Związek

Jeśli nie wybierasz jej każdego dnia, po prostu ją zostaw. Do mężczyzny, który pojawia się „na chwilę”

Redakcja
Redakcja
2 marca 2020
 

Patrzę na was i już wiem – dla ciebie to tylko przelotny romans, dla niej – miłość. Ona jest cała twoja. Ale ty? Patrzysz wokół rozbieganym wzrokiem. Zdaje się, że jeśli za chwilę spotkasz kogoś, kogo uznasz za bardziej atrakcyjnego, ciekawszego od niej – odejdziesz w jednym momencie. Po co z nią jesteś? Jeśli nie wybierasz jej każdego dnia, równie dobrze możesz ją zostawić już teraz. Ona zasługuje na coś znacznie lepszego. Nie biegnij za nią, jeśli głęboko w twoim sercu czujesz, że to nie jest dziewczyna, z którą chcesz dzielić życie. Nie baw się nią. Jeśli masz w życiu jakiś bagaż emocjonalny, nie obciążaj nim jej. Najpierw rozwiąż swoje problemy.

Ona chce tylko cię kochać. Tylko tyle i aż tyle. Chce cię kochać całym swoim sercem. Powiedz jej, że nigdy jej nie skrzywdzisz. Pamiętaj też, że nikt nie lubi być jedynie opcją. Każdy zawsze chce być priorytetem. Każdy chce być najważniejszy. Jeśli jesteś z nią tylko na chwilę i czekasz, aż spotkasz kogoś „lepszego”, odejdź już teraz. Zerwij. Wiesz przecież, że potem będzie coraz trudniej. Jej cierpienie będzie większe.  Jeśli nie potrafisz odwzajemnić jej miłości, dać jej tego, na co zasługuje, nie ukrywaj tego, nie uciekaj w nieskończoność. Nie oszukuj jej. Nie wzbudzaj nadziei na coś, co nigdy nie nastąpi. To okrutne postępować w ten sposób. Wiesz, że ona ci wierzy. Weź odpowiedzialność za swoje słowa. Nie czekaj.

To prawda, że ​​możesz mieć własne życie. Każde z was powinno realizować swoje osobiste cele, mieć pasje i zainteresowania. Jeśli jednak chcesz znaleźć prawdziwą miłość, musisz zrobić w swoim życiu miejsce dla tej wyjątkowej osoby. A jeśli ona nie jest dla ciebie tą wyjątkową osobą, przestań ją traktować tak, jakby nią była. W miłości nie ma miejsca na zwodzenie, na nieszczerość. 

Przecież wiesz, że nic z tego nie będzie. Wiesz, że jej marzenia nie są twoimi marzeniami. Dokonaj wyboru. Bądź uczciwy – wobec niej, wobec samego siebie. Podejmij decyzję, nawet jeśli teraz jest to dla ciebie niewygodne. Przyzwyczaiłeś się, że ona jest zawsze obok, że czeka na ciebie. Że daje ci ciepło i uczucie. Ale ty nie jesteś w stanie dać jej tego samego. Myślisz „to się może kiedyś zmienić”. Bez względu na to, czy kiedyś będziesz w końcu pewny, czy chcesz z nią być, czy nie,  teraz robisz jej krzywdę. Nie dajesz jej poczucia bezpieczeństwa, nie sprawiasz, że czuje się wyjątkowa.

Odwracasz wzrok, gdy mówi o przyszłości. Mówisz, że „nie wiesz, że może, że porozmawiacie pózniej”. Przecież wiesz, że nie może jej nic obiecać. Minął rok, nie ma w tym chyba nic dziwnego, że ona chce wiedzieć, czy myślisz o niej na serio. Nie chce się domyślać, chce mieć kontrolę nad swoim życiem. Zasługuje na to.

Jesteś jej winien prawdę. Nie uciekaj przed tym. Jeśli nie potrafisz odwzajemnić uczucia, odejdź. Ona nie chce związku „na chwilę”.


