Psychologia Zdrowie

Każdy znak zodiaku inaczej sygnalizuje depresję. Nie przegap pierwszych objawów u najbliższych

Ewelina Celejewska
Ewelina Celejewska
30 października 2017
5 z 12

Lew (23 lipca - 22 sierpnia)

Fot. iStock / Ratikon

Lew słynie z tego, że nie potrafi kontrolować swoich emocji. Bardzo często dramatyzuje, gdy coś idzie nie po jego myśli, ale równie łatwo wpada też w euforię. Dlatego też trudno ocenić, czy faktycznie jest z nim tak źle, jak mówi. Jeżeli lew zacznie ignorować twoje telefony i nagle przestanie otwarcie mówić (i dramatyzować) o tym, co przeżywa – należy poświecić mu więcej uwagi i wybadać, co się dzieje.

PoprzedniNastępny
Psychologia Zdrowie

Czym jest intuicja i czy można nauczyć się ufać swoim instynktom

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
30 października 2017
Fot. istock/SIphotography
 

„Postępuj zgodnie ze swoim instynktem. Tam właśnie manifestuje się prawdziwa mądrość” – powiedziała Oprah Winfrey. A jednak często w życiu wolimy kierować się rozsądkiem, rzadko słuchamy tego, co podpowiada nam serce. Wydaje nam się, że to jedynie nasze lęki, wewnętrzne ograniczenia albo niezdrowe popędy. Czy można nauczyć się słuchać swojego instynktu?

Czym jest intuicja?

Intuicją jest szept, a czasem nawet krzyk, który pojawia się gdzieś z tyłu twojej głowy, by przekazać ci ważną wiadomość. To jest twój wewnętrzny system GPS, który mówi „skręć w lewo”, kiedy wydaje się, że droga prowadzi zupełnie inaczej. To trochę połączenie duszy, emocji i logiki. Ma to do siebie, że nawet gdy pozornie zawiedzie, zawsze okazuje się, że jednak zdarzyło się to „w jakimś celu”.

Najczęściej nie słuchamy naszej intuicji. Mamy w głowie za duży chaos, żeby ją usłyszeć. Poza tym, obawiamy się tego, jak postrzegają nas inni ludzie,  tego co sobie o nas pomyślą, jeśli będziemy kierować się przeczuciem, a nie rozsądkiem.

Jak nauczyć się ufać intuicji?

Uwierzyć swoim przeczuciom nie jest łatwo, wymaga to praktyki, ciągłych ćwiczeń i obserwacji samego siebie.

Poznaj różnicę między mózgiem a intuicją

Pierwszą rzeczą, którą musisz zrozumieć, jest to, że twój mózg jest tak zaprojektowany, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo. To logiczne – on ma cię chronić przed tak zwanymi „zyciowymi błędami”.  Twoja intuicja natomiast jest jednak taką małą iskierką pasji. To iskra pożądania (niekoniecznie seksualnego), a czasem miłości, która, jeśli tylko dasz jej szansę, poprowadzi cię do celu szybciej niż rozsądek (i zapewne inną ścieżką).

Planuj, ale zostaw miejsce na chwilę „zapomnienia”

Dobrze jest mieć jakieś życiowe wytyczne, jakiś plan, który oczywiście stale trzeba będzie aktualizować, modyfikować.  Twój mózg poczuje się wtedy pewniej, a ty będziesz spokojniejszy i łatwiej ci będzie uwierzyć samemu sobie – tym samym usłyszeć swój wewnętrzny głos. To on podpowie, kiedy warto zboczyć z wyznaczonej ścieżki. A mózg zadba o to, by złagodzić rezultaty ewentualnych „głupstw”.

Dowiedz się, czego chcesz

Zapytaj siebie wprost czego pragniesz: na dziś i na jutro. Pomoże ci w tym medytacja lub modlitwa.

Zadaj sobie następujące pytania:

  • „Co przynosi mi radość?”
  • „Co porusza moją duszę?”
  • „Co chcę robić przez następne 6 miesięcy lub sześć lat?”
  • „Co sprawia, że ​​czuję się szczęśliwy?”
  • „Co daje mi energię do życia?”

Czy będziesz na tyle odważny, by pójść za tym, co usłyszysz?


Na podstawie: thelawofattraction.com

 


Psychologia Zdrowie

Często chrząkasz, boli cię gardło i masz suchą skórę? Czas odwiedzić endokrynologa

Ewelina Celejewska
Ewelina Celejewska
30 października 2017
Fot. iStock/Remains

Chrząknęłaś dzisiaj rano jakoś chwilę po przebudzeniu. Potem kilka razy w pracy i wieczorem w domu. Nie znosisz tych momentów, gdy zalegająca wydzielina zmusza cię do odkaszlnięcia. Ale że nie masz na to żadnego wpływu i nie potrafisz połączyć tego objawu z żadną, inną chorobą – przyzwyczajasz się. Pocieszasz się, że przecież nie palisz papierosów. Błąd. Powinnaś odwiedzić lekarza. 

Chrząkaniem nazywamy krótki odgłos, wydawany przez krtań, towarzyszący nagłemu odkrztuszaniu zalegającej wydzieliny. Nie jest typowym kaszlem, a jedynie krótkotrwałym dźwiękiem. Chrząkamy, gdy odczuwamy dyskomfort na wysokości krtani. Dlatego też objaw ten najczęściej świadczy o chorobie układu oddechowego. Inne, dodatkowe sygnały powinny cię jednak skłonić do odwiedzenia nie laryngologa, a endokrynologa czy neurologa. Okazuje się, że chrząkanie towarzyszy m.in. niedoczynności tarczycy i zaburzeniom na tle nerwowym.

