrzywa to zioło znane ze swoich właściwości zwalczających anemię, likwidujących obrzęki, czy wzmacniających włosy. A jest ich znacznie więcej. Dlaczego jeszcze warto pić sok z pokrzywy i jak go przygotować?

Pokrzywa to skarbnica wielu cennych dla zdrowia substancji

Pokrzywa zwyczajna traktowana jest jak chwast, który lepiej dla własnego komfortu omijać szerokim łukiem. Tymczasem to pospolite ziele jest określana mianem skarbnicy zdrowia, ze względu na zawartość substancji, które wspierają funkcjonowanie organizmu. Nie bez przyczyny stosowana jest z powodzeniem od wieków w domowym leczeniu różnych schorzeń.

W parzących zielonych listkach pokrzywy znajdziemy m.in.: witaminy C, K, E oraz witaminy z grupy B (B1, B2, B3, B5), oraz minerały, takie jak: żelazo, magnez, krzem, mangan, miedź, cynk, selen, i inne. Pokrzywa jest skarbnicą kwasów organicznych, flawonoidów (kwercetyny i rutyny), karotenoidów (karoten i ksantofil). Zawiera także lecytynę, betainę, taniny, sterole, kwasy tłuszczowe, serotoninę, chlorofil, histaminę, i inne.

Sok z pokrzywy

Fot. iStock

Najbardziej wartościowa jest młoda pokrzywa, zbierana przed czasem kwitnienia, czyli zazwyczaj do przełomu maja i czerwca. Wtedy też młode listki gromadzą najwięcej cennych substancji, dlatego najchętniej wykorzystywane są jako surowiec leczniczy. Trzeba wspomnieć, że w pokrzywie nie tylko listki są wartościowe, ale cała roślina, którą można wykorzystywać przez cały okres wegetacyjny.

Sok z pokrzywy — zalety

Sok z pokrzywy to jedna z form włączenia tego wartościowego ziela do codziennej diety. Przewyższa nieco zawartością witamin zdrową herbatę z pokrzywy tym, że listki nie są poddawane działaniu wysokiej temperatury. W surowym soku zostaje więcej cennych dla zdrowia substancji.

Stosowanie soku z pokrzywy jest zbawienne dla organizmu. Pokrzywa, dzięki zawartości kwasu foliowego, żelaza, miedzi i witaminy K, poprawia wyniki krwi przy anemii, podnosząc poziom hemoglobiny i czerwonych krwinek w organizmie. Dlatego poleca się picie soku z pokrzywy w stanach osłabienia organizmu, np. po chorobie lub regenerująco po zimie. Bogactwo witamin, minerałów i innych wartościowych substancji pozwala na uzupełnienie niedoborów tych składników. Sok pokrzywy działa przeciwkrwotocznie, obniża ciśnienie krwi, reguluje poziom cukru we krwi, wpływa na zmniejszenie poziomu LDL, cholesterolu całkowitego. Pokrzywa wzmacnia odporność poprzez wspieranie  wytwarzania komórek odpornościowych limfocytów T.

Sok z pokrzywy

Fot. iStock/Sok z pokrzywy

Sok z pokrzywy polecany jest w leczeniu kamicy nerkowej i innych chorób układu moczowego, ze względu na właściwości moczopędne. Pokrzywa jest naturalnym diuretykiem, dlatego pomaga usunąć z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii. Zapobiega również zatrzymywaniu się płynów w organizmie, dzięki czemu pomaga zapobiegać obrzękom. Pokrzywa od wieków stosowana jest również w leczeniu dny moczanowej oraz bólu stawów różnego pochodzenia, ponieważ przyspiesza usuwanie szkodliwego dla stawów kwasu moczowego. Sok z pokrzywy oczyszcza układ pokarmowy, pomaga usuwać złogi żółciowe, poprawia pracę trzustki, wątroby i żołądka, oraz jelit.