Związek

Nadczynność tarczycy – choroba, która dotyka przede wszystkim kobiety

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
2 marca 2020
Nadczynność tarczycy - objawy, dieta, leczenie
Fot. Nadczynność tarczycy / iStock
 

Nadczynność tarczycy to zaburzenie, na skutek którego tarczyca produkuje za dużo hormonów w stosunku do potrzeb organizmu. To wpływa negatywnie na jego funkcjonowanie i może powodować różne problemy zdrowotne. Jakie objawy powoduje nadczynność tarczycy, jakie leczenie i dieta będą najlepsze dla pacjenta?

Nadczynność tarczycy nie jest oczywistą chorobą. Zazwyczaj osoba, która cierpi na nią, odczuwa negatywne jej skutki, ale nie ma świadomości, że stoi za tym nieprawidłowa praca tarczycy. Najczęściej chorują na nie kobiety w wieku 20–40 lat.

Nadczynność tarczycy – przyczyny

Tarczyca odpowiada za wytwarzanie i uwalnianie hormonów: trijodotyroniny (T3) oraz tyroksyny (T4). Hormony te  regulują działanie większości tkanek organizmu, wpływających na metabolizm oraz produkcję ciepła. Pracę tarczycy kontroluje przysadka mózgowa,  produkująca hormon tyreotropowy (TSH), który pobudza tarczycę do wytwarzania hormonów: T3 i T4.

Czynność tarczycy i przysadki są od siebie zależne. Podwyższone stężenie hormonów tarczycy powoduje zmniejszenie uwalniania TSH przez przysadkę, a zbyt mała ilość zwiększa produkcję TSH, pobudzając tym samym tarczycę do większej produkcji T3 i T4.

Nadczynność tarczycy - objawy, dieta, leczenie

Fot. Nadczynność tarczycy / iStock

Do najczęstszych przyczyn powstawania nadczynności tarczycy zaliczamy:

Rzadziej nadczynność tarczycy mogą powodować: podostre zapalenie tarczycy oraz poporodowe zapalenie tarczycy.

Nadczynność tarczycy – objawy 

Nadczynność tarczycy wywołuje objawy, które najczęściej nie są specyficzne i trudno je dopasować do tego zaburzenia. Objawy mają różne oblicza i nasilenie u różnych pacjentów, dlatego nie ma jednego szablonu objawów, które mogą wystąpić w tym przypadku u osoby z nadczynnością.

Nadczynność tarczycy może mieć objawy takie jak :

  • uczucie gorąca – pojawia się nawet wtedy, gdy osoby chore przebywają w niskiej temperaturze. Fali gorąca może towarzyszyć zaczerwienienie skóry twarzy i szyi;
  • wzmożona potliwość – jest efektem wzmożoną termogenezy (produkcji ciepła) oraz nadaktywności gruczołów potowych;
  • nerwowość, płaczliwość, niepokój, rozdrażnienie – to częste objawy, które daje nadczynność tarczycy, co wynika z nadmiernego pobudzenia układu nerwowego. Ponieważ najczęściej chorują kobiety w wieku 20 – 40 lat,  objawy te bywają mylone z PMS lub menopauzą;
  • drżenie rąk – drżenie rąk zazwyczaj zrzucamy na nadmiar stresu, ale gdy problem trwa cały czas, może wynikać z nadczynności tarczycy;
  • chudnięcie – następuje pomimo zwiększonego apetytu, co jest efektem przyśpieszenia metabolizmu oraz zaburzeń wchłaniania substancji odżywczych przez w jelitach;
  • częstsze oddawanie stolca – tarczyca powoduje zwiększoną perystaltykę jelit, z czego wynikają zaburzenia trawienne i częste biegunki;
  • przyśpieszenie czynności serca, uczucie kołatania serca – w przypadku nadczynności tarczycy, problemy te wynikają z negatywnego wpływu nadmiaru hormonów na pracę mięśnia sercowego;
  • osłabienie siły mięśniowej – może pojawić się problem z chodzeniem po schodach, wstawaniem z pozycji siedzącej, wykonywaniem zwyczajnych czynności;
  • wypadanie włosów – w chorobach tarczycy (zarówno nadczynności jak i niedoczynności) to proces odwracalny po wdrożeniu leczenia wyrównującego poziom hormonów;
  • objawy oczne – charakterystyczny dla choroby  Gravesa – Basedowa wytrzeszcz, podwójne widzenie, obrzęk i zaczerwienienie powiek lub spojówek;
  • zaburzenia miesiączkowania, niepłodność – nadczynność tarczycy zaburza funkcjonowanie układu rozrodczego, w tym wpływa na zaburzone miesiączkowanie. Nieleczona nadczynność tarczycy powoduje cykle bezowulacyjne oraz problemy z zajściem w ciążę.