Choroby krtani

Ciągłe odchrząkiwanie jest najczęściej spowodowane chorobą krtani lub gardła. Towarzyszy mu kilka objawów, które łatwo rozpoznać: chrypa, bezgłos, suchość i łaskotanie w gardle, ból przy przełykaniu czy mówieniu. W takiej sytuacji przyczyną zalegającej wydzieliny może być zapalenie gardła lub przewlekłe zapalenie krtani. Choroby te są często spotykane u osób, które bardzo dużo mówią lub śpiewają, ale także u tych, które nadużywają alkoholu i spędzają większość część dnia w pomieszczeniach, gdzie panuje suche powietrze. W takim przypadku niezbędna jest wizyta u laryngologa. Oczekując na wizytę warto ograniczyć mówienie i intensywnie nawilżać gardło.

Odchrząkiwanie wydzieliny może być także objawem raka krtani. Najpierw pojawia się chrypka, ale w wyniku nacieku zmian nowotworowych na głośnię, zmienia się głos. Dodatkowo pojawiają się problemy z przełykaniem (a co za tym idzie – utrata wagi) i ból w trakcie dotykania krtani. Ponieważ rak głośni dotyczy głównie palaczy, powinni oni jak najszybciej wybrać się do lekarza, gdy tylko zauważą u siebie niepokojące objawy.

Niedoczynność tarczycy

Jeżeli oprócz chrząkania, zauważysz u siebie także suchą skórę, ból gardła, ogólne zmęczenie, a także pogrubiony głos, czas odwiedzić endokrynologa. Objawy te mogą wskazywać na niedoczynność tarczycy. W trakcie wywiadu nie zapomnij wspomnieć o uporczywym odchrząkiwaniu. Lekarz na początek zleci badania hormonów tarczycy.

Zatoki przynosowe

Gęsta wydzielina, spływająca do gardła z zatok przynosowych również może powodować ciągłe chrząkanie. W takiej sytuacji często niezbędne jest leczenie antybiotykiem. Gdy i to nie pomaga, lekarz może zlecić drenaż zatok. Jeśli oprócz chrząkania odczuwasz ucisk w okolicach nosa i pod oczami, który nasila się w trakcie pochylania, powinnaś wybrać się do laryngologa.

Alergie

Odchrząkiwanie bywa reakcją obronną organizmu na zalegające w gardle pyłki. Może jednak pojawić się także po kontakcie z innymi alergenami, jak pokarm, leki czy środki czystości. Takiego stanu nie wolno bagatelizować, ponieważ obrzęk krtani, do którego może w takiej sytuacji dojść, jest stanem zagrażającym życiu. Objawy towarzyszące grzybicy dróg oddechowych bywają niekiedy mylone z alergią, dlatego należy przeprowadzić szczegółowe testy. Do objawów towarzyszących grzybicy zalicza się m.in. cuchnącą, szarą lub brunatną wydzielinę, nieprzyjemny zapach z ust czy uczucie ciała obcego w gardle.

Tiki nerwowe

Uporczywe chrząkanie pojawia się czasem na tle nerwowym. Może towarzyszym mu np. mruganie powiekami. Często pojawia się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania i samo mija. Zdarza się jednak, że potrzebna jest konsultacja z psychologiem, który wyjaśni, jak walczyć z nerwowymi tikami. W przypadku dzieci ciągłe odchrząkiwanie może też wynikać z obrzęku migdałka, przez co wydzielina z nosa spływa do gardła. W takim sytuacjach można zaobserwować też, że dziecko oddycha przez usta.

Refluks

Regularny wyrzut treści żołądkowej do przełyku powoduje nie tylko zgagę i uczucie pieczenia. Refluks żołądkowo-przełykowy powoduje również podrażnienie fałdów głosowych i krtani. Nie powinna więc dziwić ani chrypka, ani zmiana głosu czy konieczność odchrząkiwania zalegającej wydzieliny. Pomocy należy szukać u gastrologa.

Pasożyty

Odchrząkiwanie towarzyszy również zakażeniu glistą. Pasożyt ten wraz z krwią wędruje do płuc, gdzie ma zapewnione doskonałe warunki do rozwoju. Następnie przemieszcza się tchawicą do góry, by podrażnić krtań i w ten sposób zostać połkniętym. Ta trafia do układu pokarmowego. Odkrztuszanie odbywa się po 10 dniach, od momentu zakażenia (połknięcia jaj glisty, znajdujących się np. na niemytych owocach czy warzywach). Do objawów towarzyszący glistnicy zalicza się także wysypkę, suchy kaszel, stany podgorączkowe i wymioty. Diagnozę stawia się z pomocą badań krwi. Analiza kału w kierunku pasożytów często jest niewystarczająca.


 

Źródło: Poradnik Zdrowie/Medycyna Praktyczna


Zobacz także

poradnik dla zranionych

Jak radzić sobie z poczuciem krzywdy i uspokoić emocje? Poradnik dla zranionych

5 trudności osób wysoko wrażliwych. Czy wiesz, jak je ograniczać?

Ona kochać nie chciała, on chciał kochać za bardzo. Oboje po to, by nie czuć już strachu, niepewności i upokorzenia