Lifestyle

Ile masz lat, emocjonalnie? Zrób quiz i dowiedz się, czy jesteś wciąż nastolatkiem, czy już dojrzałeś

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
7 września 2017
Fot. iStock/vladans
 

Jeśli nie masz za sobą jakiś wyjątkowo traumatycznych przeżyć i nic nie spowolniło twojego wieku emocjonalnego, powinnaś osiągnąć emocjonalną dojrzałość w wieku ok 25 lat. Dlatego też w tym quizie najlepiej otrzymać właśnie taką ilość punktów. Co oznaczają inne wyniki, przeczytasz na samym końcu. A teraz, o ile nie liczysz dobrze w pamięci, wyciągnij kalkulator 🙂 .

Odpowiedz na każde z poniższych pytań: tak lub nie . Następnie, zgodnie z kluczem odpowiedzi zapisz swoje punkty i zsumuj je. Na samym końcu podziel tę sumę przez 25 i sprawdź, co oznacza twój wynik.

Pytania

1. Czy często się wahasz i czujesz się niepewnie obierając i realizując swoje życiowe cele?

2. Czy twój nastrój często się zmienia, wahając się od radości do depresji?

3. Czy jesteś bardzo wrażliwy (lub bardzo pewny siebie), jeśli chodzi o twój wygląd?

4. Czy zdarza ci się odczuwać silną ekscytację wszystkim i wszystkimi wokół?

5. Czy często boisz się, że jesteś „nieudacznikiem”, że sobie nie radzisz w życiu?

6. Czy możesz żyć z dala od rodziców lub rodziny, czujesz, że sobie bez nich świetnie radzisz?

7. Czy najbardziej cenisz sobie spotkania i zabawę w towarzystwie „mieszanym”, wśród kobiet, jak i mężczyzn?

8. Boisz się tego, że pewnego dnia zostaniesz sam na świecie (bez rodziców, rodzeństwa lub krewnych)?

9. Uważasz, że najwspanialsze, co możesz robić w życiu to pomagać ludziom, dawać im od siebie jak najwięcej?

10. Kiedy coś pójdzie źle, zazwyczaj uważasz, że wina nie leży po twojej stronie?

11. Często „odpuszczasz” i wolisz, kiedy pewne rzeczy zostają niedopowiedziane?

12. Czy czujesz się podirytowany, zraniony lub zawstydzony, gdy w grupie nikt nie zwraca na ciebie większej uwagi?

13. Czy zdarza ci się wyolbrzymiać niektóre fakty lub wręcz wymyślać opowieści na swój temat, by wydać się bardziej interesującym?

14. Czy lubisz być postrzegany jako ktoś tajemniczy i obojętny na zainteresowanie płci przeciwnej?

15. Imponuje ci, kiedy możesz założyć „markowy” ciuch, zjeść w „modnym” miejscu?

16. Często kłamiesz lub upierasz się „przy swoim”, zamiast przyznać się do błędu czy pomyłki?

17. Zazwyczaj płacisz sam za siebie, czy pozwalasz, by inni regulowali rachunek?

18. Udajesz kogoś zdecydowanego i niedostępnego, ponieważ tak naprawdę jesteś delikatny?

19. Czy twoje życie seksualne jest dla ciebie z jakiegoś powodu drażliwym tematem?

20. Czy wszystkich traktujesz z taką samą sympatią, po przyjacielsku?

21. Czy ufasz w swoją wiedzę i umiejętności, w to, że nie potrzebujesz się na nikim „wpierać”, by samodzielnie żyć?

22. Czy zdarza ci się urządzać „sceny” lub wybuchać niekontrolowaną złością, gdy coś nie idzie po twojej myśli?

23. Czy często wydaje ci się, że ludzie mówią o tobie za twoimi plecami, szydzą, wyśmiewają cię?

24. Czy często bywasz spięty, nerwowy i niespokojny?

25. Czy bywasz zazdrosny i zaborczy o twojego partnera i nigdy do końca nie jesteś pewien, czy ta druga strona cię naprawdę kocha?