Odnotowanie u siebie części z wyżej wymienionych objawów powinno skłonić do wizyty u endokrynologa.

Nadczynność tarczycy - objawy, dieta, leczenie

Fot. Nadczynność tarczycy / iStock

Nadczynność tarczycy – dieta 

Stwierdzona nadczynność tarczycy wymaga, by dieta opierała się na zasadach zdrowego żywienia. Przede wszystkim należy zapobiegać wyniszczeniu organizmu, ponieważ nadczynności towarzyszy szybka utrata masy ciała. Dieta nie wyleczy choroby, ale w połączeniu z dobrze dobranym leczeniem, może przynieść załagodzenie choroby.

Nadczynność tarczycy dieta – podstawowe zasady:

Dieta wysokokaloryczna – jeśli nastąpił ubytek masy ciała (występuje niedowaga i/lub towarzyszy zanik mięśni), choremu proponuje się dietę wysokokaloryczną. Powinno się spożywać nawet 6–7 niewielkich posiłków wzbogaconych w produkty wysokoenergetyczne (suszone owoce, orzechy, nasiona, oleje, awokado). Gdy w trakcie leczenia nastąpi wyrównanie hormonalne, należy przejść na dietę normokaloryczną, by uniknąć nadwagi.

Białko – w ilości 12–15% wartości energetycznej diety. Jeśli nadczynność tarczycy powoduje duży ubytek masy ciała, białka powinno być więcej. Przede wszystkim należy sięgać po: chude mięsa, ryby, jaja, nasiona roślin strączkowych.

Tłuszcz – powinien stanowić 20–35% wartości energetycznej diety. Przede wszystkim należy dostarczać organizmowi potrzebną ilość NNKT (wielonienasyconych kwasów tłuszczowych) z rodziny omega-3, wspierające funkcjonowanie układu odpornościowego. Kwasy omega-3 dostarcza: oleje roślinne, oliwa z oliwek, orzechy włoskie, nasiona lnu, pestki dyni, słonecznika, awokado oraz oliwki.

Węglowodany – powinny stanowić 50–70% wartości energetycznej diety. Równie ważna jest odpowiednia ilość błonnika pokarmowego (20–40 g/d), który wraz z węglowodanami dostarczymy z pełnoziarnistymi produktami zbożowymi, warzywami i owocami.