Nie można zapominać o działaniu dla urody. Pokrzywa, dzięki zawartości krzemu, siarki oraz innych cennych witamin i minerałów, wspiera zdrowie włosów, skóry i paznokci. Poleca się ją szczególnie u osób zmagających się ze słabymi, wypadającymi włosami, oraz z przetłuszczającą się skórą głowy.

Przepis na sok z pokrzywy 

Sok pokrzywowy można kupić w aptekach oraz punktach ze zdrową żywnością, ale można go równie przygotować samodzielnie. Przepis na sok z pokrzywy jest prosty, wymaga jedynie wcześniejszego zebrania surowca (z dala od drogi, najlepiej przed kwitnieniem), i posiadania dobrej wyciskarki (pokrzywa jest włóknista i mało soczysta). Pokrzywę tniemy nad ziemią, w domu dokładnie myjemy, by pozbyć się piasku i innych zanieczyszczeń, po czym przepuszczamy przez wyciskarkę. Można rozcieńczyć go z wodą. Nadmiar soku najlepiej trzymać w lodówce do 4 dni.

Sok z pokrzywy można przygotować także nieco innym sposobem, krojąc ziele na kawałki i a następnie przepuszczając przez maszynkę do mielenia, a następnie wycisnąć z niej sok przy pomocy gazy. Wcześniej dobrze jest przelać ziele gorącą wodą (ale nie wrzącą), aby łatwiej puściła sok.

Ile soku z pokrzywy można wypijać na dobę?

Istniejąc pewne ograniczenia, o których należy pamiętać. Można znaleźć informację, że osoby dorosłe nie powinny przekraczać dobowej dawki w przedziale ok. 15–30 ml (1-2 łyżek) czystego soku na pół godziny przed posiłkiem. W przypadku anemii dawka wynosi maksymalnie 45 ml (3 łyżki). Dawkowanie soku z pokrzywy dostępnego w sprzedaży, w zależności od jego składu, określono na etykiecie butelki. Wzmacniająco sok z pokrzywy można pić przez dwa tygodnie, a następnie zrobić przerwę. Kurację można powtarzać zgodnie z potrzebą, ale nie należy jej stosować dłużej niż przez 4-5 miesięcy w roku.

Sok z pokrzywy

Fot. iStock/Sok z pokrzywy

Sok z pokrzywy w ciąży i dla dzieci

Sok z pokrzywy można pić w ciąży, ale za zgodą lekarza. Pokrzywa jest zielem sprzyjającym kobietom ciężarnym ze względu na zawartość żelaza i zapobieganie anemii oraz dokuczliwym obrzękom ciała. Sok z pokrzywy mogą przyjmować dzieci, po konsultacji z pediatrą. W ich przypadku, dla wzmocnienia organizmu, zaleca się podawanie nie więcej niż łyżeczkę deserową soku z pokrzywy dwa razy dziennie.

Sok z pokrzywy — przeciwwskazania

Mimo fantastycznego działania na organizm, sok z pokrzywy ma także przeciwwskazania, o których trzeba pamiętać przed rozpoczęciem kuracji tym zielem. Przeciwwskazaniem do picia soku z pokrzywy są choroby narządów rodnych (mięśniaki, cysty, krwawienia, nowotwory). Sok z pokrzywy nie jest zalecany przy przewlekłych chorobach nerek. Należy go unikać w przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych.

Nie zaleca się prowadzenia kuracji pokrzywowej przy jednoczesnym przyjmowaniu leków moczopędnych, ponieważ pokrzywa jest naturalnym diuretykiem, który dubluje działanie leku. Należy jej unikać również przy stosowaniu leków rozrzedzających krew oraz leków obniżających poziom cukru we krwi. Również w przypadku wysokiego poziomu żelaza w organizmie nie należy sięgać po sok z pokrzywy.


źródło:  www.poradnikzdrowie.pl ,dietetycy.org

Zobacz także

Rozwiązanie konkursu „Czuję się piękna, gdy…”

Papier ryżowy decoupage

„Wrzeszczące dzieci, disco polo i kaszel palacza. Rodzino Adamsów z domku obok – błagam, nie jesteście na tych wakacjach sami…!”