Punktacja

  1. tak: 8 – nie: 19
  2. tak: 6 – nie: 20
  3. tak: 9 – nie: 17
  4. tak: 10 – nie: 20
  5. tak: 4 – nie: 29
  6. tak: 23 – nie: 5
  7. tak: 31 – nie: 5
  8. tak: 8 – nie: 26
  9. tak: 36 – nie: 2
  10. tak: 11 – nie: 29
  11. tak: 7 – nie: 24
  12. tak: 12 – nie: 19
  13. tak: 6 – nie: 21
  14. tak: 13 – nie: 24
  15. tak: 9 – nie: 25
  16. tak: 14 – nie: 26
  17. tak: 9 – nie: 19
  18. tak: 6 – nie: 17
  19. tak: 5 – nie: 29
  20. tak: 23 – nie: 11
  21. tak: 36 – nie: 10
  22. tak: 4 – nie: 31
  23. tak: 8 – nie: 20
  24. tak: 7 – nie: 31
  25. tak: 12 – nie: 22

Teraz zsumuj punkty, a wynik podziel przez 25.

Co oznacza twój wynik?

  • 25 – jesteś bardzo dojrzały emocjonalnie
  • 22 do 24 – jesteś dojrzały dokładnie w takim stopniu, jak powinieneś
  • 18 do 21 – powoli dojrzewasz do prawdziwej dorosłości
  • 17 i poniżej – jesteś emocjonalnym nastolatkiem…

 

Na podstawie: artofmainless.com


Lifestyle

A co, jeśli problem leży w tobie? Skąd masz wiedzieć, że to ty jesteś toksyczna, a nie wszyscy wokół beznadziejni

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
7 września 2017
Fot. Pixabay / Unsplash / CC0 Public Domain
 

Łatwo jest osądzać innych, łatwo oskarżać ich o własne życiowe niepowodzenia. Nieco trudniej przeciąć toksyczne więzi, wyrzucić ze swojego życia tych, którzy nas krzywdzą, szkodzą nam. Ale najtrudniejsza jest świadomość, że źródłem problemów możesz być sama ty. To przykre uczucie bycia zawiedzionym (samą sobą), złości na siebie i chęci ukrycia, że masz problem.  Piorunująca mieszanka. Nie trać nadziei – możesz przejąć kontrolę nad swoim zachowaniem, a jeśli podejmujesz starania, aby się zmienić, zyskasz ogromną wiedzę i życiowe doświadczenie.

Skąd wiedzieć, że jesteś toksyczna?

Za wszystkie twoje problemy winisz „kogoś innego”

Absolutny numer jeden pośród sygnałów ostrzegawczych to „zewnętrzna” odpowiedzialność za negatywne wydarzenia i rzeczy, które nie idą tak, jak powinny. Zastanów się nad tym: poważnie, jakie są szanse, że nigdy nie byłaś niczemu winna? To naprawdę mało prawdopodobne. Przeanalizuj sposób, w jaki reagujesz w trudnych sytuacjach, to,  co mówisz w razie konfliktu, jak się zachowujesz w stosunku do innych.

Z reguły obmawiasz ludzi za ich plecami

Może nie każdy konflikt czy różnica zdań zasługuje na konfrontację, powinnaś jednak być w stanie rozmawiać z ludźmi wprost o tym, z czym się nie zgadzasz, co ci się nie podoba. To pozwala wyjasnić nieporozumienia, oczyścić atmosferę. Jest oznaką dojrzałości. Jeśli chętnie plotkujesz, zapewne dyplomatyczne rozwiązywanie spraw nie jest twoją mocną stroną. Ale naprawdę warto tę umiejętność rozwijać.

Lubisz powtarzać słowa innych, manipulując nimi

I słowami, i tymi „innymi”. Doszukujesz się drugiego dna, analizujesz i tak przedstawiasz czyjąś wypowiedz, żeby wyszło „na twoje”, byle coś uzyskać. Lubisz wprowadzać zamieszanie, chaos, negatywnie nastawiać innych do kogoś, kto cię drażni, kogo nie lubisz. Dzięki temu przedstawiasz się jako ktoś lepszy, mądrzejszy.