Nadczynność tarczycy dieta – ważne składniki odżywcze

Wapń i witamina D – wpływają na homeostazę kostną, co jest ważne, ponieważ nadczynność tarczycy podnosi ryzyko osteopenii/osteoporozy. Wapń znajdziemy w mleku i jego przetworach, w warzywach zielonolistnych, brokułach, amarantusie, pestkach dyni, migdałach, sezamie, maku. Witaminę D (wapń również) dostarczymy w sardynkach, śledziach, szprotkach. Wiosną i latem konieczna jest 15-minutowa ekspozycja słoneczna, a jesienią i zima odpowiednia suplementacja;

Jod – jest potrzebny do prawidłowej pracy tarczycy, w ilości około 150 μg jodu dziennie. Zaleca się umiarkowaną konsumpcję ryb morskich (2-3 razy w tygodniu) oraz unikania pokarmów szczególnie bogatych w jod (wodorosty, algi, produkty wzbogacane w jod, suplementy diety z jodem). Zbyt duża ilosć jodu może przyczynić się do powstania nadczynności tarczycy;

Kwasy omega-3 – mają działanie przeciwzapalne i stymulują układ odpornościowy. Kwasy omega-3 znajdziemy w olejach roślinnych, orzechach, pestkach, nasionach, awokado oraz rybach morskich (2-3 razy w tygodniu);

Goitreny – zmniejszą ilość hormonów produkowanych przez tarczycę, co przy nadczynności jest zaletą. Jeśli pacjent cierpi na nadczynność tarczycy, powinien spożywać brokuły, kalafior, kapustę, jarmuż;

Antyoksydanty przeciwutleniacze takie jak: witamina E, C, beta-karoten, polifenole, wzmacniają układ immunologiczny. Znajdziemy je w olejach (z kiełków zbożowych, kukurydzianym, sojowym, rzepakowym, oliwie z oliwek), w kiełkach zbożowych, orzechach, migdałach, owocach dzikiej róży, białej i czerwonej kapuście, brukwi, cytrusach, marchwi, pietruszce i wielu innych owocach i warzywach.

Nadczynność tarczycy – leczenie

Sama dieta w nadczynności tarczycy nie uleczy choroby, ale w połączeniu z leczeniem może przynieść dużą ulgę pacjentowi. Jeśli zdiagnozowano nadczynność tarczycy, leczenie zależy od indywidualnego przypadku. W zależności od wskazań, można zastosować:

  • leczenie farmakologiczne – odbywa się za pomocą leków przeciwtarczycowych (tyreostatyków). Tyreostatyki hamują produkcję hormonów w tarczycy i ich działanie ujawnia się po ok. 2–4 tygodniach stosowania. Każdorazowo lekarz indywidualnie ustala dawkę wyjściową leku.
  • leczenie jodem promieniotwórczym (131I) – podanie jodu promieniotwórczego ma na celu  nieodwracalne uszkodzenie komórek tarczycy, które aktywnie wychwytują jod z krwi. W efekcie skutecznego leczenia po kilku miesiącach rozwija się trwała niedoczynność tarczycy. Tego rodzaju leczenia nie wolno zastosować u kobiet w ciąży i w trakcie karmienia piersią.
  • leczenie operacyjne – stosuje się je w przypadku raka tarczycy, oraz rozważane u chorych z dużym wolem uciskającym tchawicę. Po usunięciu tarczycy występuje niedoczynność tarczycy, która wymaga stałego leczenia preparatami tyroksyny.

Choroby nie wolno lekceważyć, gdyż prowadzi do poważnych powikłań:

  • zaburzenia rytmu serca,
  • niewydolność serca,
  • osteoporoza,
  • przełom tarczycowy z niebezpiecznym dla życia wzrostem stężeń T3 i T4.

Jeśli pacjent choruje na nadczynność tarczycy, odpowiednie leczenie, przestrzeganie zaleceń lekarskich i zasad diety, pomaga utrzymać chorobę w ryzach. Możliwość całkowitego wyleczenia (bez przyjmowania leków związanych z tarczycą) zależy od przyczyny nadczynności tarczycy.


źródło:  www.mp.pl ,ncez.pl

Związek

Tiki, piski, wulgaryzmy – czym jest zespół tourette’a?

Redakcja
Redakcja
2 marca 2020
Tiki, piski, wulgaryzmy – czym jest zespół tourette’a?
Fot. iStock

Program „Nastolatki z tourettem” to nowa pozycja w telewizji Lifetime, która będzie emitowana od 5 marca o 21:00. W serialu śledzimy losy pięciu rodzin, w których dzieci w wieku od 11 do 17 lat – podobnie jak ich rówieśnicy – mają swoje marzenia, obowiązki i przyjaźnie. Ale mają też zespół Tourette’a, więc okres dorastania, już sam  w sobie trudny, stawia przed nimi wyjątkowo wymagające zadanie. Jak sobie radzą w nowej szkole, na pierwszej randce, na kursie prawa jazdy czy podczas rodzinnych wakacji? Czy ta nieuleczalna, często niezrozumiana dolegliwość jest w stanie powstrzymać ich ambicje i przeszkodzić w realizacji pragnień? I należałoby tutaj zadać podstawowe pytanie ­– czym w ogóle jest zespół Tourette’a? Wiadomo, że osoby zmagające się z tą przypadłością od czasu do czasu wypowiadają jakieś niekoniecznie cenzuralne słowo. Ale czy to wszystko?

Co to jest zespół Tourette’a?

Zespół Tourette’a to zaburzenie, które obejmuje wiele tików. Tik to pewien mimowolnie wykonywany ruch lub wydawany odgłos. Najczęściej tiki występują wśród osób cierpiących ze względu na nieprawidłowe działanie mózgu – przy zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych, zaburzeniach ze spektrum autyzmu czy przy ADHD.

Jakie są objawy zespołu Tourette’a?

Najczęstszymi objawami zespołu Tourette’a są tiki, takie jak nadmierne mruganie, potrząsanie głową czy oczyszczanie gardła. Tiki mogą być ledwie zauważalne, ale też potrafią sprawić, że codzienne życie staje się naprawdę uciążliwe. Dwa główne rodzaje, to tiki fizyczne i foniczne – w przypadku tych drugich osoba może chrząkać, piszczeć, ale także wypowiadać słowa czy pełne frazy. W takiej sytuacji ma się do czynienia z tzw. tikami złożonymi – składają się na nie albo bardziej skomplikowane ruchy fizyczne, wymagające zaangażowania kilku grup mięśni albo wypowiadane sformułowania są dłuższe niż pojedyncze dźwięku, jak w przypadku tików prostych.

Tiki, piski, wulgaryzmy – czym jest zespół tourette’a?

Fot. Materiały prasowe

Jakie są przykładowe tiki?

Do prostych tików fizycznych można zaliczyć mruganie czy przewracanie oczami, zgrzytanie zębami, skręcanie głowy, wzruszanie ramionami czy wystawianie języka. Proste tiki foniczne to np. odchrząkiwanie, dmuchanie, kaszel, „szczekanie”, wąchanie, piski czy krzyki. Wśród tych bardziej złożonych tików fizycznych wymienia się naśladowanie ruchów innych osób, wykonywanie obscenicznych gestów, skakanie, uderzanie, drżenie, wąchanie przedmiotów, drżenie czy dotykanie siebie samych lub innych osób. Zdaje się, że z zespołem Tourette’a najczęściej kojarzą się tiki foniczne. Na listę przykładowych złożonych tików fonicznych składają się zmiany intonacji głosu, powtarzanie zwrotów po innych ludziach, nieustanne powtarzanie tego samego zdania i w końcu, bodaj najbardziej znamienne, wypowiadanie czy wykrzykiwanie obscenicznych słów lub zwrotów.

Tiki, piski, wulgaryzmy – czym jest zespół tourette’a?

Fot. Materiały prasowe

Kiedy pojawiają się tiki?