Bierzesz więcej niż dajesz

Jeśli kontaktujesz się z przyjaciółmi, rodziną i współpracownikami tylko wtedy, kiedy czegoś od nich chcesz coś (i znikasz, kiedy nadszedł czas, aby się odwdzięczyć), spójrz prawdzie w oczy – nie jesteś pozytywną osobą w ich życiu. Co takiego możesz im zaoferować? Dlaczego chcieliby przebywać w twoim towarzystwie, tęsknić za nim?…

Masz wrogów

Nie jesteś postacią polityczną, prawda? Jeśli naprawdę masz w swoim otoczeniu kogoś, kogo możesz nazwać swoim wrogiem, na pewno przyczyniłaś się do tej sytuacji, a przynajmniej połowa negatywnych emocji znajduje się po twojej stronie.

Masz „znajomych”, ale nie masz przyjaciół

To przykre. Masz mnóstwo znajomych, ale z nikim nie jesteś naprawdę „blisko”. Widzisz, że ludzie, na których ci zależy nie potrafią się do ciebie zbliżyć. Prawdopodobnie wysyłasz sygnały ostrzegawcze, których nawet nie jesteś świadoma. Ludzie boją się wejść z tobą w bliższą relację społeczną, bo czują, że nie jesteś pozystywną osobą, że pełno w tobie niebezpiecznych dla nich sprzeczności.

Nie płacz, nie zaprzeczaj, nie obrażaj się. Praca nad sobą może zmienić twoją sytuację. Najtrudniejszym krokiem będzie oczywiście ten pierwszy – przyjęcie odpowiedzialności za swoje życie.


Lifestyle

To nie tylko pierwsza pomoc, to też odpowiedzialność za siebie i innych. 7 rzeczy, które daje dzieciom umiejętność udzielenia pierwszej pomocy

Agnieszka Dyniakowska
Agnieszka Dyniakowska
7 września 2017
Fot. iStock/RichVintage

Nauka pierwszej pomocy to bardzo ważna kwestia dla rodziców- według badania Kantar TNS aż 85 procent uważa, że dzieci powinny znać zasady ratowania innych i udzielania pierwszej pomocy. Według dorosłych wpływa to na samodzielność najmłodszych, sprawia im radość i daje poczucie bezpieczeństwa oraz dumy. Z kolei dla dzieci ktoś, kto umie uratować drugą osobę,  jest niczym superbohater posiadający magiczną moc i stanowi dla nich wzór do naśladowania.

Wielu badanych rodziców przyznaje, otwarcie, że choć wie, jak istotne są umiejętności pierwszej pomocy, to nie jest w stanie przekazać swojemu dziecku całej wiedzy na ten temat. A dzieciaków wcale nie trzeba do jej zdobywania namawiać – aż 97 procent twierdzi, że umiejętność pomocy innym w razie zagrożenia jest im potrzebna, a dla 96 procent byłaby źródłem radości. Nic więc dziwnego, że coraz bardziej popularne są programy edukacyjne dla najmłodszych, takie jak  „Mali Ratownicy” realizowany przez markę Volkswagen we współpracy z Fundacją Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Tylko od początku 2017 roku wzięło w nim udział już blisko 6000 dzieci, które posiadły supermoc – moc pomagania innym. A przy okazji zyskały także kilka istotnych rzeczy  – bo przecież nauka pierwszej pomocy daje najmłodszym znacznie więcej!

Samodzielność

Dzieci, które uczą się udzielania pierwszej pomocy rozwijają także swoją samodzielność: samodzielność działania w sytuacjach trudnych i kryzysowych, a także samodzielność myślenia- co mogę, muszę, powinienem zrobić w danej sytuacji, uczą się podejmowania decyzji, które mogą uratować czyjeś zdrowie i życie. W programie „Mali Ratownicy” dzieci mają okazję nie tylko poznać, ale też w praktycznym działaniu samodzielnie przećwiczyć swoje umiejętności.

Poczucie sprawstwa

Dzieci poprzez nabycie konkretnych, praktycznych umiejętności są pewniejsze siebie i swoich możliwości. Wzmacniają swoje poczucie sprawstwa, czyli przekonanie, że wiem, potrafię, mogę i dam radę coś zrobić. Dam radę pomóc drugiej osobie, która mnie potrzebuje.