Tiki mogą pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej – tak jak w przypadku bohaterów programu telewizji Lifetime „Nastolatki z tourettem” – występują w przedziale wiekowym od 6 do 18 lat. Wraz z dorastaniem objawy zespołu łagodnieją, choć istnieje ryzyko (10-15%), że stan osoby dotkniętej tym schorzeniem może pogorszyć się z osiągnięciem dorosłości. Tiki mogą mieć charakter przewlekły, ale też przejściowy – ich natężenie z czasem się zmienia. Częstotliwość potrafi się zwiększyć zwłaszcza w przypadkach, gdy w grę wchodzi stres, ale też zmęczenie, choroby czy stan podniecenia.

Czy osoby z zespołem Tourette’a wiedzą, że „to” zaraz nastąpi?

Większość z osób dotkniętych zespołem Tourette’a tuż przed wystąpieniem tiku doświadcza nietypowych wrażeń czy dyskomfortu. Do takich znaków ostrzegawczych należy pieczenie oczu, narastające napięcie mięśni, wyraźne wysychanie gardła czy swędzenie kończyny lub stawu. Wszystkim tym odczuciom ulgę przynieść ma… tik, który zaraz ma nastąpić.

Tiki, piski, wulgaryzmy – czym jest zespół tourette’a?

Fot. Materiały prasowe

Skąd bierze się zespół Tourette’a?

Nie jest znana dokładna przyczyna zespołu Tourette’a. Najpewniej jego występowanie ma związek z nieprawidłowym funkcjonowaniem zwojów podstawy mózgu – części odpowiedzialnej właśnie za mimowolne ruchy, emocje i uczenie się (choć należy pamiętać, że osoby dotknięcie zespołem zazwyczaj są inteligentnymi osobami o średniej długości życia!). Uznaje się, że pojawienie się Tourette’a ma podłoże genetyczne – jest dziedziczny. Tiki mogą być też wywołane przez chorobę wieku dziecięcego. Powiązano go również z urodzonymi przedwcześnie niemowlętami czy zakażeniem bakteriami paciorkowców grupy A.

Czy mam zespół Tourette’a?

Objawów zespołu nie należy mylić z innymi przypadłościami – natrętny kaszel może być wywołany alergią, mimowolne ruchy mogą być spowodowane dystonią czy zespołem niespokojnych nóg, a częste mruganie może być wynikiem problemów ze wzrokiem. By wykluczyć te możliwości należy zbadać krew, skórę, wzrok oraz zrobić badanie obrazowe. Natomiast nie istnieje jako taki test na obecność Tourette’a – niezbędny jest wywiad medyczny i rodzinny. Z zespołem Tourette’a można mieć do czynienia, gdy ktoś ma dwa lub więcej tików motorycznych i przynajmniej jeden foniczny (choć nie muszą one występować jednocześnie!), tiki występują co najmniej rok i zaczęły się pojawiać przed 18 rokiem życia.

Fot. Materiały prasowe

Jak leczyć zespół Tourette’a?

Leczenie obejmuje najczęściej zarówno podawanie leków, jak i metody niefarmakologiczne. W nieczęstych przypadkach pomóc może operacja. Leki mogą obejmować leki przeciwnadciśnieniowe, rozluźniające mięśnie lub neuroleptyki. Terapia behawioralna pomaga z kolei zmienić nawyki osób z zespołem Tourette’a. Opiera się na założeniu, że pacjenci są nieświadomi swoich tików. Podczas terapii identyfikowane są odczucia, które mogą wyzwalać tiki – terapeuta pomaga wypracować zachowanie, które złagodzi nieprzyjemności danego doznania, zanim tik nastąpi.

Nastolatki z tourettem – nowy program dokumentalny możecie oglądać w czwartki od 5 marca o 21:00 w telewizji Lifetime.


Artykuł powstał we współpracy z Lifetime TV


Zobacz także

Kiedyś znajdę dla nas dom z wielkim oknem na świat

Nigdy nie wiesz, jak długo potrwa twoje małżeństwo. Dziękuję za to, że zostałeś

Kiedy rozpada ci się małżeństwo. Jak sobie radzić z trudnymi emocjami?