Poczucie bezpieczeństwa

Dziecko czuje się o wiele bezpieczniej mając wiedzą na temat pierwszej pomocy. Jest pewne tego, że nie musi polegać jedynie na innych, potrafi chronić nie tylko siebie, ale też w razie konieczności osoby obok. Każdy uczestnik programu „Mali Ratownicy” wie, że bezpieczeństwo jest najważniejsze!

fot. materiału programu 'Mali Ratownicy"

fot. materiału programu „Mali Ratownicy”

Poczucie, że jestem ważny i potrzebny

Poczucie bezpieczeństwa, wiedza i praktyczne umiejętności wpływają na przekonanie dziecka, że jest ważne i potrzebne innym. Ma przecież teraz w sobie supermoc – może ratować czyjeś życie i zdrowie! Jest niczym superbohater, czuje się odpowiedzialny nie tylko za siebie, ale też za swoje otoczenie.

Duma z samego siebie

Pomoc innym oraz ratowanie ich zdrowia i życia to powód do ogromnej satysfakcji i dumy z samego siebie. Już samo opanowanie wiedzy i umiejętności z zakresu pierwszej pomocy dużej wymaga pracy, świadomości i wytrwałości. Nie każdy w kryzysowej sytuacji potrafi działać, nawet dorosły, więc każdy, kto ma supermoc pomagania powinien być z siebie dumny. Instruktorzy „Małych Ratowników” dbają o to, by chwalić i doceniać wysiłki każdego dziecka uczącego się pierwszej pomocy.

Większa wrażliwość i empatia

Ucząc się pierwszej pomocy dzieciaki uwrażliwiają się na sytuacje w ich otoczeniu, uczą się dostrzegania potrzeb innych i zauważania problemów. Ich naturalny, wrodzony egocentryzm zostaje zastąpiony empatią i wrażliwością, podczas nauki i praktycznych zajęć wykorzystuje się tkwiącą w dzieciakach potrzebę pomagania innym i chęć współdziałania. Najmłodsi przekonują się, że są częścią całego świata, społeczności, zyskują poczucie odpowiedzialności społecznej.

Szczęście

Pomaganie innym, a do tego duma i satysfakcja z samego siebie to mieszanka, która musi zaowocować poczuciem szczęścia i radością! Nawet badania naukowe potwierdzają, że nic nie daje nam takiego zadowolenia z siebie, jak dobre uczynki dla innych, nawet te niewielkie. Uśmiechy i zadowolenie uczestników programu „Mali Ratownicy” są najlepszym potwierdzeniem tej tezy!

Program „Mali Ratownicy” realizowany przez markę Volkswagen we współpracy z Fundacją Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy  za cel stawia sobie, by wszystkie dzieci w Polsce poznały zasady udzielania pierwszej pomocy. Program dociera wszędzie tam, gdzie są dzieci, a w ramach Projektu Plaża ponad 3500 małych ratowników nauczyło się zasad pierwszej pomocy. Najmłodsi, którzy ukończyli zajęcia otrzymali materiały przygotowane przez instruktorów Programu Edukacyjnego Ratujemy i Uczymy Ratować.  Wszyscy otrzymują też dyplomy i odpowiednie atrybuty superbohaterów: peleryny, koszulki, apteczki oraz komiksy, które pomagają w utrwaleniu zdobytej wiedzy.

Jak widać nauka udzielania pierwszej pomocy, to nie tylko wiedza praktyczna i teoretyczna, to coś znaczenie więcej dla każdego dziecka!


 

Artykuł powstał przy współpracy z marką Volkswagen

Zapisz

Zapisz


Zobacz także

Akcja #rodzINKA

Rodzina to nie więzy krwi, to znacznie silniejsze więzy. To dobro, które budujemy sami, z miłości. Akcja #rodzINKA

Regulamin konkursu „Pomóż dziecku odkryć fascynujący świat i zachęć je do nauki”

7 inspirujących lekcji filozofii Huny, które pomogą ci odzyskać energię i przyciągnąć dobro